Marcos 12

Central Tibetan Bible (BOD) vs VC

VC Versão Católica

¹ དེ་ནས་ཡེ་ཤུས་དཔེའི་སྒོ་ནས་ཁོ་ཚོར་ཆོས་བསྟན་ཏེ་“མི་ཞིག་གིས་རྒུན་འབྲུམ་གྱི་ལྡུམ་ར་ཞིག་བཟོས་ཤིང༌། ཕྱོགས་བཞིར་ར་བས་བསྐོར་བ་དང༌། རྒུན་ཆང་འཚིར་བྱེད་ཀྱི་ཆང་གཞོང་ཞིག་བརྐོས་ནས་ཐོག་ཁང་ཞིག་ཀྱང་བཟོས་རྗེས། ལྡུམ་རའི་ལས་མཁན་རྣམས་ལ་བོགས་མར་བཏང་ནས་ཡུལ་གཞན་དུ་སོང༌།

¹ E começou a falar-lhes em parábolas. Um homem plantou uma vinha, cercou-a com uma sebe, cavou nela um lagar, edificou uma torre, arrendou-a a vinhateiros e ausentou-se daquela terra.

² དེ་ནས་དུས་རན་པས་ཁོང་གིས་ལྡུམ་རའི་ལས་མཁན་རྣམས་ནས་ལྡུམ་རའི་འབྲས་བུ་ནས་ཁོང་གི་རྒུན་འབྲུམ་གྱི་སྐལ་བ་ལེན་པའི་ཕྱིར་གཡོག་པོ་ཞིག་བཏང་བས།

² A seu tempo enviou aos vinhateiros um servo, para receber deles uma parte do produto da vinha.

³ དེ་རྣམས་ཀྱིས་གཡོག་པོ་དེ་བཟུང་ནས་བརྡུངས་རྗེས་ལག་ཟུང་སྟོང་བར་ཕྱིར་བཏང༌།

³ Ora, eles prenderam-no, feriram-no e reenviaram-no de mãos vazias.

⁴ ཡང་ཁོང་གིས་གཡོག་པོ་གཞན་ཞིག་བཏང་བས། དེ་ཚོས་གཡོག་པོ་དེའི་མགོར་རྨ་བཟོས་ནས་དམའ་འབེབས་བཏང༌།

⁴ Enviou-lhes de novo outro servo; também este feriram na cabeça e o cobriram de afrontas.

⁵ ཡང་ཁོང་གིས་གཡོག་པོ་གཞན་ཞིག་མངགས་པའང་དེ་རྣམས་ཀྱིས་བསད། དེ་ནས་ཁོང་གིས་གཡོག་པོ་གཞན་མང་པོ་ཞིག་བཏང་བ་ན། དེ་རྣམས་ཀྱིས་གཡོག་པོ་ལ་ལ་བརྡུངས་ཤིང་ལ་ལ་བསད།

⁵ O senhor enviou-lhes ainda um terceiro, mas o mataram. E enviou outros mais, dos quais feriram uns e mataram outros.

⁶ ཁོང་ལ་ད་དུང་གཅེས་པའི་བུ་ཞིག་ཡོད་དེ། མཇུག་མཐར་ཁོང་གིས་བུ་ཡང་དེ་རྣམས་ཀྱི་རྩ་ལ་བཏང་ཞིང༌། ཁོ་ཚོས་ངའི་བུ་ལ་བརྩི་བཀུར་བྱེད་པར་འགྱུར་ཞེས་གསུངས།

⁶ Restava-lhe ainda seu filho único, a quem muito amava. Enviou-o também por último a ir ter com eles, dizendo: Terão respeito a meu filho!...

⁷ འོན་ཀྱང་ལྡུམ་རའི་ལས་མཁན་དེ་ཚོས་ཕན་ཚུན་ལ་མི་འདི་ནི་ཕ་ཤུལ་འཛིན་མཁན་ཡིན་པས། ད་ཁོ་རང་བསད་ན་རྒྱུ་ནོར་དེ་ང་ཚོ་ལ་ཐོབ་ཡོང་ཞེས་སྨྲས་ཏེ།

⁷ Os vinhateiros, porém, disseram uns aos outros: Este é o herdeiro! Vinde, matemo-lo e será nossa a herança!

