Hebreus 12

Moocaani iijɨ (BMRNT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Jaaneguiiha sihidɨ diito miyaavogoma iicaumo fahɨgovadɨ mɨɨhaico imibocɨnɨnoco magaajamoro, masɨɨ uufocovɨ mejeevesuqui paryɨ imitɨco mɨɨhaico iijeevesunoco, bu tollɨro jino imitɨ mɨɨhaico ɨmɨtasunoco icano. Jaamoro masɨɨ majaabɨcɨmoro sefano mefeequi jino mohɨmega ofoocɨnɨneri.
1 Portanto, também nós, uma vez que estamos rodeados por tão grande nuvem de testemunhas, livremo-nos de tudo o que nos atrapalha e do pecado que nos envolve, e corramos com perseverança a corrida que nos é proposta,
2 Jesucoro ɨɨfɨnɨcɨmoro, diibotɨ jino momiyaavogo asaaboco. Jaanoco bu diiboro ujusisuubo. Mɨɨro jaabo Jesu ɨmohobujehallɨvɨ guijeveuhi. Tohoomono guijeve nucufesuno icarunoco jeecɨvotɨɨboro, tollɨ ɨdaasuno iicaunobuunatɨ aivo imo imo iicaujinoco agaajaumaño. Jaaboro Moocaani miyanaagonovɨ casɨɨvutuubo.
2 tendo os olhos fitos em Jesus, autor e consumador da nossa fé. Ele, pela alegria que lhe fora proposta, suportou a cruz, desprezando a vergonha, e assentou-se à direita do trono de Deus.
3 Jaanoco amɨɨhai mehesamaaje, jaamoro Jesuditɨ magaaja imitɨmɨnaa useri ɨdaasuno iicaunoco. Jaaneguiiha muhuuchuvomoro mejeevesudino.
3 Pensem bem naquele que suportou tal oposição dos pecadores contra si mesmo, para que vocês não se cansem nem se desanimem.
4 Mɨɨro amɨɨhaihiica miguijevetɨhi imitɨma momoonɨcasihicanohallɨtɨ.
4 Na luta contra o pecado, vocês ainda não resistiram até o ponto de derramar o próprio sangue.
5 ¿Nacu fɨne amɨɨhai majabajeevecuuhi Moocaani amɨɨhaico iseemebadɨ afajɨɨnɨhicanoco? Mɨɨro Caatɨnɨhaame jillɨ neehi:
5 Vocês se esqueceram da palavra de ânimo que ele lhes dirige como a filhos: "Meu filho, não despreze a disciplina do Senhor, nem se magoe com a sua repreensão,
6 Mɨɨro Moocaani agaijɨmoco ahaamɨɨboro fagueefihi, bu tollɨro aamɨfiibo iseemetɨ iicaqui agaayɨcɨcuumoco, noonoro.
6 pois o Senhor disciplina a quem ama, e castiga todo aquele a quem aceita como filho".
7 Jaaneguiiha amɨɨhai majaabɨcɨ amɨɨhaico ahaamɨnoco. Mɨɨro Moocaani amɨɨhaico iseemebadɨ moonɨhi. ¿Nacu cajaanɨ iseemeque ahaamɨmoro fagotatɨhi?
7 Suportem as dificuldades, recebendo-as como disciplina; Deus os trata como filhos. Pois, qual o filho que não é disciplinado por seu pai?
8 Jaanotɨ Moocaani iseemeque afajɨɨnɨbadɨ amɨɨhaico ahaamɨɨboro afajɨɨnɨtɨhachiijɨ, diibo miyaseeme mihicatɨhi, jillɨ ajevaseemebadɨro mihicahi.
8 Se vocês não são disciplinados, e a disciplina é para todos os filhos, então vocês não são filhos legítimos, mas sim ilegítimos.
9 Jaabadɨro bu seeme mihicausumi jiijehallɨvɨ mɨɨhai caanimɨ mɨɨhaico afajɨɨnɨmoro aamɨjiibuuhi. Jaamoco mobocɨguejiibuuhi. Jaamo bu niquejeoobo Moocaaniguiinovɨ miminifoto fiivoma miicaqui.
9 Além disso, tínhamos pais humanos que nos disciplinavam, e nós os respeitávamos. Quanto mais devemos submeter-nos ao Pai dos espíritos, para assim vivermos!
10 Mɨɨro mɨɨhai caanimɨ mɨɨhaico faguejiibuuhi jino gueenene mihicajitɨno jiinɨjehallɨvɨ miicaqui. Jaamo mɨɨhaico faguejiibuuhi diito imino iimogobadɨ. Jaanotɨ naha Moocaani mɨɨhaico faguehi mɨɨhai miyanotɨro imino mihicajineguiiha, mɨɨhaico iimimotɨ ificuuqui, diibo iimiibo iicabadɨ.
10 Nossos pais nos disciplinavam por curto período, segundo lhes parecia melhor; mas Deus nos disciplina para o nosso bem, para que participemos da sua santidade.
11 Mɨɨro magaajacuuhi mɨɨnoco ahaamɨmoro afagueeneri imo imo mihicatatɨhi, jillɨ mɨɨnoco aaivomaño. Jaano afagoonoco uguubuumo toonofeenedɨ gaayɨcɨfihi tɨcovo jeebɨɨma iicanoco, bu sajeebɨɨ iicaco icano.
11 Nenhuma disciplina parece ser motivo de alegria no momento, mas sim de tristeza. Mais tarde, porém, produz fruto de justiça e paz para aqueles que por ela foram exercitados.
12 Jaaneguiiha amɨɨhaico neehi: Mesefatusu miyaavogofaño miniinovanoco, bu Cristoditɨ muhuumigonoco icano.
12 Portanto, fortaleçam as mãos enfraquecidas e os joelhos vacilantes.
13 Jaamoro ɨtɨcovono jɨɨhaicoro miguiino amɨɨhai sefa niinovatucurunoco mesefatusumoro Cristoma mofoo. Jaadɨ siino miniinovacujitɨhi.
13 "Façam caminhos retos para os seus pés", para que o manco não se desvie, mas antes seja curado.
14 Jaaneguiiha mesefaquifotomoro famoovamaryo sajeebɨɨ mihica. Jaamo iimino ifiima mihica. Mɨɨro iimino ifiima achahamo Aivojɨɨboco atyɨmejitɨhi.
14 Esforcem-se para viver em paz com todos e para serem santos; sem santidade ninguém verá o Senhor.
15 Jaaneguiiha mehesɨcɨnɨ Moocaani aacɨgonoco saatoho gaayɨcɨtɨmo mihicadino. Jaabadɨro bu saatohoba namita coohai uchuumusufimobadɨ mejeevadino. Jaamo saatoho ajashutɨmo imiyaavogomo miyaavogoco chuumusuutɨmo mihicahi.
15 Cuidem que ninguém se exclua da graça de Deus. Que nenhuma raiz de amargura brote e cause perturbação, contaminando a muitos.
16 Jaaneguiiha amɨɨhaitɨ saatohoba buhɨgueejedɨ gaigoomɨma icadino, bu Moocaaninehejeque mɨtɨhɨsudino. Mɨɨro tollɨ Esau moonɨuhi itɨconɨo seemenedi iicafinoco naajeubo safo machutahallɨvɨro.
16 Não haja nenhum imoral ou profano, como Esaú, que por uma única refeição vendeu os seus direitos de herança como filho mais velho.
17 Mɨɨro amɨɨhairyo magaajacuuhi dojɨcuvɨro toonoco Esau agaayɨcɨnoco imuguurusumi diiboco tɨhɨsuubo. Jaaneri sihidɨ ataarunofaño tollɨ omoonɨuno siino imibachucafutucuutɨhi.
17 Como vocês sabem, posteriormente, quando quis herdar a bênção, foi rejeitado; e não teve como alterar a sua decisão, embora buscasse a bênção com lágrimas.
18 Mɨɨro amɨɨhai israelmɨ jogajɨ ifagajɨ mududɨɨcɨjirugajɨvɨ ufuubadɨ masaatɨhi. Jaagajɨ cɨɨjɨgairi nɨfotocɨnɨuhi, bu jaagajɨ cɨvonoguiino icauhi fucubadɨ icanoguiino, bu tollɨro sefano quijeba icaunoguiino icano.
18 Vocês não chegaram ao monte que se podia tocar, e que estava chamas, nem às trevas, à escuridão e à tempestade,
19 Bu tollɨro muguubuutɨhi mɨriicu oojɨnoco, bu Moocaani icooco diitoma ihiimaaunoco icano. Jaano Moocaani ihiimaaunoco uguubuumoro sihidɨ dilluuhi: Mɨɨhaima iimaacuudiibo, noomoro.
19 ao soar da trombeta e ao som de palavras tais, que os ouvintes rogaram que nada mais lhes fosse dito;
20 Tollɨ nuumo Moocaani atajɨɨbaunoco iguiumoro ajaabɨcɨutɨmaño. Jaano jillɨ nuuhi: Ifagajɨco iquicumoco magaicaau guiisibaneri, bu saatohoco aamɨgari magaicaau icano, bu asi iicaruuboco, noonoro.
20 pois não podiam suportar o que lhes estava sendo ordenado: "Até um animal, se tocar no monte, deve ser apedrejado".
21 Aivo jano sihidɨ ñɨhicuno ɨɨfuvusuumaño, Moise icauruubo nuuhi: Aivo iñɨhicuri sihidɨ iguiiboro tererere icahi, nooboro.
21 O espetáculo era tão terrível que até Moisés disse: "Estou apavorado e trêmulo! "
22 Jaanotɨ naha amɨɨhai masaahi Sion iicagajɨjaago, bu Moocaani iicaabo cuumijaago icano. Jaacuumi niquejeo Jerusale cuumi, jaacuumifaño sihidɨ aivo ajashutɨno Moocaani toomomɨnaa icahi.
22 Mas vocês chegaram ao monte Sião, à Jerusalém celestial, à cidade do Deus vivo. Chegaram aos milhares de milhares de anjos em alegre reunião,
23 Jaamo sahɨ igaicɨnɨhi Moocaanico iimomo. Jaabadɨro bu masaahi Moocaani seeme niquejefaño imomono acaatɨnɨcɨnɨmo iigaicɨnɨmojaagovɨ. Tollɨro bu Moocaani famoo dugaacumɨnaafi iicaabojaagovɨ, tollɨro bu imino miyamɨnaa gaijaco Moocaani iimibachucuumojaagovɨ.
23 à igreja dos primogênitos, cujos nomes estão escritos nos céus. Vocês chegaram a Deus, juiz de todos os homens, aos espíritos dos justos aperfeiçoados,
24 Tollɨro bu Jesujaagovɨ, bohono iimaa eetavomɨnaafijaagovɨ, tollɨro bu itɨɨjoho efefachucɨnɨno Abel tɨɨjoho janaanɨcɨvɨ mɨɨhaico imino ɨjɨɨbogonojaagovɨ icano.
24 a Jesus, mediador de uma nova aliança, e ao sangue aspergido, que fala melhor do que o sangue de Abel.
25 Jaaneguiiha mehesɨcɨnɨ jaamo, mɨɨhaima ihiimaaboco tɨhɨsutɨmo mihicahi. Mɨɨro taajautɨmo, jaatyo jiijehallɨvɨ diitoco Moocaani unuurunoco uguubuutɨmo. Jaanegui imi mɨɨhai mataajajitɨrahi oono niquejefañotɨ mɨɨhaico ocoovaaboco muguubutɨhachiijɨ.
25 Cuidado! Não rejeitem aquele que fala. Se os que se recusaram a ouvir aquele que os advertia na terra não escaparam, quanto mais nós, se nos desviarmos daquele que nos adverte dos céus?
26 Mɨɨro Moisema ihiimaausumi Moocaani ico jiinɨjeque maryɨbasuuhi. Jaabo nuuhi: Siino bu safooro maryɨbasuji jiinɨjeque, bu niquejeque icano, nooboro.
26 Aquele cuja voz outrora abalou a terra, agora promete: "Ainda uma vez abalarei não apenas a terra, mas também o céu".
27 Jaamaño: Siino bu safooro maryɨbasuuji, onoonotɨ magaajahi, diibo eheetavuuno paryɨ amaryɨbanoco ifinɨsujinoco. Jaanobuuna ɨdɨɨnoro atyuuvejino amaryɨbatɨno.
27 As palavras "ainda uma vez" indicam a remoção do que pode ser abalado, isto é, coisas criadas, de forma que permaneça o que não pode ser abalado.
28 Jaanotɨ naha Moocaani ihaivojɨco mɨɨhaico aacɨno maryɨbajitɨhi. Jaanohallɨvɨ masɨɨ Moocaanico mejeecɨvomoro mihimequi, ñɨhicugomoro bocɨgomoro icano. Jaaneri diibo imo imo iicaqui.
28 Portanto, já que estamos recebendo um Reino inabalável, sejamos agradecidos e, assim, adoremos a Deus de modo aceitável, com reverência e temor,
29 Mɨɨro Moocaani cɨɨjɨgai ifinɨsufinobadɨ jeevahi.
29 pois o nosso "Deus é fogo consumidor! "

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.