Atos 27

Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Pi ni ŋga ŋkwo chhu ŋa pigi nii mitu ŋkhǐ ŋgə̄ɨ Itali, Feshitu chaʼa Pɔɔ pugu pa pichəɨ ghaŋ chə́ɨŋ mfɛ ni Julioŋ mbɔ nthishɨ taʼa ŋkɨɨ shoogɛ moŋ kwíe ntɨgao ŋkɨɨ shoogɛ ŋa pugu ni ŋkɛ̄ʼi fùoŋ Roma nɛ.
1 Quando foi decidido que devíamos navegar para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião chamado Júlio, do Batalhão Imperial.
2 Pigi nii moŋ mitu ŋkhǐ llɔ Adramitiuŋ, ŋa a ni ŋkwo tithi nɔ ghə̄ɨ nu moŋ lɨʼɨ kaoŋ pa mitu ŋkhǐ Eshia nɛ. Nchuʼɔ kiʼɛ njɛ̄ ghə̄ɨ nu, pigi pa Arishtaku, mbɔ ŋoŋ Mashedonia lɔ Teshalonika.
2 Embarcando num navio de Adramítio, que estava de partida para costear a província da Ásia, fizemo-nos ao mar, indo conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Mbhi gha ndaŋ pigi chəɨŋ Shidoŋ. Julioŋ ni nōoŋ pwapuŋ ni Pɔɔ, mieŋ vi ŋa a ghə̄ɨ njəɨ pa taannu pi, nji ŋa pugu shi mfɛ pa yaoŋ ŋa a pou nɛ ghɔ.
3 No dia seguinte, chegamos a Sidom. Júlio, tratando Paulo com humanidade, permitiu que ele fosse ver os amigos e obter assistência.
4 Pigi lɔllɔ fɔ, ndɔ nthɛ ŋa fɨfrəɨ ni nthɔ nu pi llɔ ŋgei ŋa pigi ni ŋgə̄ɨ nu fɔ nɛ, pigi nyīeŋ ni pie pi ŋgei ŋkhǐ yɛ ŋa ŋkǔnu Shaipru ni ŋkɨʼɨ fɨfrəɨ ki a lɔ nchəɨŋ fɔ nɛ.
4 Partindo dali, navegamos ao abrigo da ilha de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Pigi shāʼa ntiri ŋkɨŋ Shilishia pugu Pamfilia nchəɨŋ Mura moŋ Lishia.
5 E, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Ŋga nchəɨŋ fɔ, nthishɨ pa taʼa ŋkɨɨ shoogɛ ghɔ yəɨ mitu ŋkhǐ a llɔ Alɛshandria ŋgə̄ɨ nu Itali, a niʼiŋ vigi moŋ ghɔ.
6 Nesse porto, o centurião encontrou um navio de Alexandria, que estava de partida para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Pigi nyīeŋ pɔpɔrɔ nɔ yichəɨ fɨʼɨ llɛ, ntɔgɔ moŋ ghaghaʼa nchəɨŋ Kinidu. Fɨfrəɨ shini ndɔ mieŋ vigi ŋa pigi nuʼuŋ ŋguʼɔ mbīgi nyīeŋ ŋgə̄ɨ nu ŋgei ghɔ, nthɛ yie ghɔ, pigi nyīeŋ ŋgei ŋkǔnu yɛ ŋa ŋkǔnu Krɛtɛ ni ŋkɨʼɨ fɨfrəɨ nɔ chəɨŋ nu fɔ nɛ, ntɔgɔ yəɨ Shalmone.
7 Navegando vagarosamente muitos dias, foi com dificuldade que chegamos às imediações de Cnido. Não nos sendo permitido prosseguir, por causa do vento contrário, navegamos ao abrigo de Creta, na altura de Salmona.
8 Pigi wuʼɔ nyīeŋ pi ŋkɨŋ wéi, nyīeŋ ni ghaghaʼa ti ŋgə̄ɨ nchəɨŋ lɨʼɨ ŋa pi mɛ̄iŋ ni Lɨʼɨ Kaoŋ Pie Juju, yəɨ mmɛ laʼataoŋ ŋa pi mɛ̄iŋ ni Lashia nɛ.
8 Costeando a ilha com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Pigi ni nchhɔ fɔ nɔ ŋkiɛŋ ntaaŋ ndɨɨ, ti ŋgə̄ɨ nchəɨŋ yichəɨ fɨʼɨ ndɨɨ ŋa nyīeŋ nu moŋ ŋkhǐ ya ŋgaʼa, nthɛ ŋa njiʼi nthɛ pi mmɛ llɛ́ jī ŋkhǐ pa Juu ni ŋkwo tɔgɔ. Nnɛ Pɔɔ fɛ ntɨ́gɨ ni pugu,
9 Depois de muito tempo, tendo-se tornado a navegação perigosa, e já passado o tempo do Dia do Jejum, Paulo os aconselhou,
10 nchhu nu ŋa, “Mmɛ ŋgwa, ǹjəɨ ŋa nyìeŋ yia llɔ hɛiŋ ŋgə̄ɨ nu shhɨ shi mfɛ ŋgəʼɨ. Ntou phɛ shi mbɔ, ki lɔ ŋguʼɔ mbɔ pi ni pa maoŋ ŋa pia tiɛŋ nɛ, pugu pa mitu ŋkhǐ, ti mfɛ ni chɔmbhi yia.”
10 dizendo: — Senhores, vejo que a viagem vai ser trabalhosa, com dano e muito prejuízo, não só da carga e do navio, mas também da nossa vida.
11 Ndɔ nthishɨ pa taʼa ŋkɨɨ shoogɛ ghɔ, yaʼo pi nnu yɛ ŋa ŋgaŋ shūgu mitu ŋkhǐ ghɔ, pugu ŋgaŋ mitu ŋkhǐ ghɔ chhu nɛ, paʼa ndɔ njaʼo pi yɛ ŋa Pɔɔ chhu nɛ.
11 Porém o centurião dava mais crédito ao piloto e ao mestre do navio do que ao que Paulo dizia.
12 Lɨʼɨ kaoŋ pie ghɔ shini ndɔ njiʼi mbɔ ŋkiɛŋ lɨʼɨ chhɔ moŋ laoŋ, nthɛ yie ntou ŋgwa ni ŋkhwā yugu ŋa pi lɔllɔ fɔ nnɛ ŋa pugu paʼo nshāʼa ŋkhǐ ntaoŋ Foniti nɔ haʼaŋ ä njiʼɛ, nnɛ ŋa minthɛ pugu chhɔ fɔ moŋ laoŋ. Foniti lɨʼɨ kaoŋ pie moŋ laʼataoŋ Krɛtɛ ŋa a nūaŋ ŋgə̄ɨ ni ŋgei mbhɔ ŋkwrɛi pugu pa ŋgei mbhɔ jɨ ŋgei nii minaoŋ.
12 Não sendo o porto próprio para invernar, a maioria deles era de opinião que deviam partir dali, para ver se podiam chegar a Fenice e aí passar o inverno, visto ser um porto de Creta, que olha para o noroeste e para o sudoeste.
13 Muuŋ fɨfrəɨ ni ŋga njɛ̄ ntɔgɔ nu llɔ mbiɛŋ, pa ghaŋ shūgu mitu ŋkhǐ pīʼi ŋa minthɛ pugu paʼo ti ŋgə̄ɨ nchəɨŋ nɔ haʼaŋ pugu ki pīʼi nɛ, nnɛ pugu fuʼu ŋgùʼɔ wɛ̄iŋ pie moŋ ŋkhǐ, nchhwi ti nja mbara ŋkɨŋ ŋkhǐ Krɛtɛ.
13 Soprando brandamente o vento sul, e pensando eles ter alcançado o que desejavam, levantaram âncora e foram costeando mais de perto a ilha de Creta.
14 Ndɔ a ni ŋga ndara, mmɛ fɨfrəɨ ŋa a ghà ntaoŋ ŋgei mbhɔ ŋkwrɛi shaʼa minaoŋ tiri llɔ ŋkuoŋ ŋkǔnu Krɛtɛ.
14 Entretanto, não muito depois, desencadeou-se, do lado da ilha, um tufão de vento, chamado Euroaquilão.
15 Mmɛ fɨfrəɨ ghɔ ni ŋga ŋgwɛ̄iŋ mitu ŋkhǐ, a ghaʼa ni pigi nɔ yɨna nu fɨfrəɨ ghɔ ni mitu ŋkhǐ yigi, nnɛ, pigi mieŋ fɔ fɨfrəɨ ghɔ tiɛŋ vigi ŋgə̄ɨ nu nɔ.
15 O navio foi arrastado com violência e, sem poder resistir ao vento, cessamos a manobra e nos fomos deixando levar.
16 Pigi ni ŋga nchəɨŋ mbiɛŋ njiŋ muuŋ ŋkǔnu Kauda, ŋkǔnu ghɔ kɨʼɨ fɨfrəɨ ghɔ ni pigi. Pigi paʼo fɔ moŋ puoŋ pimbia ti ŋkaa ŋkwe muuŋ pie ŋa mmɛ mitu ŋkhǐ ghɔ ni nshūu nu nɛ ki a lɔ mbɨrɨ.
16 Passando ao abrigo de uma ilhota chamada Cauda, com dificuldade conseguimos recolher o bote.
17 Pugu shūu muuŋ pie ghɔ niʼiŋ moŋ mmɛ mitu ŋkhǐ, ŋkrao mitu ŋkhǐ ghɔ ni ŋkɨ̌ɨ ŋa kiʼi a shɨna. Nthɛ ŋa pugu ni mbɔgɔ ŋa pie shi ntei ni njɨ ŋgə̄ɨ ŋkuʼɔ ŋkuoŋ gwí ni ŋgei ŋkɨŋ ŋkhǐ Libia nɛ, pugu shwiʼi ŋgùʼɔ lɨʼɨ mitu ŋkhǐ moŋ ŋkhǐ. Mieŋ mitu ŋkhǐ ghɔ kəʼɨ ghɔ fɨfrəɨ ghə̄ɨ nu ni ju pɔpɔrɔ.
17 Tendo içado o bote, os marinheiros usaram de todos os meios para reforçar o navio com cabos de segurança. E, temendo que fossem encalhar nos bancos de areia de Sirte, desceram as velas e foram à deriva.
18 Nɔ haʼaŋ fiŋ tɨtɨnɨ ghɔ ni ŋguʼɔ nthɔ ŋgə̄ɨ nu shhɨ nɛ, mbhi gha ndaŋ pugu fuʼu pa maoŋ pugu moŋ mitu ŋkhǐ ghɔ māʼaŋ nu ŋkhǐ.
18 Açoitados severamente pela tormenta, no dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 A gha mbɔ trɛi llɛ́, nɔ haʼaŋ fɨfrəɨ ghɔ ni njɛ̄ nɛ, pugu fuʼu pa maoŋ mitu ŋkhǐ ghɔ ni yugu mbhɔ māʼaŋ nu ŋkhǐ.
19 E, no terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Nɔ ntou llɛmbhi, paʼa pigi lɔ njəɨ ligi minaoŋ ki pa fɨ́nəɨ, fɨfrəɨ ghɔ wuʼɔ mbīgi pigi ntɨnɨ nu. Ndugwi yi, pigi khɛ noŋ yigi ki lɔ nuʼuŋ mbīʼi ŋa pigi shi ndūgu.
20 E, não aparecendo, havia já alguns dias, nem sol nem estrelas, caindo sobre nós grande tempestade, dissipou-se, afinal, toda a esperança de salvamento.
21 Nthɛ ŋa pugu ni ŋkwo pɔ nɔ ntaaŋ ndɨɨ ki lɔ mfāʼo maoŋ jɨ nɛ, Pɔɔ lɔllɔ kiʼɛ nthithi tɔthɨ nchhu ŋa, “Ŋgwa paŋ, pəɨ kaŋ ni njaʼo nnu ŋa mi ni nchhu nɛ, ki lɔ nuʼuŋ nshūgu mitu ŋkhǐ ŋgə̄ɨ nɔ Krɛtɛ, yei phɛ shi kaŋ nì nuʼuŋ nii via.
21 Havendo todos estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: — Senhores, na verdade, era preciso terem-me atendido e não partir de Creta, para evitar este dano e perda.
22 P̂əɨ fāʼo tɨnɨnjuʼɔ ndwɛ nthɛ ŋa mbaʼa thɔ ŋoŋ nuʼuŋ mbhɛ, a shi ŋguʼɔ mbhɛ mitu ŋkhǐ.
22 Mas agora aconselho que tenham coragem, porque nenhuma vida se perderá, mas somente o navio.
23 Nthɛ ŋa ni tuʼu yɛ ŋa a tɔgɔ nɛ, ŋgaŋ ntaoŋ Minnwi ŋa m̀bɔ pi ji ndɔ ŋgaʼo vi nɛ thɔ vəɨ,
23 Porque, esta mesma noite, um anjo do Deus a quem pertenço e a quem sirvo, esteve comigo,
24 nchhu ŋa, ‘Kiʼi fāʼo pɔgɔ gu, ma Pɔɔ, ɔ shi ŋguʼɔ nthi sháʼa shhɨ Kaisha. Minnwi kwo kwe ŋguoŋ ŋgwa ŋa pəɨ pugu nyīeŋ nu kaʼa moŋ mitu ŋkhǐ nɛ.’
24 dizendo: “Paulo, não tenha medo! É preciso que você compareça diante de César, e eis que Deus, por sua graça, lhe deu todos os que navegam com você.”
25 Nɛnnɛ, p̂əɨ fāʼo wɛ̄iŋ njùʼɔ, ma ŋgwa paŋ, nthɛ ŋa m̀fāʼo tɨnɨnjuʼɔ mbɨŋ Minnwi ŋa a shi ŋguʼɔ mbɔ pi nɔ haʼaŋ pi shwei a nɛ.
25 Portanto, senhores, tenham coragem! Pois eu confio em Deus que tudo vai acontecer conforme me foi dito.
26 Fɨfrəɨ shi ŋguʼɔ ndɔ̄gɔ via ŋgə̄ɨ ŋkaoŋ ŋkuoŋ gwí ŋkɨŋ muuŋ ŋkǔnu titri ŋkhǐ.”
26 Porém é necessário que sejamos arrastados para alguma ilha.
27 Pigi ni ŋga ŋkwo pɔ moŋ ŋkhǐ nɔ khwɛnchrɔ tuʼu nthɔ nshāʼa ŋkhǐ ŋa pi mɛ̄iŋ ni Adria nɛ, pa ghaŋ shūgu mitu ŋkhǐ tha ŋa pi chhɔ mbara nu mbhi.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós batidos de um lado para outro no mar Adriático, por volta da meia-noite os marinheiros pressentiram que se aproximavam de alguma terra.
28 Pugu chu ŋgùʼɔ ŋkuoŋ ŋkɨɨ, māʼaŋ moŋ ŋkhǐ, njəɨ ŋa nthi ŋkhǐ paa wuŋ mbhɔ, nɔ ŋkāoŋ nu shhɛ. Ŋga mbɨnɨ ŋgə̄ɨ shɨgɛi, māʼaŋ njəɨ ŋa nthi ŋkhǐ tiɛŋnchrɔ mbhɔ nɔ kāoŋ nu shhɛ.
28 E, lançando a sonda, viram que a profundidade era de trinta e seis metros. Passando um pouco mais adiante, tornando a lançar a sonda, viram que a profundidade era de vinte e sete metros.
29 Pɔgɔ gu wɛ̄iŋ vugu ŋa mitu ŋkhǐ shi nchhwi ŋgùʼɔ, nthɛ yie ghɔ, pugu māʼaŋ khwɛ ŋgùʼɔ lɨ̄ʼɨ pie moŋ ŋkhǐ llɔ njiŋ mitu ŋkhǐ, nduoŋ Minnwi ŋa mbhi laŋ.
29 E, receosos de que fôssemos atirados contra lugares rochosos, lançaram da popa quatro âncoras e oravam para que rompesse o dia.
30 Pa ghaŋ shūgu mitu ŋkhǐ ni ŋga ntāʼa nu ntei ntaoŋ moŋ mitu ŋkhǐ ghɔ, pugu shwiʼi muuŋ kikuoŋ moŋ ŋkhǐ mfɨ̄ɨ nu ŋa pugu ghə̄ɨ pi thɔ mitu ŋkhǐ lɨʼɨ chu ŋgùʼɔ lɨ̄ʼɨ pie fɔ.
30 Nisto os marinheiros tentaram escapar do navio. Arriaram o bote no mar, a pretexto de que iam largar âncoras da proa.
31 Ndɔ Pɔɔ chhu ni nthishɨ pa taʼa ŋkɨɨ shoogɛ pugu pa pichəɨ shoogɛ ŋa, “Ŋgwa pei mieŋ ki kɨna moŋ mitu ŋkhǐ, kaŋ mbaʼa pəɨ lūgu.”
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: — Se estes não permanecerem a bordo, vocês não poderão se salvar.
32 Nnɛ, pa shoogɛ pighɔ yaʼa ŋkɨɨ kikuoŋ ghɔ mieŋ.
32 Então os soldados cortaram os cabos do bote e o deixaram afastar-se.
33 Ŋkaoŋ mbhi maa ndaŋ, Pɔɔ kɔnɔ ŋguoŋ yugu ghao ŋa pugu jɨ maoŋ, nchhu nu ŋa, “A khwɛnchrɔ llɛ́ shiʼa ŋa pəɨ ywɛrɛ nu moŋ fiŋthɔ, ki lɔ njɨ maoŋ ki njwɛʼi yaoŋ.
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que se alimentassem, dizendo: — Hoje é o décimo quarto dia em que, esperando, vocês estão sem comer, não tendo provado nada.
34 Nthɛ yie ghɔ, ŋ̀kɔnɔ vəɨ ŋa pəɨ jɨ maoŋ nɛnnɛ ŋa a shi ŋkwe vəɨ nthɛ ŋa njiʼi nthɛ pi taʼa ŋgiithɔ yəɨ, mbaʼa a phɛ.”
34 Por isso peço que comam alguma coisa, pois disto depende a sobrevivência de vocês. Porque nenhum de vocês perderá nem mesmo um fio de cabelo.
35 Pɔɔ ni ŋga nchhu nnu yei, ndɔ̄gɔ brɛi, ŋga ntōo Minnwi shhɨ ŋguoŋ yugu ghao, mbəʼɨ njɛ̄ kru nu.
35 Tendo dito isto, pegando um pão, deu graças a Deus na presença de todos e, depois de o partir, começou a comer.
36 Njùʼɔ ŋguoŋ yugu gū, pugu jɛ̄ jɨ nu maoŋ.
36 Todos ficaram mais animados e se puseram também a comer.
37 Ŋguoŋ yigi ghao moŋ mitu ŋkhǐ ghɔ ni mbɔ paa ŋkɨɨ ni khwachəɨ wuŋ ni ndigi yi ntɨgao.
37 Estávamos no navio duzentas e setenta e seis pessoas ao todo.
38 Pugu ni ŋga njɨ ti njru, ŋkɛrɛ pichəɨ pa pìɛŋ maoŋ jɨ māʼaŋ moŋ ŋkhǐ nnɛ ŋa pie yīʼɛ.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, jogando o trigo no mar.
39 Mbhi ni ŋga ndaŋ, paʼa pugu lɔ nji lɨʼɨ ŋkɨŋ ŋkhǐ ghɔ, ndɔ pugu ni njəɨ muuŋ loo ŋkhǐ ni gwí fɔ nthɔ njwɛrɛ nu ŋa ä njiʼɛ pugu kuʼɔ ni mitu ŋkhǐ fɔ ŋkuoŋ shhɛ.
39 Quando amanheceu, não reconheceram a terra, mas avistaram uma enseada, onde havia uma praia. Então consultaram entre si se não podiam encalhar ali o navio.
40 Nnɛ pugu yaʼa ŋkɨɨ ŋgùʼɔ lɨ̄ʼɨ pie, mieŋ a yie moŋ ŋkhǐ. Wuʼɔ ndɨɨ ghɔ pugu pɨnɨ njaʼa ŋkɨɨ ŋkuoŋ yaoŋ shūgu mitu ŋkhǐ laʼo mitu ŋkhǐ, ŋkuʼɔ mmɛ kaoŋ ndhwí fɨfrəɨ tɔthɨ, fɨfrəɨ chi vugu kiʼɛ pugu ghə̄ɨ nu ŋkɨŋ mbhi.
40 Cortando os cabos das âncoras, deixaram que ficassem no mar. Soltaram também as amarras do leme. E, alçando a vela de proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Ndɔ mitu ŋkhǐ ghɔ chhwi ŋkuoŋ gwí ŋkwá, ndɨʼɨ ntithi ki lɔ nchəɨŋ ŋkɨŋ mbhi. Thɔ mitu ŋkhǐ lɨʼɨ, mmɛ fiŋ ghɔ nwīʼiŋ laʼo mitu ŋkhǐ kraokrao.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam ali o navio; a proa encravou-se e ficou imóvel, mas a popa se despedaçava pela violência das ondas.
42 Pa shoogɛ kāʼa nɔ jwi nu pa ghaŋ chə́ɨŋ nnɛ ŋa kiʼi kaŋ taʼa ŋoŋ vugu paʼo ŋkhǐ ntei.
42 O parecer dos soldados era que os presos deviam ser mortos, para que nenhum deles fugisse nadando.
43 Ndɔ nthishɨ pa taʼa ŋkɨɨ shoogɛ tāʼa nu ŋkwe Pɔɔ nnɛ ndāa ŋa kiʼi pugu chwīe nnu ŋa pugu ni ŋkāʼa nu nɛ. A ka fɛ pi gɨ́ ni pɛ ŋa pugu ji paʼo nu ŋkhǐ nɛ, ŋa pugu lli nchəɨŋ moŋ ŋkhǐ mbaʼo ŋkhǐ ntaoŋ mbhi.
43 Mas o centurião, querendo salvar Paulo, impediu-os de fazer isso. Ordenou que os que soubessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Pɨgəɨ ŋgwa younjiŋ yugu: pichəɨ taoŋ ŋkuoŋ pa krao pilaŋ, pichəɨ taoŋ pi ŋkuoŋ krao mitu ŋkhǐ, nɛnnɛ, ŋguoŋ yugu ghao chəɨŋ mbhi ki kàʼa.Mitu ŋkhǐ shɨna ni Pɔɔ|alt="Water vehicle breaks with Paul" src="45_Acts27 44_Shipwreck-Paul&PassengersAshore.tif" size="col" copy="Gordon Thompson" ref="27:44"
44 Quanto aos demais, que se salvassem, uns, em tábuas, e outros, em destroços do navio. E foi assim que todos se salvaram em terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.