Marcos 12

Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Nɛnnɛ Jishɔ jɛ̄ nthɔ nchrā nu ni pugu moŋ luʼɔ chrà. “Ŋoŋ chəɨ ni ma mbhī faaŋ ntíɛŋ thɨ yi, ŋkrao ŋkaʼa ŋgɨ̄ŋ nɔ ghɔ, ntou ŋkuʼɔ nɨ̄ɨ ntíɛŋ thɨ ghɔ ŋkhǐ yi taoŋ nɔ chwīe nu laʼo, ndɔ ŋkrao muuŋ nda tɔthɨ nɔ chhɔ nu fɔ ŋkɛ̄ʼi nyìeŋ. Nnɛ mfɛ ni ghaŋ fàʼa ŋa pugu lɨna nɔ ghɔ ŋga ŋkwōo maoŋ pugu pugu ghrā, ndhɔ kiʼɛ ŋgə̄ɨ laʼataoŋ nduoŋ.
1 Então Jesus começou a lhes ensinar por meio de parábolas: “Um homem plantou um vinhedo. Construiu uma cerca ao seu redor, um tanque de prensar e uma torre para o guarda. Depois, arrendou o vinhedo a alguns lavradores e partiu para um lugar distante.
2 Ndɨɨ ni ŋga ŋkāʼo nɔ kwōo nu ntíɛŋ thɨ yɛ, Ŋoŋ ghɔ taoŋ muuŋ fàʼa ni pa ghaŋ fàʼa pɛ ŋa a ghə̄ɨ ŋkwe ji ghrà ntíɛŋ thɨ ghɔ.
2 No tempo da colheita da uva, enviou um de seus servos para receber sua parte da produção.
3 Ndɔ pa ghaŋ fàʼa pighɔ wie muuŋ fàʼa yi ghɔ nduʼu vi ni mbhɔ yó.
3 Os lavradores agarraram o servo, o espancaram e o mandaram de volta de mãos vazias.
4 “A pɨnɨ nuʼuŋ ntaoŋ muuŋ fàʼa nduoŋ, pugu wie vi nɔ thɔ yi, nchwīe nnu lrithɔ mbɨŋ yu.
4 Então o dono da terra enviou outro servo, mas eles o insultaram e bateram na cabeça dele.
5 A pɨnɨ nuʼuŋ ntaoŋ yichəɨ pugu jwi vi, ŋguʼɔ nchwīe mbɨŋ ntou pichəɨ pi nɛnnɛ, ŋgwie pichəɨ, njwi pichəɨ.
5 O próximo servo que ele mandou foi morto. Outros servos que ele enviou foram espancados ou mortos,
6 A pɨnɨ mfāʼo taʼa ŋoŋ ŋa a nthɛ a taoŋ, mbɔ muuŋ vi ŋa a khwā nɛ, ndugwi yi a taoŋ vi ni pugu, nchhu nu ŋa, ‘Pugu shi mfāʼo pɔgɔ yɔ.’
6 até que só restou um: seu filho muito amado. Por fim, o dono o enviou, pois pensou: ‘Certamente respeitarão meu filho’.
7 “Ndɔ ghaŋ fàʼa pighɔ chhu ni noŋ pugu ŋa, ‘Yei njɨnda yi, pia chīri njwi vi maoŋ pi gū yia!’
7 “Os lavradores, porém, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
8 Pugu wɛ̄iŋ vi, njwi vi, mfuʼu khu yi moŋ nyìeŋ mīʼaŋ.
8 Então o agarraram, o mataram e jogaram seu corpo para fora do vinhedo.
9 “Ti ŋgaŋ nyìeŋ ghɔ shi nchwīe pi nɛiŋ kiʼɛ? A shi nthɔ njwi pa ghaŋ fàʼa pighɔ, mfɛ faaŋ ghɔ ni ŋgwa nduoŋ.
9 “O que vocês acham que o dono do vinhedo fará?”, perguntou Jesus. “Ele virá, matará os lavradores e arrendará o vinhedo a outros.
10 Pəɨ lɔ naa mɛ̄iŋ lɨʼɨ Ŋwaʼaŋlɨ Minnwi yei ŋa a chhu ŋa,
10 Vocês nunca leram nas Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular.
11 Yei fàʼa Taathɔ
11 Isso é obra do Senhor e é maravilhosa de ver’?”
12 Pa thishɨ ŋgwa Juu pighɔ ni nthɔ ntāʼa shɛndaoŋ nɔ wɛ̄iŋ nu mi, nthɛ ŋa pugu ni nji ŋa a chhu luʼɔ chrà yei nthɛ pi pugu, ndɔ pugu fāʼo pɔgɔ gu nthɛ yú ŋgwa ŋa pugu ni mbɔ fɔ nɛ, nnɛ mieŋ vi ŋgə̄ɨ ni vugu.
12 Os líderes religiosos queriam prender Jesus, pois perceberam que eram eles os lavradores maus a que Jesus se referia. No entanto, por medo da multidão, deixaram-no e foram embora.
13 Pugu taoŋ pa pichəɨ ŋgwa Farashi pugu pa pichəɨ pa ghaŋ younjiŋ Hɛrɔ, ŋa pugu ghə̄ɨ mbīri Jishɔ ŋgwɛ̄iŋ vi ni pa nnu ŋa a shi nchhu nɛ.
13 Mais tarde, os líderes enviaram alguns fariseus e membros do partido de Herodes com o objetivo de levar Jesus a dizer algo que desse motivo para o prenderem.
14 Pugu thɔ nchhu ghɔ ŋa, “Masha, pigi ji ŋa ɔ ghà nchrā nnu shini ki lɔ ndīi pi nnu ŋa ŋgwa pīʼi nu nɛ, ɔ shiʼa nōoŋ shieligi ni shesheŋoŋ, ɔ ghà njɛʼi nnu ŋa Minnwi tāʼa nu ŋa ŋgwa chwīe nɛ moŋ ndɨndɨ. A kāʼo ŋa pi pe taashi ni Kaisha ki ŋga? Pigi pe ki kiʼi pigi pe?”
14 Disseram: “Mestre, sabemos como o senhor é honesto. É imparcial e não demonstra favoritismo. Ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade. Agora, diga-nos: É certo pagar impostos a César ou não?
15 Ndɔ Jishɔ kwo yəɨ mbe yugu, nchhu ni pugu ŋa, “Pəɨ mōoŋ a ŋa? Pəɨ thɔ ni taʼa ndigi mbɨŋ nōoŋ njəɨ.”
15 Devemos pagar ou não?”. Jesus percebeu a hipocrisia deles e disse: “Por que vocês tentam me apanhar numa armadilha? Mostrem-me uma moeda de prata,
16 Pugu thɔ ni taʼa yi. A chhu ni pugu ŋa, “Yei thɔ gɔ̌ pugu ligi gɔ̌ ŋkuoŋ ghɔ?”
16 Quando lhe deram a moeda, ele disse: “De quem são a imagem e o título nela gravados?”. “De César”, responderam.
17 Jishɔ chhu ni pugu ŋa, “Pəɨ fɛ yaoŋ ŋa a yi Kaisha nɛ ni Kaisha, mfɛ yi Minnwi ni Minnwi.”Mbɨŋ ŋa pi ni māʼaŋ taashi nɔ nɛ|alt="The money that they were paying taxes with." src="hk00168c.tif" size="col" copy="Horace Knowles" ref="12:17"
17 “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele. Sua resposta os deixou muito admirados.
18 Pa ŋgwa Shadushi, ŋa pugu ni mbīʼi ŋa ŋoŋ shiʼa ŋkhu mbɨnɨ ŋkuʼɔ nɛ thɔ mbara Jishɔ, mbie vi ŋa,
18 Depois vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos, e perguntaram:
19 “Masha, Mushi ni nāʼaŋ gɨ́ yei mfɛ ni pigi ŋa, ŋoŋ ŋkhu mieŋ ŋgwɛ vi ki lɔ mfāʼo muuŋ, a yiʼi ŋa ndǐŋ vi, yi mimbia, tiʼi ndɔ̄gɔ ŋkugu ghɔ mbhi puoŋ nɔ ghɔ nɔ ligi ndǐŋ vi.
19 “Mestre, Moisés nos deu uma lei segundo a qual se um homem morrer sem deixar filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho que dará continuidade ao nome do irmão.
20 Pa lǐŋ pichəɨ ni mbɔ fɔ pi khwachəɨ mbɔ pimbia, fǔoŋ yi laŋ, ŋkhu ki lɔ mfāʼo puoŋ,
20 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos.
21 mbra yi laŋ miŋgwɛ ghɔ, ŋkhu ki lɔ mfāʼo puoŋ. Yichəɨ mbra yi wuʼɔ nɛnnɛ.
21 O segundo irmão se casou com a viúva, mas também morreu sem deixar filhos. Então o terceiro irmão se casou com ela.
22 Ti ŋguoŋ yugu pi khwachəɨ khu ki lɔ mfāʼo puoŋ. Ndugwi yi miŋgwɛ ghɔ khu ŋkaa yu.
22 O mesmo aconteceu até o sétimo irmão, e nenhum deixou filhos. Por fim, a mulher também morreu.
23 Ndwɛ, a lɛ ŋga mbɔ ndɨɨ yɛ ŋa ŋgwa lɛ mbɨnɨ ŋkuʼɔ nɛ, miŋgwɛ ghɔ pɔ pi yi gɔ̌, ŋa ŋguoŋ yugu pi khwachəɨ ni ŋkwo laŋ vi nɛ?”
23 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
24 Jishɔ khwɛ̄ ni pugu ŋa, “Yei lɔ mbɔ nnu ŋa a chwīe pəɨ fāaŋ nɛ? Nthɛ ŋa pəɨ lɔ nji Ŋwaʼaŋlɨ Minnwi ndɔ paʼa ndɔ nji ghrɨ́ Minnwi.
24 Jesus respondeu: “O erro de vocês está em não conhecerem as Escrituras nem o poder de Deus.
25 Nthɛ ŋa ŋgwa ghà ŋga ŋkuʼɔ moŋ gu paʼa ndɔ ndaŋ ndɔ paʼa ndɔ ŋgə̄ɨ láŋ, mbɔ pi nɔ pa ghaŋ ntaoŋ Minnwi po.
25 Pois, quando os mortos ressuscitarem, não se casarão nem se darão em casamento. Nesse sentido, serão como os anjos do céu.
26 “Ndɔ nthɛ nnu ŋgwa nɔ khu nu mbɨnɨ ŋkuʼɔ moŋ gu, pəɨ lɔ naa mɛ̄iŋ moŋ ŋwaʼaŋlɨ Mushi moŋ lɨʼɨ haʼaŋ a chrà nɔ nnu móŋoŋ thɔ muuŋ thɨ yuyuʼu nɛ, ŋkwaŋ haʼaŋ Minnwi ni nchrā ni Mushi fɔ, nchhu nu ŋa, ‘Mi Minnwi Abrahaŋ, mbɔ Minnwi Aiji, ni Minnwi Jakɔ?’
26 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, vocês não leram a esse respeito nos escritos de Moisés, no relato sobre o arbusto em chamas? Deus disse a Moisés: ‘Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’.
27 A lɔ njiʼi mbɔ pi Minnwi ŋgwa khu, a pɔ pi yi ŋgwa maoŋ. Pəɨ ya fāaŋ.”
27 Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos. Vocês estão completamente enganados!”.
28 Yichəɨ taʼa masha pa ghaŋ yɛʼi gɨ́ Mushi, ŋa a ni nthi fɔ njaʼo nnu ŋa pugu ni nchrā nu nɛ, gha njəɨ ŋa Jishɔ ŋkhwɛ̄ pa nnu pighɔ shiʼi, mbie vi ŋa, “A yəɨ kɨ̀na ŋa a chaa ŋguoŋ yi ghao?”
28 Um dos mestres da lei estava ali ouvindo a discussão. Ao perceber que Jesus tinha respondido bem, perguntou: “De todos os mandamentos, qual é o mais importante?”.
29 Jishɔ khwɛ̄ ŋa, “Yei kɨ̀na ŋa a chaa ŋguoŋ yi nɛ, ‘Yaʼo, ma Ishrae, Taathɔ mbɔ Minnwi yia wuʼɔ ju təʼɨ vi mbɔ Taathɔ.
29 Jesus respondeu: “O mandamento mais importante é este: ‘Ouça, ó Israel! O Senhor, nosso Deus, é o único Senhor.
30 A yiʼi ŋa ɔ khwā Taathɔ, mbɔ Minnwi yɔ, ni ŋguoŋ njùʼɔ yɔ ghao, ni ŋguoŋ nchə̌ɨ yɔ ghao, ni ŋguoŋ kwāʼa nu yɔ ghao, ni ŋguoŋ ghrɨ́ yɔ ghao.’
30 Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, de toda a sua mente e de todas as suas forças’.
31 Mbra yi pɔ yei, ‘Ɔ shi ŋkhwā taakuo yɔ nɔ haʼaŋ ɔ khwā noŋ yɔ nɛ.’ Yichəɨ kɨ̀na nduoŋ lɔ nuʼuŋ mbɔ fɔ ŋa a chaa pa pei.”
31 O segundo é igualmente importante: ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’. Nenhum outro mandamento é maior que esses”.
32 Ŋgaŋ yɛʼi gɨ́ Mushi chhu ghɔ ŋa, “Ɔ chhu a kāʼo, ma Masha. Ɔ ya nchhu shini ŋa Minnwi wuʼɔ ju təʼɨ vi ndɔ paʼa yichəɨ lɔ mbɔ nɔ Ju.
32 O mestre da lei respondeu: “Muito bem, mestre. O senhor falou a verdade ao dizer que há só um Deus, e nenhum outro.
33 A yiʼi ŋa ɔ khwā vi ni ŋguoŋ njùʼɔ yɔ pugu pa ŋguoŋ kwāʼa nu mɔ, ni ŋguoŋ ghrɨ́ yɔ ndɔ ŋkhwā taakuo yɔ nɔ haʼaŋ ɔ khwā noŋ yɔ nɛ. A pwa paa kɨ̀na yei nchaa fɛ nu minyieŋ ŋkuoŋ lɨʼɨ fɛʼiŋgiɛŋ pugu pa maoŋ fɛʼiŋgiɛŋ nduoŋ ni Minnwi.”
33 E sei que é importante amá-lo de todo o meu coração, de todo o meu entendimento e de todas as minhas forças, e amar o meu próximo como a mim mesmo. É mais importante que oferecer todos os holocaustos e sacrifícios exigidos pela lei”.
34 Jishɔ ni ŋga njəɨ ŋa a khwɛ̄ ni shiethɔ, a chhu ghɔ ŋa, “Ɔ kwo para mieŋ nu Minnwi shaʼa fùoŋ yi moŋ chɔmbhi yɔ.” Jɛ̄ ndɨɨ ghɔ, paʼa shesheŋoŋ lɔ nuʼuŋ moŋ mbie vi ni sheshe píe.
34 Ao perceber quanto o homem compreendia, Jesus disse: “Você não está longe do reino de Deus”. Depois disso, ninguém se atreveu a lhe fazer mais perguntas.
35 Nɔ haʼaŋ Jishɔ ni njɛʼi nu Nda Minnwi nɛ, a ni mbie ŋa, “Mimfɛ pa ghaŋ yɛʼi gɨ́ Mushi kie pi nɛiŋ nchhu ŋa Ju ŋa Minnwi Chuʼɔ Ntaoŋ nɔ Ŋkwe nɛ pɔ pi muuŋ Devi?
35 Mais tarde, enquanto ensinava o povo no templo, Jesus fez a seguinte pergunta: “Por que os mestres da lei afirmam que o Cristo é filho de Davi?
36 Jijwɛ Minnwi ni ŋkaoŋ njùʼɔ Devi a chhu ŋa,
36 O próprio Davi, falando por meio do Espírito Santo, disse: ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita até que eu humilhe seus inimigos debaixo de seus pés’.
37 Nduthɔ Devi mɛ̄iŋ Ju ŋa Minnwi Chuʼɔ Ntaoŋ nɔ Ŋkwe nɛ ni Taathɔ vi, a nthɛ a kie pi nɛiŋ mbɔ muuŋ vi?” Mmɛ kɨrɨ ŋgwa pighɔ yaʼo nnu ŋa Jishɔ ni nchhu nɛ ni pwanjuʼɔ.
37 Uma vez que Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”. E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Moŋ nnu ŋa Jishɔ ni njɛʼi nu nɛ, a ni nchhu ŋa, “P̂əɨ lɨna pa ghaŋ yɛʼi ŋgwa ni gɨ́ Mushi a pwa, pugu khwā nɔ nyīeŋ nu moŋ pa mɛmmɛ ndrawaʼa ndɔ ŋkhwā ŋa pi tuʼu noŋ nchrā ni pugu lɨʼɨ kaʼa,
38 Jesus também ensinou: “Cuidado com os mestres da lei! Eles gostam de se exibir com vestes longas e de receber saudações respeitosas quando andam pelas praças.
39 ŋkhwā chhɔ nu nɔ pa lɨʼɨ liɛŋ moŋ pa nda luoŋ Minnwi pugu pa lɨʼɨ jɨ.
39 E como gostam de sentar-se nos lugares de honra nas sinagogas e à cabeceira da mesa nos banquetes!
40 Pugu ghà nchīgi pa piŋgɛ kugu ŋkwe maoŋ pugu, luoŋ Minnwi yugu shɨga ni njɨ nnɛ ŋa ŋgwa yəɨ vugu nɔ pa ŋgwa taoŋtaoŋ. Yugu ŋgəʼɨ shi mbɔ yi wuwuru.”
40 No entanto, tomam posse dos bens das viúvas de maneira desonesta e, depois, para dar a impressão de piedade, fazem longas orações em público. Por causa disso, serão duramente castigados”.
41 Nɔ haʼaŋ Jishɔ ni nchhɔ yəɨ ŋkùŋ niʼiŋ pa yaoŋ fɛ́ Nda Minnwi nɛ, a ni chhɔ mbɛʼi ŋgwa nɔ haʼaŋ pugu niʼiŋ mbɨŋ moŋ ŋkùŋ niʼiŋ pa yaoŋ fɛ́ nɛ.
41 Jesus sentou-se perto da caixa de ofertas do templo e ficou observando o povo colocar o dinheiro. Muitos ricos contribuíam com grandes quantias.
42 Ntou pa ghaŋ fāʼo ni nthɔ niʼiŋ ntou mɛmmɛ mbɨŋ moŋ ŋkùŋ ghɔ. Miŋgwɛ ŋkugu chəɨ ŋa a ki ya mbou niʼiŋ paa puoŋ mi mbɨŋ ŋa p̈i nchīri a pɔ nɔ taʼa ndola.
42 Então veio uma viúva pobre e colocou duas moedas pequenas.
43 A mɛ̄iŋ pa ghaŋ younjiŋ pi yəɨ yu nchhu ni pugu ŋa, “Shishini, ǹchhu ni pəɨ ŋa, miŋgwɛ ŋkugu vei ŋa a pɔ pi mbou nɛ, fɛ nchaa ŋguoŋ ŋgwa ŋa pugu niʼiŋ pa mbɨŋ moŋ ŋkùŋ yaoŋ fɛ́ nɛ,
43 Jesus chamou seus discípulos e disse: “Eu lhes digo a verdade: essa viúva depositou na caixa de ofertas mais que todos os outros.
44 Nthɛ ŋa ŋguoŋ ŋgwa nduoŋ fuʼu maoŋ fɛ yugu shɨna ntou maoŋ ŋa pugu fāʼo nɛ, ndɔ miŋgwɛ vei moŋ pou yi fɛ ŋguoŋ yaoŋ ŋa a fāʼo nɔ yru nu ŋkuoŋ ghɔ nɛ.”
44 Eles deram uma parte do que lhes sobrava, mas ela, em sua pobreza, deu tudo que tinha”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.