Atos 4

Central Tibetan Bible (BOD) vs VC

VC Versão Católica

¹ པེ་ཏྲོ་དང་ཡོ་ཧ་ནན་གྱིས་མི་ཚོགས་ལ་གཏམ་བྱེད་པའི་དུས་སུ་ཡ་ཧུ་དཱ་པའི་བླ་མ་རྣམས་དང༌། སཱ་ཅུ་སེ་པའི་ཕྱོགས་ཁག་ནང་ནས་ཁ་ཅིག་དང༌། མཆོད་ཁང་གི་སྲུང་དམག་གི་དཔོན་པོ་ཁོ་ཚོའི་འཁྲིས་སུ་སླེབས།

¹ Enquanto eles falavam ao povo, vieram os sacerdotes, o chefe do templo e os saduceus,

² ཁོང་གཉིས་ཀྱིས་གཙོ་བོ་ཡེ་ཤུའི་ཐོག་ནས་འཆི་བ་ལས་སླར་གསོན་པ་ཡོད་པར་བསྒྲགས་ཏེ་མི་རྣམས་ལ་ཆོས་བསྟན་གནང་བས་ཁོ་ཚོ་སེམས་ཤིན་ཏུ་འཁྲུགས་པས།

² contrariados porque ensinavam ao povo e anunciavam, na pessoa de Jesus, a ressurreição dos mortos.

³ ཁོང་ཚོ་འཛིན་བཟུང་བྱས་པ་དང༌། དགོང་དྲོ་ཟིན་ཚར་བས་དེའི་སང་ཉིན་གྱི་བར་བཙོན་ཁང་དུ་བཅུག

³ Prenderam-nos e os meteram no cárcere até o outro dia, pois já era tarde.

⁴ འོན་ཀྱང་བཀའ་དེ་ཐོས་མཁན་གྱི་ནང་ནས་མི་མང་པོ་ཞིག་གིས་དད་པ་བྱས་ཏེ། དད་ལྡན་རྣམས་ཀྱི་གྲལ་དུ་སྐྱེས་པ་རྣམས་ཀྱི་གྲངས་ལྔ་སྟོང་ཙམ་དུ་གྱུར།

⁴ Muitos, porém, dos que tinham ouvido a pregação creram; e o número dos fiéis elevou-se a mais ou menos cinco mil.

⁵ དེའི་ཕྱི་ཉིན་ཁོ་ཚོའི་དཔོན་པོ་དང༌། རྒན་པོ། ཆོས་ཁྲིམས་ལ་མཁས་པའི་མི་རྣམས།

⁵ No dia seguinte reuniram-se em Jerusalém os chefes do povo, os anciãos, os escribas,

⁶ ཡ་ཧུ་དཱ་པའི་བླ་ཆེན་གཙོ་བོ་ཨ་ན་སི། ཀ་ཡ་ཕཱ། ཡོ་ཧ་ནན། ཨ་ལིག་ཟན་ཌེར། བླ་ཆེན་གཙོ་བོའི་ནང་མི་ཐམས་ཅད་ཡེ་རུ་ཤ་ལེམ་དུ་འཛོམས།

⁶ com Anás, sumo sacerdote, Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da linhagem pontifical.

⁷ བཙོན་པ་དེ་གཉིས་ཁོ་ཚོའི་དཀྱིལ་ལ་བཞག་ནས་ཁོ་ཚོས་“ནུས་མཐུ་གང་ངམ། སུའི་མིང་ལ་བརྟེན་ནས་ཁྱོད་ཚོས་དོན་འདི་བསྒྲུབས་པ་ཡིན་ནམ་”ཞེས་དྲིས་པས།

⁷ Colocando-os no meio, perguntaram: Com que poder ou em que nome fizestes isso?

⁸ སྐུ་ཚབ་པེ་ཏྲོ་དཀོན་མཆོག་གི་དམ་པའི་ཐུགས་ཉིད་ཀྱིས་གང་བར་གྱུར་ནས་ཁོ་ཚོར་“ཀྱེ་དཔོན་རིགས་དང་རྒན་པོ་རྣམས།

⁸ Então Pedro, cheio do Espírito Santo, respondeu-lhes: Chefes do povo e anciãos, ouvi-me:

⁹ གལ་ཏེ་ནད་པ་ཞིག་ལ་འཕྲིན་ལས་བྱས་པ་དང༌། ཅི་ལྟར་བྱས་ཏེ་ཁོ་གསོས་པར་གྱུར་བའི་སྐོར་ལ་ཁྱེད་རྣམས་ཀྱིས་ང་ཚོར་དེ་རིང་འདྲི་གཅོད་བྱས་ན།

⁹ se hoje somos interrogados a respeito do benefício feito a um enfermo, e em que nome foi ele curado,

¹⁰ ཁྱོད་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱང་ཤིང་སྒང་ལ་བསད་ནས་དཀོན་མཆོག་གིས་འཆི་བ་ནས་གསོན་པོར་ལང་དུ་མཛད་པ་ན་ཙ་རེལ་པ་ཡེ་ཤུ་མཱ་ཤི་ཀའི་མཚན་གྱི་ཐོག་ནས་མི་འདི་ཁྱེད་ཀྱི་མདུན་དུ་ཁམས་བཟང་པོར་བཞུགས་པ་ཁྱེད་ཚོ་དང༌། ཡི་སི་ར་ཨེལ་གྱི་མི་ཚང་མས་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག

¹⁰ ficai sabendo todos vós e todo o povo de Israel: foi em nome de Jesus Cristo Nazareno, que vós crucificastes, mas que Deus ressuscitou dos mortos. Por ele é que esse homem se acha são, em pé, diante de vós.

¹¹ ཡེ་ཤུ་ནི་གསུང་རབ་ལྟར་ཁྱོད་ཚོ་བཟོ་པ་རྣམས་ཀྱིས་དོར་བའི་རྡོ་སྟེ་རྨང་རྡོར་གྱུར་བ་དེ་ཡིན་ནོ།

¹¹ Esse Jesus, pedra que foi desprezada por vós, edificadores, tornou-se a pedra angular.

¹² ཐར་པ་ནི་གཞན་སུ་ཡང་ལས་འབྱུང་མི་སྲིད། གང་ཡིན་ཞེ་ན། ང་ཚོ་ཐར་བར་འགྱུར་བའི་ཆེད་དུ་མི་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་མཚན་འདི་མ་གཏོགས་པར་གཞན་ཞིག་གནམ་འོག་ཏུ་གནང་བ་མ་ཡིན་ནོ་”ཞེས་གསུངས།

¹² Em nenhum outro há salvação, porque debaixo do céu nenhum outro nome foi dado aos homens, pelo qual devamos ser salvos.

¹³ ཁོ་རྣམས་ཀྱིས་པེ་ཏྲོ་དང་ཡོ་ཧ་ནན་གྱིས་བློ་སྟོབས་ཆེན་པོས་གསུངས་པར་མཐོང་བ་དང༌། ཁོང་ཚོ་སློབ་གསོ་མྱོང་མེད་པའི་མི་སེར་ཡིན་པར་རྟོགས་ཏེ། ཡ་མཚན་ཆེན་པོ་སྐྱེས་ནས་དེ་གཉིས་གཙོ་བོ་ཡེ་ཤུ་དང་འགྲོགས་མྱོང་བ་ཡིན་པར་ཤེས།

¹³ Vendo eles a coragem de Pedro e de João, e considerando que eram homens sem estudo e sem instrução, admiravam-se. Reconheciam-nos como companheiros de Jesus.

¹⁴ ཡང་ཞ་བོ་ནད་ལས་གསོས་པར་གྱུར་བ་དེ་ཁོ་ཚོའི་དཀྱིལ་ལ་ལངས་ཏེ་སྡོད་པ་མཐོང་བས་ཁོ་ཚོས་ལན་ཅི་ཡང་བརྗོད་མ་ཐུབ་རྐྱེན།

¹⁴ Mas vendo com eles o homem que tinha sido curado, não puderam replicar.

¹⁵ ཁོང་ཚོས་ཁོ་གཉིས་གྲོས་ཚོགས་ཁང་ནས་ཕྱི་རུ་འདོན་པའི་བཀའ་བཏང་ནས། གཅིག་གིས་གཅིག་ལ་གཏམ་གླེང་བྱས་ཏེ་

¹⁵ Mandaram que se retirassem da sala do conselho, e conferenciaram entre si:

¹⁶ “ངེད་རྣམས་ཀྱིས་མི་འདི་གཉིས་ལ་ཅི་བྱེད་པར་བྱ། ཡེ་རུ་ཤ་ལེམ་ལ་སྡོད་མཁན་ཀུན་གྱིས་ངོ་མཚར་བའི་རྟགས་བསྒྲུབས་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པས་ང་ཚོས་དེ་མ་བྱུང་ཞེས་ཟེར་མི་སྲིད།

¹⁶ Que faremos destes homens? Porquanto o milagre por eles feito se tornou conhecido de todos os habitantes de Jerusalém, e não o podemos negar.

¹⁷ འོན་ཀྱང་དོན་འདི་མི་རྣམས་ཀྱི་ཁྲོད་དུ་སྔར་ལས་ལྷག་པ་མི་ཁྱབ་པའི་ཆེད་དུ་ང་ཚོས་ཁོ་རྣམས་ལ་ད་ནས་བཟུང་མཚན་འདིའི་ཐོག་ནས་སུ་ལ་ཡང་མི་འཆད་པའི་ཐ་ཚིག་བྱེད་རྒྱུ་ཡིན་”ཞེས་བཤད་པས།

¹⁷ Todavia, para que esta notícia não se divulgue mais entre o povo, proibamos com ameaças, que no futuro falem a alguém nesse nome.

¹⁸ ཁོ་ཚོ་གཉིས་བོས་པ་དང༌། གཙོ་བོ་ཡེ་ཤུའི་མཚན་ཐོག་ནས་ནམ་ཡང་གཏམ་བརྗོད་པ་དང་ཆོས་སྟོན་མི་ཆོག་པར་བཀའ་བཏང་ཡང༌།

¹⁸ Chamaram-nos e ordenaram-lhes que absolutamente não falassem nem ensinassem em nome de Jesus.

¹⁹ པེ་ཏྲོ་དང་ཡོ་ཧ་ནན་གྱིས་ཁོ་ཚོར་“ཁྱེད་ཀྱི་གསུང་ངམ། དཀོན་མཆོག་གི་བཀའ་ལ་ཉན་པ་ནི་དཀོན་མཆོག་གི་སྤྱན་སྔར་ཇི་ཞིག་འོས་པ་ཡིན་པར་ཁྱེད་ཀྱིས་ཐག་གཅོད་བྱེད་དགོས་ཏེ།

¹⁹ Responderam-lhes Pedro e João: Julgai-o vós mesmos se é justo diante de Deus obedecermos a vós mais do que a Deus.

²⁰ ང་ཚོས་གང་མཐོང་བ་དང་ཐོས་པའི་སྐོར་ལ་འཆད་རྒྱུ་ལས་ཐབས་གཞན་མེད་”ཅེས་གསུངས།

²⁰ Não podemos deixar de falar das coisas que temos visto e ouvido.

²¹ — ausente —

²¹ Eles então, ameaçando-os de novo, soltaram-nos, não achando pretexto para os castigar por causa do povo, porque todos glorificavam a Deus pelo que tinha acontecido.

²² — ausente —

²² Pois já passava dos 40 anos o homem em quem se realizara essa cura milagrosa.

²³ དེའི་རྗེས་སུ་སྐུ་ཚབ་པེ་ཏྲོ་དང་ཡོ་ཧ་ནན་རང་གི་འགྲོགས་མིའི་རྩར་ཕྱིར་ལོག་ནས་བླ་ཆེན་དང་རྒན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་གང་བཤད་པ་ཐམས་ཅད་ཁོ་ཚོར་གསུངས།

²³ Postos em liberdade, voltaram aos seus irmãos e referiram tudo quanto lhes tinham dito os sumos sacerdotes e os anciãos.

²⁴ ཁོ་ཚོས་གཏམ་དེ་ཐོས་ནས་བློ་སེམས་གཅིག་མཐུན་གྱིས་དཀོན་མཆོག་ལ་སྨོན་ལམ་བཏབ་སྟེ་“ཀྱེ་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག ཁྱེད་ཀྱིས་གནམ་ས་གཉིས་དང༌། རྒྱ་མཚོ། དེར་ཡོད་པ་ཐམས་ཅད་བཀོད་པ་གནང་ངོ༌།

²⁴ Ao ouvirem isso, levantaram unânimes a voz a Deus e disseram: Senhor, vós que fizestes o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há.

²⁵ ཁྱེད་ཀྱིས་དམ་པའི་ཐུགས་ཉིད་ཀྱི་ཐོག་ནས་ཁྱེད་ཀྱི་ཞབས་ཕྱི་ང་ཚོའི་མེས་པོ་དཱ་བིད་བརྒྱུད་ནས།

²⁵ Vós que, pelo Espírito Santo, pela boca de nosso pai Davi, vosso servo, dissestes: Por que se agitam as nações, e imaginam os povos coisas vãs?

²⁶ དེ་ཡང་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་ཁོང་ཉིད་ཀྱིས། །

²⁶ Levantam-se os reis da terra, e os príncipes se reúnem em conselho contra o Senhor e contra o seu Cristo {Sl 2,1s.}.

²⁷ དོན་དངོས་སུ་གྲོང་ཁྱེར་འདིར་བསྒྲུབས་སོ། གང་ལགས་ཟེར་ན། རྒྱལ་པོ་ཧེ་རོ་དཱེ་དང་སྤྱི་ཁྱབ་ཕོན་ཏི་ཡུ་པི་ལ་ཏུ་གཉིས་ནི་ཕྱི་པ་རྣམས་དང་ཡི་སི་ར་ཨེལ་གྱི་མི་སྡེ་དང་བཅས་པ་ཁྱེད་ཀྱིས་སྣུམ་གྱིས་བྱུགས་སུ་བཅུག་པའི་ཞབས་ཕྱི་དམ་པ་ཡེ་ཤུ་ལ་ངོ་རྒོལ་བྱེད་པར་འཛོམས།

²⁷ Pois na verdade se uniram nesta cidade contra o vosso santo servo Jesus, que ungistes, Herodes e Pôncio Pilatos com as nações e com o povo de Israel,

²⁸ དེ་ནི་སྔར་ནས་ཁྱེད་ཀྱི་དབང་དང་ཐུགས་དགོངས་ཀྱིས་གང་ཐག་བཅད་ཟིན་པ་དེ་སྒྲུབ་པའི་ཆེད་དུ་ཡིན།

²⁸ para executarem o que a vossa mão e o vosso conselho predeterminaram que se fizesse.

²⁹ ཀྱེ་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག ད་ཁོ་ཚོའི་འཇིགས་སྐུལ་གཟིགས་ཤིང༌། ཁྱེད་ཀྱི་གཡོག་པོ་རྣམས་ཀྱིས་བློ་སྟོབས་ཆེན་པོས་ཁྱེད་ཀྱི་བཀའ་སྒྲོག་གནང་བར་ཤོག

²⁹ Agora, pois, Senhor, olhai para as suas ameaças e concedei aos vossos servos que com todo o desassombro anunciem a vossa palavra.

³⁰ ཡང་ནད་གསོ་བར་མཛད་པའི་ཆེད་དུ་ཁྱེད་ཀྱི་ཕྱག་རྐྱོངས་ཤིང༌། ཁྱེད་ཀྱི་ཞབས་ཕྱི་དམ་པ་ཡེ་ཤུའི་མཚན་གྱི་ཐོག་ནས་རྟགས་དང་ངོ་མཚར་བའི་དོན་སྒྲུབ་པར་ཤོག་”ཅེས་གསུངས།

³⁰ Estendei a vossa mão para que se realizem curas, milagres e prodígios pelo nome de Jesus, vosso santo servo!

³¹ ཁོང་ཚོས་སྨོན་ལམ་བཏབ་པའི་རྗེས་སུ་འཛོམས་ས་གཡོ་བར་གྱུར་བ་དང༌། ཁོང་ཚོ་ཚང་མ་དཀོན་མཆོག་གི་དམ་པའི་ཐུགས་ཉིད་ཀྱིས་གང་བར་གྱུར་བས་འཇིགས་སྣང་ཅི་ཡང་མེད་པར་དཀོན་མཆོག་གི་བཀའ་བསྒྲགས།

³¹ Mal acabavam de rezar, tremeu o lugar onde estavam reunidos. E todos ficaram cheios do Espírito Santo e anunciaram com intrepidez a palavra de Deus.

³² ཡང་དད་ལྡན་གྱི་མི་ཚོགས་བློ་སེམས་གཅིག་མཐུན་པར་བཞུགས་ཏེ། ཁོ་ཚོའི་ནང་ནས་རང་ནོར་རང་གི་ཡིན་ཟེར་མཁན་གཅིག་ཀྱང་མེད་པས། ནོར་རྫས་ཐམས་ཅད་ཐུན་མོང་དུ་བྱས།

³² A multidão dos fiéis era um só coração e uma só alma. Ninguém dizia que eram suas as coisas que possuía, mas tudo entre eles era comum.

³³ ནུས་མཐུ་ཆེན་པོས་སྐུ་ཚབ་རྣམས་ཀྱིས་གཙོ་བོ་ཡེ་ཤུ་འཆི་བ་ནས་སླར་གསོན་པར་དཔང་པོ་མཛད། དཀོན་མཆོག་གི་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་ཁོང་ཚོ་ཚང་མར་བབས་སོ།

³³ Com grande coragem os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus. Em todos eles era grande a graça.

³⁴ — ausente —

³⁴ Nem havia entre eles nenhum necessitado, porque todos os que possuíam terras e casas vendiam-nas,

³⁵ — ausente —

³⁵ e traziam o preço do que tinham vendido e depositavam-no aos pés dos apóstolos. Repartia-se então a cada um deles conforme a sua necessidade.

³⁶ ཡང་ཀིབ་རུ་གླིང་ཕྲན་ནས་ཡིན་པའི་སྐྱེས་པ་ཡོ་སེབ་ཟེར་མཁན་ཞིག་ཡོད་དེ། ཁོང་ནི་ལེ་ཝི་པ་ཞིག་ཡིན། སྐུ་ཚབ་རྣམས་ཀྱིས་ཁོང་ལ་མིང་པར་ན་པཱ་ཞེས་བཏགས་པ་སྟེ། བློ་སྟོབས་སྤེལ་མཁན་ཞེས་པའི་དོན་ཡིན།

³⁶ Assim José {a quem os apóstolos deram o sobrenome de Barnabé que quer dizer Filho da Consolação}, levita natural de Chipre, possuía um campo.

³⁷ ཁོང་ལ་ཡོད་པའི་ཞིང་ཁ་ཞིག་བཙོངས་ནས་དེའི་རིན་གོང་འཁྱེར་ཡོང་བ་དང༌། སྐུ་ཚབ་རྣམས་ཀྱི་ཞབས་ཀྱི་དྲུང་དུ་བཞག་གོ །

³⁷ Vendeu-o e trouxe o valor dele e depositou aos pés dos apóstolos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Atos 4 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →