Marcos 12
Central Tibetan Bible (BOD) vs NAA
1 དེ་ནས་ཡེ་ཤུས་དཔེའི་སྒོ་ནས་ཁོ་ཚོར་ཆོས་བསྟན་ཏེ་“མི་ཞིག་གིས་རྒུན་འབྲུམ་གྱི་ལྡུམ་ར་ཞིག་བཟོས་ཤིང༌། ཕྱོགས་བཞིར་ར་བས་བསྐོར་བ་དང༌། རྒུན་ཆང་འཚིར་བྱེད་ཀྱི་ཆང་གཞོང་ཞིག་བརྐོས་ནས་ཐོག་ཁང་ཞིག་ཀྱང་བཟོས་རྗེས། ལྡུམ་རའི་ལས་མཁན་རྣམས་ལ་བོགས་མར་བཏང་ནས་ཡུལ་གཞན་དུ་སོང༌།
1 Depois Jesus começou a falar-lhes por parábola:
2 དེ་ནས་དུས་རན་པས་ཁོང་གིས་ལྡུམ་རའི་ལས་མཁན་རྣམས་ནས་ལྡུམ་རའི་འབྲས་བུ་ནས་ཁོང་གི་རྒུན་འབྲུམ་གྱི་སྐལ་བ་ལེན་པའི་ཕྱིར་གཡོག་པོ་ཞིག་བཏང་བས།
2 No tempo da colheita, mandou um servo para que recebesse dos lavradores a sua parte dos frutos da vinha.
3 དེ་རྣམས་ཀྱིས་གཡོག་པོ་དེ་བཟུང་ནས་བརྡུངས་རྗེས་ལག་ཟུང་སྟོང་བར་ཕྱིར་བཏང༌།
3 Mas os lavradores o agarraram, espancaram e o despacharam de mãos vazias.
4 ཡང་ཁོང་གིས་གཡོག་པོ་གཞན་ཞིག་བཏང་བས། དེ་ཚོས་གཡོག་པོ་དེའི་མགོར་རྨ་བཟོས་ནས་དམའ་འབེབས་བཏང༌།
4 De novo, enviou-lhes outro servo, e eles bateram na cabeça dele e o insultaram.
5 ཡང་ཁོང་གིས་གཡོག་པོ་གཞན་ཞིག་མངགས་པའང་དེ་རྣམས་ཀྱིས་བསད། དེ་ནས་ཁོང་གིས་གཡོག་པོ་གཞན་མང་པོ་ཞིག་བཏང་བ་ན། དེ་རྣམས་ཀྱིས་གཡོག་པོ་ལ་ལ་བརྡུངས་ཤིང་ལ་ལ་བསད།
5 Mandou ainda outro servo, e a este mataram. Muitos outros lhes enviou, dos quais espancaram uns e mataram outros.
6 ཁོང་ལ་ད་དུང་གཅེས་པའི་བུ་ཞིག་ཡོད་དེ། མཇུག་མཐར་ཁོང་གིས་བུ་ཡང་དེ་རྣམས་ཀྱི་རྩ་ལ་བཏང་ཞིང༌། ཁོ་ཚོས་ངའི་བུ་ལ་བརྩི་བཀུར་བྱེད་པར་འགྱུར་ཞེས་གསུངས།
6 — Restava-lhe ainda um: o seu filho amado. Por fim, mandou o filho, pensando: “O meu filho eles respeitarão.”
