Marcos 1

Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Yei njɛ̄ pwa pishaʼakhɔ Jishɔ, mbɔ Ju ŋa Minnwi Chuʼɔ Ntaoŋ nɔ Ŋkwe nɛ, mbɔ Muuŋ Minnwi.
1 Este é o princípio das boas-novas a respeito de Jesus Cristo, o Filho de Deus.
2 Pi nāʼaŋ moŋ ŋwaʼaŋlɨ njəɨlɨʼɨ Minnwi mbɔ Ishaya ŋa,
2 Iniciou-se como o profeta Isaías escreveu: “Envio meu mensageiro adiante de ti, e ele preparará teu caminho.
3 Ŋoŋ chəɨ thɔ mfɛ gɛ̀ moŋ ŋkǔnu njó ŋa: ‘Pīri shɛndaoŋ Taathɔ,
3 Ele é uma voz que clama no deserto: ‘Preparem o caminho para a vinda do Senhor! Abram a estrada para ele!’”.
4 Nɛnnɛ, Jouŋ Ŋgaŋ Fɛ Ŋkhǐ ni nthɔ mbɔ moŋ ŋkǔnu njó nthɔ mfɛ ŋkhǐ ni ŋgwa, ndɔ nchīi nu ŋa, “Pəɨ pāʼa ŋkǔnu yəɨ ni phɨ, m̀fɛ ŋkhǐ ni pəɨ, Minnwi līʼɛ phɨ yəɨ.”
4 Esse mensageiro era João Batista. Ele apareceu no deserto, pregando o batismo como sinal de arrependimento para o perdão dos pecados.
5 Ŋguoŋ ŋgwa moŋ laʼataoŋ Judia, pugu pa ŋguoŋ ŋgwa Jerushalɛiŋ taoŋ ŋgə̄ɨ njəɨ vi, a kwe vugu ni ŋkhǐ moŋ nɨnəɨ Jodaŋ. Pugu yūa phɨ yugu.
5 Gente de toda a Judeia, incluindo os moradores de Jerusalém, saía para ver e ouvir João. Quando confessavam seus pecados, ele os batizava no rio Jordão.
6 Jouŋ ni māʼaŋ ndhwí ŋa pi chwīe pi ni ŋgì yichəɨ ŋkwaŋ minyieŋ pi mɛ̄iŋ ni kamela, ni ŋkandaŋ ŋgrào minyieŋ nɔ ntuʼu yi, maoŋ jɨ pi ni mbɔ ŋgwíŋ pugu pa llɔ̌ ŋkǔnu.
6 João vestia roupas tecidas com pelos de camelo, usava um cinto de couro e alimentava-se de gafanhotos e mel silvestre.
7 A ni nchīi nu ŋa, “Ŋoŋ ŋa a shi nthɔ njiŋ a nɛ ghaʼo nchaa a, paʼa ǹdɔ njiʼi ŋkāʼo ŋoŋ ŋa minthɛ ǹtuʼu noŋ a mfēi ŋkɨ̌ɨ tra yi nɛ.
7 João anunciava: “Depois de mim virá alguém mais poderoso que eu, alguém tão superior que não sou digno de me abaixar e desamarrar as correias de suas sandálias.
8 Mi ni ŋkwe vəɨ pi ni ŋkhǐ, ndɔ a shi ŋkwe vəɨ pi ni Jijwɛ Minnwi.”
8 Eu os batizo com água, mas ele os batizará com o Espírito Santo!”.
9 A ni mbɔ moŋ llɛ́ pighɔ, Jishɔ thɔ llɔ Nasharɛ moŋ Galili, Jouŋ kwe vi ni ŋkhǐ moŋ nɨnəɨ Jodaŋ.
9 Certo dia, Jesus veio de Nazaré da Galileia, e João o batizou no rio Jordão.
10 Jishɔ gha mbɨʼɨ noŋ yi ntaoŋ moŋ ŋkhǐ ghɔ nɛ, njəɨ po ŋaʼaŋ chomilaoŋ ghɔ, Jijwɛ Minnwi shwiʼi nu mbɨŋ yu mbɔ nɔ mintuʼɔlibuŋ.
10 Enquanto saía da água, viu o céu se abrir e o Espírito Santo descer sobre ele como uma pomba.
11 Ŋggì taoŋ po, nchhu nu ŋa, “Ɔ muuŋ a ŋa ŋ̀khwā, ǹja mfāʼo pwatua nthɛ ghɔ.”
11 E uma voz do céu disse: “Você é meu Filho amado, que me dá grande alegria”.
12 Wuʼɔ chomilaoŋ ghɔ, Jijwɛ ghɔ chwīe a ghə̄ɨ moŋ ŋkǔnu njó.
12 Em seguida, o Espírito conduziu Jesus ao deserto,
13 A ni mbɔ moŋ ŋkǔnu njó ghɔ nɔ khwɛ wuŋ llɛ́, Shata thɔ mōoŋ vi. A ni mbɔ fɔ pugu pa mimaoŋ mooŋ trǔ, ndɔ pa ghaŋ ntaoŋ Minnwi chhɔ ŋgɛ̄rɛ vi.
13 onde ele foi tentado por Satanás durante quarenta dias. Estava entre animais selvagens, e anjos o serviam.
14 Pi ni ŋga ŋkwo wɛ̄iŋ Jouŋ ti mfɨ̄nɨ, Jishɔ ghə̄ɨ Galili nthɔ nchīi ŋkɨ̀nɨ pwa pishaʼakhɔ Minnwi,
14 Depois que João foi preso, Jesus foi para a Galileia, onde anunciou as boas-novas de Deus.
15 nchhu nu ŋa, “Ndɨɨ kwo kāʼo, Shaʼafuoŋ Minnwi kwo para, pəɨ pāʼa ŋkǔnu yəɨ ni phɨ, ŋkara mbiŋ pwa pishaʼakhɔ.”
15 “Enfim chegou o tempo prometido!”, proclamava. “O reino de Deus está próximo! Arrependam-se e creiam nas boas-novas!”
16 Jishɔ ni ŋga nyīeŋ nu ŋkɨŋ mmɛ ŋkhǐ Galili, njəɨ Shemu pugu Andru ndǐŋ vi, pugu thɔ māʼaŋ ndáŋ moŋ ŋkhǐ, nthɛ ŋa pugu ni mbɔ pa ghaŋ ŋgunu.
16 Enquanto andava à beira do mar da Galileia, Jesus viu Simão e seu irmão André. Jogavam redes ao mar, pois viviam da pesca.
17 Jishɔ chhu ni pugu ŋa, “P̂əɨ yōu njiŋ a, ǹchwīe pəɨ pɔ ghaŋ wɛ̄iŋ ŋgwamishua.”
17 Jesus lhes disse: “Venham! Sigam-me, e eu farei de vocês pescadores de gente”.
18 Wuʼɔ ndɨɨ ghɔ pugu mieŋ ndáŋ pugu njōu njiŋ yi.
18 No mesmo instante, deixaram suas redes e o seguiram.
19 A ni ŋga nyīeŋ ŋgə̄ɨ shɨgɛi, njəɨ Jɛiŋ mbɔ muuŋ Shebedi pugu Jouŋ ndǐŋ vi, pugu pɔ moŋ kikuoŋ yugu ntaʼa pa ndáŋ pugu.
19 Pouco mais adiante, Jesus viu Tiago e João, filhos de Zebedeu, consertando redes num barco.
20 Wuʼɔ chomilaoŋ ghɔ Jishɔ mɛ̄iŋ vugu, pugu mieŋ tǎa vugu, mbɔ Shebedi, moŋ kikuoŋ pugu pa puoŋ fàʼa, njōu njiŋ Jishɔ.
20 Chamou-os de imediato e eles também o seguiram, deixando seu pai, Zebedeu, no barco com os empregados.
21 Pa Jishɔ ni ŋgə̄ɨ Kapanuŋ, wuʼɔ chomilaoŋ ghɔ, a gha mbɔ llɛ́ ji, a nii moŋ nda luoŋ Minnwi nthɔ njɛʼi ŋgwa.
21 Jesus e seus seguidores foram à cidade de Cafarnaum. Quando chegou o sábado, entrou na sinagoga e começou a ensinar.
22 Pa ŋgwa pɛ ŋa pugu ni njaʼo a yɛʼi nu nɛ ghrāo ŋkwaŋ haʼaŋ a ni njɛʼi nu nɛ, nthɛ ŋa a ni njɛʼi nɔ mmɛŋoŋ ŋa a fāʼo ghrɨ́, a shini ndɔ njɛʼi pi nɔ ghaŋ yɛʼi gɨ́ Mushi.
22 O povo ficou admirado com seu ensino, pois ele falava com verdadeira autoridade, diferentemente dos mestres da lei.
23 Wuʼɔ ndɨɨ ghɔ, yichəɨ ŋoŋ ni jijwɛ pɨphɨ nii moŋ nda luoŋ Minnwi yugu, ŋkə̄ɨ nchhu nu ŋa,
23 De repente, um homem ali na sinagoga, possuído por um espírito impuro, gritou:
24 “Pia fāʼo pi khɔ Jishɔ llɔ Nasharɛ? Ɔ thɔ pi nɔ pɨrɨ nu vigi? Ǹji ŋoŋ ŋa ɔ yie nɛ, ɔ yi taoŋtaoŋ llɔ mbhɔ Minnwi.”
24 “Por que vem nos importunar, Jesus de Nazaré? Veio para nos destruir? Sei quem é você: o Santo de Deus!”.
25 Jishɔ pɨ̄ga vi, nchhu nu ŋa, “Lɛrɛ laŋ ndɔ ntaoŋ mbɨŋ yu.”
25 “Cale-se!”, repreendeu-o Jesus. “Saia deste homem!”
26 Jijwɛ pɨphɨ ghɔ shwiʼi miprɨligi mbɨŋ yu, ŋga ŋkə̄ɨ ŋkiɛŋ ni njɨ, ntaoŋ mbɨŋ yu kiʼɛ.
26 Então o espírito impuro soltou um grito, sacudiu o homem violentamente e saiu dele.
27 Ŋguoŋ ŋgwa pighɔ ghrāo ti mbie noŋ pugu ŋa, “Yei pɔ pi khɔ? A pɔ pi yichəɨ ŋkwaŋ yɛʼi yaoŋ fhi! A fɛ gɨ́ nɔ mmɛŋoŋ ni ghrɨ́, njiʼi nthɛ pi ni pa jijwɛ pɨphɨ, pugu yaʼo vi.”
27 Todos os presentes ficaram admirados e começaram a discutir o que tinha acontecido. “Que ensinamento novo é esse?”, perguntavam. “Como tem autoridade! Até os espíritos impuros obedecem às ordens dele!”
28 Nthɛ pa nnu pei, ligi Jishɔ nɔ ŋoŋ ndiɛŋ ni nyīeŋ moŋ ŋguoŋ lɨʼɨ moŋ ŋguoŋ Galili ghao.
28 As notícias a respeito de Jesus se espalharam rapidamente por toda a região da Galileia.
29 Wuʼɔ chomilaoŋ ghɔ Jishɔ taoŋ moŋ nda luoŋ Minnwi ŋgə̄ɨ pugu pa Jɛiŋ ni Jouŋ nda Shemu pugu Andru.
29 Depois que Jesus saiu da sinagoga com Tiago e João, foram à casa de Simão e André.
30 Ndɨɨ ghɔ, ŋguŋ Shemu ni nthɔ ŋgɨ̄nɔ shɨ̀gao, pi shwei Jishɔ nɔ wuʼɔ ndɨɨ ghɔ.
30 A sogra de Simão estava de cama, com febre. Imediatamente, falaram a seu respeito para Jesus.
31 A thɔ ŋgwɛ̄iŋ mbhɔ yi mbɨʼɨ vi tɔthɨ, shɨ̀gao ghɔ kiʼi ndɔ ntaoŋtaoŋ, ŋguŋ shemu ghɔ fɛ maoŋ ni pugu.
31 Ele foi até ela, tomou-a pela mão e ajudou-a a levantar-se. A febre a deixou, e ela passou a servi-los.
32 Ni fanaoŋ ghɔ moŋ nii minaoŋ, pi thɔ ni ŋguoŋ ghaŋ ghɨ̌nɔ pugu pa ŋgwa ŋa pa miŋwɛiŋ ni ŋgana vugu nɛ.
32 Ao entardecer, depois que o sol se pôs, trouxeram a Jesus muitos enfermos e possuídos por demônios.
33 Ŋguoŋ ŋgwa moŋ mmɛ laʼataoŋ ghɔ kɨrɨ chonda ŋa a ni mbɔ fɔ nɛ.
33 Toda a cidade se reuniu à porta da casa para observar.
34 A yɨ̄gɨ ghɨ̌nɔ ntou ŋgwa pɛ ŋa pugu ni nthɔ ŋgɨ̌nɔ ŋkwaŋ ŋkwaŋ ghɨ̌nɔ nɛ, mfuʼu ntou pa miŋwɛiŋ. A shini ndɔ mfɛ shɨna ni sheshe miŋwɛiŋ nɔ chrā nu nthɛ ŋa pugu ni nji vi.
34 Então Jesus curou muitas pessoas que sofriam de diversas enfermidades e expulsou muitos demônios. Não permitia, porém, que os demônios falassem, pois sabiam quem ele era.
35 A ni ŋga mbɔ ŋkiɛŋ ni tutuʼu ki lɨʼɨ lɔ naa nja mfēi shiʼi, Jishɔ lɔllɔ ntaoŋ ŋgə̄ɨ lɨʼɨ ŋa ŋoŋ lɔ njiʼi mbɔ fɔ nɛ, nduoŋ Minnwi.
35 No dia seguinte, antes do amanhecer, Jesus se levantou e foi a um lugar isolado para orar.
36 Shemu pugu pa ŋgwa pɛ ŋa pugu pugu ni mbɔ kaʼa nɛ taoŋ nthɔ ntāʼa vi.
36 Mais tarde, Simão e os outros saíram para procurá-lo.
37 Pugu ni ŋga njəɨ vi, nchhu ghɔ ŋa, “Ŋguoŋ ŋgwa thɔ nɛ ntāʼa ghɔ.”
37 Quando o encontraram, disseram: “Todos estão à sua procura!”.
38 Ndɔ a chhu ni pugu ŋa, “Pia ghə̄ɨ moŋ pichəɨ pa laʼataoŋ, nnɛ ŋa minthɛ ǹchīi chrà ni pugu fɔ ŋkaa pugu, nthɛ ŋa mi ni nthɔ nthɛ pi yie.”
38 Jesus respondeu: “Devemos prosseguir para outras cidades e lá também anunciar minha mensagem. Foi para isso que vim”.
39 Nnɛ, a nyīeŋ moŋ ŋguoŋ Galili ghao, nthɔ nchīi chrà Minnwi moŋ pa nda luoŋ Minnwi ndɔ mfuʼu pa miŋwɛiŋ.
39 Então ele viajou por toda a região da Galileia, pregando nas sinagogas e expulsando demônios.
40 Ŋgaŋ ghɨnɔmbaluŋ thɔ njəɨ vi, ndɨ̄gəɨ vi, ŋkwi kwɛ́rɛ yi shhɛ nchhu ŋa, “Ɔ̈ ŋkhwā, ɔ chwīe mbɔ yi taoŋtaoŋ.”
40 Um leproso veio e ajoelhou-se diante de Jesus, implorando para ser curado: “Se o senhor quiser, pode me curar e me deixar limpo”.
41 Nthɛ kwoshɨnɨ ŋa Jishɔ ni mfāʼo nɛ, Jishɔ shwīi mbhɔ yi ŋkaoŋ vi, nchhu ghɔ ŋa, “Ŋ̀khwā. Pɔ yi taoŋtaoŋ.”
41 Cheio de compaixão, Jesus estendeu a mão e tocou nele. “Eu quero”, respondeu. “Seja curado e fique limpo!”
42 Wuʼɔ chomilaoŋ ghɔ ghɨnɔmbaluŋ mmɛ mbɨŋ yu, a gū yi taoŋtaoŋ.
42 No mesmo instante, a lepra desapareceu e o homem foi curado.
43 Nnɛ Jishɔ gha ŋkwo shūu tə́nə yi, nchhu ghɔ ŋa a ghə̄ɨ wuʼɔ ndɨɨ ghɔ.
43 Então Jesus se despediu dele com uma forte advertência:
44 Nchhu ghɔ ŋa, “Kiʼi nchhu ni shesheŋoŋ, ndɔ ghə̄ɨ nōoŋ noŋ yɔ ni ŋgaŋ fɛʼiŋgiɛŋ Minnwi a līi ghɔ, ndɔ mfɛ yaoŋ fɛʼiŋgiɛŋ nɔ haʼaŋ gɨ́ Mushi chhu nɛ, nɔ nōoŋ nu ŋa Minnwi yɨ̄gɨ ghɨ̌nɔ yɔ.”
44 “Não conte isso a ninguém. Vá e apresente-se ao sacerdote para que ele o examine. Leve a oferta que a lei de Moisés exige pela sua purificação. Isso servirá como testemunho”.
45 Ndɔ a taoŋ njɛ̄ chrā nu nnu pighɔ ki lɔ ŋgīʼɛ, nthɔ nchīi nnu pighɔ. Nchrā ti nchəɨŋ moŋ nthɨŋkwo ŋa Jishɔ kaŋ ni mfɛ paʼa a lɔ nuʼuŋ nii moŋ laʼa shhɛnte, a ni ŋkɨna pi moŋ pa lɨʼɨ ŋa ŋgwa shi ki lɔ mbɔ fɔ nɛ, ŋgwa llɔ moŋ ŋguoŋ ntəʼɨ ŋgə̄ɨ nthɔ njəɨ vi.
45 O homem, porém, saiu e começou a contar a todos o que havia acontecido. Por isso, em pouco tempo, grandes multidões cercaram Jesus, e ele já não conseguia entrar publicamente em cidade alguma. E, embora se mantivesse em lugares isolados, gente de toda parte vinha até ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.