João 6

Central Tibetan Bible (BOD) vs NVT

NVT Nova Versão Transformadora

¹ དེའི་རྗེས་སུ་ཡེ་ཤུ་ག་ལིལ་མཚོའི་ཕར་ཕྱོགས་སུ་ཕེབས། (ག་ལིལ་མཚོ་ནི་ཏི་པེར་ཡཱ་མཚོ་ཡང་ཟེར་)

¹ Depois disso, Jesus atravessou o mar da Galileia, conhecido também como mar de Tiberíades.

² མི་ཚོགས་མང་པོས་ཁོང་གིས་ནད་པ་ཚོ་ལ་མཛད་པའི་ངོ་མཚར་བའི་དོན་མཐོང་བས་ཁོང་གི་རྗེས་སུ་འབྲངས།

² Uma grande multidão o seguia por toda parte, pois tinham visto os sinais que ele havia realizado ao curar os enfermos.

³ ཡེ་ཤུ་རི་ཞིག་ལ་ཕེབས་ནས་རང་གི་ཉེ་གནས་དང་མཉམ་དུ་དེར་བཞུགས།

³ Então Jesus subiu a um monte e sentou-se com seus discípulos.

⁴ དེའི་ཚེ་པེ་སག་ཟེར་བའི་ཡ་ཧུ་དཱ་པའི་དུས་ཆེན་སླེབས་པར་ཉེ་བ་ཡིན།

⁴ Era quase tempo da festa judaica da Páscoa.

⁵ ཡེ་ཤུས་མི་ཚོགས་མང་པོ་ཁོང་གི་དྲུང་དུ་ཡོང་བཞིན་པ་གཟིགས་ནས་ཁོང་གིས་ཉེ་གནས་ཕི་ལིབ་ལ་“ང་ཚོས་མི་འདི་ཚོས་ཟ་རྒྱུའི་བག་ལེབ་ག་ནས་ཉོ་བར་སྲིད་”ཅེས་གསུངས།

⁵ Jesus logo viu uma grande multidão que vinha a seu encontro. Voltando-se para Filipe, perguntou: “Onde podemos comprar pão para alimentar toda essa gente?”.

⁶ ཁོང་གིས་ཅི་ལྟར་མཛད་རྒྱུ་ཡིན་པ་མཁྱེན་ནས། ཕི་ལིབ་ལ་ཉམས་ཚོད་ལེན་པའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་གསུངས།

⁶ Disse isso para pôr Filipe à prova, pois já sabia o que ia fazer.

⁷ ལན་དུ་ཕི་ལིབ་ཀྱིས་ཁོང་ལ་“དེ་ཎ་རིའི་དངུལ་སྒོར་ཉིས་བརྒྱའི་བག་ལེབ་མི་རེ་རེ་ལ་ཅུང་ཟད་ཅིག་ཐོབ་ཀྱང་མི་འདང་”ཞེས་ཞུས།

⁷ Filipe respondeu: “Mesmo que trabalhássemos vários meses, não teríamos dinheiro suficiente para dar alimento a todos!”.

⁸ ཁོང་གི་ཉེ་གནས་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་གཞན་གཅིག་སི་མོན་པེ་ཏྲོ་ཡི་སྤུན་ཨན་དྲི་ཡཱས་ཁོང་ལ་

⁸ Então um de seus discípulos, André, irmão de Simão Pedro, falou:

⁹ “འདིར་ཡོད་པའི་བུ་ཞིག་ལ་ནས་ཕྱེའི་བག་ལེབ་ལྔ་དང་ཉ་ཤ་གཉིས་ཡོད་ཀྱང༌། མི་འདི་ཙམ་མང་པོ་ལ་ཅི་ཕན་”ཞེས་བཤད།

⁹ “Aqui está um rapaz com cinco pães de cevada e dois peixes. Mas que adianta isso para tanta gente?”.

¹⁰ ཡེ་ཤུས་“མི་དེ་ཚོ་སྡོད་དུ་ཆུག་དང་”ཞེས་གསུངས། ས་ཆ་དེར་རྩྭ་མང་པོ་ཡོད་དེ་མི་ཚོ་དེར་བསྡད། མི་ཚོགས་དེར་སྐྱེས་པ་ལྔ་སྟོང་ཙམ་ཡོད།

¹⁰ Jesus respondeu: “Digam ao povo que se sente”. Todos se sentaram na grama que cobria o monte. Só os homens eram cerca de cinco mil.

¹¹ དེ་ནས་ཡེ་ཤུས་བག་ལེབ་ཕྱག་ཏུ་བསྣམས་ནས་དཀོན་མཆོག་ལ་བཀའ་དྲིན་ཆེ་ཞུས་པའི་རྗེས་ལ་ས་ལ་བསྡད་ཡོད་པའི་མི་རྣམས་ལ་བག་ལེབ་དེ་བགོད་དུ་བཅུག ཉ་ཤ་དེ་ཚོ་ལས་ཀྱང་ཁོ་ཚོས་འདོད་པ་ཙམ་ལ་བགོད་དུ་བཅུག

¹¹ Então Jesus tomou os pães, agradeceu a Deus e os repartiu entre o povo. Em seguida, fez o mesmo com os peixes. E todos comeram à vontade.

¹² མི་ཚང་མས་བཟས་ནས་འགྲངས་པར་གྱུར་ཏེ་ཡེ་ཤུས་ཁོང་གིས་ཉེ་གནས་རྣམས་ལ་“ད་ཅིའང་ཆུད་ཟོས་མི་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་ཟས་ལྷག་སྡུས་དང་”ཞེས་གསུངས་པས།

¹² Depois que todos estavam satisfeitos, Jesus disse a seus discípulos: “Agora juntem os pedaços que sobraram, para que nada se desperdice”.

¹³ ཁོ་ཚོས་བསྡུས་ཏེ་མི་ཚོས་བཟས་པའི་ནས་ཕྱེའི་བག་ལེབ་ལྔ་པོ་ལས་ལུས་པའི་ཆག་དུམ་གྱིས་སླེ་པོ་བཅུ་གཉིས་བཀང༌།

¹³ Eles juntaram o que restou e encheram doze cestos com as sobras.

¹⁴ མི་ཚོགས་ཀྱིས་ཡེ་ཤུས་མཛད་པའི་ངོ་མཚར་བའི་རྟགས་དེ་མཐོང་བས་“འདི་ནི་དངོས་གནས་འཇིག་རྟེན་ལ་ཕེབས་རྒྱུ་ཡོད་པའི་ལུང་སྟོན་པ་དེ་ཡིན་”ཞེས་བཤད།

¹⁴ Quando o povo viu Jesus fazer esse sinal, exclamou: “Sem dúvida ele é o profeta que haveria de vir ao mundo!”.

¹⁵ ཡེ་ཤུས་ཁོ་ཚོས་ཁོང་རང་བཟུང་ནས་བཙན་ཡོད་ཀྱིས་རྒྱལ་པོར་བསྐོ་རྩིས་ཡོད་པ་མཁྱེན་ནས་གཅིག་པུར་རི་ལ་སླར་ཕེབས།

¹⁵ Jesus sabia que pretendiam obrigá-lo a ser rei deles, de modo que se retirou, sozinho, para o monte.

¹⁶ དགོང་དྲོ་སླེབས་དུས་ཡེ་ཤུའི་ཉེ་གནས་རྣམས་མཚོའི་འགྲམ་ལ་མར་སོང་དུས།

¹⁶ Ao entardecer, os discípulos de Jesus desceram à praia,

¹⁷ གྲུ་ཞིག་ལ་ཞུགས་ནས་མཚོའི་ཕར་ཕྱོགས་སུ་ཀ་ཕར་ན་ཧུམ་དུ་འགྲོ་བར་བརྩམས། མུན་རུབ་ཀྱང་ཡེ་ཤུ་ཁོ་ཚོའི་རྩར་ད་དུང་མ་བྱོན།

¹⁷ entraram no barco e atravessaram o mar em direção a Cafarnaum. Quando escureceu, porém, Jesus ainda não tinha vindo se encontrar com eles.

¹⁸ རླུང་ཆེན་པོ་ཞིག་ལངས་བས་མཚོའི་རྦ་རླབས་དྲག་ཏུ་འཕྱུར་བ་དང༌།

¹⁸ Logo, um vento forte veio sobre eles, e o mar ficou muito agitado.

¹⁹ ཉེ་གནས་ཚོས་སྐྱ་བ་བརྒྱབ་ནས་གྲུ་དེ་སྤྱི་ལེ་ལྔ་དྲུག་ཙམ་སླེབས་སྐབས་ཁོ་ཚོས་ཡེ་ཤུ་མཚོའི་སྟེང་ལ་ཞབས་བཅགས་ཏེ་གྲུ་དང་ཉེ་བར་ཕེབས་པ་མཐོང་བས་ཁོ་ཚོ་ཤིན་ཏུ་འཇིགས།

¹⁹ Depois de remarem cinco ou seis quilômetros, de repente viram Jesus caminhando sobre o mar, em direção ao barco. Ficaram aterrorizados,

²⁰ འོན་ཀྱང་ཡེ་ཤུས་“ང་རང་ཡིན་པས་མ་ཞེད་ཅིག་”ཅེས་གསུངས་པས།

²⁰ mas ele lhes disse: “Sou eu! Não tenham medo”.

²¹ ཁོ་ཚོ་འགྲུའི་ནང་དུ་ཁོང་བསུས་འདོད་དེ། དེ་མ་ཐག་ཏུ་གང་དུ་འགྲོ་བའི་གནས་སུ་གྲུ་སླེབས།

²¹ Eles o receberam no barco e, logo em seguida, chegaram a seu destino.

²² དེའི་ཕྱི་ཉིན་ག་ལིལ་མཚོའི་ཕ་རོལ་ཏུ་བསྡད་ཡོད་པའི་མི་ཚོགས་ཀྱིས་གྲུ་གཅིག་མ་གཏོགས་པར་གཞན་མེད་པ་དང༌། གྲུ་དེ་ལ་ཡེ་ཤུ་མ་ཕེབས་པར་ཉེ་གནས་ཚོ་གཅིག་པོར་སོང་ཟིན་པར་ཤེས།

²² No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar viu que os discípulos haviam pegado o único barco dali e que Jesus não fora com eles.

²³ ཏི་པེར་ཡཱ་ཞེས་པའི་གྲོང་ཁྱེར་ནས་གྲུ་གཞན་དག་རྣམས་ཡེ་ཤུས་བཀའ་དྲིན་ཆེ་ཞུས་ནས་ཁོ་ཚོས་བག་ལེབ་བཟས་སའི་གནས་དང་ཉེ་བར་སླེབས།

²³ Alguns barcos de Tiberíades se aproximaram do lugar onde o povo tinha comido os pães depois que o Senhor os abençoou.

²⁴ མི་ཚོགས་ཀྱིས་ཡེ་ཤུ་ཡང་མ་མཐོང༌། ཉེ་གནས་རྣམས་ཀྱང་མ་མཐོང་བས། གྲུ་དེ་ཚོར་ཞོན་པ་དང༌། ཡེ་ཤུ་འཚོལ་བའི་ཕྱིར་ཀ་ཕར་ན་ཧུམ་ལ་ཕྱིན།

²⁴ Quando a multidão viu que nem Jesus nem os discípulos estavam ali, todos entraram nos barcos e atravessaram para Cafarnaum, a fim de procurá-lo.

²⁵ མཚོའི་ཕར་ཕྱོགས་སུ་ཁོང་མཇལ་སྐབས་ཁོ་ཚོས་“རབ་བི། ཁྱེད་འདིར་ནམ་ཕེབས་པ་ཡིན་”ཞེས་བཤད།

²⁵ Encontraram-no do outro lado do mar e lhe perguntaram: “Rabi, quando o senhor chegou aqui?”.

²⁶ ལན་དུ་ཡེ་ཤུས་“ངས་ཁྱོད་ཚོར་བདེན་པ་བདེན་པར་ཟེར་རྒྱུར། ཁྱོད་རྣམས་ང་འཚོལ་དོན་ནི་རྟགས་རྣམས་མཐོང་བས་མ་ཡིན་པར་བག་ལེབ་བཟས་ནས་འགྲངས་པའི་ཕྱིར་རོ།

²⁶ Jesus respondeu: “Eu lhes digo a verdade: vocês querem estar comigo não porque entenderam os sinais, mas porque lhes dei alimento.

²⁷ ཟས་མི་རྟག་པ་དེ་ལ་འབད་རྩོལ་མ་བྱེད་ཀྱིས། དཔག་ཏུ་མེད་པའི་ཚེ་གནང་བའི་ཟས་དེ་ལ་འབད་རྩོལ་གྱིས་ཤིག ང་མིའི་རིགས་ཀྱི་བུ་ཡིས་ཁྱེད་ཚོ་ལ་ཟས་དེ་སྟེར་བར་བྱ། གང་ཡིན་ཟེར་ན། ཡབ་དཀོན་མཆོག་གིས་མིའི་རིགས་ཀྱི་བུ་ལ་ཁོང་གི་ཕྱག་ཐེལ་བསྐྱོན་ཡོད་པ་ཡིན་”ཞེས་གསུངས།

²⁷ Não se preocupem tanto com coisas que se estragam, como a comida, mas usem suas energias buscando o alimento que permanece para a vida eterna, o qual o Filho do Homem pode lhes dar. Pois Deus, o Pai, colocou em mim seu selo de aprovação”.

²⁸ ཁོ་ཚོས་ཁོང་ལ་“དཀོན་མཆོག་གིས་ང་ཚོར་སྒྲུབ་དགོས་པའི་ལས་རྣམས་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་ང་ཚོས་ཅི་བྱེད་དགོས་”ཞེས་ཞུས་པ་དང༌།

²⁸ “Nós também queremos realizar as obras de Deus”, disseram eles. “O que devemos fazer?”

²⁹ ཡེ་ཤུས་ཁོ་ཚོར་“དཀོན་མཆོག་གིས་བཏང་གནང་བ་དེ་ལ་དད་པ་བྱེད་པ་ནི་དཀོན་མཆོག་གི་སྒྲུབ་དགོས་པའི་ལས་དེ་ཡིན་ནོ་”ཞེས་གསུངས།

²⁹ Jesus lhes disse: “Esta é a única obra que Deus quer de vocês: creiam naquele que ele enviou”.

³⁰ ཁོ་ཚོས་“འོ་ན་ང་ཚོས་དེ་མཐོང་ནས་ཁྱེད་ལ་ཡིད་ཆེས་པའི་ཕྱིར་ཁྱེད་ཀྱིས་ངོ་མཚར་བའི་རྟགས་གང་ཞིག་མཛད་པར་བྱ། ཁྱེད་ཀྱིས་ལས་ཅི་ཞིག་མཛད།

³⁰ Eles responderam: “Se deseja que creiamos no senhor, mostre-nos um sinal. O que o senhor pode fazer?

³¹ ང་ཚོའི་ཕ་མེས་ཀྱིས་འབྲོག་སྟོང་ལ་མན་ནཱ་ཟེར་བའི་ཁ་ཟས་བཟས། མདོ་ལས་བྲིས་ཡོད་པ་ལྟར་ཁོང་གིས་ཁོ་ཚོར་དཀོན་མཆོག་གི་ཞིང་ཁམས་ནས་བག་ལེབ་ཟས་སུ་གནང་”ཞེས་བཤད།

³¹ Afinal, nossos antepassados comeram maná no deserto! As Escrituras dizem: ‘Moisés lhes deu de comer pão do céu’”.

³² ཡེ་ཤུས་ཁོ་ཚོར་“ངས་ཁྱེད་རྣམས་ལ་བདེན་པ་བདེན་པར་ཟེར་རྒྱུར། ལུང་སྟོན་པ་མོ་ཤེ་ཡིས་ཁྱེད་རྣམས་ལ་དཀོན་མཆོག་གི་ཞིང་ཁམས་ནས་བག་ལེབ་གནང་མཁན་མ་ཡིན། ངའི་ཡབ་ཀྱིས་ཁྱེད་ཚོར་ཞིང་ཁམས་ནས་བདེན་པའི་བག་ལེབ་གནང་མཁན་དེ་ཡིན།

³² Jesus disse: “Eu lhes digo a verdade: não foi Moisés quem lhes deu pão do céu. É meu Pai quem dá o verdadeiro pão do céu a vocês.

³³ དཀོན་མཆོག་གི་བག་ལེབ་དེ་ནི་དཀོན་མཆོག་གི་ཞིང་ཁམས་ནས་བབ་སྟེ་འཇིག་རྟེན་ལ་ཚེ་གནང་མཁན་དེ་ཡིན་”ཞེས་གསུངས།

³³ O verdadeiro pão de Deus é aquele que desce do céu e dá vida ao mundo”.

³⁴ ཁོ་ཚོས་“སྐུ་ཞབས་ལགས། དུས་རྒྱུན་དུ་དེ་ལྟ་བུའི་བག་ལེབ་ང་ཚོ་ལ་གནང་རོགས་”ཞེས་ཞུས་པ་དང༌།

³⁴ “Senhor, dê-nos desse pão todos os dias”, disseram eles.

³⁵ ཡེ་ཤུས་“ང་ནི་ཚེའི་བག་ལེབ་དེ་ཡིན་ནོ། ངའི་རྩར་ཡོང་མཁན་དེ་མི་ལྟོགས། ང་ལ་དད་པ་བྱེད་མཁན་དེ་ནམ་ཡང་མི་སྐོམ།

³⁵ Jesus respondeu: “Eu sou o pão da vida. Quem vem a mim nunca mais terá fome. Quem crê em mim nunca mais terá sede.

³⁶ འོན་ཀྱང་ངས་སྔར་བཤད་པ་བཞིན་དུ་ཁྱོད་རྣམས་ཀྱིས་ང་མཐོང་ཡང་ང་ལ་ད་དུང་དད་པ་མི་བྱེད།

³⁶ Mas vocês não creram em mim, embora me tenham visto.

³⁷ ཡབ་ཀྱིས་ང་ལ་གནང་བ་ཐམས་ཅད་ངའི་རྩར་ཡོང་ངེས་ཡིན། སུ་ངའི་རྩར་ཡོང་ན་ཡང་དེ་ངས་ནམ་ཡང་བསྐྲད་པར་མི་བྱ།

³⁷ Contudo, aqueles que o Pai me dá virão a mim, e eu jamais os rejeitarei.

³⁸ ང་དཀོན་མཆོག་གི་ཞིང་ཁམས་ནས་བབ་དོན་ནི་ང་རང་གི་བསམ་པ་སྒྲུབ་ཏུ་མ་ཡིན་ཏེ། ང་མངགས་མཁན་དཀོན་མཆོག་གི་དགོངས་པ་བཞིན་དུ་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཡིན།

³⁸ Pois desci do céu para fazer a vontade daquele que me enviou, e não minha própria vontade.

³⁹ ང་མངགས་མཁན་དཀོན་མཆོག་གི་དགོངས་པ་ཅི་ཡིན་ཞེ་ན། ཁོང་གིས་ང་ལ་གནང་ཡོད་པ་ཐམས་ཅད་ལས་གཅིག་ཀྱང་མ་བརླག་པར། དེ་ཚོ་ཐམས་ཅད་དུས་ཀྱི་ཐ་མའི་ཉིན་མོར་སློང་དགོས་པ་དེ་ཡིན།

³⁹ E esta é a vontade de Deus: que eu não perca um sequer de todos que ele me deu, mas que ressuscite todos no último dia.

⁴⁰ སུས་ཀྱང་སྲས་མཇལ་ནས་ཁོང་ལ་དད་པ་བྱས་ན་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་ཚེ་ཐོབ་སྟེ་དུས་ཀྱི་ཐ་མའི་ཉིན་ལ་ངས་དེ་ཚོ་ཐམས་ཅད་གཤིན་པོའི་ཁྲོད་ནས་སློང་བར་བྱ། དེ་ནི་ངའི་ཡབ་ཀྱི་དགོངས་པ་ཡིན་”ཞེས་གསུངས་སོ། །

⁴⁰ Pois é a vontade de meu Pai que todo aquele que olhar para o Filho e nele crer tenha a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia”.

⁴¹ ཡེ་ཤུས་ང་ནི་དཀོན་མཆོག་གི་ཞིང་ཁམས་ནས་བབ་པའི་བག་ལེབ་ཡིན་ཞེས་གསུངས་པས་ཡ་ཧུ་དཱ་པས་མ་རངས་པའི་གཏམ་བྱེད་བཞིན་ཡོད་དེ།

⁴¹ Então os judeus começaram a criticá-lo, pois ele havia afirmado: “Eu sou o pão que desceu do céu”.

⁴² “ཡེ་ཤུ་ཁོ་ཡོ་སེབ་ཀྱི་བུ་མ་ཡིན་ནམ། ཁོའི་ཕ་མ་ང་ཚོས་ངོ་མི་ཤེས་སམ། ད་ལྟ་ཁོས་ང་དཀོན་མཆོག་གི་ཞིང་ཁམས་ནས་བབ་པ་ཡིན་ཞེས་ཟེར་བ་ཇི་ལྟར་ཡིན་”ཞེས་བཤད།

⁴² Diziam: “Este não é Jesus, filho de José? Conhecemos seu pai e sua mãe. Como ele pode dizer: ‘Desci do céu?’”.

⁴³ དེའི་ལན་དུ་ཡེ་ཤུས་“ཁྱོད་ཚོའི་ཁྲོད་དུ་མ་རངས་པའི་གཏམ་མ་ཤོད།

⁴³ Jesus, porém, respondeu: “Parem de me criticar.

⁴⁴ ང་མངགས་མཁན་ཡབ་ཀྱིས་མི་འདྲེན་པར་སུ་ཡང་ངའི་རྩར་ཡོང་མི་སྲིད། ཡང་ངས་དུས་ཀྱི་ཐ་མའི་ཉིན་ལ་མི་དེ་གཤིན་པོའི་ཁྲོད་ནས་སློང་བར་བྱ།

⁴⁴ Pois ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer a mim; e no último dia eu o ressuscitarei.

⁴⁵ ལུང་སྟོན་པའི་མདོ་ལས། དཀོན་མཆོག་གིས་ཁོ་ཚོ་ཐམས་ཅད་ལ་སློབ་པར་མཛད་པར་འགྱུར་ཞེས་བྲིས་ཡོད། ཡབ་ཀྱི་བཀའ་ལ་ཉན་ཅིང་ཁོང་ལས་སྤྱངས་པའི་མི་ཐམས་ཅད་ངའི་རྩར་ཡོང༌།

⁴⁵ Como dizem as Escrituras: ‘Todos eles serão ensinados por Deus’. Todo aquele que ouve o Pai e aprende dele vem a mim.

⁴⁶ མི་སུས་ཀྱང་ཡབ་མཐོང་མྱོང་བ་ཡིན་ཞེས་བཤད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དཀོན་མཆོག་གི་དྲུང་ནས་ཡོང་བ་དེས་མ་གཏོགས་སུས་ཀྱང་ཡབ་མཐོང་མ་མྱོང༌།

⁴⁶ Não que alguém tenha visto o Pai; somente eu, que fui enviado por Deus, o vi.

⁴⁷ ངས་ཁྱོད་རྣམས་ལ་བདེན་པ་བདེན་པར་ཟེར་རྒྱུར། ང་ལ་དད་པ་བྱེད་མཁན་དེ་ལ་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་ཚེ་ཡོད་དོ།

⁴⁷ “Eu lhes digo a verdade: quem crê tem a vida eterna.

⁴⁸ ང་ནི་ཚེའི་བག་ལེབ་ཡིན་ནོ།

⁴⁸ Sim, eu sou o pão da vida!

⁴⁹ ཁྱོད་ཚོའི་མེས་པོས་འབྲོག་སྟོང་ལ་མན་ནཱ་ཟེར་བའི་ཁ་ཟས་བཟས་ཀྱང་ཤི

⁴⁹ Seus antepassados comeram maná no deserto, mas morreram;

⁵⁰ འོན་ཀྱང་དཀོན་མཆོག་གི་ཞིང་ཁམས་ནས་བབ་པའི་བག་ལེབ་དེ་འདི་ལྟ་བུ་ཡིན། མི་ཞིག་གིས་དེ་ལས་བཟས་ན་འཆི་མི་སྲིད།

⁵⁰ quem comer o pão do céu, no entanto, jamais morrerá.

⁵¹ ང་ནི་ཞིང་ཁམས་ནས་བབ་པའི་ཚེ་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་བག་ལེབ་ཡིན། མི་སུས་ཀྱང་བག་ལེབ་འདི་ལས་བཟས་ན་དུས་གཏན་དུ་གསོན་པར་འགྱུར། ཡང་འཇིག་རྟེན་གསོན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ངས་སྦྱིན་པར་བྱ་བའི་བག་ལེབ་དེ་ནི་ངའི་ཤ་ཡིན་”ཞེས་གསུངས།

⁵¹ Eu sou o pão vivo que desceu do céu. Quem comer deste pão viverá para sempre; e este pão, que eu oferecerei para que o mundo viva, é a minha carne”.

⁵² དེའི་ཕྱིར་ཡ་ཧུ་དཱ་པས་གཅིག་གིས་གཅིག་ལ་རྩོད་གླེང་བྱས་ཏེ་“མི་འདིས་ཁོའི་ཤ་ང་ཚོར་ཟས་སུ་སྟེར་བ་དེ་ཅི་ལ་སྲིད་”ཅེས་བཤད་པས།

⁵² Então os judeus começaram a discutir entre si a respeito do que ele queria dizer. “Como pode esse homem nos dar sua carne para comer?”, perguntavam.

⁵³ ཡེ་ཤུས་“ངས་ཁྱོད་རྣམས་ལ་བདེན་པ་བདེན་པར་ཟེར་རྒྱུར། གལ་ཏེ་ཁྱོད་ཚོས་མིའི་རིགས་ཀྱི་བུའི་ཤ་དེ་མ་བཟས་ཤིང༌། ཁྲག་ཡང་མ་བཏུངས་ན། ཁྱོད་ཚོར་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་ཚེ་མེད་དོ།

⁵³ Então Jesus disse novamente: “Eu lhes digo a verdade: se vocês não comerem a carne do Filho do Homem e não beberem o seu sangue, não terão a vida em si mesmos.

⁵⁴ ངའི་ཤ་ཟ་ཞིང་ངའི་ཁྲག་འཐུང་མཁན་ལ་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་ཚེ་ཡོད་དེ། དུས་ཀྱི་ཐ་མའི་ཉིན་ལ་ངས་ཁོ་ཚོ་གཤིན་པོའི་ཁྲོད་ནས་སློང་བར་བྱ།

⁵⁴ Mas quem come minha carne e bebe meu sangue terá a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.

⁵⁵ ངའི་ཤ་ནི་བདེན་པའི་ཟས་ཡིན་ཞིང༌། ངའི་ཁྲག་བདེན་པའི་བཏུང་བ་ཡིན་ནོ།

⁵⁵ Pois minha carne é a verdadeira comida, e meu sangue é a verdadeira bebida.

⁵⁶ ངའི་ཤ་ཟ་ཞིང་ངའི་ཁྲག་འཐུང་མཁན་རྣམས་ང་དང་འགྲོགས་ཏེ་གནས་ཡོད། ང་ཡང་ཁོ་རྣམས་དང་འགྲོགས་ཏེ་གནས་སོ།

⁵⁶ Quem come minha carne e bebe meu sangue permanece em mim, e eu nele.

⁵⁷ གཏན་ནས་གསོན་པའི་ཡབ་ཀྱིས་ང་མངགས་པ་ཡིན་ཏེ། ང་ཡབ་ལ་བརྟེན་ཏེ་གསོན་པ་བཞིན། དེ་ལྟར་ང་ཟ་མཁན་ནི་ང་ལ་བརྟེན་ཏེ་གསོན་པར་འགྱུར།

⁵⁷ Eu vivo por causa do Pai, que vive e me enviou; da mesma forma, quem se alimenta de mim viverá por minha causa.

⁵⁸ འདི་ནི་དཀོན་མཆོག་གི་ཞིང་ཁམས་ནས་བབ་པའི་བག་ལེབ་ཡིན། བཟས་པ་དང་ཐ་མར་ཤི་བའི་ཁྱོད་ཀྱི་མེས་པོའི་བག་ལེབ་དང་མི་འདྲ། བག་ལེབ་འདི་ཟ་མཁན་གཏན་དུ་གསོན་པར་འགྱུར་རོ་”ཞེས་གསུངས།

⁵⁸ Eu sou o verdadeiro pão que desceu do céu. Seus antepassados comeram maná e morreram; quem comer este pão não morrerá, mas viverá para sempre”.

⁵⁹ ཁོང་གིས་དོན་འདི་ཚོ་ཀ་ཕར་ན་ཧུམ་ལ་ཡོད་པའི་ཡ་ཧུ་དཱ་པའི་འདུ་ཁང་ནང་དུ་ཆོས་སྟོན་དུས་གསུངས་སོ། །

⁵⁹ Ele disse essas coisas quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.

⁶⁰ ཁོང་གི་རྗེས་སུ་འབྲང་མཁན་གྱི་ནང་ནས་མང་པོས་དེ་ཐོས་ནས་“གསུང་འདི་ཁག་པོ་ཡིན་པས་སུས་ཁས་ལེན་ཐུབ་”ཅེས་བཤད།

⁶⁰ Muitos de seus discípulos disseram: “Sua mensagem é dura. Quem é capaz de aceitá-la?”.

⁶¹ འོན་ཀྱང་ཡེ་ཤུས་རྗེས་སུ་འབྲང་མཁན་རྣམས་མ་རངས་པའི་གཏམ་ཤོད་བཞིན་པ་མཁྱེན་ནས་ཁོ་ཚོར་“ངས་བཤད་པ་དེས་ཁྱོད་ཀྱི་དད་པ་ཉམས་སུ་འཇུག་གམ།

⁶¹ Jesus, sabendo que seus discípulos reclamavam, disse: “Isso os ofende?

⁶² ཁྱོད་རྣམས་ཀྱིས་མིའི་རིགས་ཀྱི་བུ་སྔར་ཡོད་པའི་གནས་སུ་ལོག་འགྲོ་བར་མཐོང་ན་ཅི་བསམ་ཡོང༌།

⁶² Então o que pensarão se virem o Filho do Homem subir ao céu, onde estava antes?

⁶³ མི་རྣམས་ལ་ཚེ་གནང་མཁན་ནི་དཀོན་མཆོག་གི་དམ་པའི་ཐུགས་ཉིད་ཡིན་ཏེ་མི་རྣམས་ཀྱི་འབད་རྩོལ་ཕན་མེད་དོ། ངས་ཁྱེད་ཚོར་བཤད་པའི་གཏམ་དེ་ནི་ཚེ་དང་ཐུགས་ཉིད་ཡིན།

⁶³ Somente o Espírito dá vida. A natureza humana não realiza coisa alguma. E as palavras que eu lhes disse são espírito e vida.

⁶⁴ འོན་ཀྱང་ཁྱོད་ཚོའི་ནང་ནས་ཁ་ཅིག་གིས་དད་པ་མི་བྱེད་”ཅེས་གསུངས། གང་ལགས་ཟེར་ན། ཡེ་ཤུས་ཐོག་མ་ནས་དད་པ་མི་བྱེད་པ་རྣམས་དང༌། ཁོང་རང་དགྲའི་དབང་དུ་གཏོང་མཁན་སུ་ཡིན་པ་མཁྱེན།

⁶⁴ Mas alguns de vocês não creem em mim”. Pois Jesus sabia, desde o princípio, quem não acreditava nele e quem iria traí-lo.

⁶⁵ ཡང་ཁོང་གིས་“དེའི་ཕྱིར་ངས་ཁྱོད་རྣམས་ལ་ངའི་ཡབ་ཀྱིས་མི་གནང་བར་སུ་ཡང་ངའི་རྩར་ཡོང་མི་སྲིད་ཅེས་བཤད་པ་ཡིན་”ཞེས་གསུངས།

⁶⁵ E acrescentou: “Por isso eu disse que ninguém pode vir a mim a menos que o Pai o dê a mim”.

⁶⁶ དེའི་ཕྱིར་ཁོང་གི་རྗེས་སུ་འབྲང་མཁན་རྣམས་ལས་མི་མང་པོ་ཕྱིར་ལོག་ནས་ཁོང་དང་མ་འགྲོགས།

⁶⁶ Nesse momento, muitos de seus discípulos se afastaram dele e o abandonaram.

⁶⁷ དེའི་རྐྱེན་གྱིས་ཡེ་ཤུས་ཉེ་གནས་བཅུ་གཉིས་པོ་ལ་“ད་ཁྱེད་ཚོ་ཡང་ཕར་འགྲོ་འདོད་དམ་”ཞེས་བཀའ་འདྲི་གནང༌།

⁶⁷ Então Jesus se voltou para os Doze e perguntou: “Vocês também vão embora?”.

⁶⁸ སི་མོན་པེ་ཏྲོས་“གཙོ་བོ་ལགས། ང་ཚོ་སུའི་དྲུང་དུ་འགྲོ་བར་བྱ། ཁྱེད་ལ་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་ཚེའི་གསུང་ཡོད།

⁶⁸ Simão Pedro respondeu: “Senhor, para quem iremos? O senhor tem as palavras da vida eterna.

⁶⁹ ང་ཚོས་དད་པ་བྱས་ཤིང་ཁྱེད་ཉིད་དཀོན་མཆོག་གི་དྲུང་ནས་ཕེབས་པའི་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་དེ་ཡིན་པར་ཤེས་”ཞེས་ཟེར།

⁶⁹ Nós cremos e sabemos que o senhor é o Santo de Deus”.

⁷⁰ ཡེ་ཤུས་“ངས་ཁྱོད་བཅུ་གཉིས་པོ་བདམས་པ་མ་ཡིན་ནམ། འོན་ཀྱང་ཁྱོད་ཚོའི་ནང་ནས་གཅིག་ནི་བདུད་ཅིག་ཡིན་”ཞེས་གསུངས།

⁷⁰ Então Jesus disse: “Eu escolhi vocês doze, mas um de vocês é um diabo”.

⁷¹ ཁོང་གིས་གསུངས་པའི་དོན་ནི་སི་མོན་དབྱི་སི་ཀར་རེའི་བུ་ཡུ་དཱ་ཡིན། མི་འདི་ནི་བཅུ་གཉིས་པོའི་ནང་ནས་གཅིག་ཡིན་ཀྱང་རྗེས་མ་ཡེ་ཤུ་དགྲའི་དབང་དུ་གཏོང་མཁན་དེ་ཡིན་ནོ། །

⁷¹ Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, um dos Doze, que mais tarde o trairia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar João 6 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →