Atos 27

Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Pi ni ŋga ŋkwo chhu ŋa pigi nii mitu ŋkhǐ ŋgə̄ɨ Itali, Feshitu chaʼa Pɔɔ pugu pa pichəɨ ghaŋ chə́ɨŋ mfɛ ni Julioŋ mbɔ nthishɨ taʼa ŋkɨɨ shoogɛ moŋ kwíe ntɨgao ŋkɨɨ shoogɛ ŋa pugu ni ŋkɛ̄ʼi fùoŋ Roma nɛ.
1 Como se determinou que havíamos de navegar para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião por nome Júlio, da Coorte Augusta.
2 Pigi nii moŋ mitu ŋkhǐ llɔ Adramitiuŋ, ŋa a ni ŋkwo tithi nɔ ghə̄ɨ nu moŋ lɨʼɨ kaoŋ pa mitu ŋkhǐ Eshia nɛ. Nchuʼɔ kiʼɛ njɛ̄ ghə̄ɨ nu, pigi pa Arishtaku, mbɔ ŋoŋ Mashedonia lɔ Teshalonika.
2 E, embarcando nós em um navio adramitino, partimos navegando pelos lugares da costa da Ásia, estando conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Mbhi gha ndaŋ pigi chəɨŋ Shidoŋ. Julioŋ ni nōoŋ pwapuŋ ni Pɔɔ, mieŋ vi ŋa a ghə̄ɨ njəɨ pa taannu pi, nji ŋa pugu shi mfɛ pa yaoŋ ŋa a pou nɛ ghɔ.
3 E chegamos no dia seguinte a Sidom, e Júlio, tratando Paulo humanamente, lhe permitiu ir ver os amigos, para que cuidassem dele.
4 Pigi lɔllɔ fɔ, ndɔ nthɛ ŋa fɨfrəɨ ni nthɔ nu pi llɔ ŋgei ŋa pigi ni ŋgə̄ɨ nu fɔ nɛ, pigi nyīeŋ ni pie pi ŋgei ŋkhǐ yɛ ŋa ŋkǔnu Shaipru ni ŋkɨʼɨ fɨfrəɨ ki a lɔ nchəɨŋ fɔ nɛ.
4 E, partindo dali, fomos navegando abaixo de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Pigi shāʼa ntiri ŋkɨŋ Shilishia pugu Pamfilia nchəɨŋ Mura moŋ Lishia.
5 E, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Ŋga nchəɨŋ fɔ, nthishɨ pa taʼa ŋkɨɨ shoogɛ ghɔ yəɨ mitu ŋkhǐ a llɔ Alɛshandria ŋgə̄ɨ nu Itali, a niʼiŋ vigi moŋ ghɔ.
6 Achando ali o centurião um navio de Alexandria, que navegava para a Itália, nos fez embarcar nele.
7 Pigi nyīeŋ pɔpɔrɔ nɔ yichəɨ fɨʼɨ llɛ, ntɔgɔ moŋ ghaghaʼa nchəɨŋ Kinidu. Fɨfrəɨ shini ndɔ mieŋ vigi ŋa pigi nuʼuŋ ŋguʼɔ mbīgi nyīeŋ ŋgə̄ɨ nu ŋgei ghɔ, nthɛ yie ghɔ, pigi nyīeŋ ŋgei ŋkǔnu yɛ ŋa ŋkǔnu Krɛtɛ ni ŋkɨʼɨ fɨfrəɨ nɔ chəɨŋ nu fɔ nɛ, ntɔgɔ yəɨ Shalmone.
7 E, como por muitos dias navegássemos vagarosamente, havendo chegado apenas defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos abaixo de Creta, junto de Salmona.
8 Pigi wuʼɔ nyīeŋ pi ŋkɨŋ wéi, nyīeŋ ni ghaghaʼa ti ŋgə̄ɨ nchəɨŋ lɨʼɨ ŋa pi mɛ̄iŋ ni Lɨʼɨ Kaoŋ Pie Juju, yəɨ mmɛ laʼataoŋ ŋa pi mɛ̄iŋ ni Lashia nɛ.
