Hebreus 12
Moocaani iijɨ (BMRNT) vs ARIB
1 Jaaneguiiha sihidɨ diito miyaavogoma iicaumo fahɨgovadɨ mɨɨhaico imibocɨnɨnoco magaajamoro, masɨɨ uufocovɨ mejeevesuqui paryɨ imitɨco mɨɨhaico iijeevesunoco, bu tollɨro jino imitɨ mɨɨhaico ɨmɨtasunoco icano. Jaamoro masɨɨ majaabɨcɨmoro sefano mefeequi jino mohɨmega ofoocɨnɨneri.
1 Portanto, nós também, pois estamos rodeados de tão grande nuvem de testemunhas, deixemos todo embaraço, e o pecado que tão de perto nos rodeia, e corramos com perseverança a carreira que nos está proposta,
2 Jesucoro ɨɨfɨnɨcɨmoro, diibotɨ jino momiyaavogo asaaboco. Jaanoco bu diiboro ujusisuubo. Mɨɨro jaabo Jesu ɨmohobujehallɨvɨ guijeveuhi. Tohoomono guijeve nucufesuno icarunoco jeecɨvotɨɨboro, tollɨ ɨdaasuno iicaunobuunatɨ aivo imo imo iicaujinoco agaajaumaño. Jaaboro Moocaani miyanaagonovɨ casɨɨvutuubo.
2 fitando os olhos em Jesus, autor e consumador da nossa fé, o qual, pelo gozo que lhe está proposto, suportou a cruz, desprezando a ignomínia, e está assentado à direita do trono de Deus.
3 Jaanoco amɨɨhai mehesamaaje, jaamoro Jesuditɨ magaaja imitɨmɨnaa useri ɨdaasuno iicaunoco. Jaaneguiiha muhuuchuvomoro mejeevesudino.
3 Considerai, pois aquele que suportou tal contradição dos pecadores contra si mesmo, para que não vos canseis, desfalecendo em vossas almas.
4 Mɨɨro amɨɨhaihiica miguijevetɨhi imitɨma momoonɨcasihicanohallɨtɨ.
4 Ainda não resististes até o sangue, combatendo contra o pecado;
5 ¿Nacu fɨne amɨɨhai majabajeevecuuhi Moocaani amɨɨhaico iseemebadɨ afajɨɨnɨhicanoco? Mɨɨro Caatɨnɨhaame jillɨ neehi:
5 e já vos esquecestes da exortação que vos admoesta como a filhos: Filho meu, não desprezes a correção do Senhor, nem te desanimes quando por ele és repreendido;
6 Mɨɨro Moocaani agaijɨmoco ahaamɨɨboro fagueefihi, bu tollɨro aamɨfiibo iseemetɨ iicaqui agaayɨcɨcuumoco, noonoro.
6 pois o Senhor corrige ao que ama, e açoita a todo o que recebe por filho.
7 Jaaneguiiha amɨɨhai majaabɨcɨ amɨɨhaico ahaamɨnoco. Mɨɨro Moocaani amɨɨhaico iseemebadɨ moonɨhi. ¿Nacu cajaanɨ iseemeque ahaamɨmoro fagotatɨhi?
7 É para disciplina que sofreis; Deus vos trata como a filhos; pois qual é o filho a quem o pai não corrija?
8 Jaanotɨ Moocaani iseemeque afajɨɨnɨbadɨ amɨɨhaico ahaamɨɨboro afajɨɨnɨtɨhachiijɨ, diibo miyaseeme mihicatɨhi, jillɨ ajevaseemebadɨro mihicahi.
8 Mas, se estais sem disciplina, da qual todos se têm tornado participantes, sois então bastardos, e não filhos.
9 Jaabadɨro bu seeme mihicausumi jiijehallɨvɨ mɨɨhai caanimɨ mɨɨhaico afajɨɨnɨmoro aamɨjiibuuhi. Jaamoco mobocɨguejiibuuhi. Jaamo bu niquejeoobo Moocaaniguiinovɨ miminifoto fiivoma miicaqui.
9 Além disto, tivemos nossos pais segundo a carne, para nos corrigirem, e os olhávamos com respeito; não nos sujeitaremos muito mais ao Pai dos espíritos, e viveremos?
10 Mɨɨro mɨɨhai caanimɨ mɨɨhaico faguejiibuuhi jino gueenene mihicajitɨno jiinɨjehallɨvɨ miicaqui. Jaamo mɨɨhaico faguejiibuuhi diito imino iimogobadɨ. Jaanotɨ naha Moocaani mɨɨhaico faguehi mɨɨhai miyanotɨro imino mihicajineguiiha, mɨɨhaico iimimotɨ ificuuqui, diibo iimiibo iicabadɨ.
10 Pois aqueles por pouco tempo nos corrigiam como bem lhes parecia, mas este, para nosso proveito, para sermos participantes da sua santidade.
11 Mɨɨro magaajacuuhi mɨɨnoco ahaamɨmoro afagueeneri imo imo mihicatatɨhi, jillɨ mɨɨnoco aaivomaño. Jaano afagoonoco uguubuumo toonofeenedɨ gaayɨcɨfihi tɨcovo jeebɨɨma iicanoco, bu sajeebɨɨ iicaco icano.
11 Na verdade, nenhuma correção parece no momento ser motivo de gozo, porém de tristeza; mas depois produz um fruto pacífico de justiça nos que por ele têm sido exercitados.
12 Jaaneguiiha amɨɨhaico neehi: Mesefatusu miyaavogofaño miniinovanoco, bu Cristoditɨ muhuumigonoco icano.
12 Portanto levantai as mãos cansadas, e os joelhos vacilantes,
13 Jaamoro ɨtɨcovono jɨɨhaicoro miguiino amɨɨhai sefa niinovatucurunoco mesefatusumoro Cristoma mofoo. Jaadɨ siino miniinovacujitɨhi.
13 e fazei veredas direitas para os vossos pés, para que o que é manco não se desvie, antes seja curado.
14 Jaaneguiiha mesefaquifotomoro famoovamaryo sajeebɨɨ mihica. Jaamo iimino ifiima mihica. Mɨɨro iimino ifiima achahamo Aivojɨɨboco atyɨmejitɨhi.
14 Segui a paz com todos, e a santificação, sem a qual ninguém verá o Senhor,
15 Jaaneguiiha mehesɨcɨnɨ Moocaani aacɨgonoco saatoho gaayɨcɨtɨmo mihicadino. Jaabadɨro bu saatohoba namita coohai uchuumusufimobadɨ mejeevadino. Jaamo saatoho ajashutɨmo imiyaavogomo miyaavogoco chuumusuutɨmo mihicahi.
15 tendo cuidado de que ninguém se prive da graça de Deus, e de que nenhuma raiz de amargura, brotando, vos perturbe, e por ela muitos se contaminem;
16 Jaaneguiiha amɨɨhaitɨ saatohoba buhɨgueejedɨ gaigoomɨma icadino, bu Moocaaninehejeque mɨtɨhɨsudino. Mɨɨro tollɨ Esau moonɨuhi itɨconɨo seemenedi iicafinoco naajeubo safo machutahallɨvɨro.
16 e ninguém seja devasso, ou profano como Esaú, que por uma simples refeição vendeu o seu direito de primogenitura.
17 Mɨɨro amɨɨhairyo magaajacuuhi dojɨcuvɨro toonoco Esau agaayɨcɨnoco imuguurusumi diiboco tɨhɨsuubo. Jaaneri sihidɨ ataarunofaño tollɨ omoonɨuno siino imibachucafutucuutɨhi.
17 Porque bem sabeis que, querendo ele ainda depois herdar a bênção, foi rejeitado; porque não achou lugar de arrependimento, ainda que o buscou diligentemente com lágrimas.
18 Mɨɨro amɨɨhai israelmɨ jogajɨ ifagajɨ mududɨɨcɨjirugajɨvɨ ufuubadɨ masaatɨhi. Jaagajɨ cɨɨjɨgairi nɨfotocɨnɨuhi, bu jaagajɨ cɨvonoguiino icauhi fucubadɨ icanoguiino, bu tollɨro sefano quijeba icaunoguiino icano.
18 Pois não tendes chegado ao monte palpável, aceso em fogo, e à escuridão, e às trevas, e à tempestade,
19 Bu tollɨro muguubuutɨhi mɨriicu oojɨnoco, bu Moocaani icooco diitoma ihiimaaunoco icano. Jaano Moocaani ihiimaaunoco uguubuumoro sihidɨ dilluuhi: Mɨɨhaima iimaacuudiibo, noomoro.
19 e ao sonido da trombeta, e à voz das palavras, a qual os que a ouviram rogaram que não se lhes falasse mais;
20 Tollɨ nuumo Moocaani atajɨɨbaunoco iguiumoro ajaabɨcɨutɨmaño. Jaano jillɨ nuuhi: Ifagajɨco iquicumoco magaicaau guiisibaneri, bu saatohoco aamɨgari magaicaau icano, bu asi iicaruuboco, noonoro.
20 porque não podiam suportar o que se lhes mandava: Se até um animal tocar o monte, será apedrejado.
21 Aivo jano sihidɨ ñɨhicuno ɨɨfuvusuumaño, Moise icauruubo nuuhi: Aivo iñɨhicuri sihidɨ iguiiboro tererere icahi, nooboro.
21 E tão terrível era a visão, que Moisés disse: Estou todo aterrorizado e trêmulo.
22 Jaanotɨ naha amɨɨhai masaahi Sion iicagajɨjaago, bu Moocaani iicaabo cuumijaago icano. Jaacuumi niquejeo Jerusale cuumi, jaacuumifaño sihidɨ aivo ajashutɨno Moocaani toomomɨnaa icahi.
22 Mas tendes chegado ao Monte Sião, e à cidade do Deus vivo, à Jerusalém celestial, a miríades de anjos;
23 Jaamo sahɨ igaicɨnɨhi Moocaanico iimomo. Jaabadɨro bu masaahi Moocaani seeme niquejefaño imomono acaatɨnɨcɨnɨmo iigaicɨnɨmojaagovɨ. Tollɨro bu Moocaani famoo dugaacumɨnaafi iicaabojaagovɨ, tollɨro bu imino miyamɨnaa gaijaco Moocaani iimibachucuumojaagovɨ.
23 à universal assembléia e igreja dos primogênitos inscritos nos céus, e a Deus, o juiz de todos, e aos espíritos dos justos aperfeiçoados;
24 Tollɨro bu Jesujaagovɨ, bohono iimaa eetavomɨnaafijaagovɨ, tollɨro bu itɨɨjoho efefachucɨnɨno Abel tɨɨjoho janaanɨcɨvɨ mɨɨhaico imino ɨjɨɨbogonojaagovɨ icano.
24 e a Jesus, o mediador de um novo pacto, e ao sangue da aspersão, que fala melhor do que o de Abel.
25 Jaaneguiiha mehesɨcɨnɨ jaamo, mɨɨhaima ihiimaaboco tɨhɨsutɨmo mihicahi. Mɨɨro taajautɨmo, jaatyo jiijehallɨvɨ diitoco Moocaani unuurunoco uguubuutɨmo. Jaanegui imi mɨɨhai mataajajitɨrahi oono niquejefañotɨ mɨɨhaico ocoovaaboco muguubutɨhachiijɨ.
25 Vede que não rejeiteis ao que fala; porque, se não escaparam aqueles quando rejeitaram o que sobre a terra os advertia, muito menos escaparemos nós, se nos desviarmos daquele que nos adverte lá dos céus;
26 Mɨɨro Moisema ihiimaausumi Moocaani ico jiinɨjeque maryɨbasuuhi. Jaabo nuuhi: Siino bu safooro maryɨbasuji jiinɨjeque, bu niquejeque icano, nooboro.
26 a voz do qual abalou então a terra; mas agora tem ele prometido, dizendo: Ainda uma vez hei de abalar não só a terra, mas também o céu.
27 Jaamaño: Siino bu safooro maryɨbasuuji, onoonotɨ magaajahi, diibo eheetavuuno paryɨ amaryɨbanoco ifinɨsujinoco. Jaanobuuna ɨdɨɨnoro atyuuvejino amaryɨbatɨno.
27 Ora, esta palavra-Ainda uma vez-significa a remoção das coisas abaláveis, como coisas criadas, para que permaneçam as coisas inabaláveis.
28 Jaanotɨ naha Moocaani ihaivojɨco mɨɨhaico aacɨno maryɨbajitɨhi. Jaanohallɨvɨ masɨɨ Moocaanico mejeecɨvomoro mihimequi, ñɨhicugomoro bocɨgomoro icano. Jaaneri diibo imo imo iicaqui.
28 Pelo que, recebendo nós um reino que não pode ser abalado, retenhamos a graça, pela qual sirvamos a Deus agradavelmente, com reverência e temor;
29 Mɨɨro Moocaani cɨɨjɨgai ifinɨsufinobadɨ jeevahi.
29 pois o nosso Deus é um fogo consumidor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.