Atos 7

Central Tibetan Bible (BOD) vs VC

VC Versão Católica

¹ བླ་ཆེན་གྱིས་“དོན་འདི་ཚོ་བདེན་ནམ་”ཞེས་དྲིས་པས།

¹ Perguntou-lhe então o sumo sacerdote: É realmente assim?

² སེ་ཏེ་ཕཱན་གྱིས་“ཀྱེ་སྤུན་ཟླ་དང་ཕ་རྒན་རྣམས་ང་ལ་ཉོན་དང༌། ཧ་རན་གྲོང་ཁྱེར་ལ་བཞུགས་པའི་སྔོན་ལ་མེ་སུའོ་པི་ཏ་མེ་ཡཱ་ཡུལ་ལ་གནས་པའི་དུས་སུ་གཟི་བརྗིད་དང་ལྡན་པའི་དཀོན་མཆོག་གིས་ངེད་རྣམས་ཀྱི་མེས་པོ་ཨབ་ར་ཧམ་ལ་མངོན་པར་མཛད་ཏེ།

² Respondeu ele: Irmãos e pais, escutai. O Deus da glória apareceu a nosso pai Abraão, quando estava na Mesopotâmia, antes de ir morar em Harã.

³ ཁོང་ལ་ཁྱོད་རང་གི་ཕ་ཡུལ་དང་གཉེན་ཚན་དང་ཁ་བྲལ་ཏེ་ངས་ཁྱོད་ལ་བསྟན་པའི་ཡུལ་དུ་སོང་ཞིག་ཅེས་གསུངས་པས།

³ E disse-lhe: Sai de teu país e de tua parentela, e vai para a terra que eu te mostrar {Gn 12,1}.

⁴ ཁོང་ཀལ་དཱ་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡུལ་བཞག་ནས་ཧ་རན་གྲོང་ཁྱེར་ལ་གཞིས་ཆགས་བྱས། ཁོང་གི་ཕ་སྐུ་ཚེ་ལས་འདས་པའི་རྗེས་སུ་དཀོན་མཆོག་གིས་ཧ་རན་ནས་ཁྱེད་རྣམས་ད་ལྟ་བཞུགས་པའི་ཡུལ་འདིར་ཁོང་མངགས།

⁴ Ele saiu da terra dos caldeus, e foi habitar em Harã. Dali, depois que lhe faleceu o pai, Deus o fez passar para esta terra, em que vós agora habitais.

⁵ འོན་ཀྱང་དཀོན་མཆོག་གིས་ཨབ་ར་ཧམ་ལ་ཡུལ་ཡི་རྐང་མཐིལ་ལས་ཆེ་ཙམ་ཞིག་ཀྱང་སྐལ་བ་མ་གནང༌། ཨབ་ར་ཧམ་ལ་ད་དུང་བུ་ཕྲུག་མེད་ཀྱང༌། དཀོན་མཆོག་གིས་ཁོང་དང་ཁོང་གི་བུ་རྒྱུད་རྣམས་ལ་ཡུལ་འདི་བདག་འཛིན་བྱེད་རྒྱུའི་ཞལ་ཆད་གནང༌།

⁵ Não lhe deu nela propriedade alguma, nem sequer um palmo de terra, mas prometeu dar-lha em posse, e depois dele à sua posteridade, quando ainda não tinha filho algum.

⁶ འོན་ཀྱང་རྗེས་མ་དཀོན་མཆོག་གི་གསུངས་པ་ལྟར། ཁྱོད་ཀྱི་བུ་རྒྱུད་ནི་མི་རིགས་གཞན་གྱི་ཡུལ་ལ་ཕྱི་པ་ལྟར་ལོ་བཞི་བརྒྱའི་རིང་ལ་བྲན་གཡོག་བྱེད་དེ་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བར་འགྱུར།

⁶ Eis como falou Deus: Tua descendência habitará em terra estranha e será reduzida à escravidão e maltratada pelo espaço de quatrocentos anos.

⁷ ཁོ་ཚོ་བྲན་གཡོག་ཏུ་འཇུག་མཁན་གྱི་མི་རིགས་ལ་ངས་ཁྲིམས་གཅོད་གཏོང་བར་བྱ། དེའི་རྗེས་སུ་ཁོ་རྣམས་ཐོན་ཏེ་གནས་འདིར་ང་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་པར་འགྱུར་ཞེས་གསུངས།

⁷ Mas eu julgarei a nação que os dominar - diz o Senhor -, e eles sairão e me prestarão culto neste lugar {Gn 15,13s.; Ex 3,12}.

⁸ ཡང་དཀོན་མཆོག་གིས་ཨབ་ར་ཧམ་ལ་ཞལ་ཆད་སྲུང་བའི་རྟགས་ཤིག་གནང་བས། ཨབ་ར་ཧམ་ནི་ཨི་སཱག་གི་ཕ་རུ་གྱུར་ཏེ་སྐྱེས་པ་ནས་ཉིན་བརྒྱད་པར་ཁོང་གིས་ཨི་སཱག་ལ་ཡ་ཧུ་དཱ་པའི་ཆོས་ཀྱི་རྟགས་དེ་བརྒྱབ། ཨི་སཱག་ནི་ཡ་ཀོབ་ཀྱི་ཕ་རུ་གྱུར་ཞིང༌། ཡ་ཀོབ་དེ་མེས་པོ་བཅུ་གཉིས་པོའི་ཕ་རུ་གྱུར།

⁸ E deu-lhe a aliança da circuncisão. Assim, Abraão teve um filho, Isaac, e, passados oito dias, o circuncidou; e Isaac, a Jacó; e Jacó, os doze patriarcas.

⁹ མེས་པོ་གཞན་རྣམས་ཀྱིས་མེས་པོ་ཡོ་སེབ་ལ་ཕྲག་དོག་སྐྱེས་ཏེ་བྲན་གཡོག་ལྟར་ཨེ་ཇེབ་ཡུལ་ལ་བཙོངས་ཀྱང༌། དཀོན་མཆོག་ཁོང་དང་མཉམ་དུ་བཞུགས་པས།

⁹ Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para o Egito. Mas Deus estava com ele.

¹⁰ ཁོང་གི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ལས་ཐར་བར་མཛད་ནས་དཀོན་མཆོག་གིས་ཁོང་ཨེ་ཇེབ་ཡུལ་གྱི་རྒྱལ་པོ་ཕར་ཨོ་ཞེས་བྱ་བའི་སྤྱན་སྔར་དྲིན་ཐོབ་པ་དང་ཤེས་རབ་ལྡན་པར་བསྒྱུར་བས། རྒྱལ་པོ་དེས་ཉིད་ཀྱི་ཕོ་བྲང་གི་གཉེར་པ་དང༌། ཨེ་ཇེབ་ཡུལ་གྱི་སྤྱི་ཁྱབ་ལ་བསྐོས།

¹⁰ Livrou-o de todas as suas tribulações e deu-lhe graça e sabedoria diante do faraó, rei do Egito, que o fez governador do Egito e chefe de sua casa.

¹¹ དེ་ནས་ཨེ་ཇེབ་དང་ཀ་ནཱན་ཟེར་བའི་ཡུལ་ཡོངས་སུ་མུ་གེ་བྱུང་བས་མི་རྣམས་སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོ་མྱོང་སྟེ། ངེད་རྣམས་ཀྱི་མེས་པོ་ལ་ཟ་རྒྱུ་མ་ཐོབ།

¹¹ Sobreveio depois uma fome a todo o Egito e Canaã. Grande era a tribulação, e os nossos pais não achavam o que comer.

¹² འོན་ཀྱང་ཡ་ཀོབ་ཀྱིས་ཨེ་ཇེབ་ཡུལ་ལ་འབྲུ་རིགས་ཡོད་པ་ཐོས་ནས་དེར་ཁོང་གིས་ང་ཚོའི་མེས་པོ་ཐེངས་དང་པོར་མངགས།

¹² Mas quando Jacó soube que havia trigo no Egito, enviou pela primeira vez os nossos pais para lá.

¹³ འགྲུལ་སྐྱོད་ཐེངས་གཉིས་པར་ཡོ་སེབ་ཀྱིས་རང་གི་གཅེན་པོ་རྣམས་ལ་ཁོང་སུ་ཡིན་པར་བཤད་ཅིང༌། ཁོང་གི་ཁྱིམ་མི་རྣམས་རྒྱལ་པོ་ཕར་ཨོ་ལ་ངོ་སྤྲོད་བྱས།

¹³ Na segunda, foi José reconhecido por seus irmãos, e foi descoberta ao faraó a sua origem.

¹⁴ དེ་ནས་ཡོ་སེབ་ཀྱིས་ཉིད་ཀྱི་ཕ་རྒན་ཡ་ཀོབ་དང་གཉེན་ཉེ་མི་གྲངས་བདུན་ཅུ་དོན་ལྔ་གདན་འདྲེན་ཞུས་པས།

¹⁴ Enviando mensageiros, José mandou vir seu pai Jacó com toda a sua família, que constava de setenta e cinco pessoas.

¹⁵ ཡ་ཀོབ་ཨེ་ཇེབ་ཡུལ་ལ་ཕེབས་རྗེས་དེར་ཁོང་དང་ང་ཚོའི་མེས་པོ་གཞན་རྣམས་སྐུ་ཚེ་ལས་འདས།

¹⁵ Jacó desceu ao Egito e morreu ali, como também nossos pais.

¹⁶ ཁོ་ཚོའི་ཕུང་པོ་ས་ཆ་དེ་ནས་ཤེ་ཀེམ་ལ་སྤོས་པ་དང༌། ཨབ་ར་ཧམ་གྱིས་ཤེ་ཀེམ་ལ་ཧེ་མོར་གྱི་བུ་རྣམས་ནས་སྔར་དངུལ་སྲང་གིས་ཉོས་པའི་དུར་ཁང་ལ་བཅུག

¹⁶ Seus corpos foram trasladados para Siquém, e foram postos no sepulcro que Abraão tinha comprado, a peso de dinheiro, dos filhos de Hemor, de Siquém.

¹⁷ ཡང་དཀོན་མཆོག་གིས་ཨབ་ར་ཧམ་ལ་མཛད་པའི་ཞལ་ཆད་སྒྲུབ་ལ་ཉེ་བའི་དུས་སུ་ཨེ་ཇེབ་ཡུལ་ལ་ང་ཚོའི་མི་རིགས་ཤིན་ཏུ་མང་པོར་འཕེལ།

¹⁷ Aproximava-se o tempo em que devia realizar-se a promessa que Deus havia jurado a Abraão. O povo cresceu e se multiplicou no Egito

¹⁸ དེ་ནས་ཡོ་སེབ་ཀྱི་སྐོར་མི་ཤེས་པའི་རྒྱལ་པོ་ཞིག་ཨེ་ཇེབ་ཡུལ་དབང་བསྒྱུར།

¹⁸ até que se levantou outro rei no Egito, o qual nada sabia de José.

¹⁹ ཁོས་ང་ཚོའི་མི་རྒྱུད་ལ་མགོ་སྐོར་བཏང་སྟེ་དྲག་གནོན་བྱས་པ་དང༌། ང་ཚོའི་མེས་པོའི་དམར་འབྱར་གསོད་པའི་ཆེད་ཕྱི་རོལ་ཏུ་དོར་བར་བཅུག

¹⁹ Este rei, usando de astúcia contra a nossa raça, maltratou nossos pais e obrigou-os a enjeitar seus filhos para privá-los da vida.

²⁰ དེའི་དུས་སུ་ལུང་སྟོན་པ་མོ་ཤེ་སྐྱེས་ཏེ་ཁོང་ནི་དཀོན་མཆོག་གི་སྤྱན་སྔར་མཛེས་པོ་ཡིན། ཕའི་ཁང་པར་ཟླ་བ་གསུམ་གྱི་བར་དུ་གསོ་སྐྱོང་བྱས་ནས།

²⁰ Por este mesmo tempo, nasceu Moisés. Era belo aos olhos de Deus e por três meses foi criado na casa paterna.

²¹ ཁོང་ཕྱི་རོལ་ཏུ་བཞག་ནས་རྒྱལ་པོ་ཕར་ཨོ་ཡི་སྲས་མོས་ཚུར་བླངས་ཏེ་ཁོ་མོའི་བུ་ལྟར་གསོས།

²¹ Depois, quando foi exposto, a filha do faraó o recolheu e o criou como seu próprio filho.

²² ཨེ་ཇེབ་པའི་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་བསླབས་ནས་མོ་ཤེ་གསུང་དང་མཛད་པ་གཉིས་ལ་དབང་དང་ལྡན་པར་གྱུར།

²² Moisés foi instruído em todas as ciências dos egípcios e tornou-se forte em palavras e obras.

²³ ཁོང་ལོ་བཞི་བཅུ་ཙམ་ལོན་པའི་སྐབས་སུ་རང་གི་སྤུན་ཟླ་ཡི་སི་ར་ཨེལ་པ་རྣམས་ལ་གཟིགས་པ་ཕེབས་པར་བསམས།

²³ Quando completou 40 anos, veio-lhe à mente visitar seus irmãos, os filhos de Israel.

²⁴ ཨེ་ཇེབ་པ་ཞིག་གིས་ཡི་སི་ར་ཨེལ་པ་ཞིག་ལ་སྡུག་པོ་གཏོང་བར་གཟིགས་པའི་སྐབས་སུ། མི་དེར་སྲུང་སྐྱོབ་བྱས་ཏེ་མོ་ཤེ་ཡིས་དགྲ་ཤ་ལེན་པའི་ཆེད་དུ་ཨེ་ཇེབ་པ་དེ་བརྡུངས་ནས་བསད།

²⁴ Viu que um deles era maltratado; tomou-lhe a defesa e vingou o que padecia a injúria, matando o egípcio.

²⁵ མོ་ཤེ་ཡིས་རང་ཉིད་བརྒྱུད་ནས་དཀོན་མཆོག་གིས་ཁོའི་མི་རིགས་ལ་ཐར་བར་མཛད་པ་ཁོང་གི་སྤུན་ཟླ་རྣམས་ཀྱིས་ཤེས་པར་སྙམ་ཡང་མི་དེ་ཚོས་ཧ་མ་གོ

²⁵ Ele esperava que os seus irmãos compreendessem que Deus se servia de sua mão para livrá-los. Mas não o entenderam.

²⁶ དེའི་ཕྱི་ཉིན་མོ་ཤེས་ཁོ་ཚོའི་ནང་ནས་གཉིས་ཀྱིས་འཁྲུག་རྩོད་བྱེད་བཞིན་ཡོད་པ་མཐོང་ནས་བར་འདུམ་གཏོང་ཐབས་བྱས་ཏེ་ཁོ་ཚོར་ཁྱོད་གཉིས་སྤུན་ཡིན་ཏེ་ཅིའི་ཕྱིར་གཅིག་གིས་གཅིག་ལ་གནོད་པ་བྱེད་ཅེས་བཤད་ཀྱང༌།

²⁶ No dia seguinte, dois dentre eles brigavam, e ele procurou reconciliá-los: Amigos, disse ele, sois irmãos, por que vos maltratais um ao outro?

²⁷ གཞན་ལ་སྡུག་པོ་གཏོང་མཁན་དེས་མོ་ཤེ་ཕར་བུད་ནས་ཁོང་ལ་ཁྱོད་ང་ཚོའི་དབང་སྒྱུར་བའམ་ཁྲིམས་དཔོན་ལྟར་སུས་བསྐོས།

²⁷ Mas o que maltratava seu compatriota o repeliu: Quem te constituiu chefe ou juiz sobre nós?

²⁸ ཁ་སང་ཁྱོད་ཀྱིས་ཨེ་ཇེབ་པ་དེ་བསད་པ་ལྟར་ངའང་གསོད་པར་འདོད་དམ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང༌།

²⁸ Porventura queres tu matar-me, como ontem mataste o egípcio?

²⁹ དེ་ཐོས་ནས་མོ་ཤེ་བྲོས་ཏེ་ཕྱི་པ་ལྟར་མཱ་རྡེ་ཡན་ཡུལ་ལ་བཞུགས། དེར་ཁོང་ལ་བུ་གཉིས་སྐྱེས།

²⁹ A estas palavras, Moisés fugiu. E esteve como estrangeiro na terra de Madiã, onde teve dois filhos.

³⁰ ལོ་བཞི་བཅུའི་རྗེས་སུ་སི་ནཱ་རིའི་འབྲོག་སྟོང་ལ་ཚེར་མ་མེ་ལྕེ་འབར་བ་ཞིག་གི་ནང་ལ་དཀོན་མཆོག་གི་ཕོ་ཉ་ཞིག་ཁོང་ལ་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར།

³⁰ Passados quarenta anos, apareceu-lhe no deserto do monte Sinai um anjo, na chama duma sarça ardente.

³¹ དེ་མཐོང་ནས་ཡ་མཚན་དུ་གྱུར་ཞིང༌། དེ་ལ་ནན་གྱིས་ལྟ་བའི་ཆེད་དུ་ཉེ་བར་ཕེབས་སྐབས་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་གི་གསུང་སྐད་བྱུང་སྟེ།

³¹ Moisés, admirado de uma tal visão, aproximou-se para a examinar. E a voz do Senhor lhe falou:

³² ང་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་མེས་པོ་རྣམས་ཀྱི་དཀོན་མཆོག་སྟེ། ཨབ་ར་ཧམ་དང༌། ཨི་སཱག ཡ་ཀོབ་བཅས་ཀྱི་དཀོན་མཆོག་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པས་མོ་ཤེ་འཇིགས་ནས་འདར་ཏེ་ལྟ་བར་མ་ཕོད།

³² Eu sou o Deus de teus pais, o Deus de Abraão, de Isaac, de Jacó. Moisés, atemorizado, não ousava levantar os olhos.

³³ དེ་ནས་དཀོན་མཆོག་གིས་ཁོང་ལ་ཁྱོད་ལངས་ནས་སྡོད་ས་ནི་གནས་མཆོག་ཡིན་པས་ལྷམ་ཕུད་ཅིག

³³ O Senhor lhe disse: Tira o teu calçado, porque o lugar onde estás é uma terra santa.

³⁴ ངས་ངའི་མི་རིགས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ངེས་པར་དུ་མཐོང་སྟེ་ཁོ་ཚོའི་སྨྲེ་སྔགས་ཐོས་པ་དང༌། ཁོ་ཚོ་སྐྱོབ་པའི་ཆེད་དུ་མར་བབས་པ་ཡིན། ད་ཤོག་ལ་ངས་ཁྱོད་ཨེ་ཇེབ་ཡུལ་དུ་གཏོང་བར་བྱ་ཞེས་གསུངས།

³⁴ Considerei a aflição do meu povo no Egito, ouvi os seus gemidos e desci para livrá-los. Vem, pois, agora e eu te enviarei ao Egito.

³⁵ ཁོ་ཚོས་ཁྱོད་ང་ཚོའི་དབང་སྒྱུར་བའམ་ཁྲིམས་དཔོན་ལྟར་སུས་བསྐོས་ཞེས་ཟེར་ཏེ་མོ་ཤེ་འདི་རང་སྤངས་ཏེ། ཚེར་མའི་ནང་ཁོང་ལ་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་བའི་ཕོ་ཉ་བརྒྱུད་ནས་དཀོན་མཆོག་ཉིད་ཀྱིས་ཁོ་ཚོའི་དབང་སྒྱུར་བ་དང་སྐྱོབ་མཁན་དུ་འགྱུར་བར་མངགས།

³⁵ Este Moisés que desprezaram, dizendo: Quem te constituiu chefe ou juiz?, a este Deus enviou como chefe e libertador pela mão do anjo que lhe apareceu na sarça.

³⁶ ཨེ་ཇེབ་ཡུལ་དང༌། རྒྱ་མཚོ་དམར་པོ་དང༌། ལོ་བཞི་བཅུའི་རིང་འབྲོག་སྟོང་ལ་རྟགས་དང་ངོ་མཚར་བའི་དོན་བསྒྲུབས་ཏེ་ཁོང་གིས་ཁོ་ཚོ་ཕྱི་རོལ་ཏུ་འཁྲིད།

³⁶ Ele os fez sair do Egito, operando prodígios e milagres na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, por espaço de quarenta anos.

³⁷ མོ་ཤེ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་ཡི་སི་ར་ཨེལ་གྱི་མི་རིགས་ལ་དཀོན་མཆོག་གིས་ཁྱེད་ཚོའི་དོན་ལ་ང་བཞིན་དུ་ལུང་སྟོན་པ་ཞིག་ཁྱེད་ཚོའི་སྤུན་གྱི་ནང་ནས་སྐོ་བར་འགྱུར་ངེས་ཡིན་ཞེས་གསུངས།

³⁷ Foi este Moisés que disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre os vossos irmãos um profeta como eu.

³⁸ ལུང་སྟོན་པ་མོ་ཤེ་ནི་འབྲོག་སྟོང་ལ་ཡི་སི་ར་ཨེལ་གྱི་མི་ཚོགས་དང་ང་ཚོའི་མེས་པོ་བཅས་ཏེ། སི་ནཱ་ཞེས་ཟེར་བའི་རི་བོར་ཁོང་ལ་གསུངས་པའི་ཕོ་ཉ་དང་མཉམ་དུ་ཡོད། ང་ཚོར་སྒྲོག་པའི་ཕྱིར་འཚོ་བའི་སྤྱོད་ལམ་སྟོན་པའི་བཀའ་མོ་ཤེས་དང་ལེན་མཛད།

³⁸ Este é o que esteve entre o povo congregado no deserto, e com o anjo que lhe falara no monte Sinai, e com os nossos pais; que recebeu palavras de vida para no-las transmitir.

³⁹ འོན་ཀྱང་ང་ཚོའི་མེས་པོས་ཁོང་གི་བཀའ་ལ་ཉན་པར་མི་འདོད་པས་ཁོང་དོར་ཞིང༌། ཁོ་ཚོའི་སེམས་ལ་ཨེ་ཇེབ་ཡུལ་ལ་ཕྱིར་ལོག་པའི་འདོད་པ་སྐྱེས།

³⁹ Nossos pais não lhe quiseram obedecer, mas o repeliram. Em seus corações voltaram-se para o Egito,

⁴⁰ དེའི་ཕྱིར་ཁོ་ཚོས་ཨ་རོན་ལ་ངེད་རྣམས་ཀྱི་ཆེད་དུ་ལམ་འཁྲིད་མཁན་འདྲ་སྐུ་བཟོས་ཤིག གང་ཡིན་ཞེ་ན། ང་ཚོ་ཨེ་ཇེབ་ཡུལ་ནས་འཁྲིད་པ་མོ་ཤེ་ཟེར་མཁན་དེ་ལ་ཅི་བྱུང་བ་མི་ཤེས་ཞེས་སྨྲས་པའི་སྐབས་སུ།

⁴⁰ dizendo a Aarão: Faze-nos deuses, que vão diante de nós, porque quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que foi feito dele.

⁴¹ བེའུ་ཡི་འདྲ་སྐུ་ཞིག་བཟོས་ནས་དེ་ལ་མཆོད་པ་ཞིག་སྟེར་ཞིང༌། རང་གི་ལག་པས་ཇི་བཟོས་པའི་རྐྱེན་གྱིས་དགའ་སྟོན་རྟེན་འབྲེལ་བྱས།

⁴¹ Fizeram, naqueles dias, um bezerro de ouro e ofereceram um sacrifício ao ídolo, e se alegravam diante da obra das suas mãos.

⁴² འོན་ཀྱང་དཀོན་མཆོག་གིས་དེ་རྣམས་འདོར་བར་མཛད་དེ་སྟེང་གི་ཉི་ཟླ་སྐར་གསུམ་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་པར་སྤངས་སོ། ལུང་སྟོན་པ་རྣམས་ཀྱི་མདོ་ལས་འདི་ལྟར་གསུངས་པར།

⁴² Mas Deus afastou-se e os abandonou ao culto dos astros do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura, casa de Israel, vós me oferecestes vítimas e sacrifícios por quarenta anos no deserto?

⁴³ ལྷ་སྐུ་མའོ་ལོག་གུར་ཁང་དེ་དང་ནི། །

⁴³ Aceitastes a tenda de Moloc e a estrela do vosso deus Renfão, figuras que vós fizestes para adorá-las! Assim eu vos deportarei para além da Babilônia {Am 5,25ss.}.

⁴⁴ དཔང་པོའི་གུར་མཆོག་དཀོན་མཆོག་གིས་ལུང་སྟོན་པ་མོ་ཤེ་ལ་བསྟན་པའི་དཔེ་བཞིན་དུ་བཟོས་པ་དེ་འབྲོག་སྟོང་ནང་ང་ཚོའི་མེས་པོར་ཡོད།

⁴⁴ A Arca da Aliança esteve com os nossos pais no deserto, como Deus ordenou a Moisés que a fizesse conforme o modelo que tinha visto.

⁴⁵ ཁོ་ཚོའི་རྒྱུད་པ་རྣམས་ལ་ཡང་གུར་མཆོག་དེ་ཐོབ་པ་དང༌། དཀོན་མཆོག་གིས་ང་ཚོའི་མེས་པོའི་སྔོན་དུ་ཀ་ནཱན་ཡུལ་གྱི་མི་རིགས་རྣམས་བསྐྲད་སྐབས་ལུང་སྟོན་པ་ཡོ་ཤུ་ཨ་ཡིས་གཙོ་འཁྲིད་བྱས་ཏེ་ཕ་རྣམས་ཀྱིས་གུར་མཆོག་འདིར་འཁུར་ཡོང་ཞིང༌། རྒྱལ་པོ་དཱ་བིད་ཀྱི་དུས་ཀྱི་བར་དུ་གནས།

⁴⁵ Recebendo-a nossos pais, levaram-na sob a direção de Josué às terras dos pagãos, que Deus expulsou da presença de nossos pais. E ali ficou até o tempo de Davi.

⁴⁶ དཀོན་མཆོག་གི་སྤྱན་སྔར་དཱ་བིད་ལ་ཐུགས་རྗེ་ཐོབ་ནས་ང་ཚོའི་མེས་པོ་ཡ་ཀོབ་ཀྱི་དཀོན་མཆོག་ལ་བཞུགས་གནས་ཤིག་བཞེངས་པའི་ཞུ་བ་ཕུལ་ན་ཡང༌།

⁴⁶ Este encontrou graça diante de Deus e pediu que pudesse achar uma morada para o Deus de Jacó.

⁴⁷ དཱ་བིད་ཀྱི་སྲས་སོ་ལོ་མོན་གྱིས་དཀོན་མཆོག་ལ་བཞུགས་གནས་དེ་བཞེངས།

⁴⁷ Salomão foi quem lhe edificou a casa.

⁴⁸ འོན་ཀྱང་བླ་ན་མེད་པའི་དཀོན་མཆོག་ནི་མི་ཡི་ལག་པས་བརྩིགས་པའི་ཁང་པ་ལ་མི་བཞུགས་ཏེ། ལུང་སྟོན་པས་གསུངས་པ་ལྟར།

⁴⁸ O Altíssimo, porém, não habita em casas construídas por mãos humanas. Como diz o profeta:

⁴⁹ ནམ་མཁའི་དབྱིངས་ནི་ང་ཡི་བཞུགས་ཁྲི་དང༌། །

⁴⁹ O céu é o meu trono, e a terra o escabelo dos meus pés. Que casa me edificareis vós?, diz o Senhor. Qual é o lugar do meu repouso?

⁵⁰ ཐམས་ཅད་ང་ཡིས་བཀོད་པ་མ་ཡིན་ནམ། །

⁵⁰ Acaso não foi minha mão que fez tudo isto {Is 66,1s.}?

⁵¹ དཀོན་མཆོག་གི་བཀའ་ལ་མི་ཉན་ཞིང་སེམས་མཁྲེགས་པོ་ཁྱོད་ཚོ། ཁྱོད་ཀྱི་མེས་པོ་ལྟར་ཁྱོད་ཚོས་ཀྱང་དཀོན་མཆོག་གི་དམ་པའི་ཐུགས་ཉིད་ལ་རྟག་པར་རྒོལ།

⁵¹ Homens de dura cerviz, e de corações e ouvidos incircuncisos! Vós sempre resistis ao Espírito Santo. Como procederam os vossos pais, assim procedeis vós também!

⁵² ཁྱོད་ཀྱི་མེས་པོས་ལུང་སྟོན་པ་ལས་སུ་ཞིག་ལའང་གནོད་འཚེ་མ་བྱས། སྔར་སྐྱེས་བུ་རྣམ་དག་གི་འབྱོན་པ་སྒྲོག་མཁན་རྣམས་ཁོ་ཚོས་བསད། ད་ཁྱོད་ཚོ་ཁོང་གི་རྒྱབ་གཏོད་བྱེད་མཁན་དང་གསོད་པ་པོར་གྱུར་བ་ཡིན།

⁵² A qual dos profetas não perseguiram os vossos pais? Mataram os que prediziam a vinda do Justo, do qual vós agora tendes sido traidores e homicidas.

⁵³ ཁྱོད་ཚོར་དཀོན་མཆོག་གི་ཕོ་ཉ་རྣམས་བརྒྱུད་ནས་གནང་བའི་ཆོས་ཁྲིམས་ཐོབ་ཀྱང་མ་བསྲུངས་”ཞེས་གསུངས།

⁵³ Vós que recebestes a lei pelo ministério dos anjos e não a guardastes...

⁵⁴ གཏམ་དེ་ཐོས་པས་ཁོ་ཚོ་ཁོང་ཁྲོ་ལངས་ཏེ་སེ་ཏེ་ཕཱན་ལ་སོ་ཁྲིག་ཁྲིག་བྱས།

⁵⁴ Ao ouvir tais palavras, esbravejaram de raiva e rangiam os dentes contra ele.

⁵⁵ འོན་ཀྱང་དཀོན་མཆོག་གི་དམ་པའི་ཐུགས་ཉིད་ཀྱིས་གང་སྟེ་སེ་ཏེ་ཕཱན་གྱིས་དཀོན་མཆོག་གི་ཞིང་ཁམས་སུ་ནན་གྱིས་བལྟས་ནས་དཀོན་མཆོག་གི་གཟི་བརྗིད་དང༌། དཀོན་མཆོག་གི་ཕྱག་གཡས་སུ་གཙོ་བོ་ཡེ་ཤུ་བཞེངས་པར་མཐོང་བས།

⁵⁵ Mas, cheio do Espírito Santo, Estêvão fitou o céu e viu a glória de Deus e Jesus de pé à direita de Deus:

⁵⁶ ཁོང་གིས་“ལྟོས་ཤིག ངས་དཀོན་མཆོག་གི་ཞིང་ཁམས་སྒོ་ཕྱེ་སྟེ་དཀོན་མཆོག་གི་ཕྱག་གཡས་སུ་མིའི་རིགས་ཀྱི་བུ་བཞེངས་པར་མཐོང་ངོ་”ཞེས་གསུངས་ཀྱང༌།

⁵⁶ Eis que vejo, disse ele, os céus abertos e o Filho do Homem, de pé, à direita de Deus.

⁵⁷ ཁོ་ཚོས་སྐད་ཆེན་པོ་བརྒྱབ་ནས་རྣ་བ་ལག་པས་བཀག་པ་དང༌། ཁོང་གི་རྩར་ལྷན་གཅིག་ཏུ་རྒྱུག་ནས་ཕྱིན།

⁵⁷ Levantaram então um grande clamor, taparam os ouvidos e todos juntos se atiraram furiosos contra ele.

⁵⁸ གྲོང་ཁྱེར་ཕྱི་རོལ་ཏུ་བསྐྲད་ནས་ཁོང་ལ་རྡོ་རུབ་གཏོང་སྐབས། དཔང་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཁོ་ཚོའི་ཕྱི་གོས་ཤ་ཨུལ་ཞེས་ཟེར་བའི་གཞོན་ནུ་ཞིག་གི་མདུན་དུ་བཞག

⁵⁸ Lançaram-no fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. As testemunhas depuseram os seus mantos aos pés de um moço chamado Saulo.

⁵⁹ ཡང་རྡོ་རུབ་གཏོང་དུས་སེ་ཏེ་ཕཱན་གྱིས་“ཀྱེ་གཙོ་བོ་ཡེ་ཤུ། ངའི་སེམས་ཉིད་བཞེས་པར་མཛོད་”ཅེས་སྨོན་ལམ་ཞུས་པ་དང༌།

⁵⁹ E apedrejavam Estêvão, que orava e dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.

⁶⁰ པུས་མོ་སར་བཙུགས་ཏེ་སྐད་ཆེན་པོས་“གཙོ་བོ་ལགས། ཁོ་ཚོའི་སྡིག་ཉེས་འདི་སེལ་བར་མཛོད་”ཅེས་གསུངས་ནས་ཁོང་སྐུ་ཚེ་ལས་འདས།

⁶⁰ Posto de joelhos, exclamou em alta voz: Senhor, não lhes leves em conta este pecado... A estas palavras, expirou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Atos 7 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →