Atos 13

Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Moŋ chɔshi Antiɔ, pa pichəɨ pa njəɨlɨʼɨ Minnwi pugu pa masha ni mbɔ fɔ. Ɔ ni mfāʼo Banaba, Shimioŋ, ŋa pi ni mɛ̄iŋ vi ni Yishhi nɛ, Lushiɔ llɔ Shiriŋ, Maneŋ, ŋa a ni ŋkuʼɔ pugu Hɛrɔ ŋa a shaʼa krao Roma nɛ, ni Shɔɔ.
1 Havia então na Igreja de Antioquia profetas e doutores, entre eles Barnabé, Simão, apelidado o Negro, Lúcio de Cirene, Manaém, companheiro de infância do tetrarca Herodes, e Saulo.
2 Ndɨɨ ŋa pugu ni nthɔ ŋgaʼo Taathɔ ndɔ njī ŋkhǐ nɛ, Jijwɛ Minnwi chhu ni pugu ŋa, “Chuʼɔ Banaba pugu Shɔɔ nūʼɔŋ vugu nɔ chwīe nu fàʼa ŋa ŋ̀gɛ̄ vugu ŋa pugu chwīe nɛ.”
2 Enquanto celebravam o culto do Senhor, depois de terem jejuado, disse-lhes o Espírito Santo: Separai-me Barnabé e Saulo para a obra a que os tenho destinado.
3 Pugu jī ŋkhǐ ndɔ nduoŋ Minnwi, nūʼɔŋ mbhɔ yugu mbɨŋ pugu, ntaoŋ vugu kiʼɛ.
3 Então, jejuando e orando, impuseram-lhes as mãos e os despediram.
4 Jijwɛ Minnwi gha ŋkwo taoŋ vugu, pugu ghə̄ɨ Shɛlushia, nshāʼa ŋkhǐ ntaoŋ Shaipru.
4 Enviados assim pelo Espírito Santo, foram a Selêucia e dali navegaram para a ilha de Chipre.
5 Pugu ni ŋga nchəɨŋ Shalami, nchīi chrà Minnwi moŋ pa nda luoŋ Minnwi pa Juu. Pugu ni ndɔ̄gɔ Jouŋ Maaku ŋa a ghɛ̄rɛ vugu ni fàʼa ghɔ.
5 Chegados a Salamina, pregavam a palavra de Deus nas sinagogas dos judeus. Tinham com eles João para auxiliá-los.
6 Pugu ni ŋga nyīeŋ ŋguoŋ lɨʼɨ moŋ muuŋ ŋkǔnu ghɔ tri ŋkhǐ nɛ, ti nchəɨŋ Pafɔ, mbāoŋ pugu pa ŋgaŋ fhɔ̌ chəɨ, ligi yi pɔ Baa-Jishɔ, mbɔ ŋoŋ Juu ŋa a ni mbɔ njəɨlɨʼɨ mifɨɨ.
6 Percorreram toda a ilha até Pafos e acharam um judeu chamado Barjesus, mago e falso profeta,
7 A ni mbɔ nuʼɔŋthɔ Shɛgiu Pɔɔ, ŋa a ni nthɔ shaʼa Shaipru nɛ, ndɔ mbɔ ŋgaŋ lɨna nɛ. Ŋoŋ vei ni ŋgɛ̄ Shɔɔ pugu Banaba nthɛ ŋa a ni ntāʼa nu njaʼo chrà Minnwi.
7 que vivia na companhia do procônsul Sérgio Paulo, homem sensato. Este chamou Barnabé e Saulo, e exprimiu-lhes o desejo de ouvir a palavra de Deus.
8 Ndɔ Elima, mbɔ ntouŋgaŋ (nthɛ ŋa a njiŋ ligi yi), tāra vugu mbaʼo nu ŋa kiʼi ŋgaŋ shaʼa ŋgwa ghɔ piŋ.
8 Mas Élimas, o Mago - pois assim é interpretado o seu nome -, se lhes opunha, procurando desviar da fé o procônsul.
9 Ndɔ Shɔɔ, ŋa pi ni mɛ̄iŋ vi ni Pɔɔ nɛ, ni ŋga ŋkwo lɨnaoŋ ni Jijwɛ Minnwi, nchaoŋ ligi yi mbɨŋ yu,
9 Então Saulo, chamado também Paulo, cheio do Espírito Santo, cravou nele os olhos e disse-lhe:
10 nchhu ghɔ ŋa, “Ɔ muuŋ Shata, mbɔ mbɨ̌na ŋguoŋ nnu ŋa a yi ndɨndɨ nɛ. Ɔ lɨnaoŋ ni ŋguoŋ ŋkwaŋ mifɨɨ pugu pa nnu pɨphɨ. Ɔ ghà ŋguʼɔ ŋkɨna nchhɔ ŋkāa nu nɔ kara nu nnu shini Taathɔ a pɔ nɔ lɛʼiŋgiɛŋ!
10 Filho do demônio, cheio de todo engano e de toda astúcia, inimigo de toda justiça, não cessas de perverter os caminhos retos do Senhor!
11 Ndɔ līi njəɨ, mbhɔ Taathɔ gū nɛ mbɨŋ ghɔ, ɔ shi ŋgū nchriligi, ki lɔ nuʼuŋ njəɨ liʼɛ nɔ yichəɨ fɨʼɨ ndɨɨ.”
11 Eis que agora está sobre ti a mão do Senhor e ficarás cego. Não verás o sol até nova ordem! Caíram logo sobre ele a escuridão e as trevas, e, andando à roda, buscava quem lhe desse a mão.
12 Nɛnnɛ, ŋgaŋ shaʼa ŋgwa ghɔ piŋ Minnwi ndɨɨ ŋa a ni njəɨ nnu ŋa a lɔ̄gɔ lɨʼɨ nɛ, nthɛ ŋa a ni ŋgrāo pa nnu ŋa pi yɛʼi nɔ ligi Taathɔ nɛ.
12 À vista deste prodígio, o procônsul abraçou a fé, admirando vivamente a doutrina do Senhor.
13 Pɔɔ pugu pa pakwo pi shāʼa llɔ Pafɔ ntaoŋ Pega, mbɔ yichəɨ mmɛ lɨʼɨ Pamfilia. Jouŋ Maaku mieŋ vugu hɛnɛiŋ kəʼɨ ghɔ, mbɨ̄nɨ Jerushalɛiŋ.
13 Paulo e os seus companheiros navegaram de Pafos e chegaram a Perge, na Panfília, de onde João, apartando-se deles, voltou para Jerusalém.
14 Ndɔ pugu tɔgɔ llɔ Pega ŋgə̄ɨ Antiɔ moŋ Pishidia.
14 Mas eles, deixando Perge, foram para Antioquia da Pisídia. Ali entraram em dia de sábado na sinagoga, e sentaram-se.
15 Ndɨɨ ŋa pi ni ŋkwo mɛ̄iŋ Ŋwaʼaŋlɨ Gɨ́ ŋa Mushi ni nāʼaŋ nɛ, pugu pa yɛ ŋa pa Njəɨlɨʼɨ Minnwi ni nāʼaŋ nɛ, pa thishɨ moŋ nda luoŋ Minnwi māʼaŋ ŋkɨ̀nɨ ni pugu, nchhu nu ŋa, “Lǐŋ paŋ, p̈əɨ mfāʼo sheshe chrà nɔ māʼaŋ nu ghrɨ́ ŋgwa nɔ ghɔ, pəɨ chrā.”
15 Depois da leitura da lei e dos profetas, mandaram-lhes dizer os chefes da sinagoga: Irmãos, se tendes alguma palavra de exortação ao povo, falai-a.
16 Nɛnnɛ, Pɔɔ lɔllɔ tɔthɨ, nōoŋ ni mbhɔ yi nchhu ŋa, “Ŋgwa Ishrae pugu pa ŋgwa taoŋ nduoŋ ŋa pugu pɔgɔ Minnwi nɛ, pəɨ yaʼo nnu ŋa ǹchhu nu nɛ!
16 Paulo levantou-se, fez um sinal com a mão e falou: Homens de Israel e vós que temeis a Deus, ouvi.
17 “Minnwi ŋgwa Ishrae ni nchuʼɔ pa tǎa pia nchwīe pugu yiɛŋ ndɔ ntɨnɨ ndɨɨ ŋa pugu ni ndaʼa nu Ijipti nɔ pa ghɨ̀nɨ nɛ, ndɔ Minnwi fuʼu vugu fɔ ni mbhɔ tɨtɨnɨ.
17 O Deus do povo de Israel escolheu nossos pais e exaltou este povo no tempo em que habitava na terra do Egito, de onde os tirou com o poder de seu braço.
18 A ni ŋgwɛ̄iŋ njùʼɔ yi, ndɨna ni pugu nɔ khwɛ wuŋ ŋgaʼo moŋ ŋkǔnu njó.
18 Por espaço de quarenta anos alimentou-os no deserto.
19 A ni nchwīe pi pɨgɛi khwachəɨ taoŋ moŋ laʼataoŋ Kanaŋ, mfɛ shhɛ ghɔ ni ŋgwa pi nɔ yugu.
19 Destruiu sete nações na terra de Canaã e distribuiu-lhes por sorte aquela terra durante quase quatrocentos e cinqüenta anos.
20 Ŋguoŋ nnu pei ni ndɔ̄gɔ lɨʼɨ nɔ khwɛ ŋkɨɨ ni tiɛŋ wuŋ ŋgaʼo.
20 Em seguida, lhes deu juízes até o profeta Samuel.
21 Nɛnnɛ, pugu pie Minnwi ŋa a fɛ fùoŋ ni pugu, a fɛ Shɔɔ, muuŋ Kishi, ŋoŋ llɔ moŋ ŋgwrɛiŋoŋ Bɛnjamɛiŋ, a shaʼa nɔ fùoŋ vugu nɔ khwɛ wuŋ ŋgaʼo.
21 Pediram então um rei, e Deus lhes deu, por quarenta anos, Saul, filho de Cis, da tribo de Benjamim.
22 Minnwi ni ŋga mbɨʼɨ vi, nūʼɔŋ Devi nɔ fùoŋ vugu. Yei pɔ nnu haʼaŋ Minnwi ni nchhu nthɛ Devi nɛ, ‘Ǹjəɨ ŋa Devi, muuŋ Jeshe ŋoŋ ŋa a ghà nchwīe njùʼɔ a pwa nɛ, mbɔ ŋoŋ ŋa a shi nchwīe ŋguoŋ nnu haʼaŋ ǹtāʼa nu ŋa a chwīe nɛ.’
22 Depois, Deus o rejeitou e mandou-lhes Davi como rei, de quem deu este testemunho: Achei Davi, filho de Jessé, homem segundo o meu coração, que fará todas as minhas vontades.
23 “Wuʼɔ llɔ moŋ ŋgwrɛiŋoŋ Devi yei, Minnwi fɛ ŋkwe ni Ishrae mbɔ Jishɔ wuʼɔ nɔ haʼaŋ a ni ŋkāʼa nɛ.
23 De sua descendência, conforme a promessa, Deus fez sair para Israel o Salvador Jesus.
24 Ŋkaoŋ Jishɔ maa njɛ̄ fàʼa yi, Jouŋ ni nchīi chrà Minnwi ni ŋguoŋ ŋgwa Ishrae ŋa pugu pāʼa ŋkǔnu yugu ni phɨ, a fɛ ŋkhǐ ni pugu.
24 João tinha pregado, desde antes da sua vinda, o batismo do arrependimento a todo o povo de Israel.
25 Nɔ haʼaŋ Jouŋ ni nthɔ mīʼɛŋ fàʼa yi nɛ, a pie ŋa, ‘Pəɨ pīʼi ŋa mi pɔ pi gɔ̌? Ǹdɔ njiʼi mbɔ ŋoŋ ŋa pəɨ ywɛrɛ nu nɛ. Vie ŋoŋ wuʼɔ mbɔ njiŋ nthɔ nu, paʼa ǹdɔ njiʼi ŋkāʼo nɔ kɨ̄gɛi nu ŋkɨɨ tra yi, mfuʼu nɔ kwò yi.’
25 Terminando a sua carreira, dizia: Eu não sou aquele que vós pensais, mas após mim virá aquele de quem não sou digno de desatar o calçado.
26 “Lǐŋ paŋ, mbɔ ndaaŋoŋ Abrahaŋ, pugu pa ŋguoŋ ŋgwa taoŋ nduoŋ ŋa pugu pɔgɔ Minnwi nɛ, pi taoŋ ŋkɨ̀nɨ yei ni pia ŋa a fɨʼɨ ŋkwaŋ haʼaŋ Minnwi kwe ŋgwa pi nɛ.
26 Irmãos, filhos de Abraão, e os que entre vós temem a Deus: a nós é que foi dirigida a mensagem de salvação.
27 Nthɛ ŋa pa ŋgwa pɛ ŋa pugu laʼa nu Jerushalɛiŋ, pugu pa thishɨ pugu, shini ndɔ nji ŋa a Jishɔ vei mbɔ ŋkwe, ndɔ ki lɔ mfāʼo shiethɔ ŋkuoŋ chrà pa njəɨlɨʼɨ Minnwi ŋa pi ni mɛ̄iŋ nu ŋguoŋ llɛ́ ji nɛ, moŋ fɛ nu njɔ́ gu ghɔ, pugu ka chwiechwie chrà pa njəɨlɨʼɨ Minnwi pighɔ chəɨŋ.
27 Com efeito, os habitantes de Jerusalém e os seus magistrados não conheceram Jesus, e, sentenciando-o, cumpriram os oráculos dos profetas, que cada sábado são lidos.
28 Ti mfɛ pi nɔ haʼaŋ pugu shini ndɔ njəɨ sheshe fàŋ mbɨŋ yu ŋa a pie ŋa pi jwi vi nɛ, pugu wuʼɔ nchuchu ni Pailɛ ŋa a chwīe pi jwi vi.
28 Embora não achassem nele culpa alguma de morte, pediram a Pilatos que lhe tirasse a vida.
29 “Pugu ni ŋga ŋkwo chwīe ŋguoŋ pa nnu haʼaŋ chrà Minnwi ni nchhu nthɛ vi nɛ ti mīʼɛŋ, nshwiʼi vi ŋkuoŋ wáʼa, niʼiŋ vi moŋ fúŋ.
29 Depois de realizarem todas as coisas que dele estavam escritas, tirando-o do madeiro, puseram-no num sepulcro.
30 Ndɔ Minnwi kuʼɔ ni ju moŋ gu,
30 Mas Deus o ressuscitou dentre os mortos.
31 nɔ pa ntou llɛ́, a nōoŋ noŋ yi ni pa ŋgwa pɛ ŋa pugu pugu ni ndhɔ Galili nthɔ Jerushalɛiŋ nɛ, mbɔ pa ŋgwa pɛ ŋa pugu pa miŋkwentie pi ndwɛ ni ŋgwa Ishrae nɛ.
31 Durante muitos dias apareceu àqueles que com ele subiram da Galiléia a Jerusalém, os quais até agora são testemunhas dele junto ao povo.
32 “Pigi thɔ ndwɛ ni ŋkɨ̀nɨ pwa pishaʼakhɔ ni pəɨ, ŋa nnu ŋa Minnwi ni ŋkāʼa ni pa ŋkhu tǎa pigi ŋa a shi nchwīe nɛ,
32 Nós vos anunciamos: a promessa feita a nossos pais,
33 a chwīe nɛ ni pigi, mbɔ pa puoŋ pugu, ŋkie pi ŋkuoŋ kuʼɔ nu ni Jishɔ moŋ gu. Wuʼɔ nɔ haʼaŋ pi nāʼaŋ moŋ mbra njiɛŋ Ŋwaʼaŋlɨ Ŋkhǐ ŋa,
33 Deus a tem cumprido diante de nós, seus filhos, suscitando Jesus, como também está escrito no Salmo segundo: Tu és meu Filho, eu hoje te gerei {Sl 2,7}.
34 Yei pɔ pi nnu ŋa Minnwi chhu nthɛ kuʼɔ nu ni ju moŋ gu ki a lɔ njiʼi mfɔ̄rɔ moŋ fúŋ nɛ: ‘Ǹshi mfɛ mbɔrɔ taoŋtaoŋ, mbɔ yi kàʼa ki fɨ̄ɨ, ŋa ŋki ŋkāʼa Devi nɔ nɛ vɛ.’
34 Que Deus o ressuscitou dentre os mortos, para nunca mais tornar à corrupção, ele o declarou desta maneira: Eu vos darei as coisas sagradas prometidas a Davi {Is 55,3}.
35 Wuʼɔ nɛnnɛ, a chhu moŋ yichəɨ lɨʼɨ Ŋwaʼaŋlɨ Ŋkhǐ ŋa, ‘Mbaʼa ɔ yiʼi mieŋ Muuŋ Fàʼa yɔ yi Taoŋtaoŋ fɔ̄rɔ moŋ fúŋ.’
35 E diz também noutra passagem: Não permitirás que teu Santo experimente a corrupção {Sl 15,10}.
36 Nthɛ ŋa Devi ni ŋga mfāʼa fàʼa ŋa Minnwi ni nūʼɔŋ ŋa a fāʼa nɛ, moŋ ndɨɨ ŋa a ni mbɔ ŋkuoŋ mbhi nɛ ti mīʼɛŋ nɛ, ŋkhu, pi twei vi lɨʼɨ haʼaŋ pi ni ntwei pa tǎa pi nɛ, a fɔ̄rɔ moŋ fúŋ.
36 Ora, Davi, depois de ter servido em vida aos desígnios de Deus, morreu. Foi reunido a seus pais e experimentou a corrupção.
37 Ndɔ ju ŋa Minnwi ni ŋkuʼɔ nɔ moŋ gu nɛ shini ndɔ mfɔ̄rɔ.
37 Mas aquele a quem Deus ressuscitou não experimentou a corrupção.
38 “Nthɛ yie ghɔ, ma lǐŋ paŋ, a pie ŋa pəɨ ji ŋa ntɔgɔ njiŋ Jishɔ vei, pi chīi ŋkɨ̀nɨ līʼɛ phɨ ni pəɨ.
38 Sabei, pois, irmãos, que por ele se vos anuncia a remissão dos pecados.
39 Ndɔ ntɔgɔ pi mbhɔ yu, shesheŋoŋ ŋa a piŋ nɛ shi ndūgu moŋ ŋguoŋ phɨ ŋa a kaŋ ni nthɛ paʼa gɨ́ Mushi lɔ ndūgu ni ju moŋ ghɔ nɛ.
39 Todo aquele que crê é justificado por ele de tudo aquilo que não pôde ser pela Lei de Moisés.
40 Pəɨ lɨna nu nɛ ŋa kiʼi pa nnu haʼaŋ pa njəɨlɨʼɨ Minnwi ni nchhu nɛ lɔ̄gɔ lɨʼɨ mbɨŋ pəɨ:
40 Cuidai, pois, que não venha sobre vós o que foi dito pelos profetas:
41 ‘Līi njəɨ, pa ghaŋ nchɨʼəshə,
41 Vede, ó desprezadores, pasmai e morrei de espanto. Pois eu vou realizar uma obra em vossos dias, obra a que não creríeis, se alguém vo-la contasse {Hab 1,5}.
42 Nɔ haʼaŋ Pɔɔ pugu Banaba ni ntaoŋ nu moŋ nda luoŋ Minnwi nɛ, pa ŋgwa pighɔ lɨ̄gəɨ vugu ŋa pugu pɨnɨ mbɨnɨ llɛ́ ji kaʼashiʼa, mfɨ̄ʼɨ mooŋ nnu pei ni pugu ŋgə̄ɨ shhɨ.
42 Ao saírem, rogavam que lhes repetissem essas palavras no sábado seguinte.
43 Ndɨɨ ŋa pi ni nshāaŋ moŋ nda luoŋ Minnwi nɛ, ntou pa ŋgwa Juu pugu pa ŋgwa taoŋ nduoŋ, ŋa pugu ni ŋkara mbiŋ nnu Minnwi pa Juu nɛ, yōu njiŋ Pɔɔ pugu Banaba. Pɔɔ pugu Banaba chrā ni pugu nthɔ ŋkwɛ̄nɛ vugu ŋa pugu ghə̄ɨ shhɨ nthɔ njɨʼə noŋ yugu ŋkuoŋ pwapuŋ Minnwi.
43 Depois que a assembléia terminou, muitos judeus e prosélitos devotos seguiram Paulo e Barnabé, os quais com muitas palavras os exortavam a perseverar na graça de Deus.
44 Mbra llɛ́ ji nduoŋ ni ŋga nthɔ, a piʼi shɨgɛi yi ŋguoŋ ŋgwa moŋ laʼataoŋ ghɔ thɔ lɨʼɨ yaʼo chrà Taathɔ.
44 No sábado seguinte, afluiu quase toda a cidade para ouvir a palavra de Deus.
45 Pa ŋgwa Juu ni ŋga njəɨ yú ŋgwa pighɔ, ndɨnaoŋ ni kighɨʼə, ndāa nnu ŋa Pɔɔ ni nchhu nu nɛ ndɔ ŋgwɛʼi vi.
45 Os judeus, vendo a multidão, encheram-se de inveja e puseram-se a protestar com injúrias contra o que Paulo falava.
46 Ndɔ Pɔɔ pugu Banaba chrā ni tɨnɨnjuʼɔ, nchhu nu ŋa, “A ni mbie ŋa pi fǔoŋ nchhu chrà Minnwi pi ni pəɨ. Ndɔ ndwɛ ŋa pəɨ lāa, ki lɔ ndīi noŋ pəɨ ŋa pəɨ kāʼo nɔ fāʼo nu chɔmbhi ki mmɛ nɛ, pigi shi mieŋ vəɨ ŋkara nchhu ni ŋgwa taoŋ nduoŋ.
46 Então Paulo e Barnabé disseram-lhes resolutamente: Era a vós que em primeiro lugar se devia anunciar a palavra de Deus. Mas, porque a rejeitais e vos julgais indignos da vida eterna, eis que nos voltamos para os pagãos.
47 Nthɛ ŋa a haʼaŋ Taathɔ fɛ gɨ́ ni pigi nɛ, nchhu nu ŋa,
47 Porque o Senhor assim no-lo mandou: Eu te estabeleci para seres luz das nações, e levares a salvação até os confins da terra {Is 49,6}.
48 Pa ŋgwa taoŋ nduoŋ ni ŋga njaʼo yei, mfāʼo pwanjuʼɔ, ŋgaʼo chrà Taathɔ. Nnɛ, pa ŋgwa pɛ ŋa Minnwi ni ŋkwo chuʼɔ vugu ŋa pugu fāʼo chɔmbhi ki mmɛ nɛ, gu pa ghaŋ piŋ.
48 Estas palavras encheram de alegria os pagãos que glorificavam a palavra do Senhor. Todos os que estavam predispostos para a vida eterna fizeram ato de fé.
49 Chrà Taathɔ nyīeŋ moŋ ŋguoŋ yie ŋgei lɨʼɨ.
49 Divulgava-se, assim, a palavra do Senhor por toda a região.
50 Ndɔ pa Juu niʼiŋ puŋ pa mɛmmɛ piŋgɛ pugu pa thishɨ pimbia moŋ laʼataoŋ ghɔ, pugu jɛ̄ nthɔ mfɛ ŋgəʼɨ ni Pɔɔ pugu Banaba, njōu vugu moŋ yugu lɨʼɨ ghɔ.
50 Mas os judeus instigaram certas mulheres religiosas da aristocracia e os principais da cidade, que excitaram uma perseguição contra Paulo e Barnabé e os expulsaram do seu território.
51 Ndɔ pugu krū pru nɔ kwò muŋu nɔ fɛ nu nduoŋ yugu thɔ pugu, ŋgə̄ɨ kiʼɛ Ikoniuŋ.
51 Estes sacudiram contra eles o pó dos seus pés, e foram a Icônio.
52 Pa ghaŋ piŋ moŋ Antiɔ ni ndɨnaoŋ ni pwanjuʼɔ pugu pa Jijwɛ Minnwi.
52 Os discípulos, por sua vez, estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.