7 འོན་ཀྱང་ལྡུམ་རའི་ལས་མཁན་དེ་ཚོས་ཕན་ཚུན་ལ་མི་འདི་ནི་ཕ་ཤུལ་འཛིན་མཁན་ཡིན་པས། ད་ཁོ་རང་བསད་ན་རྒྱུ་ནོར་དེ་ང་ཚོ་ལ་ཐོབ་ཡོང་ཞེས་སྨྲས་ཏེ།
7 Mas os tais lavradores disseram entre si: “Este é o herdeiro; venham, vamos matá-lo, e a herança será nossa.”
8 ཁོ་རང་བཟུང་ཞིང་བསད་ནས་རྒུན་འབྲུམ་གྱི་ལྡུམ་རའི་ཕྱི་རོལ་ཏུ་འཕངས།
8 E, agarrando o filho, mataram-no e o lançaram fora da vinha.
9 ད་རྒུན་འབྲུམ་གྱི་ལྡུམ་རའི་བདག་པོས་གང་བྱེད་ཡོང༌། ཁོང་ཕེབས་ནས་ལྡུམ་རའི་ལས་མཁན་རྣམས་མེད་པར་བཟོས་ཏེ་རྒུན་འབྲུམ་གྱི་ལྡུམ་ར་མི་གཞན་ལ་སྤྲོད་པར་བྱེད།
9 — Que fará, pois, o dono da vinha? Virá, exterminará aqueles lavradores e entregará a vinha a outros.
10 དེ་ཡང་དཀོན་མཆོག་གི་གསུང་རབ་ལས།
10 Vocês ainda não leram este trecho da Escritura:
11 གཙོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མཛད་པ་ཡིན། །
11 Isto procede do Senhor
12 ཁོ་ཚོས་དཔེ་དེ་ཁོ་ཚོའི་སྐོར་ལ་གསུངས་པ་ཤེས་ཏེ་ཡེ་ཤུ་འཛིན་པར་བསམས་ཀྱང༌། མི་ཚོགས་ལ་འཇིགས་ཏེ་ཁོང་དང་ཁ་བྲལ་ནས་སོང་ངོ༌། །
12 E procuravam prender Jesus, porque entenderam que ele havia contado essa parábola contra eles; mas temiam o povo. Então eles o deixaram e foram embora.
13 ཡང་མི་དེ་ཚོས་ཡེ་ཤུ་ལ་ཁྲིམས་དང་འགལ་བའི་གཏམ་བཤད་གནང་དུ་འཇུག་ཆེད་ཕཱ་རུ་ཤི་པ་དང༌། ཧེ་རོ་དཱེའི་ཕྱོགས་ཁག་གི་མི་འགའ་ཞིག་ཁོང་གི་དྲུང་དུ་བཏང༌།
13 E enviaram a Jesus alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 ཁོ་ཚོ་ཡོང་ནས་ཁོང་ལ་“སྟོན་པ་ལགས། ཁྱེད་ནི་རང་གཤིས་དྲང་ཞིང་ཁྱེད་ཀྱིས་མིའི་ཕྱིའི་རྣམ་པར་མི་གཟིགས་ཤིང་མི་ཀུན་ལ་ཕྱོགས་རིས་མེད་པར་དཀོན་མཆོག་གི་ལམ་ཡང་དག་པར་བདེན་པར་སྟོན་པ་ངེད་ཀྱིས་ཤེས། དཀོན་མཆོག་གི་བཀའ་ཁྲིམས་ལྟར་ན་ད་ལྟ་ང་ཚོས་རྒྱལ་པོར་ཁྲལ་འཇལ་རུང་ངམ་མི་རུང༌།
14 Chegando, disseram-lhe: — Mestre, sabemos que o senhor é verdadeiro e não se importa com a opinião dos outros, porque não olha a aparência das pessoas, mas, segundo a verdade, ensina o caminho de Deus; é lícito pagar imposto a César ou não? Devemos ou não devemos pagar?
