Marcos 4
Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs NTLH
1 Jishɔ pɨnɨ nuʼuŋ njɛ̄ yɛʼi nu ŋkɨŋ mmɛ ŋkhǐ ŋkamuʼɔŋ, ŋkiɛŋ mmɛ yú ŋgwa kɨrɨ yəɨ yu, nnɛ a ni nii nchɔchhɔ pi moŋ kikuoŋ moŋ ŋkhǐ, yú ŋgwa pighɔ pɔ ŋkɨŋ ŋkhǐ lɨʼɨ yó.
1 Jesus começou a ensinar outra vez na beira do lago da Galileia. A multidão que se ajuntou em volta dele era tão grande, que ele entrou e sentou-se num barco perto da praia, onde o povo estava.
2 A ni njɛʼi vugu ni ntou pa nnu moŋ luʼɔ chrà, moŋ pa nnu haʼaŋ a ni njɛʼi nu nɛ, a ni nchhu ni pugu ŋa.
2 Jesus usava parábolas para ensinar muitas coisas. Ele dizia:
3 “P̂əɨ yaʼo! Ŋoŋ chəɨ ni ma mbɔ fɔ ŋgə̄ɨ lɨʼɨ māʼaŋ mbhɛ̌.
3 — Escutem! Certo homem saiu para semear.
4 Nɔ haʼaŋ a ni māʼaŋ nu nɛ, pichəɨ gū shhɛmbua, pa mishi shwiʼi ŋkru.
4 E, quando estava espalhando as sementes, algumas caíram na beira do caminho, e os passarinhos comeram tudo.
5 Pichəɨ gū moŋ shhɛ ŋkwá, lɨʼɨ haʼaŋ ntou nchíʼa shi ki lɔ mbɔ nɛ, njiʼa ŋkɛkhɛ nthɛ ŋa nchíʼa shi ki lɔ njiɛŋ fɔ,
5 Outra parte das sementes caiu num lugar onde havia muitas pedras e pouca terra. As sementes brotaram logo porque a terra não era funda.
6 ndɔ minaoŋ ghà nthɛ, ntūoŋ vi, nthɛ ŋa a shini ndɔ mfāʼo ŋǐeŋ yi nɛ, a kāʼo mbraoprao ŋkhu.
6 Mas, quando o sol apareceu, queimou as plantas, e elas secaram porque não tinham raízes.
7 Pichəɨ mbhɛ̌ gū moŋ shishaʼa, shishaʼa yīʼɛ ŋkuʼɔ mfīgi vi, paʼa a lɔ ŋkuʼɔ ti njuŋ ntíɛŋ.
7 Outras sementes caíram no meio de espinhos, que cresceram e sufocaram as plantas. Por isso nada produziram.
8 Ndɔ pichəɨ pa mbhɛ̌ gū moŋ shhɛ shiʼi, ŋkhɛ̄ ŋkuʼɔ njuŋ. Pichəɨ yuŋ trɛi wuŋ, pichəɨ ntɨgao wuŋ, pichəɨ taʼa ŋkɨɨ.”
8 Mas as sementes que caíram em terra boa brotaram, cresceram e produziram na base de trinta, sessenta e até cem grãos por um.
9 Jishɔ lūgwi ŋa, “Ŋoŋ ŋa a fāʼo tə́nə nɛ, â yaʼo.”
9 E Jesus terminou, dizendo:
10 Ndɨɨ ŋa Jishɔ ni mbɔ təʼɨ vi nɛ, ŋgwa haʼaŋ pugu ni mbɔ yəɨ yu nɛ, pugu pa paanchrɔ ghaŋ younjiŋ pi thɔ njəɨ vi mbie vi ni njiŋ pa luʼɔ chrà pighɔ.
10 Quando a multidão foi embora, as pessoas que ficaram ali começaram, junto com os doze discípulos, a fazer perguntas a Jesus sobre parábolas .
11 A chhu ni pugu ŋa, “Minnwi tūgu pa nnu ŋa a ni mbɔ yi lə̄ɨŋ moŋ Shaʼafuoŋ yi ni pəɨ, ndɔ ni ŋgwa nduoŋ ŋa pugu lɔ njiʼi mbiŋ nɛ, ŋguoŋ nnu pɔ pi moŋ pa luʼɔ chrà,
11 Jesus disse a eles:
12 nnɛ ŋa,
12 para que olhem e não enxerguem nada e para que escutem e não entendam; se não, eles voltariam para Deus, e ele os perdoaria.
13 Jishɔ pie vugu ŋa, “Pəɨ lɔ nji njiŋ luʼɔ chrà yei? Ti pəɨ shi ŋkie pi nɛiŋ nji njiŋ ŋguoŋ pa luʼɔ chrà?
13 Então Jesus perguntou:
14 Ŋgaŋ māʼaŋ mbhɛ̌ māʼaŋ pi chrà Minnwi.
14 E continuou:
15 Pichəɨ pa ŋgwa ŋa pugu yaʼo chrà Minnwi nɛ pɔ pi nɔ mbhɛ̌ ŋa a gū shɛmbua. Pugu gha njaʼo, Shata kāʼo ndɔ ntɔthɔ mfuʼu chrà ghɔ ŋa pi chhu ni pugu nɛ.
15 Algumas pessoas que a ouvem são como as sementes que caíram na beira do caminho. Logo que ouvem, Satanás vem e tira a mensagem que foi semeada no coração delas.
16 Wuʼɔ nɛnnɛ, pichəɨ pa ŋgwa haʼaŋ pugu yaʼo chrà Minnwi nɛ pɔ nɔ pɛ mbhɛ̌ ŋa a gū moŋ shhɛ ŋkhwā nɛ. Pugu gha njaʼo chrà Minnwi, ŋkiʼi mbiŋ piŋ ni pwatua.
16 Outras pessoas são como as sementes que foram semeadas onde havia muitas pedras. Quando ouvem a mensagem, elas a aceitam logo com alegria;
17 Ndɔ paʼa ŋǐeŋ yugu lɔ ntɨnɨ, piŋ yugu wuʼɔ mbɔ pi nɔ kuo ndɨɨ, nnɛ ndɨɨ ŋa ŋgəʼɨ pugu pa mōoŋ nu thɔ nthɛ chrà Minnwi nɛ, pugu kāʼo mbāʼa ŋkǔnu yugu paʼa nɔ ghɔ.
17 mas depois de pouco tempo essas pessoas abandonam a mensagem porque ela não criou raízes nelas. E, quando por causa da mensagem chegam os sofrimentos e as perseguições, elas logo abandonam a sua fé.
18 Pichəɨ pa ŋgwa haʼaŋ pugu yaʼo chrà Minnwi nɛ pɔ nɔ pɛ mbhɛ̌ ŋa pi māʼaŋ a gu moŋ shishaʼa nɛ,
18 Ainda outras são parecidas com as sementes que foram semeadas no meio dos espinhos. Elas ouvem a mensagem,
19 ndɔ pa ghaghana nthɛ maoŋ nɔ yru nu moŋ yei chɔmbhi, pugu pa mifɨɨ ŋa pa fāʼo ghà nthɔ nɔ nɛ pugu pa shɔ̄rɔ nu pichəɨ pa maoŋ nduoŋ, nii njùʼɔ pugu mfīgi chrà ghɔ pugu kara mbɔ nɔ thɨ ki yuŋ ntíɛŋ.
19 mas, quando aparecem as preocupações deste mundo, a ilusão das riquezas e outras ambições, estas coisas sufocam a mensagem, e ela não produz frutos.
20 Ndɔ pɛ mbhɛ̌ maoŋ ŋa pi ni māʼaŋ moŋ shhɛ shiʼi nɛ pɛ ŋgwa haʼaŋ pugu yaʼo chrà Minnwi, mbiŋ ndɔ njuŋ ntíɛŋ, pichəɨ trɛi wuŋ, pichəɨ ntɨgao wuŋ, pichəɨ taʼa ŋkɨɨ nɛ.”
20 E existem aquelas pessoas que são como as sementes que foram semeadas em terra boa. Elas ouvem, e aceitam a mensagem, e produzem uma grande colheita: umas, trinta; outras, sessenta; e ainda outras, cem vezes mais do que foi semeado.
21 Jishɔ ghə̄ɨ shhɨ nchhu ŋa, “Yichəɨ ŋoŋ pɔ fɔ ŋa a ghà nii ni truka nda niʼiŋ laʼo mikru, ki laʼo kúoŋ, ki lɔ nūʼɔŋ pi ŋkuoŋ lɨʼɨ thi truka?
21 Jesus continuou:
22 “Yichəɨ yaoŋ lɔ mbɔ fɔ ŋa pi lə̄ɨŋ ŋa mbaʼa pi ma mieŋ ki nōoŋ lɨʼɨ wo, ki nnu ŋa pi kuru ŋa mbaʼa a ma mieŋ ki taoŋ lɨʼɨ liʼɛ.”
22 Pois tudo o que está escondido será descoberto, e tudo o que está em segredo será conhecido.
23 Jishɔ lūgwi ŋa, “S̈hesheŋoŋ mfāʼo tə́nə, â yaʼo.”
23 Se vocês têm ouvidos para ouvir, então ouçam.
24 A pɨnɨ nchhu ni pugu ŋa, “Pəɨ ywɛrɛ nnu haʼaŋ pəɨ yaʼo nɛ shiʼi. Yaoŋ ŋa pəɨ fɨʼɨ yaoŋ nɔ ghɔ mfɛ ni ŋoŋ nɛ, Minnwi shi ŋguʼɔ mfɨ̄ʼɨ pi moŋ ghɔ mfɛ ni pəɨ, ndɔ ŋguʼɔ mbɨnɨ mbīgi ntou yi ni pəɨ.
24 Disse também:
25 Nthɛ ŋa ni ŋoŋ ŋa a fāʼo nɛ, Minnwi shi mbīgi ntou yi, ndɔ ni ŋoŋ ŋa a lɔ mfāʼo nɛ, Minnwi shi ŋkwe shɨgɛi yɛ ŋa a fāʼo nɛ mbhɔ yu.”
25 Quem tem receberá mais; mas quem não tem, até o pouco que tem será tirado dele.
26 Jishɔ ghə̄ɨ shhɨ nchhu ŋa, “Yei nɔ haʼaŋ Shaʼafuoŋ Minnwi pɔ nɛ. Ŋoŋ lɔ̄gɔ mbhɛ̌ yaoŋ māʼaŋ,
26 Jesus disse:
27 ndhɛ nu ŋgūʼu nu moŋ pa tuʼu pugu pa naoŋchɨ, moŋ ŋguoŋ ndɨɨ ghɔ, mbhɛ̌ ghɔ khɛ̄ ŋkuʼɔ ndɔ paʼa a lɔ nji ŋkwaŋ haʼaŋ a kie nɛ.
27 Quer ele esteja acordado, quer esteja dormindo, ela brota e cresce, sem ele saber como isso acontece.
28 Shhɛ ghɔ chwīe mbhɛ̌ ghɔ kuʼɔ njuŋ, fǔoŋ yaoŋ pɔ ŋa a tua, mbra yi pɔ ŋa ŋkwéi yi taoŋ, nɛnnɛ ntíɛŋ yuŋ ŋkuoŋ ŋkwéi yi ghɔ.
28 É a própria terra que dá o seu fruto: primeiro aparece a planta, depois a espiga, e, mais tarde, os grãos que enchem a espiga.
29 Ndɨɨ ŋa ntíɛŋ ghɔ tɨnɨ nɛ, a kāʼo njɛ̄ pi kwōo nu nthɛ ŋa ndɨɨ kwōo kāʼo.”
29 Quando as espigas ficam maduras, o homem começa a cortá-las com a foice, pois chegou o tempo da colheita.
30 Jishɔ pie ŋa, “Mimfɛ pia māʼaŋ fɨʼɨ Shaʼafuoŋ Minnwi pi ni khɔ, pia shi mfɨ̄ʼɨ pi ni yəɨ luʼɔ chrà?
30 Jesus continuou:
31 A pɔ pi nɔ mbhɛ̌ yaoŋ mbɔ ŋkiɛŋ yi gɛ, ŋa ndɨɨ ŋa pi thɔ mbhī vi nɛ, a pɔ ndugwi mbhɛ̌ ŋa a yi gɛ nɛ ŋkuoŋ mbhi.
31 Ele é como uma semente de mostarda, que é a menor de todas as sementes.
32 Ndɔ ti ndɨɨ ŋa pi phi vi nɛ, a kuʼɔ ŋgū ŋkiɛŋ ndugwi mmɛ thɨ, ŋgāʼo nchaa ŋguoŋ maoŋ phi ghao moŋ nyìeŋ ghɔ, mfuʼu mɛmmɛ mbhɔ pi, nnɛ pa mishi thɔ ŋkrao nda pugu ŋkuoŋ pa mbhɔ pi.”
32 Mas, depois de semeada, cresce muito até ficar a maior de todas as plantas. E os seus ramos são tão grandes, que os passarinhos fazem ninhos entre as suas folhas.
33 Jishɔ shwei chrà Minnwi ni pugu moŋ ntou pa luʼɔ chrà nɔ pei, nɔ fɨʼɨ haʼaŋ a nthɛ pugu yaʼo nji nɛ.
33 Assim, usando muitas parábolas como estas, Jesus falava ao povo de um modo que eles podiam entender.
34 Jishɔ ni nshwei chrà Minnwi ni yú ŋgwa wuʼɔ moŋ pa luʼɔ chrà, ndɔ ndɨɨ ŋa a ni ŋguʼɔ mbɔ pi pugu pa ghaŋ younjiŋ pi nɛ, a fɨ̄ʼɨ ŋguoŋ nnu ntūgu ni pugu.
34 E só falava com eles usando parábolas, mas explicava tudo em particular aos discípulos.
35 A ni ŋga mbɔ ni fanaoŋ llɛ́ ghɔ, Jishɔ chhu ni pa ghaŋ younjiŋ pi ŋa, “Pia shāʼa ntaoŋ njiɛŋ hiŋ.”
35 Naquele dia, de tardinha, Jesus disse aos discípulos:
36 Pugu mieŋ yú ŋgwa pighɔ ndɔ̄gɔ vi wuʼɔ nɔ haʼaŋ a ni mbɔ nɛ moŋ kikuoŋ pugu pugu ghə̄ɨ. Pichəɨ pa kikuoŋ nduoŋ ni mbɔ fɔ.
36 Então eles deixaram o povo ali, subiram no barco em que Jesus estava e foram com ele; e outros barcos o acompanharam.
37 Mmɛ fiŋ gū moŋ ŋkhǐ, ntuŋ ŋkhǐ niʼiŋ moŋ kikuoŋ ti kikuoŋ thɔ ndɨnaoŋ lɨnaoŋ.
37 De repente, começou a soprar um vento muito forte, e as ondas arrebentavam com tanta força em cima do barco, que ele já estava ficando cheio de água.
38 Jishɔ ni mbɔ laʼo kikuoŋ, nūʼɔŋ thɔ yi ŋkuoŋ nuʼɔŋthɔ nthɔ ndhɛ nu, pugu thɔ ŋgūʼu vi nchhu ghɔ ŋa, “Masha, pia ŋkhu paʼa a lɔ mbɔ nnu vɛ?”
38 Jesus estava dormindo na parte detrás do barco, com a cabeça numa almofada. Então os discípulos o acordaram e disseram: — Mestre! Nós vamos morrer! O senhor não se importa com isso?
39 Jishɔ lɔllɔ tɔthɨ mbɨ̄ga fiŋ ghɔ, nchhu ni ŋkhǐ ŋa, “Ghɨghrɨ pɔ! Tithi!” Fɨfrəɨ ghɔ tithi, lɨʼɨ ya njū.
39 Então ele se levantou, falou duro com o vento e disse ao lago: O vento parou, e tudo ficou calmo.
40 A chhu ni pugu ŋa, “Pəɨ pɔgɔ pi gu khɔ? Pəɨ wuʼɔ mbiʼi ki lɔ mfāʼo piŋ?”
40 Aí ele perguntou:
41 Pɔgɔ gu nii vugu, pugu chhu ni noŋ pugu ŋa, “Ŋoŋ vei pɔ pi gɔ̌ kiʼɛ ŋa fiŋ pugu pa ŋkhǐ yaʼo nchò yi nɛ?”
41 E os discípulos, cheios de medo, diziam uns aos outros: — Que homem é este que manda até no vento e nas ondas?!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.