Hebreus 10
Moocaani iijɨ (BMRNT) vs VC
1 Jaanotɨ mɨɨro Moise tajɨɨba oono iminoono asaaujino gaijaro iicauno. Jaaruno aivo imiyaano ifibadɨ jeevatɨhi. Jaamaño tajɨɨba, toono asimɨ gaicaauco faficabavavɨro omoonɨnofeenedɨ Moocaanijaagovɨ ofoomoco imitusutatɨhi.
1 A lei, por ser apenas a sombra dos bens futuros, não sua expressão real, é de todo impotente para aperfeiçoar aqueles que assistem aos sacrifícios que se renovam indefinidamente cada ano.
2 Jaanotɨ mɨɨro tollɨ tajɨɨba onoobadɨ omoonɨno imitɨco ibuusufiruva siino tollɨ moonɨhicacuujitɨrumo. Mɨɨro tollɨ omoonɨhicamoco iimitɨ ibuucuuruva, iimitɨma iicanoco esɨcɨcɨnɨcujitɨrumo.
2 Realmente, se os fiéis, uma vez purificados, não tivessem mais pecado algum na consciência, não teriam cessado de oferecê-los?
3 Jaanotɨ tollɨ iicatɨmaño, toono asimɨ gaicaauco eheetavono diitoco faficabavavɨro imitɨma iicanoco esaayusuhicahi,
3 Pelo contrário, pelos sacrifícios se renova cada ano a memória dos pecados.
4 toono asimɨ tɨɨjoho miyamɨnaa imitɨco ubuusuutɨmaño.
4 Pois é impossível que o sangue de touros e de carneiros tire pecados.
5 Jaamaño jiinɨjehallɨvɨ asaaujino ɨmega Cristo Moocaanico nuuhi:
5 Eis por que, ao entrar no mundo, Cristo diz: Não quiseste sacrifício nem oblação, mas me formaste um corpo.
6 Mɨɨro ɨco imo imo moonɨtɨno ɨɨdi asimɨco ɨjɨgasuneheje, bu tollɨro imitɨco ibuusuuqui asimɨco agaisiraicɨneheje icano.
6 Holocaustos e sacrifícios pelo pecado não te agradam.
7 Jaaneguiiha ɨco neehi: Jino saacuuhi ɨɨjoho Moocaani idiimogobadɨ eetavequi; oono uutɨ Caatɨnɨhaamefaño onoobadɨ iicaqui, nooboro.
7 Então eu disse: Eis que venho {porque é de mim que está escrito no rolo do livro}, venho, ó Deus, para fazer a tua vontade {Sl 39,7ss}.
8 Mɨɨro itɨconɨ noobo; Moocaani imogotɨhi, asimɨco diibedi agaicaaunoco, bu asimɨco diiboco aacɨnoco, bu imitɨco ibuusuqui asimɨco ɨjɨgasunoco icano. Jaabadɨro bu toono Moocaanico imo imo moonɨtɨhi, toono tajɨɨba onoobadɨ omoonɨruno.
8 Disse primeiro: Tu não quiseste, tu não recebeste com agrado os sacrifícios nem as ofertas, nem os holocaustos, nem as vítimas pelo pecado {quer dizer, as imolações legais}.
9 Jaanohallɨvɨ bu noobo: Jino saacuuhi ɨɨjoho Moocaani idiimogobadɨ eetavequi, nooboro. Toono eedeehasimɨ gaicaauco Moocaani ifinɨsuuboro, toonoco boobanɨɨbo bohono uujoho iguijevejineri, eneejirunoco.
9 Em seguida, ajuntou: Eis que venho para fazer a tua vontade. Assim, aboliu o antigo regime e estabeleceu uma nova economia.
10 Jaamaño Moocaani mɨɨhaico mohimitɨco buusuucuuhi, Moocaani iimogobadɨ Jesucristo sano safooro famoohallɨvɨro iguijeveumaño.
10 Foi em virtude desta vontade de Deus que temos sido santificados uma vez para sempre, pela oblação do corpo de Jesus Cristo.
11 Jaarunaaca paryɨ judiomɨ sacerdotemɨ fafucuvaacɨvɨro tollɨ moonɨhicahi. Jaamo saicɨno sahomonocoro asimɨ gaicaauco jeecɨvomoro icanɨcɨhi, imitɨco buusuujitɨrunoco.
11 Enquanto todo sacerdote se ocupa diariamente com o seu ministério e repete inúmeras vezes os mesmos sacrifícios que, todavia, não conseguem apagar os pecados,
12 Jaanotɨ naha Jesucristo safooro sano paryɨ mohimitɨhallɨvɨ guijeveuhi. Jaaboro Moocaani miyanaagonovɨ casɨɨvuubo fahiijɨvaro iicaqui.
12 Cristo ofereceu pelos pecados um único sacrifício e logo em seguida tomou lugar para sempre à direita de Deus,
13 Jaaboro tahɨgotɨ toomoobo diibo mɨnaa iguiinovɨ ificucafetejinoco.
13 onde espera de ora em diante que os seus inimigos sejam postos por escabelo dos seus pés {Sl 109,1}.
14 Mɨɨro safooro iguijeveunofañodɨ iimitɨco ubuusuucuumoco imitusucuubo, ufucuro mɨllɨ icacuutɨmo iicaqui.
14 Por uma só oblação ele realizou a perfeição definitiva daqueles que recebem a santificação.
15 Jaabadɨro bu Moocaani Gaija mɨɨhaico toono miyaano iicanoco gaajasuhi. Mɨɨro itɨconɨ jillɨ nuubo:
15 É o que nos confirma o testemunho do Espírito Santo. Depois de ter dito:
16 Mɨɨro jillɨ noobo Aivojɨɨbo Moocaani: Tufucuje afatyonobuunatɨ diitoma jillɨji tahiimaaco eheetavono. Diito jeebɨɨfaño tatyajɨɨbaco ficuji, bu tollɨro ihesamaajefaño ficuji, nooboro.
16 Eis a aliança que, depois daqueles dias, farei com eles - oráculo do Senhor: imprimirei as minhas leis nos seus corações e as escreverei no seu espírito,
17 Jaadɨ bu siino noobo:
17 acrescenta: dos seus pecados e das suas iniqüidades já não mais me lembrarei {Jr 31,33s}.
18 Jaamaño imitɨ ubuusuucafutucuudɨ siino jeecɨvoco toonohallɨvɨ eetavoratacuutatɨhi.
18 Ora, onde houve plena remissão dos pecados não há por que oferecer sacrifício por eles.
19 Jaaneguiiha tañahabomɨ, jisumi masɨɨ ñɨhicugotɨmo aivo iimihɨgovɨ mɨjɨcafetequi Jesucristo tɨɨjohofañodɨ.
19 Por esse motivo, irmãos, temos ampla confiança de poder entrar no santuário eterno, em virtude do sangue de Jesus,
20 Bohojɨri mefeequi, fiivo jɨɨhairi igaachehubaryutyɨgaba bujɨnagovɨ mafatyequi: Diibo Cristo ififañodɨ mafatyequi, eneejiruno.
20 pelo caminho novo e vivo que nos abriu através do véu, isto é, o caminho de seu próprio corpo.
21 Jaabo Jesu aivo momiyasacerdotetɨ icacuuhi, Moocaani iija niquejevɨ iicajafaño.
21 E dado que temos um Sumo-sacerdote estabelecido sobre a casa de Deus,
22 Jaaneguiiha masɨɨ Moocaanijaago mefeequi miyajeebɨɨma mihicamoro, bu aivo imino mimiyaavogomoro icano. Mɨɨro diibo mojeebɨɨnoco nitɨcuuhi mohimitɨco esɨcɨnɨcuutɨmo miicaqui, bu jaabadɨro mofiinoco imino nɨfaihuri nitɨcuubo.
22 acheguemo-nos a ele com coração sincero, com plena firmeza da fé, o mais íntimo da alma isento de toda mácula de pecado e o corpo lavado com a água purificadora {do batismo}.
23 Jaaneguiiha masɨɨ sefano jino mimiyaavogonoco mehesɨcɨnɨnofañoro miicaqui, siino iijɨjaagovɨ fatyucuutɨmoro; mɨɨro Moocaani mɨɨhaico unuunoco acɨji, abañɨtatɨmaño.
23 Conservemo-nos firmemente apegados à nossa esperança, porque é fiel aquele cuja promessa aguardamos.
24 Jaaneguiiha masɨɨ miguiinequi fahɨgovavɨ mahamusucasinoco toonofeenedɨ sitaaco magaijɨnoco mɨhɨfusuqui, bu iiminocoro momoonɨqui icano.
24 Olhemos uns pelos outros para estímulo à caridade e às boas obras.
25 Bu tollɨro Moocaanico mihimequi mihigaivusumi efeehicatɨmobadɨ iicatɨmo miicaqui. Ɨvɨ jillɨro fahɨgovavɨ mesefasucasimoro mefeehicaqui. Jaano janaanɨcɨ aivo jisumi miicaqui, oono Aivojɨɨbo Cristo asaajifucu ifiitɨvucuunoco magaajamoro.
25 Não abandonemos a nossa assembléia, como é costume de alguns, mas admoestemo-nos mutuamente, e tanto mais quando vedes aproximar-se o Grande Dia.
26 Jaanotɨ miyaanoco magaajacuurumo jillɨ imitɨco mihimogomoro momoonɨhachiijɨ, chahacuuno siino imitɨco ibuusuuqui toonohallɨvɨ iguijenɨmoro ejeecɨvejino.
26 Depois de termos recebido e conhecido a verdade, se a abandonarmos voluntariamente, já não haverá sacrifício para expiar este pecado.
27 Ɨdɨɨnoro naha mohallɨvɨ icaji ñɨhicuneri mɨɨhaico ajaadujino dugaacusumi. Jaasumi cɨɨjɨgai, sihidɨ ɨnɨfotono ɨjɨgasunoro, finɨsuji Moocaanimɨnaaco.
27 Só teremos que esperar um juízo tremendo e o fogo ardente que há de devorar os rebeldes.
28 Mɨɨro saatoho Moise tajɨɨba onoobadɨ omoonɨtɨmohallɨvɨ miimɨsiicɨ ɨjɨɨbugusumi, diitoco ɨdaasugotɨmoro gaicaaufimo.
28 Se alguém transgredir a Lei de Moisés - e isto provado com duas ou três testemunhas -, deverá ser morto sem misericórdia.
29 Imi fɨne jaano janaanɨcɨvɨ ɨdaasuno moonɨcafetejimo, Moocaani Seemeneque jihovoobobadɨ omoonɨmoro, bu itɨɨjohoco ɨtɨhɨɨsumoro, bu tollɨro Moocaani Gaija diitoco agaijɨɨboco: Imitɨno, eneehicamo. Mɨɨro totɨɨjeheri Moocaani iimaa miyaavuhi. Jaaneri diito nitɨcafutuuhi.
29 Quanto pior castigo julgais que merece quem calcar aos pés o Filho de Deus, profanar o sangue da aliança, em que foi santificado, e ultrajar o Espírito Santo, autor da graça!
30 Mɨɨro magaajacuuhi Aivojɨɨbo Moocaani unuunoco: Uujoho ɨdɨɨboro ahaamɨjiibo. Uujoho ijaadaco acɨji, nooboro. Tollɨro bu nuubo: Aivojɨɨbo iicuumimɨnaaco ijaadaco acɨji, nooboro.
30 Pois bem sabemos quem é que disse: Minha é a vingança; eu a exercerei {Dt 32,35}. E ainda: O Senhor julgará o seu povo {Sl 134,14}.
31 Jaamaño aivo sihidɨ jeevano ñɨhicuno iimitɨno miyamɨnaa Moocaani iicaabo usefaño ɨɨfetejino.
31 É horrendo cair nas mãos de Deus vivo.
32 Jaaneguiiha amɨɨhai itɨconɨ mihicaunoco mehesafoto Moocaani jɨɨbogoco magaayɨcɨnobuunatɨ, amɨɨhaico ɨdaasuno omoonɨusumi majaabɨcɨunoco.
32 Lembrai-vos dos dias de outrora, logo que fostes iluminados. Quão longas e dolorosas lutas sustentastes.
33 Mɨɨro amɨɨhaitɨ saatoho miyamɨnaa ɨmefeenevɨ ɨdaasuno moonɨcafutuuhi. Jaamohallɨtɨ mihicamoco mihimuguuneri tollɨro ɨdaasuno mihicauhi.
33 Seja tornando-vos alvo de toda espécie de opróbrios e humilhações, seja tomando moralmente parte nos sofrimentos daqueles que os tiveram que suportar.
34 Tollɨro bu amɨɨhai cɨvojafaño iicaumoco mɨhɨdaasuguehicauhi, tollɨro bu imo imo majaabɨcɨuhi amɨɨhai busumijeque udumɨtɨɨcɨhicausumi, niquejefaño aivo janaanɨcɨ imino busumije ufucuro ifinɨjitɨno iicanoco magaajamoro.
34 Não só vos compadecestes dos encarcerados, mas aceitastes com alegria a confiscação dos vossos bens, pela certeza de possuirdes riquezas muito melhores e imperecíveis.
35 Jaaneguiiha toono iguitɨmo mimiyaaveguehicanoco mejeevesudino; toono amɨɨhaico imino busumijeque acɨji.
35 Não percais esta convicção a que está vinculada uma grande recompensa,
36 Jaaneguiiha imino majaabɨcɨmoro Moocaani iimogobadɨ momoonɨ. Jaamo diibo unuunoco magaayɨcɨji.
36 pois vos é necessária a perseverança para fazerdes a vontade de Deus e alcançardes os bens prometidos.
37 Mɨɨro Caatɨnɨhaamefaño noono:
37 Ainda um pouco de tempo - sem dúvida, bem pouco -, e o que há de vir virá e não tardará.
38 Jaanotɨ imino iicamo imiyaavogo sefafeenedɨ icaji. Jaanotɨ dojɨcuvɨro iminifotohachiijɨ, diiboma imo imo icajitɨhi, noonoro.
38 Meu justo viverá da fé. Porém, se ele desfalecer, meu coração já não se agradará dele {Hab 2,3s}.
39 Jaaruno mɨɨhai dojɨcuvɨro iminifetefimoco ifinɨsufimooto mihicatɨhi. Jillɨ miyaavogofeenedɨ ijeebɨɨco ataajasufimootoro mihicahi.
39 Não somos, absolutamente, de perder o ânimo para nossa ruína; somos de manter a fé, para nossa salvação!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.