Lucas 9

Central Tibetan Bible (BOD) vs VC

Sair da comparação

BOD

VC Versão Católica

¹ ཉེ་གནས་བཅུ་གཉིས་པོ་རང་གི་དྲུང་དུ་བོས་ནས་ཡེ་ཤུས་གདོན་འདྲེ་ཐམས་ཅད་འདུལ་བ་དང་ནད་ལས་ཐར་བའི་ནུས་མཐུ་དང་དབང་ཁོ་ཚོར་གནང་ནས།

¹ Reunindo Jesus os doze apóstolos, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios, e para curar enfermidades.

² དཀོན་མཆོག་གི་རྒྱལ་སྲིད་སྒྲོག་པའི་ཆེད་དང༌། ནད་ལས་ཐར་བའི་ཕྱིར་ཁོ་ཚོ་ཕྱི་རུ་མངགས།

² Enviou-os a pregar o Reino de Deus e a curar os enfermos.

³ ཁོང་གིས་ཁོ་ཚོར་“ཁྱེད་ཚོ་ལམ་ལ་ཅི་ཡང་མ་ཁྱེར་ཅིག དབྱུག་པ་དང༌། ཁུག་མ། བག་ལེབ། དངུལ། ད་དུང་སྟོད་གོས་ལྷག་མའང་མ་ཁྱེར།

³ Disse-lhes: Não leveis coisa alguma para o caminho, nem bordão, nem mochila, nem pão, nem dinheiro, nem tenhais duas túnicas.

⁴ ཁྱེད་ཚོ་མི་ཁྱིམ་ཞིག་ལ་བསྡད་ནའང་གྲོང་ཚོ་དེ་ནས་ཁ་མ་བྲལ་བར་དུ་དེ་རུ་སྡོད།

⁴ Em qualquer casa em que entrardes, ficai ali até que deixeis aquela localidade.

⁵ ཡུལ་གང་གི་མིས་ཁྱེད་ཚོར་གནས་ཚང་མི་བཏང་ན། དོན་དེར་འགན་ཁུར་ལེན་དགོས་པར་ཁོ་རྣམས་ལ་བདེན་དཔང་བྱེད་པའི་ཆེད་དུ། ཁྱེད་ཚོ་ས་ཆ་དེ་ནས་ཐོན་པའི་སྐབས་སུ་རྐང་པའི་ཐོག་གི་ས་རྡུལ་སྤྲུགས་ཤིག་”ཅེས་གསུངས།

⁵ Onde ninguém vos receber, deixai aquela cidade e em testemunho contra eles sacudi a poeira dos vossos pés.

⁶ ཁོ་ཚོ་སོང་ནས་ཡུལ་ཀུན་གྱི་གྲོང་གསེབ་བརྒྱུད་ནས་ཕྱིན་ཏེ་འཕྲིན་བཟང་བསྒྲགས་པ་དང་ནད་པ་རྣམས་ནད་ལས་ཐར་བར་བྱས།

⁶ Partiram, pois, e percorriam as aldeias, pregando o Evangelho e fazendo curas por toda parte.

⁷ — ausente —

⁷ O tetrarca Herodes ouviu falar de tudo o que Jesus fazia e ficou perplexo. Uns diziam: É João que ressurgiu dos mortos; outros: É Elias que apareceu;

⁸ — ausente —

⁸ e ainda outros: É um dos antigos profetas que ressuscitou.

⁹ ཧེ་རོ་དཱེས་“ངས་བཀའ་བསྒོས་ཏེ་ཡོ་ཧ་ནན་གྱི་མགོ་བོ་བཅད་ནས་བསད། འོན་ཀྱང་དོན་དེ་འདྲ་ཐོས་པའི་མི་དེ་སུ་ཡིན་”ཞེས་ཟེར་བས་ཁོང་དང་མཇལ་ཐབས་བཙལ།

⁹ Mas Herodes dizia: Eu degolei João. Quem é, pois, este, de quem ouço tais coisas? E procurava ocasião de vê-lo.