⁸ ཁོ་རང་བཟུང་ཞིང་བསད་ནས་རྒུན་འབྲུམ་གྱི་ལྡུམ་རའི་ཕྱི་རོལ་ཏུ་འཕངས།

⁸ Agarrando-o, mataram-no e lançaram-no fora da vinha.

⁹ ད་རྒུན་འབྲུམ་གྱི་ལྡུམ་རའི་བདག་པོས་གང་བྱེད་ཡོང༌། ཁོང་ཕེབས་ནས་ལྡུམ་རའི་ལས་མཁན་རྣམས་མེད་པར་བཟོས་ཏེ་རྒུན་འབྲུམ་གྱི་ལྡུམ་ར་མི་གཞན་ལ་སྤྲོད་པར་བྱེད།

⁹ Que fará, pois, o senhor da vinha? Virá e exterminará os vinhateiros e dará a vinha a outro.

¹⁰ དེ་ཡང་དཀོན་མཆོག་གི་གསུང་རབ་ལས།

¹⁰ Nunca lestes estas palavras da Escritura: A pedra que os construtores rejeitaram veio a tornar-se pedra angular.

¹¹ གཙོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མཛད་པ་ཡིན། །

¹¹ Isto é obra do Senhor, e ela é admirável aos nossos olhos {Sal 117,22s}?

¹² ཁོ་ཚོས་དཔེ་དེ་ཁོ་ཚོའི་སྐོར་ལ་གསུངས་པ་ཤེས་ཏེ་ཡེ་ཤུ་འཛིན་པར་བསམས་ཀྱང༌། མི་ཚོགས་ལ་འཇིགས་ཏེ་ཁོང་དང་ཁ་བྲལ་ནས་སོང་ངོ༌། །

¹² Procuravam prendê-lo, mas temiam o povo; porque tinham entendido que a respeito deles dissera esta parábola. E deixando-o, retiraram-se.

¹³ ཡང་མི་དེ་ཚོས་ཡེ་ཤུ་ལ་ཁྲིམས་དང་འགལ་བའི་གཏམ་བཤད་གནང་དུ་འཇུག་ཆེད་ཕཱ་རུ་ཤི་པ་དང༌། ཧེ་རོ་དཱེའི་ཕྱོགས་ཁག་གི་མི་འགའ་ཞིག་ཁོང་གི་དྲུང་དུ་བཏང༌།

¹³ Enviaram-lhe alguns fariseus e herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.

¹⁴ ཁོ་ཚོ་ཡོང་ནས་ཁོང་ལ་“སྟོན་པ་ལགས། ཁྱེད་ནི་རང་གཤིས་དྲང་ཞིང་ཁྱེད་ཀྱིས་མིའི་ཕྱིའི་རྣམ་པར་མི་གཟིགས་ཤིང་མི་ཀུན་ལ་ཕྱོགས་རིས་མེད་པར་དཀོན་མཆོག་གི་ལམ་ཡང་དག་པར་བདེན་པར་སྟོན་པ་ངེད་ཀྱིས་ཤེས། དཀོན་མཆོག་གི་བཀའ་ཁྲིམས་ལྟར་ན་ད་ལྟ་ང་ཚོས་རྒྱལ་པོར་ཁྲལ་འཇལ་རུང་ངམ་མི་རུང༌།

¹⁴ Aproximaram-se dele e disseram-lhe: Mestre, sabemos que és sincero e que não lisonjeias a ninguém; porque não olhas para as aparências dos homens, mas ensinas o caminho de Deus segundo a verdade. É permitido que se pague o imposto a César ou não? Devemos ou não pagá-lo?

¹⁵ འཇལ་ལམ་མི་འཇལ་”ཞེས་དྲིས། ཁོང་གིས་དེ་རྣམས་ཀྱི་གཡོ་སྒྱུ་མཁྱེན་ཏེ་“ཁྱོད་ཚོས་ང་ལ་ཉམས་ཚོད་ལེན་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅིའམ། དེ་ཎ་རིའི་དངུལ་ཊམ་ཀ་གཅིག་འདི་རུ་ཁྱེར་ཤོག་དང་བལྟའོ་”ཞེས་གསུངས་པ་དང༌།

¹⁵ Conhecendo-lhes a hipocrisia, respondeu-lhes Jesus: Por que me quereis armar um laço? Mostrai-me um denário.

¹⁶ ཁོ་ཚོས་གཅིག་ཁྱེར་ཡོང་ཞིང༌། ཁོང་གིས་དེ་རྣམས་ལ་“རི་མོ་དང་ཡི་གེ་འདི་སུའི་ཡིན་ནམ་”ཞེས་དྲིས་པ་ན། ཁོ་ཚོས་“སེ་སར་རྒྱལ་པོའི་ཡིན་”ཞེས་སྨྲས།

¹⁶ Apresentaram-lho. E ele perguntou-lhes: De quem é esta imagem e a inscrição? De César, responderam-lhe.

¹⁷ ཡང་ཡེ་ཤུས་“གང་ཞིག་སེ་སར་རྒྱལ་པོའི་ཡིན་པ་དེ་རྒྱལ་པོ་ལ་འཇལ་ཞིང༌། གང་ཞིག་དཀོན་མཆོག་གི་ཡིན་པ་དེ་དཀོན་མཆོག་ལ་ཕུལ་”ཞེས་གསུངས་པས་ཁོ་ཚོ་ཁོང་ལ་ངོ་མཚར་ཆེ་བར་གྱུར།

¹⁷ Jesus então lhes replicou. Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus. E admiravam-se dele.

¹⁸ དེ་ནས་ཡང་གཤིན་པོ་རྣམས་ལ་སླར་གསོན་པ་མེད་ཅེས་ཟེར་མཁན་སཱ་ཅུ་སེ་པ་རྣམས་ཁོང་གི་དྲུང་དུ་ཡོང་སྟེ་

¹⁸ Ora, vieram ter com ele os saduceus, que afirmam não haver ressurreição, e perguntaram-lhe:

¹⁹ “སྟོན་པ་ལགས། ལུང་སྟོན་པ་མོ་ཤེའི་མདོ་ལས། གལ་སྲིད་སྐྱེས་པ་ཞིག་གི་གཅེན་པོ་ཤི་ནས་བུ་ཕྲུག་མེད་པར་བཟའ་ཟླ་གཅིག་པུ་ལུས་ན། སྐྱེས་པ་དེས་ཁོའི་བཟའ་ཟླ་བླངས་ནས་སྤུན་གྱི་དོན་དུ་རིགས་རྒྱུད་སྤེལ་དགོས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྲིས།

¹⁹ Mestre, Moisés prescreveu-nos: Se morrer o irmão de alguém, e deixar mulher sem filhos, seu irmão despo-se a viúva e suscite posteridade a seu irmão.

²⁰ ད་སྤུན་བདུན་ཡོད་དེ། སྤུན་ཆེ་བས་བཟའ་ཟླ་ཞིག་བླངས་ནས་བུ་ཕྲུག་མེད་པར་ཤི་པ་རེད།

²⁰ Ora, havia sete irmãos; o primeiro casou e morreu sem deixar descendência.

²¹ ཡང་སྤུན་འབྲིང་བས་བུད་མེད་དེ་བླངས་ནས་བུ་ཕྲུག་མེད་པར་ཤི སྤུན་ཆུང་བས་ཀྱང་དེ་ལྟར་བྱས་ནས་བུ་མ་བྱུང་བར་ཤི་ལ།

²¹ Então o segundo desposou a viúva, e morreu sem deixar posteridade. Do mesmo modo o terceiro.

²² དེ་བཞིན་སྤུན་བདུན་པོར་བུ་ཕྲུག་མ་བྱུང་ལ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞུག་ལ་བུད་མེད་དེའང་ཤིའོ།

²² E assim tomaram-na os sete, e não deixaram filhos. Por último, morreu também a mulher.

²³ གཤིན་པོ་རྣམས་སླར་གསོན་པར་འགྱུར་བའི་དུས་སུ། སྤུན་བདུན་པོས་བུད་མེད་དེར་གཉེན་སྒྲིག་བྱས་མྱོང་བས་ཁོ་མོ་ནི་སྤུན་བདུན་ཡོད་པ་ལས་སུའི་བཟའ་ཟླ་ཡིན་ནམ་”ཞེས་དྲིས་པ་ན།

²³ Na ressurreição, a quem destes pertencerá a mulher? Pois os sete a tiveram por mulher.

²⁴ ཡེ་ཤུས་དེ་རྣམས་ལ་“ཁྱོད་ཚོས་དཀོན་མཆོག་གི་གསུང་རབ་མི་རྟོགས་ཤིང་ཁོང་ཉིད་ཀྱི་མཐུ་སྟོབས་ཀྱང་མི་ཤེས་པས་ནོར་བ་མ་ཡིན་ནམ།

²⁴ Jesus respondeu-lhes: Errais, não compreendendo as Escrituras nem o poder de Deus.

²⁵ གང་ལགས་ཟེར་ན། གཤིན་པོ་སླར་གསོན་པའི་སྐབས་སུ། མི་རྣམས་ཀྱིས་ཚུར་མནའ་མ་མི་ལེན་ཞིང་ཕར་བག་མ་ཡང་མི་བསྐྱལ་བས་དཀོན་མཆོག་གི་ཕོ་ཉ་རྣམས་དང་འདྲའོ།

²⁵ Na ressurreição dos mortos, os homens não tomarão mulheres, nem as mulheres, maridos, mas serão como os anjos nos céus.

²⁶ འོན་ཀྱང་གཤིན་པོ་གསོན་པོར་ལང་དུ་གྱུར་ངེས་པའི་སྐོར་ལ། ཁྱོད་ཚོས་གསུང་རབ་ཀྱི་ལུང་སྟོན་པ་མོ་ཤེའི་མདོ་ལས་ཚེར་མའི་སྐོར་བྲིས་ཡོད་པ་དེ་ལས་དཀོན་མཆོག་གིས་མོ་ཤེ་ལ་འདི་ལྟར་གསུངས། ང་ནི་ཁྱེད་ཀྱི་མེས་པོ་ཨབ་ར་ཧམ་གྱི་དཀོན་མཆོག་དང༌། ཨི་སཱག་གི་དཀོན་མཆོག ཡ་ཀོབ་ཀྱི་དཀོན་མཆོག་ཡིན་ཞེས་གསུངས་ཡོད་པ་དེ་མ་བཀླགས་སམ།

²⁶ Mas quanto à ressurreição dos mortos, não lestes no livro de Moisés como Deus lhe falou da sarça, dizendo: Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaac e o Deus de Jacó {Êx 3, 6}?

²⁷ ཁོང་ནི་གཤིན་པོ་རྣམས་ཀྱི་དཀོན་མཆོག་མ་ཡིན་ཏེ། གསོན་པོ་རྣམས་ཀྱི་དཀོན་མཆོག་ཡིན་པས་ཁྱོད་ཚོས་ཤིན་ཏུ་ནོར་རོ་”ཞེས་གསུངས།

²⁷ Ele não é Deus de mortos, senão de vivos. Portanto, estais muito errados.

²⁸ ཆོས་ཁྲིམས་ལ་མཁས་པའི་མི་ཞིག་འོངས་ནས་ཁོང་ཚོའི་རྩོད་པ་ཐོས་ཏེ། ཡེ་ཤུས་ལན་ཡག་པོ་མཛད་པ་མཐོང་བས། ཁོང་ལ་“བཀའ་ཁྲིམས་ཀྱི་ནང་ནས་གལ་ཆེ་ཤོས་གང་ཡིན་”ཞེས་བཀའ་འདྲི་ཞུས།

²⁸ Achegou-se dele um dos escribas que os ouvira discutir e, vendo que lhes respondera bem, indagou dele: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?

²⁹ དེའི་ལན་དུ་ཡེ་ཤུས་“གལ་ཆེ་ཤོས་དང་པོ་ནི། ཀྱེ། ངའི་མི་རིགས་ཡི་སི་ར་ཨེལ་ཉོན་ཅིག གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་ནི་ང་ཚོའི་གཙོ་བོ་གཅིག་རང་ཡིན།

²⁹ Jesus respondeu-lhe: O primeiro de todos os mandamentos é este: Ouve, Israel, o Senhor nosso Deus é o único Senhor;

³⁰ རང་གིས་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་ལ་བློ་གཅིག་སེམས་གཅིག་དང་ནུས་པ་ཅི་ཡོད་ཀྱིས་བརྩེ་བར་ཟུངས་ཤིག

³⁰ amarás ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todo o teu espírito e de todas as tuas forças.

³¹ གཉིས་པ་ནི། ཁྱེད་རང་གིས་ཁྱིམ་མཚེས་ལ་རང་དང་འདྲ་བར་བརྩེ་བར་ཟུངས་ཤིག འདི་གཉིས་ལས་གལ་ཆེ་བའི་བཀའ་ཁྲིམས་གཞན་མེད་”ཅེས་གསུངས།

³¹ Eis aqui o segundo: Amarás o teu próximo como a ti mesmo. Outro mandamento maior do que estes não existe.

³² ཡང་ཆོས་ཁྲིམས་ལ་མཁས་པའི་མི་དེས་“སྟོན་པ་ལགས། ཁྱེད་ཀྱིས་བདེན་ཅིང་ལེགས་པར་གསུངས། དཀོན་མཆོག་ནི་གཅིག་ཡིན། ཁོང་ལས་གཞན་པའི་དཀོན་མཆོག་ཡོད་པ་མ་ཡིན།

³² Disse-lhe o escriba: Perfeitamente, Mestre, disseste bem que Deus é um só e que não há outro além dele.

³³ ཁོང་ལ་བློ་གཅིག་སེམས་གཅིག་དང་ནུས་པ་ཅི་ཡོད་ཀྱིས་བརྩེ་བ་དང༌། རང་གི་ཁྱིམ་མཚེས་ལ་རང་དང་འདྲ་བར་བརྩེ་བར་བྱེད་པ་དེ་ནི་སྦྱིན་སྲེག་དང་མཆོད་པ་ཐམས་ཅད་ལས་གཙོ་ཆེའོ་”ཞེས་བརྗོད།

³³ E amá-lo de todo o coração, de todo o pensamento, de toda a alma e de todas as forças, e amar o próximo como a si mesmo, excede a todos os holocaustos e sacrifícios.

³⁴ ཡེ་ཤུས་མི་དེས་བློ་གྲོས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ལན་བཏབ་པ་གཟིགས་ནས་མི་དེ་ལ་“ཁྱེད་རང་དཀོན་མཆོག་གི་རྒྱལ་སྲིད་དང་ཐག་རིང་པོ་མེད་”ཅེས་གསུངས་པ་དང༌། དེའི་རྗེས་སུ་མི་སུས་ཀྱང་ཁོང་ལ་དྲི་བ་ཅི་ཡང་འདོན་མ་ཕོད།

³⁴ Vendo Jesus que ele falara sabiamente, disse-lhe: Não estás longe do Reino de Deus. E já ninguém ousava fazer-lhe perguntas.

³⁵ ཡེ་ཤུས་མཆོད་ཁང་ཆེན་མོར་ཆོས་གསུང་བའི་སྐབས་སུ་“ཆོས་ཁྲིམས་ལ་མཁས་པའི་མི་རྣམས་ཀྱིས་སྐྱབས་མགོན་མཱ་ཤི་ཀ་ནི་ཇི་ལྟར་གནའ་རབས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་དཱ་བིད་ཀྱི་སྲས་ཡིན་ཟེར་བ་ཅི་ཟེར་ཞེ་ན།

³⁵ Continuava Jesus a ensinar no templo e propôs esta questão: Como dizem os escribas que Cristo é o filho de Davi?

³⁶ རྒྱལ་པོ་དཱ་བིད་རང་གིས་དམ་པའི་ཐུགས་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་གསུངས་ཏེ།

³⁶ Pois o mesmo Davi diz, inspirado pelo Espírito Santo: Disse o Senhor a meu Senhor: senta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos sob os teus pés {Sal 109,1}.

³⁷ དཱ་བིད་རང་ཉིད་ཀྱིས་ཁོང་ལ་གཙོ་བོ་ཞེས་ཞུས་པས་མཱ་ཤི་ཀ་ནི་དཱ་བིད་ཀྱི་སྲས་སུ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནམ་”ཞེས་གསུངས། མི་ཚོགས་མང་པོས་ཀྱང་སེམས་དགའ་བའི་ངང་ནས་ཁོང་གི་གསུང་ལ་ཉན་ནོ། །

³⁷ Ora, se o próprio Davi o chama Senhor, como então é ele seu filho? E a grande multidão ouvia-o com satisfação.

³⁸ ཡེ་ཤུས་ཆོས་གསུང་བཞིན་“ཆོས་ཁྲིམས་ལ་མཁས་པའི་མི་རྣམས་ལ་དོགས་ཟོན་གྱིས་ཤིག ཁོ་རྣམས་ཀྱིས་གོས་རིང་པོ་གྱོན་ཏེ་ཕར་འགྲོ་ཚུར་འོང་བྱེད་པ་དང༌། ཁྲོམ་ལ་མི་རྣམས་ཀྱིས་ཕྱག་བྱེད་པར་མོས།

³⁸ Ele lhes dizia em sua doutrina: Guardai-vos dos escribas que gostam de andar com roupas compridas, de ser cumprimentados nas praças públicas

³⁹ མི་དེ་ཚོས་ཡ་ཧུ་དཱ་པའི་འདུ་ཁང་ནང་ཁྲི་མཐོ་ས་དང་མགྲོན་ལ་གྲལ་མགོ་ལ་སྡོད་པར་དགའ་བ་དང༌།

³⁹ e de sentar-se nas primeiras cadeiras nas sinagogas e nos primeiros lugares nos banquetes.

⁴⁰ མི་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཡུགས་མོ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ་ནོར་ཧམ་འཕྲོག་བྱེད་ཅིང་ཕྱི་ཚུལ་བཅོས་མའི་ཚུལ་གྱིས་སྨོན་ལམ་རྒྱུན་རིང་འདེབས་ཁུལ་བྱེད་པས། མི་དེ་ཚོར་ལྷག་པར་དུ་ཆད་པ་ལྗིད་པོ་ཕོག་པར་འགྱུར་རོ་”ཞེས་གསུངས།

⁴⁰ Eles devoram os bens das viúvas e dão aparência de longas orações. Estes terão um juízo mais rigoroso.

⁴¹ དེ་ནས་ཡེ་ཤུས་མཆོད་ཁང་ཆེན་མོའི་དངུལ་འབུལ་སྒམ་ལ་ཁ་གཏད་ནས་བཞུགས་ཤིང་མང་ཚོགས་ཀྱིས་དངུལ་འབུལ་བར་གཟིགས་པ་ན། མི་ཕྱུག་པོ་རྣམས་ཀྱིས་དངུལ་མང་པོ་ཕུལ་ཞིང༌།

⁴¹ Jesus sentou-se defronte do cofre de esmola e observava como o povo deitava dinheiro nele; muitos ricos depositavam grandes quantias.

⁴² དབུལ་པོ་ཡུགས་མོ་ཞིག་ཡོང་ནས་ཟངས་ཀྱི་སྒོར་མོ་ཆུང་ཆུང་གཉིས་ཕུལ་བ་གཟིགས། དེ་ནི་སྒོར་མོ་གཅིག་གི་རིན་ཐང་ཡིན།

⁴² Chegando uma pobre viúva, lançou duas pequenas moedas, no valor de apenas um quadrante.

⁴³ ཁོང་གིས་ཉེ་གནས་རྣམས་རང་གི་དྲུང་དུ་བོས་ཏེ་“ངས་ཁྱེད་ཚོ་ལ་བདེན་པར་ཟེར་རྒྱུར། དངུལ་འབུལ་མཁན་ཐམས་ཅད་ལས་དབུལ་པོ་ཡུགས་མོ་འདིས་ཕུལ་བ་མང་ཤོས་ཡིན།

⁴³ E ele chamou os seus discípulos e disse-lhes: Em verdade vos digo: esta pobre viúva deitou mais do que todos os que lançaram no cofre,

⁴⁴ གང་ལགས་ཟེར་ན། དེ་ཚོ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ལོངས་སྤྱོད་ལྷག་མ་མང་པོ་ནས་ཕུལ་བ་ཡིན། འོན་ཀྱང་ཁོ་མོ་ནི་རང་ལ་མེད་ཀྱང་ཅི་ཡོད་པ་ཐམས་ཅད་ཕུལ་བ་ཡིན་”ཞེས་གསུངས་སོ། །

⁴⁴ porque todos deitaram do que tinham em abundância; esta, porém, pôs, da sua indigência, tudo o que tinha para o seu sustento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Marcos 12 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →