Lucas 15

Central Tibetan Bible (BOD) vs ARA

ARA Almeida Revista e Atualizada 1993

¹ ཁོང་གི་གསུང་ལ་ཉན་པའི་ཕྱིར་ཁྲལ་སྡུད་མཁན་དང་སྡིག་ཅན་མང་པོ་ཞིག་ཁོང་གི་མདུན་དུ་ཡོང་བ་དང༌།

¹ Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.

² ཆོས་ཁྲིམས་ལ་མཁས་པའི་མི་དང་ཕཱ་རུ་ཤི་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡིད་མ་རངས་པའི་གཏམ་བྱེད་བཞིན་ཡོད་དེ་“མི་འདིས་སྡིག་ཅན་རྣམས་བསུས་ནས་ཁོ་ཚོ་དང་མཉམ་དུ་ཟ་”ཞེས་སྨྲས།

² E murmuravam os fariseus e os escribas, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.

³ དེའི་ཕྱིར་དཔེའི་སྒོ་ནས་ཁོང་གིས་

³ Então, lhes propôs Jesus esta parábola:

⁴ “ཁྱེད་ཚོའི་ནང་ནས་སུ་ཞིག་ལ་ལུག་བརྒྱ་ཡོད་པ་ལས་ལུག་གཅིག་བརླགས་ན། དགུ་བཅུ་གོ་དགུ་པོ་རྩྭ་ཐང་ལ་བཞག་ནས་བརླག་པ་དེ་མ་རྙེད་པའི་བར་དུ་མི་འཚོལ་ལམ།

⁴ Qual, dentre vós, é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?

⁵ ལུག་བརླག་པ་དེ་རྙེད་རྗེས་དགའ་བའི་ངང་ནས་རང་གི་དཔུང་པར་འཁུར་བ་དང༌།

⁵ Achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo.

⁶ ནང་ལ་སླེབས་རྗེས་གྲོགས་པོ་དང་ཁྱིམ་མཚེས་བོས་ནས་ཁོ་ཚོར་ང་དང་མཉམ་དུ་དགའ་སྤྲོ་གྱིས་དང༌། གང་ལགས་ཟེར་ན། ངའི་ལུག་བརླག་པ་དེ་རྙེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར།

⁶ E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.

⁷ ངས་ཁྱེད་རྣམས་ལ་ཟེར་རྒྱུར། དེ་ལྟར་སེམས་བསྒྱུར་བར་མི་དགོས་པའི་མི་སེམས་དྲང་པོ་དགུ་བཅུ་གོ་དགུ་པོ་ལས་སྤྱོད་པ་ངན་པ་རྣམས་སྤངས་ནས་སེམས་བསྒྱུར་བའི་སྡིག་ཅན་གཅིག་གི་དོན་དུ་དཀོན་མཆོག་གི་ཞིང་ཁམས་སུ་ལྷག་པར་དགའ་བར་འགྱུར།”

⁷ Digo-vos que, assim, haverá maior júbilo no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.

⁸ “ཡང་ན་བུད་མེད་སུ་ཞིག་ལ་དངུལ་ཊམ་ཀ་བཅུ་ཡོད་པ་ལས་གཅིག་བརླགས་ན། བརླག་པ་དེ་མ་རྙེད་པའི་བར་དུ་མར་མེ་སྤར་ནས་ཁང་པ་གད་བརྒྱབ་སྟེ་གཟབ་ནན་ཆེན་པོས་མི་འཚོལ་ལམ།

⁸ Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma, não acende a candeia, varre a casa e a procura diligentemente até encontrá-la?

⁹ བརླག་པ་དེ་རྙེད་ནས་གྲོགས་མོ་དང་ཁྱིམ་མཚེས་བོས་ནས་ཁོ་ཚོར་ང་དང་མཉམ་དུ་དགའ་སྤྲོ་གྱིས་དང༌། གང་ལགས་ཟེར་ན། ངའི་དངུལ་ཊམ་ཀ་བརླག་པ་དེ་རྙེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར།

⁹ E, tendo-a achado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.

¹⁰ ངས་ཁྱེད་ཚོར་ཟེར་རྒྱུར། དེ་ལྟར་སྡིག་ཅན་གཅིག་གིས་སྤྱོད་པ་ངན་པ་རྣམས་སྤངས་ནས་སེམས་བསྒྱུར་བས་དཀོན་མཆོག་གི་ཕོ་ཉ་རྣམས་ཀྱི་མདུན་དུ་དགའ་སྤྲོ་ཡོད་”ཅེས་གསུངས།

¹⁰ Eu vos afirmo que, de igual modo, há júbilo diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.

¹¹ ཡང་ཁོང་གིས་“མི་ཞིག་ལ་བུ་གཉིས་ཡོད་པ་དང༌།

¹¹ Continuou: Certo homem tinha dois filhos;

¹² ཆུང་བ་ཡིས་ཁོའི་ཕ་ལ། ཡབ་ལགས། ང་ལ་འཐོབ་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ནོར་སྐལ་གནང་རོགས་ཞེས་ཟེར་བས་ཕ་ཡིས་བུ་གཉིས་ལ་རང་གི་ནོར་བགོ་བཤའ་བརྒྱབ།

¹² o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me cabe. E ele lhes repartiu os haveres.

¹³ ཉིན་མང་པོ་མ་ལོན་པར་བུ་ཆུང་བ་ཡིས་ཅི་ཡོད་པ་ཐམས་ཅད་བསྡུས་ནས་ཡུལ་ཐག་རིང་པོ་ཞིག་ལ་སོང༌། དེར་ཁོས་བྱ་སྤྱོད་ངན་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་ཐོག་ནས་ནོར་སྐལ་འཕྲོག་བརླག་བཏང༌།

¹³ Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá dissipou todos os seus bens, vivendo dissolutamente.

¹⁴ རྒྱུ་ནོར་ཚང་མ་རྫོགས་ནས་ཡུལ་དེར་མུ་གེ་ཚབས་ཆེན་བྱུང་བས། ཁོ་བཀྲེས་སྐོམ་གྱིས་མནར་ཏེ་དབུལ་པོར་གྱུར།

¹⁴ Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.

¹⁵ དེའི་ཕྱིར་ཁོ་ཕྱིན་ནས་ཡུལ་དེའི་ཁྱིམ་བདག་གཅིག་ལ་བརྟེན་པས། དེས་ཕག་པ་འཚོ་བའི་ཕྱིར་ཁོ་ཞིང་ཐང་དུ་བཏང༌།

¹⁵ Então, ele foi e se agregou a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a guardar porcos.

¹⁶ སུས་ཀྱང་ཁོ་ལ་ཟ་རྒྱུ་ཅི་ཡང་མ་སྟེར་བས་ཁོ་ལྟོགས་ཏེ་ཕག་པས་ཟ་བའི་གང་བུ་ཡང་ཟ་འདོད་ཆེན་པོ་ལངས།

¹⁶ Ali, desejava ele fartar-se das alfarrobas que os porcos comiam; mas ninguém lhe dava nada.

¹⁷ དེ་ནས་བློ་ཁུག་སྟེ་ཁོས་ངའི་ཕ་ཡི་གཡོག་པོ་རྣམས་ལ་བག་ལེབ་ཟ་རྒྱུ་ཡོད་པ་མ་ཟད་བསག་རྒྱུ་ཡང་ཡོད། འོན་ཀྱང་ཡུལ་འདིར་ང་ལྟོགས་ནས་ཤི་གྲབས་འདུག

¹⁷ Então, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui morro de fome!

¹⁸ ང་ཡར་ལངས་ཏེ་ཕའི་རྩར་ཕྱིན་ནས་ཁོང་ལ། ཕ་ལགས། ངས་དཀོན་མཆོག་གི་ཞིང་ཁམས་དང་ཁྱེད་ལ་སྡིག་ཉེས་བྱས་པས།

¹⁸ Levantar-me-ei, e irei ter com o meu pai, e lhe direi: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;

¹⁹ ང་ནི་ཁྱེད་ཀྱི་སྲས་ཞེས་ཟེར་བ་མི་འོས་ཏེ་ང་ཁྱེད་ཀྱི་གླ་པ་ཞིག་དང་འདྲ་བར་མཛོད་ཅེས་ཟེར་བར་བྱ་སྙམ།

¹⁹ já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus trabalhadores.

²⁰ ཁོ་ལངས་ནས་ཕའི་རྩར་སོང༌། འོན་ཀྱང་ཕ་ཡིས་རྒྱང་རིང་ནས་ཁོ་མཐོང་བ་དང༌། སྙིང་རྗེ་སྐྱེས་ནས་བུའི་མདུན་དུ་བརྒྱུགས་པ་དང༌། ཁོ་ལ་འཐམ་སྟེ་འོ་བྱས།

²⁰ E, levantando-se, foi para seu pai. Vinha ele ainda longe, quando seu pai o avistou, e, compadecido dele, correndo, o abraçou, e beijou.

²¹ བུ་ཡིས་ཁོང་ལ། ཕ་ལགས། ངས་དཀོན་མཆོག་གི་ཞིང་ཁམས་དང་ཁྱེད་ལ་སྡིག་ཉེས་བྱས་པས་ང་ནི་ཁྱེད་ཀྱི་བུ་ཞེས་འབོད་པར་མི་འོས་ཞེས་སྨྲས།

²¹ E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.

²² འོན་ཀྱང་ཕ་ཡིས་ཁོའི་གཡོག་པོ་ཚོར། ཕྱུ་པ་ཡག་ཤོས་མགྱོགས་པོར་འཁྱེར་ནས་གཡོགས་ལ། ཁོའི་མཛུབ་མོར་སོར་གདུབ་དང༌། རྐང་པར་ལྷམ་གཡོགས་ཤིག

²² O pai, porém, disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, vesti-o, ponde-lhe um anel no dedo e sandálias nos pés;

²³ བེའུ་རྒྱགས་པ་དེ་འདིར་ཁྲིད་ནས་སོད། ང་ཚོས་ཟ་ཞིང་དགའ་སྟོན་བྱེད་པར་བྱ།

²³ trazei também e matai o novilho cevado. Comamos e regozijemo-nos,

²⁴ གང་ལགས་ཤེ་ན། ངའི་བུ་འདི་ཤི་ནས་སླར་གསོན་པོར་གྱུར་ཞིང༌། བརླགས་ནས་རྙེད་པར་གྱུར་བས་སོ་ཞེས་བཤད་རྗེས་ཁོ་ཚོས་སྐྱིད་པོ་བཏང༌།

²⁴ porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado. E começaram a regozijar-se.

²⁵ དེའི་རིང་ལ་ཁོའི་བུ་རྒན་པ་ཞིང་ཁར་ཡོད་པ་དང༌། ཁོ་ཕྱིར་ལོག་སྟེ་ཁང་པར་སླེབས་པའི་ཚེ་རོལ་མོ་དང་ཞབས་བྲོའི་སྒྲ་ཐོས་པས།

²⁵ Ora, o filho mais velho estivera no campo; e, quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.

²⁶ གཡོག་པོ་ཞིག་བོས་ནས་དེ་ཅི་ཡིན་ཞེས་སྐད་ཆ་དྲིས།

²⁶ Chamou um dos criados e perguntou-lhe que era aquilo.

²⁷ གཡོག་པོ་དེས་ཁྱེད་ཀྱི་གཅུང་པོ་སྐུ་ཁམས་བཟང་པོར་སླེབས་པས་ཁྱེད་ཀྱི་ཡབ་ཀྱིས་བེའུ་རྒྱགས་པ་བསད་ཅེས་སྨྲས།

²⁷ E ele informou: Veio teu irmão, e teu pai mandou matar o novilho cevado, porque o recuperou com saúde.

²⁸ དེ་ཐོས་ནས་ཁྲོས་ཏེ་ཁོ་འཛུལ་བར་མ་དགའ། ཁོའི་ཕ་ཕྱི་རོལ་ཏུ་ཡོང་ནས་ཁོ་ནང་དུ་འཛུལ་བར་རེ་འབོད་བྱས།

²⁸ Ele se indignou e não queria entrar; saindo, porém, o pai, procurava conciliá-lo.

²⁹ ཁོས་ཁོའི་ཕ་ལ། གཟིགས་དང༌། ཁྱེད་ཀྱི་བཀའ་ལས་ནམ་ཡང་མ་འགལ་ཏེ་ལོ་འདི་འདྲ་མང་པོའི་རིང་ལ་ངས་གཡོག་པོ་ལྟར་ལས་ཀ་བྱས་ཀྱང༌། ངའི་གྲོགས་པོ་དང་མཉམ་དུ་དགའ་སྟོན་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཁྱེད་ཀྱིས་ར་ཕྲུག་ཙམ་ཡང་ང་ལ་གནང་མ་བྱུང༌།

²⁹ Mas ele respondeu a seu pai: Há tantos anos que te sirvo sem jamais transgredir uma ordem tua, e nunca me deste um cabrito sequer para alegrar-me com os meus amigos;

³⁰ འོན་ཀྱང་ཁྱེད་ཀྱི་བུ་ཟེར་བ་དེ་སྨད་འཚོང་མ་རྣམས་དང་མཉམ་དུ་ཁྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་ནོར་ཆུད་ཟོས་གཏོང་མཁན་ཡོང་སྐབས་ཁྱེད་ཀྱིས་ཁོའི་དོན་ལ་བེའུ་རྒྱགས་པ་བསད་ཅེས་བཤད།

³⁰ vindo, porém, esse teu filho, que desperdiçou os teus bens com meretrizes, tu mandaste matar para ele o novilho cevado.

³¹ ཕ་ཡིས་ཁོ་ལ། ངའི་བུ། ཁྱོད་དུས་རྒྱུན་དུ་ང་དང་མཉམ་དུ་ཡོད་པས། ང་ལ་ཅི་ཡོད་པ་ཐམས་ཅད་ཁྱོད་ཀྱི་ཡིན།

³¹ Então, lhe respondeu o pai: Meu filho, tu sempre estás comigo; tudo o que é meu é teu.

³² འོན་ཀྱང་ང་ཚོས་སྤྲོ་སེམས་ཀྱིས་དགའ་སྟོན་བྱེད་དགོས། གང་ལགས་ཟེར་ན། ཁྱོད་ཀྱི་ནུ་བོ་འདི་ཤི་ནས་སླར་གསོན་པོར་གྱུར་ཞིང༌། བརླགས་ནས་རྙེད་པར་གྱུར་ཟེར་”ཞེས་གསུངས་སོ། །

³² Entretanto, era preciso que nos regozijássemos e nos alegrássemos, porque esse teu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Lucas 15 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →