Lucas 15
Central Tibetan Bible (BOD) vs ARC
1 ཁོང་གི་གསུང་ལ་ཉན་པའི་ཕྱིར་ཁྲལ་སྡུད་མཁན་དང་སྡིག་ཅན་མང་པོ་ཞིག་ཁོང་གི་མདུན་དུ་ཡོང་བ་དང༌།
1 E chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 ཆོས་ཁྲིམས་ལ་མཁས་པའི་མི་དང་ཕཱ་རུ་ཤི་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡིད་མ་རངས་པའི་གཏམ་བྱེད་བཞིན་ཡོད་དེ་“མི་འདིས་སྡིག་ཅན་རྣམས་བསུས་ནས་ཁོ་ཚོ་དང་མཉམ་དུ་ཟ་”ཞེས་སྨྲས།
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 དེའི་ཕྱིར་དཔེའི་སྒོ་ནས་ཁོང་གིས་
3 E ele lhes propôs esta parábola, dizendo:
4 “ཁྱེད་ཚོའི་ནང་ནས་སུ་ཞིག་ལ་ལུག་བརྒྱ་ཡོད་པ་ལས་ལུག་གཅིག་བརླགས་ན། དགུ་བཅུ་གོ་དགུ་པོ་རྩྭ་ཐང་ལ་བཞག་ནས་བརླག་པ་དེ་མ་རྙེད་པའི་བར་དུ་མི་འཚོལ་ལམ།
4 Que homem dentre vós, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e não vai após a perdida até que venha a achá-la?
5 ལུག་བརླག་པ་དེ་རྙེད་རྗེས་དགའ་བའི་ངང་ནས་རང་གི་དཔུང་པར་འཁུར་བ་དང༌།
5 E, achando-a, a põe sobre seus ombros, cheio de júbilo;
6 ནང་ལ་སླེབས་རྗེས་གྲོགས་པོ་དང་ཁྱིམ་མཚེས་བོས་ནས་ཁོ་ཚོར་ང་དང་མཉམ་དུ་དགའ་སྤྲོ་གྱིས་དང༌། གང་ལགས་ཟེར་ན། ངའི་ལུག་བརླག་པ་དེ་རྙེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར།
6 e, chegando à sua casa, convoca os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque perdida.
7 ངས་ཁྱེད་རྣམས་ལ་ཟེར་རྒྱུར། དེ་ལྟར་སེམས་བསྒྱུར་བར་མི་དགོས་པའི་མི་སེམས་དྲང་པོ་དགུ་བཅུ་གོ་དགུ་པོ་ལས་སྤྱོད་པ་ངན་པ་རྣམས་སྤངས་ནས་སེམས་བསྒྱུར་བའི་སྡིག་ཅན་གཅིག་གི་དོན་དུ་དཀོན་མཆོག་གི་ཞིང་ཁམས་སུ་ལྷག་པར་དགའ་བར་འགྱུར།”
7 Digo-vos que assim haverá alegria no céu por um pecador que se arrepende, mais do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 “ཡང་ན་བུད་མེད་སུ་ཞིག་ལ་དངུལ་ཊམ་ཀ་བཅུ་ཡོད་པ་ལས་གཅིག་བརླགས་ན། བརླག་པ་དེ་མ་རྙེད་པའི་བར་དུ་མར་མེ་སྤར་ནས་ཁང་པ་གད་བརྒྱབ་སྟེ་གཟབ་ནན་ཆེན་པོས་མི་འཚོལ་ལམ།
8 Ou qual a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma dracma, não acende a candeia, e varre a casa, e busca com diligência até
9 བརླག་པ་དེ་རྙེད་ནས་གྲོགས་མོ་དང་ཁྱིམ་མཚེས་བོས་ནས་ཁོ་ཚོར་ང་དང་མཉམ་དུ་དགའ་སྤྲོ་གྱིས་དང༌། གང་ལགས་ཟེར་ན། ངའི་དངུལ་ཊམ་ཀ་བརླག་པ་དེ་རྙེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར།
9 E, achando-a, convoca as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque já achei a dracma perdida.
10 ངས་ཁྱེད་ཚོར་ཟེར་རྒྱུར། དེ་ལྟར་སྡིག་ཅན་གཅིག་གིས་སྤྱོད་པ་ངན་པ་རྣམས་སྤངས་ནས་སེམས་བསྒྱུར་བས་དཀོན་མཆོག་གི་ཕོ་ཉ་རྣམས་ཀྱི་མདུན་དུ་དགའ་སྤྲོ་ཡོད་”ཅེས་གསུངས།
10 Assim vos digo que há alegria diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 ཡང་ཁོང་གིས་“མི་ཞིག་ལ་བུ་གཉིས་ཡོད་པ་དང༌།
11 E disse:
12 ཆུང་བ་ཡིས་ཁོའི་ཕ་ལ། ཡབ་ལགས། ང་ལ་འཐོབ་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ནོར་སྐལ་གནང་རོགས་ཞེས་ཟེར་བས་ཕ་ཡིས་བུ་གཉིས་ལ་རང་གི་ནོར་བགོ་བཤའ་བརྒྱབ།
12 E o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte da fazenda que por eles a fazenda.
13 ཉིན་མང་པོ་མ་ལོན་པར་བུ་ཆུང་བ་ཡིས་ཅི་ཡོད་པ་ཐམས་ཅད་བསྡུས་ནས་ཡུལ་ཐག་རིང་པོ་ཞིག་ལ་སོང༌། དེར་ཁོས་བྱ་སྤྱོད་ངན་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་ཐོག་ནས་ནོར་སྐལ་འཕྲོག་བརླག་བཏང༌།
13 E, poucos dias depois, o filho mais novo, ajuntando tudo, partiu para uma terra longínqua e ali desperdiçou a sua fazenda, vivendo dissolutamente.
14 རྒྱུ་ནོར་ཚང་མ་རྫོགས་ནས་ཡུལ་དེར་མུ་གེ་ཚབས་ཆེན་བྱུང་བས། ཁོ་བཀྲེས་སྐོམ་གྱིས་མནར་ཏེ་དབུལ་པོར་གྱུར།
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a padecer necessidades.
15 དེའི་ཕྱིར་ཁོ་ཕྱིན་ནས་ཡུལ་དེའི་ཁྱིམ་བདག་གཅིག་ལ་བརྟེན་པས། དེས་ཕག་པ་འཚོ་བའི་ཕྱིར་ཁོ་ཞིང་ཐང་དུ་བཏང༌།
15 E foi e chegou-se a um dos cidadãos daquela terra, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 སུས་ཀྱང་ཁོ་ལ་ཟ་རྒྱུ་ཅི་ཡང་མ་སྟེར་བས་ཁོ་ལྟོགས་ཏེ་ཕག་པས་ཟ་བའི་གང་བུ་ཡང་ཟ་འདོད་ཆེན་པོ་ལངས།
16 E desejava encher o seu estômago com as bolotas que os porcos comiam, e ninguém lhe dava nada.
17 དེ་ནས་བློ་ཁུག་སྟེ་ཁོས་ངའི་ཕ་ཡི་གཡོག་པོ་རྣམས་ལ་བག་ལེབ་ཟ་རྒྱུ་ཡོད་པ་མ་ཟད་བསག་རྒྱུ་ཡང་ཡོད། འོན་ཀྱང་ཡུལ་འདིར་ང་ལྟོགས་ནས་ཤི་གྲབས་འདུག
17 E, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 ང་ཡར་ལངས་ཏེ་ཕའི་རྩར་ཕྱིན་ནས་ཁོང་ལ། ཕ་ལགས། ངས་དཀོན་མཆོག་གི་ཞིང་ཁམས་དང་ཁྱེད་ལ་སྡིག་ཉེས་བྱས་པས།
18 Levantar-me-ei, e irei ter com meu pai, e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e perante ti.
19 ང་ནི་ཁྱེད་ཀྱི་སྲས་ཞེས་ཟེར་བ་མི་འོས་ཏེ་ང་ཁྱེད་ཀྱི་གླ་པ་ཞིག་དང་འདྲ་བར་མཛོད་ཅེས་ཟེར་བར་བྱ་སྙམ།
19 Já não sou digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus trabalhadores.
20 ཁོ་ལངས་ནས་ཕའི་རྩར་སོང༌། འོན་ཀྱང་ཕ་ཡིས་རྒྱང་རིང་ནས་ཁོ་མཐོང་བ་དང༌། སྙིང་རྗེ་སྐྱེས་ནས་བུའི་མདུན་དུ་བརྒྱུགས་པ་དང༌། ཁོ་ལ་འཐམ་སྟེ་འོ་བྱས།
20 E, levantando-se, foi para seu pai; e, quando ainda estava longe, viu-o seu pai, e se moveu de íntima compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 བུ་ཡིས་ཁོང་ལ། ཕ་ལགས། ངས་དཀོན་མཆོག་གི་ཞིང་ཁམས་དང་ཁྱེད་ལ་སྡིག་ཉེས་བྱས་པས་ང་ནི་ཁྱེད་ཀྱི་བུ་ཞེས་འབོད་པར་མི་འོས་ཞེས་སྨྲས།
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e perante ti e já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 འོན་ཀྱང་ཕ་ཡིས་ཁོའི་གཡོག་པོ་ཚོར། ཕྱུ་པ་ཡག་ཤོས་མགྱོགས་པོར་འཁྱེར་ནས་གཡོགས་ལ། ཁོའི་མཛུབ་མོར་སོར་གདུབ་དང༌། རྐང་པར་ལྷམ་གཡོགས་ཤིག
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lho, e ponde-lhe um anel na mão e sandálias nos pés,
23 བེའུ་རྒྱགས་པ་དེ་འདིར་ཁྲིད་ནས་སོད། ང་ཚོས་ཟ་ཞིང་དགའ་སྟོན་བྱེད་པར་བྱ།
23 e trazei o bezerro cevado, e matai-
24 གང་ལགས་ཤེ་ན། ངའི་བུ་འདི་ཤི་ནས་སླར་གསོན་པོར་གྱུར་ཞིང༌། བརླགས་ནས་རྙེད་པར་གྱུར་བས་སོ་ཞེས་བཤད་རྗེས་ཁོ་ཚོས་སྐྱིད་པོ་བཏང༌།
24 porque este meu filho estava morto e reviveu; tinha-se perdido e foi achado. E começaram a alegrar-se.
25 དེའི་རིང་ལ་ཁོའི་བུ་རྒན་པ་ཞིང་ཁར་ཡོད་པ་དང༌། ཁོ་ཕྱིར་ལོག་སྟེ་ཁང་པར་སླེབས་པའི་ཚེ་རོལ་མོ་དང་ཞབས་བྲོའི་སྒྲ་ཐོས་པས།
25 E o seu filho mais velho estava no campo; e, quando veio e chegou perto de casa, ouviu a música e as danças.
26 གཡོག་པོ་ཞིག་བོས་ནས་དེ་ཅི་ཡིན་ཞེས་སྐད་ཆ་དྲིས།
26 E, chamando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 གཡོག་པོ་དེས་ཁྱེད་ཀྱི་གཅུང་པོ་སྐུ་ཁམས་བཟང་པོར་སླེབས་པས་ཁྱེད་ཀྱི་ཡབ་ཀྱིས་བེའུ་རྒྱགས་པ་བསད་ཅེས་སྨྲས།
27 E ele lhe disse: Veio teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 དེ་ཐོས་ནས་ཁྲོས་ཏེ་ཁོ་འཛུལ་བར་མ་དགའ། ཁོའི་ཕ་ཕྱི་རོལ་ཏུ་ཡོང་ནས་ཁོ་ནང་དུ་འཛུལ་བར་རེ་འབོད་བྱས།
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. E, saindo o pai, instava com ele.
29 ཁོས་ཁོའི་ཕ་ལ། གཟིགས་དང༌། ཁྱེད་ཀྱི་བཀའ་ལས་ནམ་ཡང་མ་འགལ་ཏེ་ལོ་འདི་འདྲ་མང་པོའི་རིང་ལ་ངས་གཡོག་པོ་ལྟར་ལས་ཀ་བྱས་ཀྱང༌། ངའི་གྲོགས་པོ་དང་མཉམ་དུ་དགའ་སྟོན་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཁྱེད་ཀྱིས་ར་ཕྲུག་ཙམ་ཡང་ང་ལ་གནང་མ་བྱུང༌།
29 Mas, respondendo ele, disse ao pai: Eis que te sirvo
30 འོན་ཀྱང་ཁྱེད་ཀྱི་བུ་ཟེར་བ་དེ་སྨད་འཚོང་མ་རྣམས་དང་མཉམ་དུ་ཁྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་ནོར་ཆུད་ཟོས་གཏོང་མཁན་ཡོང་སྐབས་ཁྱེད་ཀྱིས་ཁོའི་དོན་ལ་བེའུ་རྒྱགས་པ་བསད་ཅེས་བཤད།
30 Vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou a tua fazenda com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 ཕ་ཡིས་ཁོ་ལ། ངའི་བུ། ཁྱོད་དུས་རྒྱུན་དུ་ང་དང་མཉམ་དུ་ཡོད་པས། ང་ལ་ཅི་ཡོད་པ་ཐམས་ཅད་ཁྱོད་ཀྱི་ཡིན།
31 E ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e todas as minhas
32 འོན་ཀྱང་ང་ཚོས་སྤྲོ་སེམས་ཀྱིས་དགའ་སྟོན་བྱེད་དགོས། གང་ལགས་ཟེར་ན། ཁྱོད་ཀྱི་ནུ་བོ་འདི་ཤི་ནས་སླར་གསོན་པོར་གྱུར་ཞིང༌། བརླགས་ནས་རྙེད་པར་གྱུར་ཟེར་”ཞེས་གསུངས་སོ། །
32 Mas era justo alegrarmo- porque este teu irmão estava morto e reviveu; tinha-se perdido e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.