Mateus 9
Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs ARA
1 Jishɔ nii moŋ kikuoŋ nshāʼa ntaoŋ moŋ ji laʼataoŋ.
1 Entrando Jesus num barco, passou para o outro lado e foi para a sua própria cidade.
2 Ŋgaŋ njəɨ nu, pichəɨ ŋgwa thɔ ni yichəɨ ŋkwíni ŋkuoŋ kúoŋ. Jishɔ ni ŋga njəɨ fɨʼɨ piŋ yugu, nchhu ni ŋkwíni ghɔ ŋa, “Fāʼo tɨnɨnjuʼɔ, ma muuŋ a, pi līʼɛ pa phɨ pɔ.”
2 E eis que lhe trouxeram um paralítico deitado num leito. Vendo-lhes a fé, Jesus disse ao paralítico: Tem bom ânimo, filho; estão perdoados os teus pecados.
3 Ŋga njəɨ nu, pichəɨ pa ghaŋ yɛʼi gɨ́ Mushi chhu ni noŋ pugu ŋa, “Ŋoŋ vei chrā chrà nchɨʼəshə nɔ ligi Minnwi!”
3 Mas alguns escribas diziam consigo: Este blasfema.
4 Jishɔ ni nji nnu ŋa pugu ni mbiʼi nu nɛ nchhu ŋa, “Pəɨ thɔ mbīʼi nnu pɨphɨ njùʼɔ pəɨ nthɛ khɔ?
4 Jesus, porém, conhecendo-lhes os pensamentos, disse: Por que cogitais o mal no vosso coração?
5 A yīʼɛ yəɨ: Chhu nu ŋa, ‘Pi līʼɛ pa phɨ pɔ,’ ki chhu nu ŋa, ‘Lɔllɔ, nyieŋ’?
5 Pois qual é mais fácil? Dizer: Estão perdoados os teus pecados, ou dizer: Levanta-te e anda?
6 Ndɔ nɔ chwīe nu pəɨ ji ŋa Muuŋ Ŋoŋmishua fāʼo ghrɨ́ ŋkuoŋ shhɛ nɔ līʼɛ nu pa phɨ,” a chhu ni ŋkwíni ghɔ ŋa, “Lɔllɔ, lɔ̄gɔ kúoŋ yɔ ŋgə̄ɨ laʼa.”
6 Ora, para que saibais que o Filho do Homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados — disse, então, ao paralítico: Levanta-te, toma o teu leito e vai para tua casa.
7 A lɔllɔ ŋgə̄ɨ laʼa.
7 E, levantando-se, partiu para sua casa.
8 Yú ŋgwa pighɔ ni ŋga njəɨ nnu ŋa a lɔ̄gɔ lɨʼɨ nɛ, mbɔgɔ gu ŋgaʼo Minnwi ŋa a fɛ ŋkwaŋ ghrɨ́ ghɔ ni ŋgwamishua nɛ.
8 Vendo isto, as multidões, possuídas de temor, glorificaram a Deus, que dera tal autoridade aos homens.
9 Jishɔ ni ŋga ndɔllɔ fɔ, njəɨ ŋoŋ chəɨ, ligi yi pɔ Matio, a chhɔ moŋ ntǎa kwe taashi, a chhu ghɔ ŋa, “Yōu njiŋ a!” A yrɛi shhɛ njōu njiŋ yi.
9 Partindo Jesus dali, viu um homem chamado Mateus sentado na coletoria e disse-lhe: Segue-me! Ele se levantou e o seguiu.
10 Nɔ haʼaŋ Jishɔ ni nchhɔ yəɨ taprɛi nthɔ njɨ maoŋ nda Matio nɛ, ntou pa ghaŋ wɛ̄iŋ taashi pugu pa ghaŋ chwīe phɨ thɔ nthɔ njɨ maoŋ pugu pa Jishɔ pugu pa ghaŋ younjiŋ pi.
10 E sucedeu que, estando ele em casa, à mesa, muitos publicanos e pecadores vieram e tomaram lugares com Jesus e seus discípulos.
11 Pa ŋgwa Farashi ni ŋga njəɨ nnu yei, nchhu ni ghaŋ younjiŋ pi ŋa, “A chwīe khɔ masha vəɨ jɨ yaoŋ pugu pa ghaŋ wɛ̄iŋ taashi pugu pa ghaŋ phɨ?”
11 Ora, vendo isto, os fariseus perguntavam aos discípulos: Por que come o vosso Mestre com os publicanos e pecadores?
12 A ni ŋga njaʼo, nchhu ŋa, “Ŋgwa pɛ ŋa pugu pɔ shiʼi nɛ lɔ mfāʼo chà ŋgaŋ fhɔ̌, a fāʼo ŋgwa pɛ ŋa pugu ghɨ̌nɔ nu nɛ.
12 Mas Jesus, ouvindo, disse: Os sãos não precisam de médico, e sim os doentes.
13 Pəɨ ghə̄ɨ ntāʼa njiŋ nnu yei ŋa Ŋwaʼaŋlɨ Minnwi chhu nɛ ŋa, ‘Ǹtāʼa nu ŋa ŋgwa nōoŋ kwoshɨnɨ ki lɔ ŋguʼɔ mfɛ pi yaoŋ *fɛʼiŋgiɛŋ.’ Nthɛ ŋa ǹshini ndɔ nthɔ pi nɔ gɛ̄ nu ŋgwa ndɨndɨ, ǹthɔ nthɛ pi ghaŋ phɨ.”
13 Ide, porém, e aprendei o que significa:
14 Nnɛ pa ghaŋ younjiŋ Jouŋ Ŋgaŋ Fɛ Ŋkhǐ thɔ njəɨ Jishɔ mbie vi ŋa, “A chwīe khɔ pigi pa ŋgwa Farashi jī ŋkhǐ, ndɔ paʼa pa ghaŋ younjiŋ pɔ lɔ njī?”
14 Vieram, depois, os discípulos de João e lhe perguntaram: Por que jejuamos nós, e os fariseus [muitas vezes], e teus discípulos não jejuam?
15 Jishɔ khwɛ̄ ni pugu ŋa, “Mimfɛ pa ghaŋ gɛ̀ lɨʼɨ láŋ pɔ ni tuʼuthɔ ndɨɨ ŋa pugu pa mimbia ŋgaŋ láŋ ghɔ wuʼɔ mbɔ kaʼa nɛ? Ndɔ pa llɛ́ pighɔ shi nthɔ ŋa pi shi mfuʼu mimbia láŋ ghɔ shɨna pugu, nɛnnɛ pugu shi njī ŋkhǐ.
15 Respondeu-lhes Jesus: Podem, acaso, estar tristes os convidados para o casamento, enquanto o noivo está com eles? Dias virão, contudo, em que lhes será tirado o noivo, e nesses dias hão de jejuar.
16 “Mbaʼa ŋoŋ chri paʼo ŋkuoŋ ndunu ndhwí ni pra ndhwí fhi, nthɛ ŋa pra ndhwí fhi ghɔ shi ŋga ŋɨnɛiŋ, a ka mīʼɛŋ māʼaŋ pi mmɛ mbo ŋkuoŋ ndhwí ghɔ.
16 Ninguém põe remendo de pano novo em veste velha; porque o remendo tira parte da veste, e fica maior a rotura.
17 “Ŋgwa shiʼa niʼiŋ làʼo fhi moŋ ndunu mikei ŋgrào, p̈i niʼiŋ, làʼo fhi ghɔ fāʼo ntūgu mikei ŋgrào ghɔ ŋkwrī shhɛ, ŋgrào ghɔ pɨrɨ. Ndɔ pi ghà niʼiŋ làʼo fhi moŋ mikei ŋgrào fhi, nɛnnɛ ŋguoŋ yi ghao pɔ shiʼi.”
17 Nem se põe vinho novo em odres velhos; do contrário, rompem-se os odres, derrama-se o vinho, e os odres se perdem. Mas põe-se vinho novo em odres novos, e ambos se conservam.
18 Nɔ haʼaŋ Jishɔ ni ŋguʼɔ nthɔ nchhu nnu pei ni pugu nɛ, a gha njəɨ nu, yichəɨ nthishɨ pa Juu nii ŋkwi kwɛ́rɛ yi shhɨ yu, nchhu nu ŋa, “Muuŋ a yi miŋgwɛ khu wuʼɔ ndwɛ yei. Thɔ nūʼɔŋ mbhɔ yɔ mbɨŋ yu nnɛ ŋa a ywiŋ.”
18 Enquanto estas coisas lhes dizia, eis que um chefe, aproximando-se, o adorou e disse: Minha filha faleceu agora mesmo; mas vem, impõe a mão sobre ela, e viverá.
19 Jishɔ lɔllɔ njōu njiŋ yi pugu pa ghaŋ younjiŋ pi.
19 E Jesus, levantando-se, o seguia, e também os seus discípulos.
20 Ŋga njəɨ nu, yichəɨ miŋgwɛ ŋa a ni ŋkwo yəɨ ndɨɨ yi ki a lɔ ntithi nɔ paanchrɔ ŋgaʼo thɔ njiŋ yu, ŋkāoŋ po ndhwí yi.
20 E eis que uma mulher, que durante doze anos vinha padecendo de uma hemorragia, veio por trás dele e lhe tocou na orla da veste;
21 Nthɛ ŋa a ni nchhu ni noŋ yi ŋa, “M̈i ŋguʼɔ ŋkāoŋ pi po ndhwí yi, ghɨ̌nɔ a tɔgɔ.”
21 porque dizia consigo mesma: Se eu apenas lhe tocar a veste, ficarei curada.
22 Ndɔ Jishɔ gha ŋkara njəɨ vi, nchhu ŋa, “Fāʼo tɨnɨnjuʼɔ, ma muuŋ a, piŋ yɔ chwīe ghɨ̌nɔ yɔ tɔgɔ.” Wuʼɔ ndɨɨ ghɔ, pi ni nchwīe ghɨ̌nɔ miŋgwɛ ghɔ tɔgɔ.
22 E Jesus, voltando-se e vendo-a, disse: Tem bom ânimo, filha, a tua fé te salvou. E, desde aquele instante, a mulher ficou sã.
23 Jishɔ ni ŋga ŋgə̄ɨ nda nthishɨ ghɔ, njəɨ pa ghaŋ tua ndua pugu pa yú ŋgwa pugu yɔ̄nɔ nu moŋ fiŋthɔ.
23 Tendo Jesus chegado à casa do chefe e vendo os tocadores de flauta e o povo em alvoroço, disse:
24 A chhu ni pugu ŋa, “Ŋguoŋ vəɨ taoŋ! Muuŋ miŋgwɛ yei lɔ ŋkukhu, a chhɔ ndɛllɛ.” Pugu gwɛ̄ vi.
24 Retirai-vos, porque não está morta a menina, mas dorme. E riam-se dele.
25 Ndɔ pi ni ŋga mfuʼu ŋguoŋ yú ŋgwa pighɔ mfɛ mbhi, a nii nda ŋgwɛ̄iŋ muuŋ miŋgwɛ ghɔ nɔ mbhɔ yi, a lɔllɔ.
25 Mas, afastado o povo, entrou Jesus, tomou a menina pela mão, e ela se levantou.
26 Shaaŋga nnu yei nyīeŋ moŋ ŋguoŋ krao laʼataoŋ ghɔ.
26 E a fama deste acontecimento correu por toda aquela terra.
27 Nɔ haʼaŋ Jishɔ ni ndhɔ fɔ ŋgə̄ɨ nu nɛ, paa pa nchriligi yōu njiŋ yi, mbaʼo ŋgòu, nchhu nu ŋa, “Muuŋ Devi, fāʼo kwoshɨnɨ mbɨŋ pigi.”
27 Partindo Jesus dali, seguiram-no dois cegos, clamando: Tem compaixão de nós, Filho de Davi!
28 Jishɔ ni ŋga nii nda, paa pa nchriligi pighɔ thɔ njəɨ vi, a pie vugu ŋa, “Pəɨ piŋ ŋa a nthɛ ǹchuʼɔ ligi yəɨ?”
28 Tendo ele entrado em casa, aproximaram-se os cegos, e Jesus lhes perguntou: Credes que eu posso fazer isso? Responderam-lhe: Sim, Senhor!
29 Nnɛ Jishɔ kāoŋ ligi yugu, nchhu nu ŋa, “A pɔ ni pəɨ ŋkwaŋ nɔ haʼaŋ piŋ yəɨ pɔ nɛ.”
29 Então, lhes tocou os olhos, dizendo: Faça-se-vos conforme a vossa fé.
30 Ligi yugu chuʼɔ. Jishɔ shūu tə́nə yugu, nchhu nu ŋa, “Kiʼi pəɨ chwīe ŋoŋ ji nnu yei.”
30 E abriram-se-lhes os olhos. Jesus, porém, os advertiu severamente, dizendo: Acautelai-vos de que ninguém o saiba.
31 Ndɔ pugu taoŋ ŋgə̄ɨ nchīi pa nnu ŋa Jishɔ chwīe nɛ moŋ ŋguoŋ krao laʼataoŋ ghɔ ghao.
31 Saindo eles, porém, divulgaram-lhe a fama por toda aquela terra.
32 Nɔ haʼaŋ pugu ni ŋgə̄ɨ nu nɛ, ŋga njəɨ nu nɛ, pi thɔ nu ni ŋoŋ chəɨ ŋa miŋwɛiŋ ni mbɔ mbɨŋ yu, a pɔ fhɨncho, njəɨ vi ni ju.
32 Ao retirarem-se eles, foi-lhe trazido um mudo endemoninhado.
33 Nɔ haʼaŋ pi ni mfuʼu miŋwɛiŋ ghɔ nɛ, fhɨncho ghɔ chrā. Yú ŋgwa pighɔ ghrāo, nchhu nu ŋa, “Pi lɔ naa ma njəɨ ŋkwaŋ nnu yei moŋ Ishrae!”
33 E, expelido o demônio, falou o mudo; e as multidões se admiravam, dizendo: Jamais se viu tal coisa em Israel!
34 Ndɔ pa ŋgwa Farashi chhu ŋa, “A fuʼu miŋwɛiŋ pi ni ghrɨ́ nthishɨ pa miŋwɛiŋ.”
34 Mas os fariseus murmuravam: Pelo maioral dos demônios é que expele os demônios.
35 Jishɔ nyīeŋ moŋ ŋguoŋ pa mɛmmɛ laʼataoŋ pugu pa puoŋ mi laʼataoŋ, njɛʼi ŋgwa moŋ pa nda luoŋ Minnwi, nthɔ nchīi pwa pishaʼakhɔ mbɔ yi Shaʼafuoŋ, nthɔ njɨ̄gɨ ŋguoŋ ŋkwaŋ ghɨ̌nɔ pugu pa chəɨchəɨ.
35 E percorria Jesus todas as cidades e povoados, ensinando nas sinagogas, pregando o evangelho do reino e curando toda sorte de doenças e enfermidades.
36 A ni ŋga njəɨ yú ŋgwa pighɔ, mfāʼo kwoshɨnɨ mbɨŋ pugu, nthɛ ŋa pugu ni mbɔ moŋ ŋgəʼɨ ndɔ mbou ghrɨ́ nɔ ghɛ̄rɛ nu noŋ pugu nɔ pa minjɨɨ ki ŋkɛ̄ʼi yi.
36 Vendo ele as multidões, compadeceu-se delas, porque estavam aflitas e exaustas como ovelhas que não têm pastor.
37 Nnɛ a chhu ni pa ghaŋ younjiŋ pi ŋa, “Maoŋ kwōo yiɛŋ ndɔ ghaŋ kwōo pi kɨgəɨ,
37 E, então, se dirigiu a seus discípulos: A seara, na verdade, é grande, mas os trabalhadores são poucos.
38 nthɛ yie ghɔ, p̂əɨ luoŋ ni taʼanjuʼɔ mbhɔ Taathɔ ŋa a fāʼo maoŋ pighɔ nɛ, a taoŋ pa ghaŋ fàʼa pugu ghə̄ɨ ŋkwōo maoŋ pi.”
38 Rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.