15 འཇལ་ལམ་མི་འཇལ་”ཞེས་དྲིས། ཁོང་གིས་དེ་རྣམས་ཀྱི་གཡོ་སྒྱུ་མཁྱེན་ཏེ་“ཁྱོད་ཚོས་ང་ལ་ཉམས་ཚོད་ལེན་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅིའམ། དེ་ཎ་རིའི་དངུལ་ཊམ་ཀ་གཅིག་འདི་རུ་ཁྱེར་ཤོག་དང་བལྟའོ་”ཞེས་གསུངས་པ་དང༌།
15 Mas Jesus, percebendo a hipocrisia deles, respondeu:
16 ཁོ་ཚོས་གཅིག་ཁྱེར་ཡོང་ཞིང༌། ཁོང་གིས་དེ་རྣམས་ལ་“རི་མོ་དང་ཡི་གེ་འདི་སུའི་ཡིན་ནམ་”ཞེས་དྲིས་པ་ན། ཁོ་ཚོས་“སེ་སར་རྒྱལ་པོའི་ཡིན་”ཞེས་སྨྲས།
16 Eles trouxeram. E Jesus lhes perguntou: Eles responderam: — De César.
17 ཡང་ཡེ་ཤུས་“གང་ཞིག་སེ་སར་རྒྱལ་པོའི་ཡིན་པ་དེ་རྒྱལ་པོ་ལ་འཇལ་ཞིང༌། གང་ཞིག་དཀོན་མཆོག་གི་ཡིན་པ་དེ་དཀོན་མཆོག་ལ་ཕུལ་”ཞེས་གསུངས་པས་ཁོ་ཚོ་ཁོང་ལ་ངོ་མཚར་ཆེ་བར་གྱུར།
17 Então Jesus disse: E muito se admiraram dele.
18 དེ་ནས་ཡང་གཤིན་པོ་རྣམས་ལ་སླར་གསོན་པ་མེད་ཅེས་ཟེར་མཁན་སཱ་ཅུ་སེ་པ་རྣམས་ཁོང་གི་དྲུང་དུ་ཡོང་སྟེ་
18 Então alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se de Jesus e lhe perguntaram:
19 “སྟོན་པ་ལགས། ལུང་སྟོན་པ་མོ་ཤེའི་མདོ་ལས། གལ་སྲིད་སྐྱེས་པ་ཞིག་གི་གཅེན་པོ་ཤི་ནས་བུ་ཕྲུག་མེད་པར་བཟའ་ཟླ་གཅིག་པུ་ལུས་ན། སྐྱེས་པ་དེས་ཁོའི་བཟའ་ཟླ་བླངས་ནས་སྤུན་གྱི་དོན་དུ་རིགས་རྒྱུད་སྤེལ་དགོས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྲིས།
19 — Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se um homem morrer e deixar mulher sem filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.
20 ད་སྤུན་བདུན་ཡོད་དེ། སྤུན་ཆེ་བས་བཟའ་ཟླ་ཞིག་བླངས་ནས་བུ་ཕྲུག་མེད་པར་ཤི་པ་རེད།
20 Havia sete irmãos. O primeiro casou e morreu sem deixar filhos;
21 ཡང་སྤུན་འབྲིང་བས་བུད་མེད་དེ་བླངས་ནས་བུ་ཕྲུག་མེད་པར་ཤི སྤུན་ཆུང་བས་ཀྱང་དེ་ལྟར་བྱས་ནས་བུ་མ་བྱུང་བར་ཤི་ལ།
21 o segundo casou com a viúva e morreu, também sem deixar descendência; e o terceiro, da mesma forma.
22 དེ་བཞིན་སྤུན་བདུན་པོར་བུ་ཕྲུག་མ་བྱུང་ལ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞུག་ལ་བུད་མེད་དེའང་ཤིའོ།
22 E, assim, os sete não deixaram descendência. Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
23 གཤིན་པོ་རྣམས་སླར་གསོན་པར་འགྱུར་བའི་དུས་སུ། སྤུན་བདུན་པོས་བུད་མེད་དེར་གཉེན་སྒྲིག་བྱས་མྱོང་བས་ཁོ་མོ་ནི་སྤུན་བདུན་ཡོད་པ་ལས་སུའི་བཟའ་ཟླ་ཡིན་ནམ་”ཞེས་དྲིས་པ་ན།
23 Na ressurreição, quando eles ressuscitarem, de qual deles ela será a esposa? Porque os sete casaram com ela.
24 ཡེ་ཤུས་དེ་རྣམས་ལ་“ཁྱོད་ཚོས་དཀོན་མཆོག་གི་གསུང་རབ་མི་རྟོགས་ཤིང་ཁོང་ཉིད་ཀྱི་མཐུ་སྟོབས་ཀྱང་མི་ཤེས་པས་ནོར་བ་མ་ཡིན་ནམ།
24 Jesus respondeu:
25 གང་ལགས་ཟེར་ན། གཤིན་པོ་སླར་གསོན་པའི་སྐབས་སུ། མི་རྣམས་ཀྱིས་ཚུར་མནའ་མ་མི་ལེན་ཞིང་ཕར་བག་མ་ཡང་མི་བསྐྱལ་བས་དཀོན་མཆོག་གི་ཕོ་ཉ་རྣམས་དང་འདྲའོ།
25 Pois, quando ressuscitarem dentre os mortos, nem casarão, nem se darão em casamento, mas serão como os anjos nos céus.
26 འོན་ཀྱང་གཤིན་པོ་གསོན་པོར་ལང་དུ་གྱུར་ངེས་པའི་སྐོར་ལ། ཁྱོད་ཚོས་གསུང་རབ་ཀྱི་ལུང་སྟོན་པ་མོ་ཤེའི་མདོ་ལས་ཚེར་མའི་སྐོར་བྲིས་ཡོད་པ་དེ་ལས་དཀོན་མཆོག་གིས་མོ་ཤེ་ལ་འདི་ལྟར་གསུངས། ང་ནི་ཁྱེད་ཀྱི་མེས་པོ་ཨབ་ར་ཧམ་གྱི་དཀོན་མཆོག་དང༌། ཨི་སཱག་གི་དཀོན་མཆོག ཡ་ཀོབ་ཀྱི་དཀོན་མཆོག་ཡིན་ཞེས་གསུངས་ཡོད་པ་དེ་མ་བཀླགས་སམ།
26 Quanto aos mortos, que eles de fato ressuscitam, vocês nunca leram no Livro de Moisés, no trecho referente à sarça, como Deus lhe falou: “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó”?
27 ཁོང་ནི་གཤིན་པོ་རྣམས་ཀྱི་དཀོན་མཆོག་མ་ཡིན་ཏེ། གསོན་པོ་རྣམས་ཀྱི་དཀོན་མཆོག་ཡིན་པས་ཁྱོད་ཚོས་ཤིན་ཏུ་ནོར་རོ་”ཞེས་གསུངས།
27 Ele não é Deus de mortos, e sim de vivos. Vocês estão completamente enganados.
28 ཆོས་ཁྲིམས་ལ་མཁས་པའི་མི་ཞིག་འོངས་ནས་ཁོང་ཚོའི་རྩོད་པ་ཐོས་ཏེ། ཡེ་ཤུས་ལན་ཡག་པོ་མཛད་པ་མཐོང་བས། ཁོང་ལ་“བཀའ་ཁྲིམས་ཀྱི་ནང་ནས་གལ་ཆེ་ཤོས་གང་ཡིན་”ཞེས་བཀའ་འདྲི་ཞུས།
28 Chegando um dos escribas, que ouviu a discussão entre eles e viu que Jesus tinha dado uma boa resposta, perguntou-lhe: — Qual é o principal de todos os mandamentos?
29 དེའི་ལན་དུ་ཡེ་ཤུས་“གལ་ཆེ་ཤོས་དང་པོ་ནི། ཀྱེ། ངའི་མི་རིགས་ཡི་སི་ར་ཨེལ་ཉོན་ཅིག གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་ནི་ང་ཚོའི་གཙོ་བོ་གཅིག་རང་ཡིན།
29 Jesus respondeu:
30 རང་གིས་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་ལ་བློ་གཅིག་སེམས་གཅིག་དང་ནུས་པ་ཅི་ཡོད་ཀྱིས་བརྩེ་བར་ཟུངས་ཤིག
30 Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, de todo o seu entendimento e com toda a sua força.”
31 གཉིས་པ་ནི། ཁྱེད་རང་གིས་ཁྱིམ་མཚེས་ལ་རང་དང་འདྲ་བར་བརྩེ་བར་ཟུངས་ཤིག འདི་གཉིས་ལས་གལ་ཆེ་བའི་བཀའ་ཁྲིམས་གཞན་མེད་”ཅེས་གསུངས།
31 O segundo é: “Ame o seu próximo como você ama a si mesmo.” Não há outro mandamento maior do que estes.
32 ཡང་ཆོས་ཁྲིམས་ལ་མཁས་པའི་མི་དེས་“སྟོན་པ་ལགས། ཁྱེད་ཀྱིས་བདེན་ཅིང་ལེགས་པར་གསུངས། དཀོན་མཆོག་ནི་གཅིག་ཡིན། ཁོང་ལས་གཞན་པའི་དཀོན་མཆོག་ཡོད་པ་མ་ཡིན།
32 Então o escriba disse: — Muito bem, Mestre! E com verdade o senhor disse que ele é o único, e não há outro além dele,
33 ཁོང་ལ་བློ་གཅིག་སེམས་གཅིག་དང་ནུས་པ་ཅི་ཡོད་ཀྱིས་བརྩེ་བ་དང༌། རང་གི་ཁྱིམ་མཚེས་ལ་རང་དང་འདྲ་བར་བརྩེ་བར་བྱེད་པ་དེ་ནི་སྦྱིན་སྲེག་དང་མཆོད་པ་ཐམས་ཅད་ལས་གཙོ་ཆེའོ་”ཞེས་བརྗོད།
33 e que amar a Deus de todo o coração e de todo o entendimento e com todas as forças e amar o próximo como a si mesmo é mais do que todos os holocaustos e sacrifícios.
34 ཡེ་ཤུས་མི་དེས་བློ་གྲོས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ལན་བཏབ་པ་གཟིགས་ནས་མི་དེ་ལ་“ཁྱེད་རང་དཀོན་མཆོག་གི་རྒྱལ་སྲིད་དང་ཐག་རིང་པོ་མེད་”ཅེས་གསུངས་པ་དང༌། དེའི་རྗེས་སུ་མི་སུས་ཀྱང་ཁོང་ལ་དྲི་བ་ཅི་ཡང་འདོན་མ་ཕོད།
34 Vendo Jesus que o escriba havia respondido sabiamente, declarou-lhe: E ninguém mais ousava fazer perguntas a Jesus.
35 ཡེ་ཤུས་མཆོད་ཁང་ཆེན་མོར་ཆོས་གསུང་བའི་སྐབས་སུ་“ཆོས་ཁྲིམས་ལ་མཁས་པའི་མི་རྣམས་ཀྱིས་སྐྱབས་མགོན་མཱ་ཤི་ཀ་ནི་ཇི་ལྟར་གནའ་རབས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་དཱ་བིད་ཀྱི་སྲས་ཡིན་ཟེར་བ་ཅི་ཟེར་ཞེ་ན།
35 Jesus, ensinando no templo, perguntou:
36 རྒྱལ་པོ་དཱ་བིད་རང་གིས་དམ་པའི་ཐུགས་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་གསུངས་ཏེ།
36 O próprio Davi falou, pelo Espírito Santo:
37 དཱ་བིད་རང་ཉིད་ཀྱིས་ཁོང་ལ་གཙོ་བོ་ཞེས་ཞུས་པས་མཱ་ཤི་ཀ་ནི་དཱ་བིད་ཀྱི་སྲས་སུ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནམ་”ཞེས་གསུངས། མི་ཚོགས་མང་པོས་ཀྱང་སེམས་དགའ་བའི་ངང་ནས་ཁོང་གི་གསུང་ལ་ཉན་ནོ། །
37 — O próprio Davi chama o Cristo de Senhor; então como ele pode ser filho de Davi? E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 ཡེ་ཤུས་ཆོས་གསུང་བཞིན་“ཆོས་ཁྲིམས་ལ་མཁས་པའི་མི་རྣམས་ལ་དོགས་ཟོན་གྱིས་ཤིག ཁོ་རྣམས་ཀྱིས་གོས་རིང་པོ་གྱོན་ཏེ་ཕར་འགྲོ་ཚུར་འོང་བྱེད་པ་དང༌། ཁྲོམ་ལ་མི་རྣམས་ཀྱིས་ཕྱག་བྱེད་པར་མོས།
38 E, ao ensinar, Jesus dizia:
39 མི་དེ་ཚོས་ཡ་ཧུ་དཱ་པའི་འདུ་ཁང་ནང་ཁྲི་མཐོ་ས་དང་མགྲོན་ལ་གྲལ་མགོ་ལ་སྡོད་པར་དགའ་བ་དང༌།
39 buscam as primeiras cadeiras nas sinagogas e os primeiros lugares nos banquetes;
40 མི་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཡུགས་མོ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ་ནོར་ཧམ་འཕྲོག་བྱེད་ཅིང་ཕྱི་ཚུལ་བཅོས་མའི་ཚུལ་གྱིས་སྨོན་ལམ་རྒྱུན་རིང་འདེབས་ཁུལ་བྱེད་པས། མི་དེ་ཚོར་ལྷག་པར་དུ་ཆད་པ་ལྗིད་པོ་ཕོག་པར་འགྱུར་རོ་”ཞེས་གསུངས།
40 devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações. Estes sofrerão juízo muito mais severo.
41 དེ་ནས་ཡེ་ཤུས་མཆོད་ཁང་ཆེན་མོའི་དངུལ་འབུལ་སྒམ་ལ་ཁ་གཏད་ནས་བཞུགས་ཤིང་མང་ཚོགས་ཀྱིས་དངུལ་འབུལ་བར་གཟིགས་པ་ན། མི་ཕྱུག་པོ་རྣམས་ཀྱིས་དངུལ་མང་པོ་ཕུལ་ཞིང༌།
41 Sentado diante da caixa de ofertas, Jesus observava como o povo lançava ali o dinheiro. Ora, muitos ricos depositavam grandes quantias.
42 དབུལ་པོ་ཡུགས་མོ་ཞིག་ཡོང་ནས་ཟངས་ཀྱི་སྒོར་མོ་ཆུང་ཆུང་གཉིས་ཕུལ་བ་གཟིགས། དེ་ནི་སྒོར་མོ་གཅིག་གི་རིན་ཐང་ཡིན།
42 Vindo, porém, uma viúva pobre, lançou duas pequenas moedas correspondentes a um quadrante.
43 ཁོང་གིས་ཉེ་གནས་རྣམས་རང་གི་དྲུང་དུ་བོས་ཏེ་“ངས་ཁྱེད་ཚོ་ལ་བདེན་པར་ཟེར་རྒྱུར། དངུལ་འབུལ་མཁན་ཐམས་ཅད་ལས་དབུལ་པོ་ཡུགས་མོ་འདིས་ཕུལ་བ་མང་ཤོས་ཡིན།
43 E, chamando os seus discípulos, Jesus disse:
44 གང་ལགས་ཟེར་ན། དེ་ཚོ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ལོངས་སྤྱོད་ལྷག་མ་མང་པོ་ནས་ཕུལ་བ་ཡིན། འོན་ཀྱང་ཁོ་མོ་ནི་རང་ལ་མེད་ཀྱང་ཅི་ཡོད་པ་ཐམས་ཅད་ཕུལ་བ་ཡིན་”ཞེས་གསུངས་སོ། །
44 Porque todos eles deram daquilo que lhes sobrava; ela, porém, da sua pobreza deu tudo o que possuía, todo o seu sustento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.