Mateus 17

Bora NT (BOA_TBL) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Átsihdyúu 6 coojɨ́vatu tsajtyéébé Péédoroo, Jacóóboo, íñahbe Jóáaá, éhdúmeke cáméhbaúvú múha íjcyátúhullévu.
1 Seis dias depois, Jesus foi para um monte alto, levando consigo somente Pedro e os irmãos Tiago e João.
2 Áhullévúhjáa diityédívú tsíhdyúrééveébe. Íhyúmɨ́hjáa ajchúcunú cóójɨ́ejpi nuhba ájchúcunúdu. Áhduréhjáa íwajyámú ávyeta cádiúcunú peetédu.
2 Ali, eles viram a aparência de Jesus mudar: o seu rosto ficou brilhante como o sol, e as suas roupas ficaram brancas como a luz.
3 Áánáacáhjáa Moitséee, Eríaa, íjcyamútsí dííbyedívú bóhówáávémútsima ihjyúvaábe.
3 E os três discípulos viram Moisés e Elias conversando com Jesus.
4 Áánélliihyéhjáa Péédoro nééhií: —Ávyéjuúbej, ¡Maímijyu ihdyu mee íchihyij! Ahdícyane u ímílléhajchíí metsu meméénu 3-wava nújuwááné dihñéwaa, Moitsée éhwaa, Ería éhwaa, éhdune.
4 Então Pedro disse a Jesus: — Como é bom estarmos aqui, Senhor! Se o senhor quiser, eu armarei três barracas neste lugar: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias.
5 Ehdúhjáa Péédoro íhjyúvánáa ojtso ávyeta ájchúcunúné diityédívú niityéhi. Ááné pañétúhjáa Píívyéébe nééhií: —Áánu muurá Hájchíwúuke o wájyúúbedi mítyane ó imíjyúúhií. Áábeke ihdyu tsáma méllééboco.
5 Enquanto Pedro estava falando, uma nuvem brilhante os cobriu, e dela veio uma voz, que disse: — Este é o meu Filho querido, que me dá muita alegria. Escutem o que ele diz!
6 Ááneríhjyáa mítyane iíllityéne ɨ́hvóhobáme.
6 Quando os discípulos ouviram a voz, ficaram com tanto medo, que se ajoelharam e encostaram o rosto no chão.
7 Áánélliihyéhjáa Jetsóó diityéké dócárájcoobéré nééhií: —Méíllityédíñe. Méíjyocúúve.
7 Jesus veio, tocou neles e disse:
8 Ahdújucóhjáa iíjyócúúvéne tsiiñe ditye ɨ́ɨ́térónáa tsáhájuco múha íjcyatúne. Iiyéjucóhjáa Jetsóó tétsihyi.
8 Então eles olharam em volta e não viram ninguém, a não ser Jesus.
9 Ehdúhjáa diityédívú itsíhdyúréévéne oomívú diityéké neébe: —Tsáma méúúbálledíñéi muucá íñe ámuha maájtyumɨ́né Mɨ́amúnáájpidívúu o ípívyééveebe o dsɨ́jɨ́veebe tsiiñe o bóhɨ́ɨ́túné hajchóta.
9 Quando estavam descendo do monte, ele lhes deu esta ordem:
10 Áánélliihyéhjáa nééme dííbyeke: —¿Ácooca muhdú ɨ́ɨ́vane taúhbájú uwáábojte nehíjcyá Eríava tsiiñe bóhówááveíñé mɨ́amúnáake pájtyetétsóiibye bóhówáávéíñé ɨhdéwu?
10 Então os discípulos perguntaram: — Por que os
11 Áánélliihyéhjáa neébe: —Éée, ɨ́mɨáánéjucóhdée tene némeíñé Eríá bóhówááveíñé mɨ́amúnáake pájtyetétsóííbyé úmɨ́wari dibye diityéké ɨɨ́hdénu dííbyema.
11 Ele respondeu:
12 Ahdújucóo muurá dibye bóhówaavéné tsojtsó múnáajpi Jóáa eenée Eríá dibye íjcyane némeííbye. Áróóbekée muurá mɨ́amúnaa ávyejúúlletúmé múhdurá dárɨ́ɨ́vehíjcyá múijyú ookéréjuco Mɨ́amúnáájpidívúu o ípívyéévéébeke idyárɨ́ɨ́veídyu.
12 porém eu afirmo a vocês que Elias já veio, e não o reconheceram, mas o maltrataram como quiseram. Assim também maltratarão o Filho do Homem.
13 Ehdúhjáa Jetsóó néénetu botsíi diitye 3-meva waajácú tsojtsó múnáajpi Jóááúvudítyú dibye nééneé.
13 Então os discípulos entenderam que Jesus estava falando a respeito de João Batista.
14 Aamée tsúúca tsiiñe wajtsɨ́ múúhadívu.
14 Quando eles chegaram perto da multidão, um homem foi até perto de Jesus, ajoelhou-se diante dele
15 Áánáacáa tétsihyi mítyane mɨ́amúnaa íjcyámedítyú tsaapi Jetsóó lliiñévú ɨmɨ́móúúvéne néé dííbyeke: —Ávyéjuúbej, cána ihdyu óvíjyuco hájchíwúudi dɨ́daatsóvej. Mítyane ɨ́cúbáhrámeíhíjcyaabe imyéívaténeri. Aabe ápíchó áákityéhijcyá cúújúwá pañévu. Tsáijyu áákityéhíjcyaabe téhí pañévu.
15 e disse: — Senhor, tenha pena do meu filho! Ele é epilético e tem ataques tão fortes, que muitas vezes cai no fogo ou na água.
16 Aane íñe íjtye dímamyému éllevu diityévá óóma ibóhɨ́ɨ́tso o tsíváróóbeke tsá ditye bóhɨ́ɨ́tsotúne.
16 Eu o trouxe para os seus discípulos a fim de que eles o curassem, mas eles não conseguiram.
17 Áánélliihyée neébe: —¡Juhúúj, múhdúré mɨ́amúnaáhana ihdyu ɨ́mɨááné ámuuha Píívyéébeke cáhcujtsópityúme! Aane íñe ¿múhajchótá ámúhá muhdúré o áábúcúne ámúhakye ó úwáábohíjcyaá ímíñeúvú ámuha mecáhcújtsoki? Ehdúu múúhakye iñétsihdyu neébe: —Áyu cána bo ííllevu metsívaj.
17 Jesus respondeu:
18 Ahdújucóo ditye tsájtyéébé pañe naavéné íjcyáábeke dibye úhbánetu dibye íjchivyéne. Ááné boonée tsúúca ímíjpyetéébe.
18 Então deu uma ordem, o demônio saiu, e no mesmo instante o menino ficou curado.
19 Ááné boonétúu muha tsamééré meíjcyátsihvu dííbyeke menééhií: —¿Aca ɨ́veekí tsá muha mepíívyetétú meíjchívyetsóné naavéneke eene u méénuhíjcyádu?
19 Depois os discípulos chegaram perto de Jesus, em particular, e perguntaram: — Por que foi que nós não pudemos expulsar aquele demônio?
20 Áánélliihyée neebe múúhakye: —Ámuha Píívyéébeke ímí mecáhcújtsótúnéllii tsá ámuha mepíívyetétú tehdɨ́ɨ́vane meméénúiyóne. Muurá ɨ́mɨáánetúré ámúhakye o néé mojtáátsá neeváúwu áyá néérou muhdú kéémevédú ímí ámuha Píívyéébeke mecáhcújtsoca muurá cámehbáú ɨ́ɨ́néiyá tsíhtsihvu ámuha menééjuri. Ehdu ímí Píívyéébeke ámuha mecáhcújtsoca tsá ɨɨná ámúhadívú túhúúítyuróne.
20 Jesus respondeu:
21 Muurá ihdyu téeméjpiikye mewáágóo májchotúmé Píívyéébeke pɨáábó métáúmeíhi. Ehdúu Jetsóó néé múúhakye.
21 [Mas esse tipo de demônio só pode ser expulso com oração e jejum.]
22 Áhdurée Gariréá iiñújɨri muha meíjcyánáa tsiiñe múúhakye neébe: —Mɨ́amúnáájpidívúu ípívyéévéébedívú muurá tsaapi ékéévétsoó ímítyúmeke.
22 Um dia os discípulos estavam se reunindo na Galileia, e Jesus disse a eles:
23 Áábeke ditye dsɨ́jɨ́vétsoobe muurá 3 coojɨ́vatu tsiiñe bóhɨɨ́hi. Ehdúu dibye íhjyuváné ɨ́dátsó múúhakye pajtyéhi.
23 e eles vão matá-lo; mas três dias depois ele será ressuscitado. E os discípulos ficaram muito tristes.
24 Aamée Capenaóovu muha meúújeténáa duurúvájá wáábyuta dsɨ́ɨ́dsɨke áhdótsohíjcyámé tsáá múúha éllevu múúhakye iáhdótsoki. Aamée Péédoróké néé Jetsóodítyu: —¿Aca tsá ámúhá avyéjuube áhdóityú duurúvájá wáábyuta paméváré áhdohíjcyáne?
24 Quando Jesus e os discípulos chegaram à cidade de Cafarnaum, os cobradores do imposto do Templo foram perguntar a Pedro: — O mestre de vocês não paga o imposto do Templo?
25 Áánélliihyée Péédoro néé diityéke: —Ihdyúi áhdóiíbye. Ehdúu ditye nééne Jetsóoke iúúbálle Péédoro dííbye éllevu tsájá pañévú úcáávérónáa ɨ́hdére népéjtsoobe dííbyeke: —¿Aca muhdú ú ɨjtsúcunúhi, Tsímoj? ¿Muucá múúne áhdótsohíjcyámé ávyéjujte? ¿A íiiñújɨ múnáakére? ¿Mityá tsííñé iiñújɨ múnáakej?
25 — Paga, sim! — respondeu Pedro. Depois Pedro entrou em casa, mas, antes que falasse alguma coisa, Jesus disse:
26 Áánélliihyée neebe Péédoro: —Muurá múúne tsííñé iiñújɨ múnáakéré áhdótsohíjcyáme. Áánélliihyée Jetsóó nééhií: —Aanéjɨ́ɨ́ ¿muhdú tsííñé iiñújɨ múnáájpíubájɨ́ɨ́ ó áhdoóhi?
26 — São os estrangeiros! — respondeu Pedro.
27 Árónáa ihdyu o áhdotúné múhdurá ditye ɨɨ́jtsúcunútu cáhawáá pijcyúté úneuj. Aane u píjyúcúúbé ihjyú pañe tsajɨ dsɨ́ɨ́dsɨjɨ u ájtyúmɨjɨ́vú ú áhdóteé mééma tsamútsimájuco. Ehdúu Jetsóó néé Péédoróke.
27 Mas nós não queremos ofender essa gente. Por isso vá até o lago, jogue o anzol e puxe o primeiro peixe que você fisgar. Na boca dele você encontrará uma moeda. Então vá e pague com ela o meu imposto e o seu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.