João 6
Central Tibetan Bible (BOD) vs NAA
1 དེའི་རྗེས་སུ་ཡེ་ཤུ་ག་ལིལ་མཚོའི་ཕར་ཕྱོགས་སུ་ཕེབས། (ག་ལིལ་མཚོ་ནི་ཏི་པེར་ཡཱ་མཚོ་ཡང་ཟེར་)
1 Depois dessas coisas, Jesus atravessou o mar da Galileia, que é o de Tiberíades.
2 མི་ཚོགས་མང་པོས་ཁོང་གིས་ནད་པ་ཚོ་ལ་མཛད་པའི་ངོ་མཚར་བའི་དོན་མཐོང་བས་ཁོང་གི་རྗེས་སུ་འབྲངས།
2 Uma grande multidão o seguia, porque tinham visto os sinais que ele fazia na cura dos enfermos.
3 ཡེ་ཤུ་རི་ཞིག་ལ་ཕེབས་ནས་རང་གི་ཉེ་གནས་དང་མཉམ་དུ་དེར་བཞུགས།
3 Então Jesus subiu ao monte e sentou-se ali com os seus discípulos.
4 དེའི་ཚེ་པེ་སག་ཟེར་བའི་ཡ་ཧུ་དཱ་པའི་དུས་ཆེན་སླེབས་པར་ཉེ་བ་ཡིན།
4 Ora, a Páscoa, festa dos judeus, estava próxima.
5 ཡེ་ཤུས་མི་ཚོགས་མང་པོ་ཁོང་གི་དྲུང་དུ་ཡོང་བཞིན་པ་གཟིགས་ནས་ཁོང་གིས་ཉེ་གནས་ཕི་ལིབ་ལ་“ང་ཚོས་མི་འདི་ཚོས་ཟ་རྒྱུའི་བག་ལེབ་ག་ནས་ཉོ་བར་སྲིད་”ཅེས་གསུངས།
5 Então Jesus, erguendo os olhos e vendo que uma grande multidão se aproximava, disse a Filipe:
6 ཁོང་གིས་ཅི་ལྟར་མཛད་རྒྱུ་ཡིན་པ་མཁྱེན་ནས། ཕི་ལིབ་ལ་ཉམས་ཚོད་ལེན་པའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་གསུངས།
6 Mas Jesus dizia isto para testá-lo, porque sabia o que estava para fazer.
7 ལན་དུ་ཕི་ལིབ་ཀྱིས་ཁོང་ལ་“དེ་ཎ་རིའི་དངུལ་སྒོར་ཉིས་བརྒྱའི་བག་ལེབ་མི་རེ་རེ་ལ་ཅུང་ཟད་ཅིག་ཐོབ་ཀྱང་མི་འདང་”ཞེས་ཞུས།
7 Filipe respondeu: — Nem mesmo duzentos denários de pão seriam suficientes para que cada um recebesse um pedaço.
8 ཁོང་གི་ཉེ་གནས་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་གཞན་གཅིག་སི་མོན་པེ་ཏྲོ་ཡི་སྤུན་ཨན་དྲི་ཡཱས་ཁོང་ལ་
8 Um dos discípulos, chamado André, irmão de Simão Pedro, disse a Jesus:
9 “འདིར་ཡོད་པའི་བུ་ཞིག་ལ་ནས་ཕྱེའི་བག་ལེབ་ལྔ་དང་ཉ་ཤ་གཉིས་ཡོད་ཀྱང༌། མི་འདི་ཙམ་མང་པོ་ལ་ཅི་ཕན་”ཞེས་བཤད།
9 — Aqui está um menino que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos. Mas o que é isto para tanta gente?
10 ཡེ་ཤུས་“མི་དེ་ཚོ་སྡོད་དུ་ཆུག་དང་”ཞེས་གསུངས། ས་ཆ་དེར་རྩྭ་མང་པོ་ཡོད་དེ་མི་ཚོ་དེར་བསྡད། མི་ཚོགས་དེར་སྐྱེས་པ་ལྔ་སྟོང་ཙམ་ཡོད།
10 Jesus disse: Havia muita relva naquele lugar. Assim, os homens se assentaram, e eram quase cinco mil.
11 དེ་ནས་ཡེ་ཤུས་བག་ལེབ་ཕྱག་ཏུ་བསྣམས་ནས་དཀོན་མཆོག་ལ་བཀའ་དྲིན་ཆེ་ཞུས་པའི་རྗེས་ལ་ས་ལ་བསྡད་ཡོད་པའི་མི་རྣམས་ལ་བག་ལེབ་དེ་བགོད་དུ་བཅུག ཉ་ཤ་དེ་ཚོ་ལས་ཀྱང་ཁོ་ཚོས་འདོད་པ་ཙམ་ལ་བགོད་དུ་བཅུག
11 Então Jesus pegou os pães e, tendo dado graças, distribuiu-os entre eles; e também igualmente os peixes, tanto quanto queriam.
12 མི་ཚང་མས་བཟས་ནས་འགྲངས་པར་གྱུར་ཏེ་ཡེ་ཤུས་ཁོང་གིས་ཉེ་གནས་རྣམས་ལ་“ད་ཅིའང་ཆུད་ཟོས་མི་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་ཟས་ལྷག་སྡུས་དང་”ཞེས་གསུངས་པས།
12 E, quando já estavam satisfeitos, Jesus disse aos seus discípulos:
13 ཁོ་ཚོས་བསྡུས་ཏེ་མི་ཚོས་བཟས་པའི་ནས་ཕྱེའི་བག་ལེབ་ལྔ་པོ་ལས་ལུས་པའི་ཆག་དུམ་གྱིས་སླེ་པོ་བཅུ་གཉིས་བཀང༌།
13 Assim, pois, o fizeram e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobraram depois que todos tinham comido.
14 མི་ཚོགས་ཀྱིས་ཡེ་ཤུས་མཛད་པའི་ངོ་མཚར་བའི་རྟགས་དེ་མཐོང་བས་“འདི་ནི་དངོས་གནས་འཇིག་རྟེན་ལ་ཕེབས་རྒྱུ་ཡོད་པའི་ལུང་སྟོན་པ་དེ་ཡིན་”ཞེས་བཤད།
14 Quando as pessoas viram o sinal que Jesus havia feito, disseram: — Este é verdadeiramente o profeta que devia vir ao mundo.
15 ཡེ་ཤུས་ཁོ་ཚོས་ཁོང་རང་བཟུང་ནས་བཙན་ཡོད་ཀྱིས་རྒྱལ་པོར་བསྐོ་རྩིས་ཡོད་པ་མཁྱེན་ནས་གཅིག་པུར་རི་ལ་སླར་ཕེབས།
15 Jesus ficou sabendo que estavam para vir com a intenção de fazê-lo rei à força. Então ele se retirou outra vez, sozinho, para o monte.
16 དགོང་དྲོ་སླེབས་དུས་ཡེ་ཤུའི་ཉེ་གནས་རྣམས་མཚོའི་འགྲམ་ལ་མར་སོང་དུས།
16 Ao final do dia, os discípulos de Jesus desceram para o mar.
17 གྲུ་ཞིག་ལ་ཞུགས་ནས་མཚོའི་ཕར་ཕྱོགས་སུ་ཀ་ཕར་ན་ཧུམ་དུ་འགྲོ་བར་བརྩམས། མུན་རུབ་ཀྱང་ཡེ་ཤུ་ཁོ་ཚོའི་རྩར་ད་དུང་མ་བྱོན།
17 E, entrando num barco, passaram para o outro lado, rumo a Cafarnaum. Já estava escuro, e Jesus ainda não tinha ido até onde eles estavam.
18 རླུང་ཆེན་པོ་ཞིག་ལངས་བས་མཚོའི་རྦ་རླབས་དྲག་ཏུ་འཕྱུར་བ་དང༌།
18 E o mar começava a ficar agitado, porque soprava um vento forte.
19 ཉེ་གནས་ཚོས་སྐྱ་བ་བརྒྱབ་ནས་གྲུ་དེ་སྤྱི་ལེ་ལྔ་དྲུག་ཙམ་སླེབས་སྐབས་ཁོ་ཚོས་ཡེ་ཤུ་མཚོའི་སྟེང་ལ་ཞབས་བཅགས་ཏེ་གྲུ་དང་ཉེ་བར་ཕེབས་པ་མཐོང་བས་ཁོ་ཚོ་ཤིན་ཏུ་འཇིགས།
19 Os discípulos já tinham navegado uns cinco ou seis quilômetros, quando viram Jesus andando sobre o mar, aproximando-se do barco; e ficaram com medo.
20 འོན་ཀྱང་ཡེ་ཤུས་“ང་རང་ཡིན་པས་མ་ཞེད་ཅིག་”ཅེས་གསུངས་པས།
20 Mas Jesus lhes disse:
21 ཁོ་ཚོ་འགྲུའི་ནང་དུ་ཁོང་བསུས་འདོད་དེ། དེ་མ་ཐག་ཏུ་གང་དུ་འགྲོ་བའི་གནས་སུ་གྲུ་སླེབས།
21 Então eles o receberam com alegria, e logo o barco chegou ao seu destino.
22 དེའི་ཕྱི་ཉིན་ག་ལིལ་མཚོའི་ཕ་རོལ་ཏུ་བསྡད་ཡོད་པའི་མི་ཚོགས་ཀྱིས་གྲུ་གཅིག་མ་གཏོགས་པར་གཞན་མེད་པ་དང༌། གྲུ་དེ་ལ་ཡེ་ཤུ་མ་ཕེབས་པར་ཉེ་གནས་ཚོ་གཅིག་པོར་སོང་ཟིན་པར་ཤེས།
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar notou que ali havia apenas um pequeno barco e que Jesus não tinha entrado nele com os seus discípulos, tendo estes partido sozinhos.
23 ཏི་པེར་ཡཱ་ཞེས་པའི་གྲོང་ཁྱེར་ནས་གྲུ་གཞན་དག་རྣམས་ཡེ་ཤུས་བཀའ་དྲིན་ཆེ་ཞུས་ནས་ཁོ་ཚོས་བག་ལེབ་བཟས་སའི་གནས་དང་ཉེ་བར་སླེབས།
23 Entretanto, outros barquinhos de Tiberíades se aproximaram do lugar onde a multidão havia comido o pão depois que o Senhor deu graças.
24 མི་ཚོགས་ཀྱིས་ཡེ་ཤུ་ཡང་མ་མཐོང༌། ཉེ་གནས་རྣམས་ཀྱང་མ་མཐོང་བས། གྲུ་དེ་ཚོར་ཞོན་པ་དང༌། ཡེ་ཤུ་འཚོལ་བའི་ཕྱིར་ཀ་ཕར་ན་ཧུམ་ལ་ཕྱིན།
24 Quando aquela multidão viu que Jesus não estava ali nem os seus discípulos, entraram nos barcos e partiram para Cafarnaum à procura de Jesus.
25 མཚོའི་ཕར་ཕྱོགས་སུ་ཁོང་མཇལ་སྐབས་ཁོ་ཚོས་“རབ་བི། ཁྱེད་འདིར་ནམ་ཕེབས་པ་ཡིན་”ཞེས་བཤད།
25 E, tendo-o encontrado no outro lado do mar, lhe perguntaram: — Mestre, quando o senhor chegou aqui?
26 ལན་དུ་ཡེ་ཤུས་“ངས་ཁྱོད་ཚོར་བདེན་པ་བདེན་པར་ཟེར་རྒྱུར། ཁྱོད་རྣམས་ང་འཚོལ་དོན་ནི་རྟགས་རྣམས་མཐོང་བས་མ་ཡིན་པར་བག་ལེབ་བཟས་ནས་འགྲངས་པའི་ཕྱིར་རོ།
26 Jesus respondeu:
27 ཟས་མི་རྟག་པ་དེ་ལ་འབད་རྩོལ་མ་བྱེད་ཀྱིས། དཔག་ཏུ་མེད་པའི་ཚེ་གནང་བའི་ཟས་དེ་ལ་འབད་རྩོལ་གྱིས་ཤིག ང་མིའི་རིགས་ཀྱི་བུ་ཡིས་ཁྱེད་ཚོ་ལ་ཟས་དེ་སྟེར་བར་བྱ། གང་ཡིན་ཟེར་ན། ཡབ་དཀོན་མཆོག་གིས་མིའི་རིགས་ཀྱི་བུ་ལ་ཁོང་གི་ཕྱག་ཐེལ་བསྐྱོན་ཡོད་པ་ཡིན་”ཞེས་གསུངས།
27 Trabalhem, não pela comida que se estraga, mas pela que permanece para a vida eterna, a qual o Filho do Homem dará a vocês; porque Deus, o Pai, o confirmou com o seu selo.
28 ཁོ་ཚོས་ཁོང་ལ་“དཀོན་མཆོག་གིས་ང་ཚོར་སྒྲུབ་དགོས་པའི་ལས་རྣམས་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་ང་ཚོས་ཅི་བྱེད་དགོས་”ཞེས་ཞུས་པ་དང༌།
28 Então lhe perguntaram: — Que faremos para realizar as obras de Deus?
29 ཡེ་ཤུས་ཁོ་ཚོར་“དཀོན་མཆོག་གིས་བཏང་གནང་བ་དེ་ལ་དད་པ་བྱེད་པ་ནི་དཀོན་མཆོག་གི་སྒྲུབ་དགོས་པའི་ལས་དེ་ཡིན་ནོ་”ཞེས་གསུངས།
29 Jesus respondeu:
30 ཁོ་ཚོས་“འོ་ན་ང་ཚོས་དེ་མཐོང་ནས་ཁྱེད་ལ་ཡིད་ཆེས་པའི་ཕྱིར་ཁྱེད་ཀྱིས་ངོ་མཚར་བའི་རྟགས་གང་ཞིག་མཛད་པར་བྱ། ཁྱེད་ཀྱིས་ལས་ཅི་ཞིག་མཛད།
30 Então eles disseram: — Que sinal o senhor fará para que vejamos e creiamos no senhor? O que o senhor pode fazer?
31 ང་ཚོའི་ཕ་མེས་ཀྱིས་འབྲོག་སྟོང་ལ་མན་ནཱ་ཟེར་བའི་ཁ་ཟས་བཟས། མདོ་ལས་བྲིས་ཡོད་པ་ལྟར་ཁོང་གིས་ཁོ་ཚོར་དཀོན་མཆོག་གི་ཞིང་ཁམས་ནས་བག་ལེབ་ཟས་སུ་གནང་”ཞེས་བཤད།
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: “Deu-lhes a comer pão do céu.”
32 ཡེ་ཤུས་ཁོ་ཚོར་“ངས་ཁྱེད་རྣམས་ལ་བདེན་པ་བདེན་པར་ཟེར་རྒྱུར། ལུང་སྟོན་པ་མོ་ཤེ་ཡིས་ཁྱེད་རྣམས་ལ་དཀོན་མཆོག་གི་ཞིང་ཁམས་ནས་བག་ལེབ་གནང་མཁན་མ་ཡིན། ངའི་ཡབ་ཀྱིས་ཁྱེད་ཚོར་ཞིང་ཁམས་ནས་བདེན་པའི་བག་ལེབ་གནང་མཁན་དེ་ཡིན།
32 Jesus lhes disse:
33 དཀོན་མཆོག་གི་བག་ལེབ་དེ་ནི་དཀོན་མཆོག་གི་ཞིང་ཁམས་ནས་བབ་སྟེ་འཇིག་རྟེན་ལ་ཚེ་གནང་མཁན་དེ་ཡིན་”ཞེས་གསུངས།
33 Porque o pão de Deus é o que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 ཁོ་ཚོས་“སྐུ་ཞབས་ལགས། དུས་རྒྱུན་དུ་དེ་ལྟ་བུའི་བག་ལེབ་ང་ཚོ་ལ་གནང་རོགས་”ཞེས་ཞུས་པ་དང༌།
34 Então lhe disseram: — Senhor, dê-nos sempre desse pão.
35 ཡེ་ཤུས་“ང་ནི་ཚེའི་བག་ལེབ་དེ་ཡིན་ནོ། ངའི་རྩར་ཡོང་མཁན་དེ་མི་ལྟོགས། ང་ལ་དད་པ་བྱེད་མཁན་དེ་ནམ་ཡང་མི་སྐོམ།
35 Jesus respondeu:
36 འོན་ཀྱང་ངས་སྔར་བཤད་པ་བཞིན་དུ་ཁྱོད་རྣམས་ཀྱིས་ང་མཐོང་ཡང་ང་ལ་ད་དུང་དད་པ་མི་བྱེད།
36 Porém eu já disse que vocês não creem, embora estejam me vendo.
37 ཡབ་ཀྱིས་ང་ལ་གནང་བ་ཐམས་ཅད་ངའི་རྩར་ཡོང་ངེས་ཡིན། སུ་ངའི་རྩར་ཡོང་ན་ཡང་དེ་ངས་ནམ་ཡང་བསྐྲད་པར་མི་བྱ།
37 Todo aquele que o Pai me dá, esse virá a mim; e o que vem a mim, de modo nenhum o lançarei fora.
38 ང་དཀོན་མཆོག་གི་ཞིང་ཁམས་ནས་བབ་དོན་ནི་ང་རང་གི་བསམ་པ་སྒྲུབ་ཏུ་མ་ཡིན་ཏེ། ང་མངགས་མཁན་དཀོན་མཆོག་གི་དགོངས་པ་བཞིན་དུ་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཡིན།
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha própria vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 ང་མངགས་མཁན་དཀོན་མཆོག་གི་དགོངས་པ་ཅི་ཡིན་ཞེ་ན། ཁོང་གིས་ང་ལ་གནང་ཡོད་པ་ཐམས་ཅད་ལས་གཅིག་ཀྱང་མ་བརླག་པར། དེ་ཚོ་ཐམས་ཅད་དུས་ཀྱི་ཐ་མའི་ཉིན་མོར་སློང་དགོས་པ་དེ་ཡིན།
39 E a vontade de quem me enviou é esta: que eu não perca nenhum de todos os que ele me deu; pelo contrário, eu o ressuscitarei no último dia.
40 སུས་ཀྱང་སྲས་མཇལ་ནས་ཁོང་ལ་དད་པ་བྱས་ན་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་ཚེ་ཐོབ་སྟེ་དུས་ཀྱི་ཐ་མའི་ཉིན་ལ་ངས་དེ་ཚོ་ཐམས་ཅད་གཤིན་པོའི་ཁྲོད་ནས་སློང་བར་བྱ། དེ་ནི་ངའི་ཡབ་ཀྱི་དགོངས་པ་ཡིན་”ཞེས་གསུངས་སོ། །
40 De fato, a vontade de meu Pai é que todo aquele que vir o Filho e nele crer tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 ཡེ་ཤུས་ང་ནི་དཀོན་མཆོག་གི་ཞིང་ཁམས་ནས་བབ་པའི་བག་ལེབ་ཡིན་ཞེས་གསུངས་པས་ཡ་ཧུ་དཱ་པས་མ་རངས་པའི་གཏམ་བྱེད་བཞིན་ཡོད་དེ།
41 Então os judeus começaram a murmurar contra ele, porque tinha dito: “Eu sou o pão que desceu do céu.”
42 “ཡེ་ཤུ་ཁོ་ཡོ་སེབ་ཀྱི་བུ་མ་ཡིན་ནམ། ཁོའི་ཕ་མ་ང་ཚོས་ངོ་མི་ཤེས་སམ། ད་ལྟ་ཁོས་ང་དཀོན་མཆོག་གི་ཞིང་ཁམས་ནས་བབ་པ་ཡིན་ཞེས་ཟེར་བ་ཇི་ལྟར་ཡིན་”ཞེས་བཤད།
42 E diziam: — Este não é Jesus, o filho de José? Por acaso não conhecemos o pai e a mãe dele? Como é que ele agora diz: “Desci do céu”?
43 དེའི་ལན་དུ་ཡེ་ཤུས་“ཁྱོད་ཚོའི་ཁྲོད་དུ་མ་རངས་པའི་གཏམ་མ་ཤོད།
43 Jesus respondeu:
44 ང་མངགས་མཁན་ཡབ་ཀྱིས་མི་འདྲེན་པར་སུ་ཡང་ངའི་རྩར་ཡོང་མི་སྲིད། ཡང་ངས་དུས་ཀྱི་ཐ་མའི་ཉིན་ལ་མི་དེ་གཤིན་པོའི་ཁྲོད་ནས་སློང་བར་བྱ།
44 Ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 ལུང་སྟོན་པའི་མདོ་ལས། དཀོན་མཆོག་གིས་ཁོ་ཚོ་ཐམས་ཅད་ལ་སློབ་པར་མཛད་པར་འགྱུར་ཞེས་བྲིས་ཡོད། ཡབ་ཀྱི་བཀའ་ལ་ཉན་ཅིང་ཁོང་ལས་སྤྱངས་པའི་མི་ཐམས་ཅད་ངའི་རྩར་ཡོང༌།
45 Está escrito nos Profetas: “E todos serão ensinados por Deus.” Portanto, todo aquele que ouviu e aprendeu do Pai, esse vem a mim.
46 མི་སུས་ཀྱང་ཡབ་མཐོང་མྱོང་བ་ཡིན་ཞེས་བཤད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དཀོན་མཆོག་གི་དྲུང་ནས་ཡོང་བ་དེས་མ་གཏོགས་སུས་ཀྱང་ཡབ་མཐོང་མ་མྱོང༌།
46 Não que alguém tenha visto o Pai, a não ser aquele que vem de Deus; este já viu o Pai.
47 ངས་ཁྱོད་རྣམས་ལ་བདེན་པ་བདེན་པར་ཟེར་རྒྱུར། ང་ལ་དད་པ་བྱེད་མཁན་དེ་ལ་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་ཚེ་ཡོད་དོ།
47 — Em verdade, em verdade lhes digo: quem crê em mim tem a vida eterna.
48 ང་ནི་ཚེའི་བག་ལེབ་ཡིན་ནོ།
48 Eu sou o pão da vida.
49 ཁྱོད་ཚོའི་མེས་པོས་འབྲོག་སྟོང་ལ་མན་ནཱ་ཟེར་བའི་ཁ་ཟས་བཟས་ཀྱང་ཤི
49 Os pais de vocês comeram o maná no deserto e morreram.
50 འོན་ཀྱང་དཀོན་མཆོག་གི་ཞིང་ཁམས་ནས་བབ་པའི་བག་ལེབ་དེ་འདི་ལྟ་བུ་ཡིན། མི་ཞིག་གིས་དེ་ལས་བཟས་ན་འཆི་མི་སྲིད།
50 Este é o pão que desce do céu, para que todo o que dele comer não pereça.
51 ང་ནི་ཞིང་ཁམས་ནས་བབ་པའི་ཚེ་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་བག་ལེབ་ཡིན། མི་སུས་ཀྱང་བག་ལེབ་འདི་ལས་བཟས་ན་དུས་གཏན་དུ་གསོན་པར་འགྱུར། ཡང་འཇིག་རྟེན་གསོན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ངས་སྦྱིན་པར་བྱ་བའི་བག་ལེབ་དེ་ནི་ངའི་ཤ་ཡིན་”ཞེས་གསུངས།
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se alguém comer deste pão, viverá eternamente. E o pão que eu darei pela vida do mundo é a minha carne.
52 དེའི་ཕྱིར་ཡ་ཧུ་དཱ་པས་གཅིག་གིས་གཅིག་ལ་རྩོད་གླེང་བྱས་ཏེ་“མི་འདིས་ཁོའི་ཤ་ང་ཚོར་ཟས་སུ་སྟེར་བ་དེ་ཅི་ལ་སྲིད་”ཅེས་བཤད་པས།
52 Então os judeus começaram a discutir entre si, dizendo: — Como é que este pode nos dar a sua própria carne para comer?
53 ཡེ་ཤུས་“ངས་ཁྱོད་རྣམས་ལ་བདེན་པ་བདེན་པར་ཟེར་རྒྱུར། གལ་ཏེ་ཁྱོད་ཚོས་མིའི་རིགས་ཀྱི་བུའི་ཤ་དེ་མ་བཟས་ཤིང༌། ཁྲག་ཡང་མ་བཏུངས་ན། ཁྱོད་ཚོར་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་ཚེ་མེད་དོ།
53 Jesus respondeu:
54 ངའི་ཤ་ཟ་ཞིང་ངའི་ཁྲག་འཐུང་མཁན་ལ་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་ཚེ་ཡོད་དེ། དུས་ཀྱི་ཐ་མའི་ཉིན་ལ་ངས་ཁོ་ཚོ་གཤིན་པོའི་ཁྲོད་ནས་སློང་བར་བྱ།
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 ངའི་ཤ་ནི་བདེན་པའི་ཟས་ཡིན་ཞིང༌། ངའི་ཁྲག་བདེན་པའི་བཏུང་བ་ཡིན་ནོ།
55 Pois a minha carne é verdadeira comida, e o meu sangue é verdadeira bebida.
56 ངའི་ཤ་ཟ་ཞིང་ངའི་ཁྲག་འཐུང་མཁན་རྣམས་ང་དང་འགྲོགས་ཏེ་གནས་ཡོད། ང་ཡང་ཁོ་རྣམས་དང་འགྲོགས་ཏེ་གནས་སོ།
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue permanece em mim, e eu permaneço nele.
57 གཏན་ནས་གསོན་པའི་ཡབ་ཀྱིས་ང་མངགས་པ་ཡིན་ཏེ། ང་ཡབ་ལ་བརྟེན་ཏེ་གསོན་པ་བཞིན། དེ་ལྟར་ང་ཟ་མཁན་ནི་ང་ལ་བརྟེན་ཏེ་གསོན་པར་འགྱུར།
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e igualmente eu vivo por causa do Pai, também quem de mim se alimenta viverá por mim.
58 འདི་ནི་དཀོན་མཆོག་གི་ཞིང་ཁམས་ནས་བབ་པའི་བག་ལེབ་ཡིན། བཟས་པ་དང་ཐ་མར་ཤི་བའི་ཁྱོད་ཀྱི་མེས་པོའི་བག་ལེབ་དང་མི་འདྲ། བག་ལེབ་འདི་ཟ་མཁན་གཏན་དུ་གསོན་པར་འགྱུར་རོ་”ཞེས་གསུངས།
58 Este é o pão que desceu do céu, em nada semelhante àquele que os pais de vocês comeram e, mesmo assim, morreram; quem comer este pão viverá eternamente.
59 ཁོང་གིས་དོན་འདི་ཚོ་ཀ་ཕར་ན་ཧུམ་ལ་ཡོད་པའི་ཡ་ཧུ་དཱ་པའི་འདུ་ཁང་ནང་དུ་ཆོས་སྟོན་དུས་གསུངས་སོ། །
59 Jesus disse essas coisas quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 ཁོང་གི་རྗེས་སུ་འབྲང་མཁན་གྱི་ནང་ནས་མང་པོས་དེ་ཐོས་ནས་“གསུང་འདི་ཁག་པོ་ཡིན་པས་སུས་ཁས་ལེན་ཐུབ་”ཅེས་བཤད།
60 Muitos dos seus discípulos, tendo ouvido tais palavras, disseram: — Duro é este discurso; quem pode suportá-lo?
61 འོན་ཀྱང་ཡེ་ཤུས་རྗེས་སུ་འབྲང་མཁན་རྣམས་མ་རངས་པའི་གཏམ་ཤོད་བཞིན་པ་མཁྱེན་ནས་ཁོ་ཚོར་“ངས་བཤད་པ་དེས་ཁྱོད་ཀྱི་དད་པ་ཉམས་སུ་འཇུག་གམ།
61 Mas Jesus, sabendo por si mesmo que os seus discípulos murmuravam a respeito do que ele havia falado, disse-lhes:
62 ཁྱོད་རྣམས་ཀྱིས་མིའི་རིགས་ཀྱི་བུ་སྔར་ཡོད་པའི་གནས་སུ་ལོག་འགྲོ་བར་མཐོང་ན་ཅི་བསམ་ཡོང༌།
62 Que acontecerá, então, se virem o Filho do Homem subir para o lugar onde primeiro estava?
63 མི་རྣམས་ལ་ཚེ་གནང་མཁན་ནི་དཀོན་མཆོག་གི་དམ་པའི་ཐུགས་ཉིད་ཡིན་ཏེ་མི་རྣམས་ཀྱི་འབད་རྩོལ་ཕན་མེད་དོ། ངས་ཁྱེད་ཚོར་བཤད་པའི་གཏམ་དེ་ནི་ཚེ་དང་ཐུགས་ཉིད་ཡིན།
63 O Espírito é o que vivifica; a carne para nada aproveita. As palavras que eu lhes tenho falado são espírito e são vida.
64 འོན་ཀྱང་ཁྱོད་ཚོའི་ནང་ནས་ཁ་ཅིག་གིས་དད་པ་མི་བྱེད་”ཅེས་གསུངས། གང་ལགས་ཟེར་ན། ཡེ་ཤུས་ཐོག་མ་ནས་དད་པ་མི་བྱེད་པ་རྣམས་དང༌། ཁོང་རང་དགྲའི་དབང་དུ་གཏོང་མཁན་སུ་ཡིན་པ་མཁྱེན།
64 Mas há descrentes entre vocês. Ora, Jesus sabia, desde o princípio, quais eram os que não criam e quem iria traí-lo.
65 ཡང་ཁོང་གིས་“དེའི་ཕྱིར་ངས་ཁྱོད་རྣམས་ལ་ངའི་ཡབ་ཀྱིས་མི་གནང་བར་སུ་ཡང་ངའི་རྩར་ཡོང་མི་སྲིད་ཅེས་བཤད་པ་ཡིན་”ཞེས་གསུངས།
65 E prosseguiu:
66 དེའི་ཕྱིར་ཁོང་གི་རྗེས་སུ་འབྲང་མཁན་རྣམས་ལས་མི་མང་པོ་ཕྱིར་ལོག་ནས་ཁོང་དང་མ་འགྲོགས།
66 Diante disso, muitos dos seus discípulos o abandonaram e já não andavam com ele.
67 དེའི་རྐྱེན་གྱིས་ཡེ་ཤུས་ཉེ་གནས་བཅུ་གཉིས་པོ་ལ་“ད་ཁྱེད་ཚོ་ཡང་ཕར་འགྲོ་འདོད་དམ་”ཞེས་བཀའ་འདྲི་གནང༌།
67 Então Jesus perguntou aos doze:
68 སི་མོན་པེ་ཏྲོས་“གཙོ་བོ་ལགས། ང་ཚོ་སུའི་དྲུང་དུ་འགྲོ་བར་བྱ། ཁྱེད་ལ་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་ཚེའི་གསུང་ཡོད།
68 Simão Pedro respondeu: — Senhor, para quem iremos? O senhor tem as palavras da vida eterna,
69 ང་ཚོས་དད་པ་བྱས་ཤིང་ཁྱེད་ཉིད་དཀོན་མཆོག་གི་དྲུང་ནས་ཕེབས་པའི་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་དེ་ཡིན་པར་ཤེས་”ཞེས་ཟེར།
69 e nós temos crido e conhecido que o senhor é o Santo de Deus.
70 ཡེ་ཤུས་“ངས་ཁྱོད་བཅུ་གཉིས་པོ་བདམས་པ་མ་ཡིན་ནམ། འོན་ཀྱང་ཁྱོད་ཚོའི་ནང་ནས་གཅིག་ནི་བདུད་ཅིག་ཡིན་”ཞེས་གསུངས།
70 Então Jesus lhes disse:
71 ཁོང་གིས་གསུངས་པའི་དོན་ནི་སི་མོན་དབྱི་སི་ཀར་རེའི་བུ་ཡུ་དཱ་ཡིན། མི་འདི་ནི་བཅུ་གཉིས་པོའི་ནང་ནས་གཅིག་ཡིན་ཀྱང་རྗེས་མ་ཡེ་ཤུ་དགྲའི་དབང་དུ་གཏོང་མཁན་དེ་ཡིན་ནོ། །
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, porque este, sendo um dos doze, era quem o haveria de trair.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.