¹⁰ ཡེ་ཤུའི་དྲུང་དུ་འཛོམས་ནས་སྐུ་ཚབ་རྣམས་ཀྱིས་ཇི་བྱས་པ་ཐམས་ཅད་ཁོང་ལ་ཞུས། ཁོ་ཚོ་ཁོ་ན་ཁྲིད་ནས་ཡེ་ཤུ་པེ་སད་དཱ་ཞེས་བྱ་བའི་གྲོང་སྡེ་ལ་ཕེབས།

¹⁰ Os apóstolos, ao voltarem, contaram a Jesus tudo o que haviam feito. Tomando-os ele consigo à parte, dirigiu-se a um lugar deserto para o lado de Betsaida.

¹¹ གཏམ་དེ་ཐོས་ནས་མི་ཚོགས་ཁོང་གི་རྗེས་སུ་འབྲངས། ཡེ་ཤུས་ཁོ་ཚོར་དགའ་བསུ་མཛད་ནས་དཀོན་མཆོག་གི་རྒྱལ་སྲིད་ཀྱི་སྐོར་ལ་གསུངས་པ་དང༌། ནད་ལས་ཐར་དགོས་པ་རྣམས་ནད་ལས་ཐར་བར་མཛད།

¹¹ Logo que a multidão o soube, o foi seguindo; Jesus recebeu-os e falava-lhes do Reino de Deus. Restabelecia também a saúde dos doentes.

¹² ཉི་མ་ནུབ་ལ་ཉེ་བའི་དུས་སུ། ཉེ་གནས་བཅུ་གཉིས་པོ་ཁོང་གི་དྲུང་དུ་ཡོང་སྟེ་“ས་ཆ་འདི་དབེན་སྟོང་ཡིན་པས་ཁོ་ཚོ་མཐའ་འཁོར་གྱི་ཡུལ་སྡེ་རྣམས་ལ་རང་རང་གི་ཟས་ཉོ་བ་དང༌། བསྡད་ས་འཚོལ་བའི་ཆེད་དུ་གཏོང་བར་མཛོད་”ཅེས་ཁོང་ལ་ཞུས་པ་ན།

¹² Ora, o dia começava a declinar e os Doze foram dizer-lhe: Despede as turbas, para que vão pelas aldeias e sítios da vizinhança e procurem alimento e hospedagem, porque aqui estamos num lugar deserto.

¹³ ཡེ་ཤུས་ཁོ་རྣམས་ལ་“ཁྱེད་ཚོས་ཁོ་ཚོར་ཟས་སྟེར་ཞིག་”ཅེས་གསུངས། ཁོ་ཚོས་“བག་ལེབ་ལྔ་དང་ཉ་ཤ་གཉིས་ལས་མེད་པས་མི་ཚོགས་མང་པོ་འདིར་ཟས་ཉོ་རུ་འགྲོ་བར་བྱའམ་”ཞེས་ཟེར།

¹³ Jesus replicou-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Retrucaram eles: Não temos mais do que cinco pães e dois peixes, a menos que nós mesmos vamos e compremos mantimentos para todo este povo.

¹⁴ དེ་རུ་སྐྱེས་པ་ལྔ་སྟོང་ཙམ་ཡོད། ཁོང་གིས་ཉེ་གནས་རྣམས་ལ་“མི་ཚོགས་ལྔ་བཅུ་ཙམ་རེ་བྱས་ནས་སྡོད་དུ་འཇུག་”ཅེས་གསུངས།

¹⁴ {Pois eram quase cinco mil homens.} Jesus disse aos discípulos: Mandai-os sentar, divididos em grupos de cinqüenta.

¹⁵ དེ་ལྟར་བྱས་ནས་ཐམས་ཅད་བསྡད།

¹⁵ Assim o fizeram e todos se assentaram.

¹⁶ དེ་ནས་ཡེ་ཤུས་བག་ལེབ་ལྔ་དང་ཉ་ཤ་གཉིས་པོ་ཕྱག་ཏུ་བསྣམས་ཏེ་དཀོན་མཆོག་གི་ཞིང་ཁམས་ལ་ཡར་གཟིགས་ཤིང་དཀོན་མཆོག་ལ་བཀའ་དྲིན་ཆེ་ཞུས་རྗེས། བག་ལེབ་དུམ་བུར་བཅག་ནས་མི་ཚོགས་ལ་བགོ་བའི་ཆེད་དུ་ཉེ་གནས་རྣམས་ལ་གནང༌།

¹⁶ Então Jesus tomou os cinco pães e os dois peixes, levantou os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e deu-os a seus discípulos, para que os servissem ao povo.

¹⁷ མི་ཚང་མས་བཟས་ནས་འགྲངས་ཏེ་ཟས་ལྷག་བསྡུས་པའི་རྗེས་སུ་བག་ལེབ་ཆག་དུམ་གྱིས་སླེ་པོ་བཅུ་གཉིས་ཁེངས།

¹⁷ E todos comeram e ficaram fartos. Do que sobrou recolheram ainda doze cestos de pedaços.

¹⁸ དེ་ནས་ཁོང་གཅིག་པོ་གསོལ་བ་འདེབས་པའི་སྐབས། ཉེ་གནས་ཀྱང་ཁོང་དང་ཉེ་བར་ཡོད་དེ་ཁོང་གིས་“མི་རྣམས་ཀྱིས་ང་རང་སུ་རེད་ཅེས་བཤད་བཞིན་ཡོད་དམ་”ཞེས་གསུངས་ཤིང༌།

¹⁸ Num dia em que ele estava a orar a sós com os discípulos, perguntou-lhes: Quem dizem que eu sou?

¹⁹ ལན་དུ་ཁོ་རྣམས་ཀྱིས་“མི་ལ་ལས་ཁྲུས་གསོལ་མཁན་ཡོ་ཧ་ནན་རེད་ཅེས་དང༌། ལ་ལས་ལུང་སྟོན་པ་ཨེ་ལི་ཡཱ་རེད་ཅེས། ཡང་མི་ལ་ལས་གནའ་རབས་ཀྱི་ལུང་སྟོན་པའི་ནང་ནས་གཅིག་སླར་གསོན་པར་གྱུར་”ཞེས་ཟེར།

¹⁹ Responderam-lhe: Uns dizem que és João Batista; outros, Elias; outros pensam que ressuscitou algum dos antigos profetas.

²⁰ ཁོང་གིས་“འོ་ན་ཁྱེད་ཚོས་བྱས་ན་ང་རང་སུ་ཡིན་ཟེར་”ཞེས་གསུངས་པས་ལན་དུ་པེ་ཏྲོས་“ཁྱེད་ནི་དཀོན་མཆོག་གི་སྐྱབས་མགོན་མཱ་ཤི་ཀ་ཡིན་ནོ་”ཞེས་ཞུས།

²⁰ Perguntou-lhes, então: E vós, quem dizeis que eu sou? Pedro respondeu: O Cristo de Deus.

²¹ ཡེ་ཤུས་ཁོ་རྣམས་ལ་“དོན་འདི་མི་གཞན་ལ་མ་ཤོད་”ཅེས་ནན་གྱིས་བསྐུལ།

²¹ Ordenou-lhes energicamente que não o dissessem a ninguém.

²² ཁོང་གིས་ཉེ་གནས་ཚོར་“མིའི་རིགས་ཀྱི་བུ་ངེས་པར་དུ་སྡུག་བསྔལ་མང་པོ་མྱོང་ཞིང༌། ཡ་ཧུ་དཱ་པའི་མི་རིགས་ཀྱི་རྒན་པོ་དང་བླ་ཆེན་རྣམས། ཆོས་ཁྲིམས་ལ་མཁས་པའི་མིས་ཁོ་རང་དོར་ནས་གསོད་པར་འགྱུར་ལ། ཡང་ཉི་མ་གསུམ་པར་འཆི་བ་ནས་ཡར་ལང་བར་འགྱུར་དགོས་སོ་”ཞེས་གསུངས།

²² Ele acrescentou: É necessário que o Filho do Homem padeça muitas coisas, seja rejeitado pelos anciãos, pelos príncipes dos sacerdotes e pelos escribas. É necessário que seja levado à morte e que ressuscite ao terceiro dia.

²³ དེ་ནས་ཁོང་གིས་ཁོ་ཚོ་ཚང་མར་“གལ་ཏེ་མི་སུ་ཞིག་ང་ཡི་རྗེས་སུ་འབྲང་འདོད་ན། རང་ཉིད་དོར་ནས་རང་གི་རྒྱང་ཤིང་ཉིན་ལྟར་འཁུར་ཏེ་ང་ཡི་རྗེས་སུ་འབྲང་དགོས།

²³ Em seguida, dirigiu-se a todos: Se alguém quer vir após mim, renegue-se a si mesmo, tome cada dia a sua cruz e siga-me.

²⁴ གང་ལགས་ཟེར་ན། མི་སུས་ཀྱང་རང་གི་སྲོག་ཐར་བར་བྱེད་འདོད་པ་དེས་བརླག་པར་འགྱུར། མི་སུས་ཀྱང་ང་རང་གི་དོན་དུ་རང་གི་སྲོག་གཏོང་པ་དེས་ཐར་བར་འགྱུར་ངེས་ཡིན།

²⁴ Porque, quem quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas quem sacrificar a sua vida por amor de mim, salvá-la-á.

²⁵ སུ་ལ་འཇིག་རྟེན་ཧྲིལ་པོ་ཐོབ་ཀྱང་རང་སྲོག་ཤོར་བའམ་བརླགས་ན་ཅི་ཕན།

²⁵ Pois que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro, se vem a perder-se a si mesmo e se causa a sua própria ruína?

²⁶ མི་སུ་ཞིག་གིས་ང་དང་ངའི་བཀའ་ངོ་ཚ་བའི་རྒྱུར་བརྩིས་ན། མིའི་རིགས་ཀྱི་བུས་ཀྱང་རང་ཉིད་དང༌། ཡབ་དཀོན་མཆོག་དང་དམ་པའི་ཕོ་ཉ་རྣམས་ཀྱི་གཟི་བརྗིད་དང་བཅས་འཇིག་རྟེན་དུ་ཕེབས་སྐབས། མི་དེ་ཡང་ངོ་ཚ་བའི་རྒྱུར་བརྩི་བར་བྱ།

²⁶ Se alguém se envergonhar de mim e das minhas palavras, também o Filho do Homem se envergonhará dele, quando vier na sua glória, na glória de seu Pai e dos santos anjos.

²⁷ ངས་ཁྱེད་རྣམས་ལ་བདེན་པར་ཟེར་རྒྱུར། འདི་རུ་ཡོད་པའི་མི་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་འགའ་ཞིག་གིས་དཀོན་མཆོག་གི་རྒྱལ་སྲིད་མ་མཐོང་བའི་བར་དུ་ཅི་ནས་ཀྱང་འཆི་བ་མྱོང་བར་མི་འགྱུར་”ཞེས་གསུངས་སོ། །

²⁷ Em verdade vos digo: dos que aqui se acham, alguns há que não morrerão, até que vejam o Reino de Deus.

²⁸ གསུང་འདི་ཚོ་བརྗོད་ནས་ཉི་མ་བརྒྱད་ཙམ་གྱི་རྗེས་ལ་ཡེ་ཤུས་པེ་ཏྲོ་དང་ཡ་ཀོབ་ཡོ་ཧ་ནན་གསུམ་ཁྲིད་ནས་རི་ཞིག་ལ་གསོལ་བ་འདེབས་པའི་ཆེད་དུ་ཕེབས།

²⁸ Passados uns oitos dias, Jesus tomou consigo Pedro, Tiago e João, e subiu ao monte para orar.

²⁹ གསོལ་བ་འདེབས་དུས་ཁོང་གི་ཞལ་གྱི་རྣམ་པ་གྱུར་ཞིང༌། ཁོང་གི་ན་བཟའ་འོད་འཕྲོ་བའི་ཚོན་མདོག་ཧ་ཅང་དཀར་པོ་ཞིག་ཏུ་གྱུར།

²⁹ Enquanto orava, transformou-se o seu rosto e as suas vestes tornaram-se resplandecentes de brancura.

³⁰ — ausente —

³⁰ E eis que falavam com ele dois personagens: eram Moisés e Elias,

³¹ — ausente —

³¹ que apareceram envoltos em glória, e falavam da morte dele, que se havia de cumprir em Jerusalém.

³² པེ་ཏྲོ་དང་ཁོའི་གྲོགས་པོ་གཉིས་གཉིད་ལྗིད་པོ་ཞིག་ཁུག་ནས་གཉིད་སད་སྐབས་ཁོང་གི་གཟི་བརྗིད་དང༌། ཁོང་དང་མཉམ་དུ་བཞེངས་པའི་མི་གཉིས་མཐོང༌།

³² Entretanto, Pedro e seus companheiros tinham-se deixado vencer pelo sono; ao despertarem, viram a glória de Jesus e os dois personagens em sua companhia.

³³ ལུང་སྟོན་པ་ཨེ་ལི་ཡཱ་དང་མོ་ཤེ་གཉིས་ཁོང་དང་བྲལ་སྐབས། ཇི་ལྟར་ཞུ་དགོས་མིན་མ་ཤེས་ཏེ་པེ་ཏྲོས་ཡེ་ཤུ་ལ་“སློབ་དཔོན་ལགས། ང་ཚོ་འདིར་བསྡད་ན་ལེགས། ང་ཚོས་བཞུགས་ས་གསུམ་བཟོ་བར་བྱ། ཁྱེད་ལ་གཅིག་དང་མོ་ཤེ་ལ་གཅིག ཨེ་ལི་ཡཱ་ལ་གཅིག་བཅས་ཡིན་”ཞེས་ཞུས་པའི་དུས་སུ།

³³ Quando estes se apartaram de Jesus, Pedro disse: Mestre, é bom estarmos aqui. Podemos levantar três tendas: uma para ti, outra para Moisés e outra para Elias!... Ele não sabia o que dizia.

³⁴ སྤྲིན་པ་ཞིག་ཡོང་ནས་ཁོང་ཚོ་བསྒྲིབས། དེའི་ནང་དུ་སོང་སྐབས་ཁོ་ཚོ་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་པར་གྱུར།

³⁴ Enquanto ainda assim falava, veio uma nuvem e encobriu-os com a sua sombra; e os discípulos, vendo-os desaparecer na nuvem, tiveram um grande pavor.

³⁵ སྤྲིན་པ་ནས་གསུང་ཞིག་བྱུང་སྟེ་“འདི་ནི་ངའི་སྲས་དང་ངས་བདམས་པ་ཡིན་ནོ། ཁོང་ལ་ཉོན་ཅིག་”ཅེས་གསུངས་པའི་རྗེས་སུ།

³⁵ Então da nuvem saiu uma voz: Este é o meu Filho muito amado; ouvi-o!

³⁶ ཡེ་ཤུ་གཅིག་པོར་གནས། ཡང་དེའི་དུས་སྐབས་སུ་ཉེ་གནས་རྣམས་ཀྱིས་གང་མཐོང་བའི་གཏམ་མི་གླེང་ལ་མི་གཞན་ལ་ཡང་ཅི་ཡང་མ་བཤད།

³⁶ E, enquanto ainda ressoava esta voz, achou-se Jesus sozinho. Os discípulos calaram-se e a ninguém disseram naqueles dias coisa alguma do que tinham visto.

³⁷ དེའི་སང་ཉིན་ཁོང་ཚོ་རི་ནས་བབས་པའི་རྗེས་སུ་མི་ཚོགས་མང་པོ་ཞིག་ཁོང་དང་མཇལ།

³⁷ No dia seguinte, descendo eles do monte, veio ao encontro de Jesus uma grande multidão.

³⁸ མི་ཚོགས་ལས་གཅིག་གིས་“སློབ་དཔོན་ལགས། ངའི་ཕྲུ་གུ་གཅིག་པོ་ཡིན་པའི་བུ་ལ་ཐུགས་རྗེས་གཟིགས་རོགས་གནང༌།

³⁸ Eis que um homem exclamou do meio da multidão: Mestre, rogo-te que olhes para meu filho, pois é o único que tenho.

³⁹ གདོན་འདྲེས་ག་དུས་འཛིན་ནའང༌། ཁོ་གློ་བུར་དུ་སྐད་ངན་ཆེན་པོ་ཤོར་ནས་ས་ལ་འགྱེལ་ཞིང་ཁ་ནས་ལྦུ་བ་འཐོན་ཅིང༌། སོ་ཁྲིག་ཁྲིག་བྱེད། ལུས་པོའང་རེངས་པོར་འགྱུར། གདོན་འདྲེ་འཐོན་པར་དཀའ་ཞིང་དེས་ཁོ་ལ་གནོད་འཚེ་ཆེན་པོ་གཏོང་བཞིན་འདུག

³⁹ Um espírito se apodera dele e subitamente dá gritos, lança-o por terra, agita-o com violência, fá-lo espumar e só o larga depois de o deixar todo ofegante.

⁴⁰ ངས་ཁྱེད་ཀྱི་ཉེ་གནས་རྣམས་ལ་གདོན་འདྲེ་དེ་ཕྱིར་སྐྲོད་པར་ཞུས་ཀྱང་ཁོང་ཚོས་བསྐྲད་མ་ཐུབ་”ཞེས་སྨྲས།

⁴⁰ Pedi a teus discípulos que o expelissem, mas não o puderam fazer.

⁴¹ དེ་ནས་ཡེ་ཤུས་“ངན་སེམས་ཅན་དང་དད་པ་མི་བྱེད་པའི་མི་རབས་ཁྱོད་ཚོ། ང་རང་ཁྱོད་ཚོ་དང་མཉམ་དུ་དུས་ནམ་ཞིག་གི་བར་དུ་བསྡད་ནས་བཟོད་པར་བྱེད་དགོས་སམ། བུ་དེ་ངའི་མདུན་དུ་ཁྲིད་ཤོག་”ཅེས་གསུངས་པ་དང༌།

⁴¹ Respondeu Jesus: Ó geração incrédula e perversa, até quando estarei convosco e vos aturarei? Traze cá teu filho.

⁴² བུ་དེ་ཁོང་གི་མདུན་ལ་ཡོང་དུས་གདོན་འདྲེ་མི་གཙང་བ་དེས་ཁོ་ས་ལ་བརྡབས་ནས་དྲག་པོར་སྤྲུགས། འོན་ཀྱང་ཡེ་ཤུས་གདོན་འདྲེ་དེར་བཀའ་བཀྱོན་གནང་སྟེ་བུ་གསོས་པར་མཛད་ནས་ཁོའི་ཕ་ལ་གནང་བས།

⁴² E quando ele ia chegando, o demônio lançou-o por terra e agitou-o violentamente. Mas Jesus intimou o espírito imundo, curou o menino e o restituiu a seu pai.

⁴³ མི་ཐམས་ཅད་དཀོན་མཆོག་གི་གཟི་བརྗིད་ལ་ཡ་མཚན་སྐྱེས།

⁴³ Todos ficaram pasmados ante a grandeza de Deus. Como todos se admirassem de tudo o que Jesus fazia, disse ele a seus discípulos:

⁴⁴ “གཏམ་འདི་སེམས་ལ་ཟུངས་ཤིག མིའི་རིགས་ཀྱི་བུ་ནི་མི་རྣམས་ཀྱི་ལག་ཏུ་གཏོད་པར་འགྱུར་རོ་”ཞེས་གསུངས།

⁴⁴ Gravai nos vossos corações estas palavras: O Filho do Homem há de ser entregue às mãos dos homens!

⁴⁵ ཉེ་གནས་རྣམས་ཀྱིས་གསུང་དེའི་དོན་ཧ་མ་གོ ཁོ་ཚོ་མི་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་དེའི་དོན་ཁོ་རྣམས་ལ་སྦས་པར་གྱུར་ཞིང་འཇིགས་ནས་ཁོང་ལ་དེའི་སྐོར་བཀའ་འདྲི་ཞུ་མ་ཕོད།

⁴⁵ Eles, porém, não entendiam esta palavra e era-lhes obscura, de modo que não alcançaram o seu sentido; e tinham medo de lhe perguntar a este respeito.

⁴⁶ ཁོ་ཚོའི་ནང་ནས་སུ་མཆོག་ཏུ་ཡིན་པའི་རྩོད་གླེང་ཞིག་བྱུང༌།

⁴⁶ Veio-lhes então o pensamento de qual deles seria o maior.

⁴⁷ ཁོ་ཚོའི་བསམ་པ་མཁྱེན་ནས་ཡེ་ཤུས་ཕྲུ་གུ་ཆུང་ངུ་ཞིག་ཁྲིད་ཡོང་སྟེ་རང་གི་རྩར་ལང་དུ་བཅུག་ནས་

⁴⁷ Penetrando Jesus nos pensamentos de seus corações, tomou um menino, colocou-o junto de si e disse-lhes:

⁴⁸ ཁོ་ཚོར་“སུས་ཀྱང་ཕྲུ་གུ་འདི་ངའི་མིང་གི་ཐོག་ནས་དྲངས་ན་དེས་ང་རང་འདྲེན། སུས་ཀྱང་ང་འདྲེན་པ་དེས་ང་མངགས་མཁན་དེ་སྤྱན་འདྲེན། རྒྱུ་མཚན་ནི་ཁྱོད་ཚོའི་ནང་ནས་དམའ་ཤོས་ཡིན་པ་དེ་མཆོག་ཏུ་འགྱུར་བ་ཡིན་”ཞེས་གསུངས།

⁴⁸ Todo o que recebe este menino em meu nome, a mim é que recebe; e quem recebe a mim, recebe aquele que me enviou; pois quem dentre vós for o menor, esse será grande.

⁴⁹ ལན་དུ་ཡོ་ཧ་ནན་གྱིས་ཁོང་ལ་“སྟོན་པ་ལགས། ང་ཚོས་མི་གཞན་ཞིག་གིས་ཁྱེད་ཀྱི་མཚན་ཐོག་ནས་གདོན་འདྲེ་སྐྲོད་པ་མཐོང་བྱུང༌། མི་དེ་ང་ཚོའི་ཁོངས་གཏོགས་མིན་པས་དོན་དེ་ལྟར་སྒྲུབ་པ་བཀག་ཐབས་བཙལ་བ་ཡིན་”ཞེས་ཞུས་པ་ལ།

⁴⁹ João tomou a palavra e disse: Mestre, vimos um homem que expelia demônios em teu nome, e nós lho proibimos, porque não é dos nossos.

⁵⁰ ཡེ་ཤུས་“སུས་ཀྱང་ཁྱེད་ལ་དགྲ་མི་བྱེད་པ་དེས་ཁྱེད་ཀྱི་ཕྱོགས་བྱེད་པས་ཁོ་འགོག་པར་མ་བྱོས་ཤིག་”ཅེས་གསུངས།

⁵⁰ Mas Jesus lhe disse: Não lho proibais; porque, o que não é contra vós, é a vosso favor.

⁵¹ དཀོན་མཆོག་གི་ཞིང་ཁམས་སུ་འཕག་པའི་དུས་ཉེ་བར་སླེབས་པས་ཁོང་ཡེ་རུ་ཤ་ལེམ་ལ་ཕེབས་རྒྱུའི་འདུན་པ་བརྟན་པོར་བཅངས་སོ།

⁵¹ Aproximando-se o tempo em que Jesus devia ser arrebatado deste mundo, ele resolveu dirigir-se a Jerusalém.

⁵² ཁོང་གི་སྔོན་དུ་བང་ཆེན་མངགས་པ་དང༌། ཁོ་ཚོ་ཁོང་གི་དོན་ལ་གྲ་སྒྲིག་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ས་མར་ཡཱ་ཡུལ་གྱི་གྲོང་གསེབ་ཅིག་ཏུ་སོང༌།

⁵² Enviou diante de si mensageiros que, tendo partido, entraram em uma povoação dos samaritanos para lhe arranjar pousada.

⁵³ ཁོང་ཡེ་རུ་ཤ་ལེམ་ལ་ཕེབས་པར་ཤེས་ཏེ་ས་མར་ཡཱ་པས་ཁོང་ལ་བསུ་བ་མ་བྱས།

⁵³ Mas não o receberam, por ele dar mostras de que ia para Jerusalém.

⁵⁴ དོན་དེ་མཐོང་ནས་ཉེ་གནས་ཡོ་ཧ་ནན་དང་ཡ་ཀོབ་ཀྱིས་“གཙོ་བོ། མི་དེ་ཚོ་མེད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ང་ཚོས་དཀོན་མཆོག་གི་ཞིང་ཁམས་ནས་མེ་འབབ་པའི་བཀོད་པ་གཏོང་བར་ཁྱེད་ཐུགས་མཉེས་སམ་”ཞེས་སྨྲས།

⁵⁴ Vendo isto, Tiago e João disseram: Senhor, queres que mandemos que desça fogo do céu e os consuma?

⁵⁵ འོན་ཀྱང་ཁོང་ཞལ་ཕྱིར་བསྐོར་ཏེ་ཁོ་ཚོར་བཀའ་བཀྱོན་མཛད་པ་དང༌།

⁵⁵ Jesus voltou-se e repreendeu-os severamente. {Não sabeis de que espírito sois animados.

⁵⁶ ཁོང་ཚོ་གྲོང་གསེབ་གཞན་ཞིག་ལ་ཕེབས།

⁵⁶ O Filho do Homem não veio para perder as vidas dos homens, mas para salvá-las.} Foram então para outra povoação.

⁵⁷ ལམ་བར་དུ་མི་ཞིག་གིས་ཁོང་ལ་“ཁྱེད་གང་དུ་ཕེབས་ན་ཡང་ང་ཁྱེད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བར་བྱ་”ཞེས་ཟེར་བས།

⁵⁷ Enquanto caminhavam, um homem lhe disse: Senhor, seguir-te-ei para onde quer que vás.

⁵⁸ ཁོང་གིས་ཁོ་ལ་“ཝ་ལ་ཝ་ཚང་དང༌། བྱ་ལ་བྱ་ཚང་ཡོད་ཀྱང༌། མིའི་རིགས་ཀྱི་བུ་ལ་མགོ་བཞག་ས་ཙམ་ཡང་མེད་”ཅེས་གསུངས།

⁵⁸ Jesus replicou-lhe: As raposas têm covas e as aves do céu, ninhos, mas o Filho do Homem não tem onde reclinar a cabeça.

⁵⁹ ཡང་ཁོང་གིས་མི་གཞན་ལ་“ངའི་རྗེས་སུ་འབྲོངས་ཤིག་”ཅེས་གསུངས་པས་ལན་དུ་ཁོས་“གཙོ་བོ། སྔོན་ལ་ང་སོང་ནས་ཕ་དུར་དུ་འཇུག་པའི་དགོངས་པ་གནང་རོགས་”ཞེས་སྨྲས།

⁵⁹ A outro disse: Segue-me. Mas ele pediu: Senhor, permite-me ir primeiro enterrar meu pai.

⁶⁰ འོན་ཀྱང་ཁོང་གིས་མི་དེར་“གཤིན་པོ་དང་འདྲ་བ་རྣམས་ཀྱིས་རང་གི་གཤིན་པོ་རྣམས་དུར་དུ་འཇུག་ཆོག ཁྱོད་སོང་ནས་དཀོན་མཆོག་གི་རྒྱལ་སྲིད་ཁྱབ་བསྒྲགས་གྱིས་ཤིག་”ཅེས་གསུངས།

⁶⁰ Mas Jesus disse-lhe: Deixa que os mortos enterrem seus mortos; tu, porém, vai e anuncia o Reino de Deus.

⁶¹ ད་དུང་མི་གཞན་གྱིས་“གཙོ་བོ། ཁྱེད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བར་བྱ། འོན་ཀྱང་དེའི་སྔོན་དུ་ནང་མི་རྣམས་ལ་གྱེས་མཚམས་ཞུ་བའི་དགོངས་པ་གནང་རོགས་”ཞེས་ཟེར་བ་ལ།

⁶¹ Um outro ainda lhe falou: Senhor, seguir-te-ei, mas permite primeiro que me despeça dos que estão em casa.

⁶² ཡེ་ཤུས་མི་དེར་“སུས་ཀྱང་ཐོང་གཤོལ་བཟུང་སྟེ་ཕྱི་བལྟས་སློག་ན་དཀོན་མཆོག་གི་རྒྱལ་སྲིད་ལ་མི་འོས་”ཞེས་གསུངས་སོ། །

⁶² Mas Jesus disse-lhe: Aquele que põe a mão no arado e olha para trás, não é apto para o Reino de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Lucas 9 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →