2 Coríntios 12

Moocaani iijɨ (BMRNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Mɨɨnoditɨro imino mihiimaano jillɨ mɨhɨɨfono. Jaarunofaño iimaaji Aivojɨɨbo uco gaijaco ɨɨfusuhicanoco, bu agaajasuhicanoco icano.
1 Se é necessário que me glorie, ainda que não convém, passarei às visões e revelações do Senhor.
2 Mɨɨro uujoho gaajahi saafiico Cristoco imiyaavogooboco. Jaabo satyocafutuuhi niquejefaño, aivo janaanɨcɨ iicajefaño, sɨɨcɨje toonotɨ fahuseecɨ siino mificabacɨ, mificabacɨ ɨdɨɨno ficabanoco mafatyucuuhi. Jaanoco gaajatɨhi fɨne ifiima baacho fuubo, igaijaro baacho fuuhi. Jaanoco ɨɨdɨɨboro Moocaani gaajahi.
2 Conheço um homem em Cristo que, há catorze anos, foi arrebatado até ao terceiro céu (se no corpo ou fora do corpo, não sei, Deus o sabe)
3 Jaarunoco uujoho gaajahi diibo ufuunoco; ifiima baacho, igaijaro baacho ɨdɨɨboro Moocaani toonoco gaajahi.
3 e sei que o tal homem (se no corpo ou fora do corpo, não sei, Deus o sabe)
4 Mɨɨro Moocaani iicahɨgo niquejefaño satyocafutuubo. Jahɨgo guubuubo agaajaratɨno iimaaco aivo mɨɨhaiñooba ɨjɨɨbeguejitɨrunoco.
4 foi arrebatado ao paraíso e ouviu palavras inefáveis, as quais não é lícito ao homem referir.
5 Jaabeditɨ uujoho: Aivo mityaabo, neejirahi. Jaanotɨ tafiiditɨro: Aivo mityahi, nootɨhi; ɨdɨɨnoro naha tañiinovatɨ iimaajirahi.
5 De tal coisa me gloriarei; não, porém, de mim mesmo, salvo nas minhas fraquezas.
6 Jaanotɨ naha tafiiditɨro imino jɨɨbuguruva, bu sɨcamaño icajitɨruno, miyaanehejequere ɨjɨɨbogomaño. Jaaneguiiha tafiiditɨro imino jɨɨbogotɨhi, saatoho uuditɨ janaanɨcɨ eesamaajiruneguiiha. Jillɨ uco aatyɨmenetɨro, bu tahiimaaco uguubunotɨro icano igaajaqui.
6 Pois, se eu vier a gloriar-me, não serei néscio, porque direi a verdade; mas abstenho-me para que ninguém se preocupe comigo mais do que em mim vê ou de mim ouve.
7 Jaano toono Moocaani uco ɨɨfusuno, aivo uudi sihidɨ ejeevauno. Jaaneri uujoho sihidɨ tafiico mitya mitya omoonɨjiruneguiiha tafifaño aivoco Moocaani ficuuhi. Jaano taahucufaño icahi januutu macafatyɨcɨnɨbadɨ. Jaanoco ɨjɨro juvivehi, tooneri uco ɨdaasuno imoonɨqui.
7 E, para que não me ensoberbecesse com a grandeza das revelações, foi-me posto um espinho na carne, mensageiro de Satanás, para me esbofetear, a fim de que não me exalte.
8 Jaano toonohallɨvɨ mifoocɨ, safo ɨdɨɨno Aivojɨɨboco dillucuurahi toono aivoco uutɨ ibuusuqui.
8 Por causa disto, três vezes pedi ao Senhor que o afastasse de mim.
9 Jaarunofaño Aivojɨɨbo uco neehi: Ɨco agaijɨnofañodɨ fanoovari diica. Mɨɨro ifi iniinovamofañodɨ tamitya aivo janaanɨcɨ ɨfusucafetehi, nooboro. Jaamaño jino iniinovaneri imo imo icahi tafifeenedɨ Cristo mitya ihɨfusucafetequi.
9 Então, ele me disse: A minha graça te basta, porque o poder se aperfeiçoa na fraqueza. De boa vontade, pois, mais me gloriarei nas fraquezas, para que sobre mim repouse o poder de Cristo.
10 Jaamaño tañiinovaneri imo imo icahi, bu tollɨro uco imitɨno onoonehejeri, bu fanoovatɨ ucuujɨvaachunehejeri, bu uco ɨjɨɨheguenehejeri icano. Mɨɨro uujoho niinovaabobadɨ iicasumi aivo janaanɨcɨ Cristo sefama icahi.
10 Pelo que sinto prazer nas fraquezas, nas injúrias, nas necessidades, nas perseguições, nas angústias, por amor de Cristo. Porque, quando sou fraco, então, é que sou forte.
11 Amɨɨhai uuditɨ imino mihiimaaujirahi. Jaaruno iicanaaca uuro tafiiditɨro ihiimaamaño jeegavomɨnaafibadɨrucu. Mɨɨro uujoho sihidɨ jeevatɨruubo, oono amɨɨhai: Sihidɨ ejeevano minɨsumɨnaa, noomoro diito dojɨcutɨ mefeehicamo guiinovɨ icatɨhi.
11 Tenho-me tornado insensato; a isto me constrangestes. Eu devia ter sido louvado por vós; porquanto em nada fui inferior a esses tais apóstolos, ainda que nada sou.
12 Mɨɨro oono amɨɨhaifeenevɨ sihidɨ fanoovaaco jaabɨcɨɨboro ududɨcamaaihicauno imino gaajacafutuuhi ɨɨfusuneri, aatyɨmeratatɨnehejeri, ajabafiiranehejeri icano. Jaanotɨ magaajahi uujoho miya minɨsumɨnaafi iicanoco.
12 Pois as credenciais do apostolado foram apresentadas no meio de vós, com toda a persistência, por sinais, prodígios e poderes miraculosos.
13 Mɨɨro sijahaje Moocaani iijanomɨnaaguiinovɨ amɨɨhaico moonɨtɨrahi ɨdɨɨnoro naha tafiiguiiha nɨhɨbamɨco amɨɨhaico dilluutɨhi. Jaaneri fɨne amɨɨhaico imitɨno omoonɨunoco mihimibachucasiqui sajeebɨɨ miicaqui.
13 Porque, em que tendes vós sido inferiores às demais igrejas, senão neste fato de não vos ter sido pesado? Perdoai-me esta injustiça.
14 Mɨɨro amɨɨhaico mifoocɨ baajecuuhi. Jaabo siino bu amɨɨhaico baatequi imibaivucuuhi. Jaabo amɨɨhaico uujoho jinejebaco dillujitɨhi. Mɨɨro amɨɨhai nehejeguiiha feejitɨhi, jillɨ amɨɨhaiguiiharo feeji. Mɨɨro caanimɨ iseemeguiiha nɨhɨbamɨco allacarufihi, iseeme caanimɨguiiha allacarutatɨhi.
14 Eis que, pela terceira vez, estou pronto a ir ter convosco e não vos serei pesado; pois não vou atrás dos vossos bens, mas procuro a vós outros. Não devem os filhos entesourar para os pais, mas os pais, para os filhos.
15 Jaabadɨ uujoho paryɨ tañehejeque amɨɨhaihallɨvɨ gañɨɨjirahi imo imo. Jaabadɨro bu tafiico uujoho finɨsujirahi amɨɨhai jeebɨɨnohallɨvɨ. Mɨɨro uujoho amɨɨhaico sihidɨ agaijɨtonaaca, amɨɨhai uco guiinovɨro mɨɨdɨno magaijɨhi.
15 Eu de boa vontade me gastarei e ainda me deixarei gastar em prol da vossa alma. Se mais vos amo, serei menos amado?
16 Mɨɨro amɨɨhaitɨ saatoho, uujoho amɨɨhaico jinejebaco idilluutɨnoco, imino gaajarumo neehicahi: Amɨɨhaico abañɨuborovaha tacuraihufaño gañɨɨsuuhi, noomoro.
16 Pois seja assim, eu não vos fui pesado; porém, sendo astuto, vos prendi com dolo.
17 ¿Nacu amɨɨhaico bañɨuhi amɨɨhaijaago oono saatohoco agalluumofeenedɨ?
17 Porventura, vos explorei por intermédio de algum daqueles que vos enviei?
18 Mɨɨro Titoco uujoho tajɨɨbauhi amɨɨhaico ibaatequi. Jaaboma bu saafi monahaboco galluuhi. ¿Nacu Tito amɨɨhaico bañɨuhi? Mɨɨro mɨsi sabadɨro mihicafihi, bu sagaijafeenedɨro.
18 Roguei a Tito e enviei com ele outro irmão; porventura, Tito vos explorou? Acaso, não temos andado no mesmo espírito? Não seguimos nas mesmas pisadas?
19 Fɨne amɨɨhai mehesɨcɨnɨhi; jillɨ mofeenevɨ ifiguiiharo icamɨsi, noomoro. Jaaruno tollɨ icatɨno. Mɨɨro mɨsi Cristotaotɨsi Moocaani ɨmefeenevɨ mihiimaahi. Jaamo paryɨ agaijɨno nahabomɨ, amɨɨhai miyaavogoco amusuqui.
19 Há muito, pensais que nos estamos desculpando convosco. Falamos em Cristo perante Deus, e tudo, ó amados, para vossa edificação.
20 Mɨɨro uujoho ñɨhicuguehi amɨɨhaico emeecɨtodɨ, uujoho iimogobadɨ mihicatɨmoco aatyɨmeneque, jaabadɨro bu amɨɨhai mihimogobadɨ iicaaboco mahatyɨmejitɨnoco icano. Bu tollɨro ñɨhicuguehi amɨɨhaifeenevɨ ɨɨbacasino iicanoco, bu sitaaco inohallɨtɨro mɨjɨɨheveneheje, bu icajɨɨsuhaño, bu gaijɨraneheje, bu sɨcamaño jɨɨbogoneheje, bu dejecuneheje, bu mitya mitya icaneheje, bu igaivusumi imino momoonɨtɨneheje icano iicanoco.
20 Temo, pois, que, indo ter convosco, não vos encontre na forma em que vos quero, e que também vós me acheis diferente do que esperáveis, e que haja entre vós contendas, invejas, iras, porfias, detrações, intrigas, orgulho e tumultos.
21 Bu tollɨro ñɨhicuguehi jino siino amɨɨhaico abaatoobo, Moocaani amɨɨhai imitɨco aatyɨmeneri unucufeveneque. Bu jaabadɨro ajashutɨmo saatoho amɨɨhaitɨ sɨɨcɨjetɨro imitɨco omoonɨhicamo; toono iimitɨco jeevesutɨmo iicahicamoditɨ, bu oono ajevanehejeque, bu fanoova iimitɨno imogonehejeque icano omoonɨhicamoditɨ uujoho aivo ɨdaasuveji.
21 Receio que, indo outra vez, o meu Deus me humilhe no meio de vós, e eu venha a chorar por muitos que, outrora, pecaram e não se arrependeram da impureza, prostituição e lascívia que cometeram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.