8 E, costeando-a dificilmente, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Pigi ni nchhɔ fɔ nɔ ŋkiɛŋ ntaaŋ ndɨɨ, ti ŋgə̄ɨ nchəɨŋ yichəɨ fɨʼɨ ndɨɨ ŋa nyīeŋ nu moŋ ŋkhǐ ya ŋgaʼa, nthɛ ŋa njiʼi nthɛ pi mmɛ llɛ́ jī ŋkhǐ pa Juu ni ŋkwo tɔgɔ. Nnɛ Pɔɔ fɛ ntɨ́gɨ ni pugu,
9 Passado muito tempo, e sendo já perigosa a navegação, pois também o jejum já tinha passado, Paulo os admoestava,
10 nchhu nu ŋa, “Mmɛ ŋgwa, ǹjəɨ ŋa nyìeŋ yia llɔ hɛiŋ ŋgə̄ɨ nu shhɨ shi mfɛ ŋgəʼɨ. Ntou phɛ shi mbɔ, ki lɔ ŋguʼɔ mbɔ pi ni pa maoŋ ŋa pia tiɛŋ nɛ, pugu pa mitu ŋkhǐ, ti mfɛ ni chɔmbhi yia.”
10 dizendo-lhes: Varões, vejo que a navegação há de ser incômoda e com muito dano, não só para o navio e a carga, mas também para a nossa vida.
11 Ndɔ nthishɨ pa taʼa ŋkɨɨ shoogɛ ghɔ, yaʼo pi nnu yɛ ŋa ŋgaŋ shūgu mitu ŋkhǐ ghɔ, pugu ŋgaŋ mitu ŋkhǐ ghɔ chhu nɛ, paʼa ndɔ njaʼo pi yɛ ŋa Pɔɔ chhu nɛ.
11 Mas o centurião cria mais no piloto e no mestre do que no que dizia Paulo.
12 Lɨʼɨ kaoŋ pie ghɔ shini ndɔ njiʼi mbɔ ŋkiɛŋ lɨʼɨ chhɔ moŋ laoŋ, nthɛ yie ntou ŋgwa ni ŋkhwā yugu ŋa pi lɔllɔ fɔ nnɛ ŋa pugu paʼo nshāʼa ŋkhǐ ntaoŋ Foniti nɔ haʼaŋ ä njiʼɛ, nnɛ ŋa minthɛ pugu chhɔ fɔ moŋ laoŋ. Foniti lɨʼɨ kaoŋ pie moŋ laʼataoŋ Krɛtɛ ŋa a nūaŋ ŋgə̄ɨ ni ŋgei mbhɔ ŋkwrɛi pugu pa ŋgei mbhɔ jɨ ŋgei nii minaoŋ.
12 E, como aquele porto não era cômodo para invernar, os mais deles foram de parecer que se partisse dali para ver se podiam chegar a Fenice, que é um porto de Creta que olha para a banda do vento da África e do Coro, e invernar ali.
13 Muuŋ fɨfrəɨ ni ŋga njɛ̄ ntɔgɔ nu llɔ mbiɛŋ, pa ghaŋ shūgu mitu ŋkhǐ pīʼi ŋa minthɛ pugu paʼo ti ŋgə̄ɨ nchəɨŋ nɔ haʼaŋ pugu ki pīʼi nɛ, nnɛ pugu fuʼu ŋgùʼɔ wɛ̄iŋ pie moŋ ŋkhǐ, nchhwi ti nja mbara ŋkɨŋ ŋkhǐ Krɛtɛ.
13 E, soprando o vento sul brandamente, lhes pareceu terem já o que desejavam, e, fazendo-se de vela, foram de muito perto costeando Creta.
14 Ndɔ a ni ŋga ndara, mmɛ fɨfrəɨ ŋa a ghà ntaoŋ ŋgei mbhɔ ŋkwrɛi shaʼa minaoŋ tiri llɔ ŋkuoŋ ŋkǔnu Krɛtɛ.
14 Mas, não muito depois, deu nela um pé de vento, chamado Euroaquilão.
15 Mmɛ fɨfrəɨ ghɔ ni ŋga ŋgwɛ̄iŋ mitu ŋkhǐ, a ghaʼa ni pigi nɔ yɨna nu fɨfrəɨ ghɔ ni mitu ŋkhǐ yigi, nnɛ, pigi mieŋ fɔ fɨfrəɨ ghɔ tiɛŋ vigi ŋgə̄ɨ nu nɔ.
15 E, sendo o navio arrebatado e não podendo navegar contra o vento, dando de mão a tudo, nos deixamos ir à toa.
16 Pigi ni ŋga nchəɨŋ mbiɛŋ njiŋ muuŋ ŋkǔnu Kauda, ŋkǔnu ghɔ kɨʼɨ fɨfrəɨ ghɔ ni pigi. Pigi paʼo fɔ moŋ puoŋ pimbia ti ŋkaa ŋkwe muuŋ pie ŋa mmɛ mitu ŋkhǐ ghɔ ni nshūu nu nɛ ki a lɔ mbɨrɨ.
16 E, correndo abaixo de uma pequena ilha chamada Cauda, apenas pudemos ganhar o batel.
17 Pugu shūu muuŋ pie ghɔ niʼiŋ moŋ mmɛ mitu ŋkhǐ, ŋkrao mitu ŋkhǐ ghɔ ni ŋkɨ̌ɨ ŋa kiʼi a shɨna. Nthɛ ŋa pugu ni mbɔgɔ ŋa pie shi ntei ni njɨ ŋgə̄ɨ ŋkuʼɔ ŋkuoŋ gwí ni ŋgei ŋkɨŋ ŋkhǐ Libia nɛ, pugu shwiʼi ŋgùʼɔ lɨʼɨ mitu ŋkhǐ moŋ ŋkhǐ. Mieŋ mitu ŋkhǐ ghɔ kəʼɨ ghɔ fɨfrəɨ ghə̄ɨ nu ni ju pɔpɔrɔ.
17 E, levado este para cima, usaram de todos os meios, cingindo o navio; e, temendo darem à costa na Sirte, amainadas as velas, assim foram à toa.
18 Nɔ haʼaŋ fiŋ tɨtɨnɨ ghɔ ni ŋguʼɔ nthɔ ŋgə̄ɨ nu shhɨ nɛ, mbhi gha ndaŋ pugu fuʼu pa maoŋ pugu moŋ mitu ŋkhǐ ghɔ māʼaŋ nu ŋkhǐ.
18 Andando nós agitados por uma veemente tempestade, no dia seguinte, aliviaram o navio.
19 A gha mbɔ trɛi llɛ́, nɔ haʼaŋ fɨfrəɨ ghɔ ni njɛ̄ nɛ, pugu fuʼu pa maoŋ mitu ŋkhǐ ghɔ ni yugu mbhɔ māʼaŋ nu ŋkhǐ.
19 E, ao terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Nɔ ntou llɛmbhi, paʼa pigi lɔ njəɨ ligi minaoŋ ki pa fɨ́nəɨ, fɨfrəɨ ghɔ wuʼɔ mbīgi pigi ntɨnɨ nu. Ndugwi yi, pigi khɛ noŋ yigi ki lɔ nuʼuŋ mbīʼi ŋa pigi shi ndūgu.
20 E, não aparecendo, havia já muitos dias, nem sol nem estrelas, e caindo sobre nós uma não pequena tempestade, fugiu-nos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Nthɛ ŋa pugu ni ŋkwo pɔ nɔ ntaaŋ ndɨɨ ki lɔ mfāʼo maoŋ jɨ nɛ, Pɔɔ lɔllɔ kiʼɛ nthithi tɔthɨ nchhu ŋa, “Ŋgwa paŋ, pəɨ kaŋ ni njaʼo nnu ŋa mi ni nchhu nɛ, ki lɔ nuʼuŋ nshūgu mitu ŋkhǐ ŋgə̄ɨ nɔ Krɛtɛ, yei phɛ shi kaŋ nì nuʼuŋ nii via.
21 Havendo já muito que se não comia, então, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Fora, na verdade, razoável, ó varões, ter-me ouvido a mim e não partir de Creta, e assim evitariam este incômodo e esta perdição.
22 P̂əɨ fāʼo tɨnɨnjuʼɔ ndwɛ nthɛ ŋa mbaʼa thɔ ŋoŋ nuʼuŋ mbhɛ, a shi ŋguʼɔ mbhɛ mitu ŋkhǐ.
22 Mas, agora, vos admoesto a que tenhais bom ânimo, porque não se perderá a vida de nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Nthɛ ŋa ni tuʼu yɛ ŋa a tɔgɔ nɛ, ŋgaŋ ntaoŋ Minnwi ŋa m̀bɔ pi ji ndɔ ŋgaʼo vi nɛ thɔ vəɨ,
23 Porque, esta mesma noite, o anjo de Deus, de quem eu sou e a quem sirvo, esteve comigo,
24 nchhu ŋa, ‘Kiʼi fāʼo pɔgɔ gu, ma Pɔɔ, ɔ shi ŋguʼɔ nthi sháʼa shhɨ Kaisha. Minnwi kwo kwe ŋguoŋ ŋgwa ŋa pəɨ pugu nyīeŋ nu kaʼa moŋ mitu ŋkhǐ nɛ.’
24 dizendo: Paulo, não temas! Importa que sejas apresentado a César, e eis que Deus te deu todos quantos navegam contigo.
25 Nɛnnɛ, p̂əɨ fāʼo wɛ̄iŋ njùʼɔ, ma ŋgwa paŋ, nthɛ ŋa m̀fāʼo tɨnɨnjuʼɔ mbɨŋ Minnwi ŋa a shi ŋguʼɔ mbɔ pi nɔ haʼaŋ pi shwei a nɛ.
25 Portanto, ó varões, tende bom ânimo! Porque creio em Deus que há de acontecer assim como a mim me foi dito.
26 Fɨfrəɨ shi ŋguʼɔ ndɔ̄gɔ via ŋgə̄ɨ ŋkaoŋ ŋkuoŋ gwí ŋkɨŋ muuŋ ŋkǔnu titri ŋkhǐ.”
26 É, contudo, necessário irmos dar numa ilha.
27 Pigi ni ŋga ŋkwo pɔ moŋ ŋkhǐ nɔ khwɛnchrɔ tuʼu nthɔ nshāʼa ŋkhǐ ŋa pi mɛ̄iŋ ni Adria nɛ, pa ghaŋ shūgu mitu ŋkhǐ tha ŋa pi chhɔ mbara nu mbhi.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo impelidos de uma e outra banda no mar Adriático, lá pela meia-noite, suspeitaram os marinheiros que estavam próximos de alguma terra.
28 Pugu chu ŋgùʼɔ ŋkuoŋ ŋkɨɨ, māʼaŋ moŋ ŋkhǐ, njəɨ ŋa nthi ŋkhǐ paa wuŋ mbhɔ, nɔ ŋkāoŋ nu shhɛ. Ŋga mbɨnɨ ŋgə̄ɨ shɨgɛi, māʼaŋ njəɨ ŋa nthi ŋkhǐ tiɛŋnchrɔ mbhɔ nɔ kāoŋ nu shhɛ.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Pɔgɔ gu wɛ̄iŋ vugu ŋa mitu ŋkhǐ shi nchhwi ŋgùʼɔ, nthɛ yie ghɔ, pugu māʼaŋ khwɛ ŋgùʼɔ lɨ̄ʼɨ pie moŋ ŋkhǐ llɔ njiŋ mitu ŋkhǐ, nduoŋ Minnwi ŋa mbhi laŋ.
29 E, temendo ir dar em alguns rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, desejando que viesse o dia.
30 Pa ghaŋ shūgu mitu ŋkhǐ ni ŋga ntāʼa nu ntei ntaoŋ moŋ mitu ŋkhǐ ghɔ, pugu shwiʼi muuŋ kikuoŋ moŋ ŋkhǐ mfɨ̄ɨ nu ŋa pugu ghə̄ɨ pi thɔ mitu ŋkhǐ lɨʼɨ chu ŋgùʼɔ lɨ̄ʼɨ pie fɔ.
30 Procurando, porém, os marinheiros fugir do navio e tendo já deitado o batel ao mar, como que querendo lançar as âncoras pela proa,
31 Ndɔ Pɔɔ chhu ni nthishɨ pa taʼa ŋkɨɨ shoogɛ pugu pa pichəɨ shoogɛ ŋa, “Ŋgwa pei mieŋ ki kɨna moŋ mitu ŋkhǐ, kaŋ mbaʼa pəɨ lūgu.”
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Nnɛ, pa shoogɛ pighɔ yaʼa ŋkɨɨ kikuoŋ ghɔ mieŋ.
32 Então, os soldados cortaram os cabos do batel e o deixaram cair.
33 Ŋkaoŋ mbhi maa ndaŋ, Pɔɔ kɔnɔ ŋguoŋ yugu ghao ŋa pugu jɨ maoŋ, nchhu nu ŋa, “A khwɛnchrɔ llɛ́ shiʼa ŋa pəɨ ywɛrɛ nu moŋ fiŋthɔ, ki lɔ njɨ maoŋ ki njwɛʼi yaoŋ.
33 E, enquanto o dia vinha, Paulo exortava a todos a que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais e permaneceis sem comer, não havendo provado nada.
34 Nthɛ yie ghɔ, ŋ̀kɔnɔ vəɨ ŋa pəɨ jɨ maoŋ nɛnnɛ ŋa a shi ŋkwe vəɨ nthɛ ŋa njiʼi nthɛ pi taʼa ŋgiithɔ yəɨ, mbaʼa a phɛ.”
34 Portanto, exorto-vos a que comais alguma coisa, pois é para a vossa saúde; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Pɔɔ ni ŋga nchhu nnu yei, ndɔ̄gɔ brɛi, ŋga ntōo Minnwi shhɨ ŋguoŋ yugu ghao, mbəʼɨ njɛ̄ kru nu.
35 E, havendo dito isto, tomando o pão, deu graças a Deus na presença de todos e, partindo- o, começou a comer.
36 Njùʼɔ ŋguoŋ yugu gū, pugu jɛ̄ jɨ nu maoŋ.
36 E, tendo já todos bom ânimo, puseram-se também a comer.
37 Ŋguoŋ yigi ghao moŋ mitu ŋkhǐ ghɔ ni mbɔ paa ŋkɨɨ ni khwachəɨ wuŋ ni ndigi yi ntɨgao.
37 E éramos ao todo no navio duzentas e setenta e seis almas.
38 Pugu ni ŋga njɨ ti njru, ŋkɛrɛ pichəɨ pa pìɛŋ maoŋ jɨ māʼaŋ moŋ ŋkhǐ nnɛ ŋa pie yīʼɛ.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Mbhi ni ŋga ndaŋ, paʼa pugu lɔ nji lɨʼɨ ŋkɨŋ ŋkhǐ ghɔ, ndɔ pugu ni njəɨ muuŋ loo ŋkhǐ ni gwí fɔ nthɔ njwɛrɛ nu ŋa ä njiʼɛ pugu kuʼɔ ni mitu ŋkhǐ fɔ ŋkuoŋ shhɛ.
39 E, sendo já dia, não reconheceram a terra; enxergaram, porém, uma enseada que tinha praia e consultaram-se sobre se deveriam encalhar nela o navio.
40 Nnɛ pugu yaʼa ŋkɨɨ ŋgùʼɔ lɨ̄ʼɨ pie, mieŋ a yie moŋ ŋkhǐ. Wuʼɔ ndɨɨ ghɔ pugu pɨnɨ njaʼa ŋkɨɨ ŋkuoŋ yaoŋ shūgu mitu ŋkhǐ laʼo mitu ŋkhǐ, ŋkuʼɔ mmɛ kaoŋ ndhwí fɨfrəɨ tɔthɨ, fɨfrəɨ chi vugu kiʼɛ pugu ghə̄ɨ nu ŋkɨŋ mbhi.
40 Levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela maior ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Ndɔ mitu ŋkhǐ ghɔ chhwi ŋkuoŋ gwí ŋkwá, ndɨʼɨ ntithi ki lɔ nchəɨŋ ŋkɨŋ mbhi. Thɔ mitu ŋkhǐ lɨʼɨ, mmɛ fiŋ ghɔ nwīʼiŋ laʼo mitu ŋkhǐ kraokrao.
41 Dando, porém, num lugar de dois mares, encalharam ali o navio; e, fixa a proa, ficou imóvel, mas a popa abria-se com a força das ondas.
42 Pa shoogɛ kāʼa nɔ jwi nu pa ghaŋ chə́ɨŋ nnɛ ŋa kiʼi kaŋ taʼa ŋoŋ vugu paʼo ŋkhǐ ntei.
42 Então, a ideia dos soldados foi que matassem os presos para que nenhum fugisse, escapando a nado.
43 Ndɔ nthishɨ pa taʼa ŋkɨɨ shoogɛ tāʼa nu ŋkwe Pɔɔ nnɛ ndāa ŋa kiʼi pugu chwīe nnu ŋa pugu ni ŋkāʼa nu nɛ. A ka fɛ pi gɨ́ ni pɛ ŋa pugu ji paʼo nu ŋkhǐ nɛ, ŋa pugu lli nchəɨŋ moŋ ŋkhǐ mbaʼo ŋkhǐ ntaoŋ mbhi.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, lhes estorvou este intento; e mandou que os que pudessem nadar se lançassem primeiro ao mar e se salvassem em terra;
44 Pɨgəɨ ŋgwa younjiŋ yugu: pichəɨ taoŋ ŋkuoŋ pa krao pilaŋ, pichəɨ taoŋ pi ŋkuoŋ krao mitu ŋkhǐ, nɛnnɛ, ŋguoŋ yugu ghao chəɨŋ mbhi ki kàʼa.Mitu ŋkhǐ shɨna ni Pɔɔ|alt="Water vehicle breaks with Paul" src="45_Acts27 44_Shipwreck-Paul&PassengersAshore.tif" size="col" copy="Gordon Thompson" ref="27:44"
44 e os demais, uns em tábuas e outros em coisas do navio. E assim aconteceu que todos chegaram à terra, a salvo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.