Atos 13
Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs ARC
1 Moŋ chɔshi Antiɔ, pa pichəɨ pa njəɨlɨʼɨ Minnwi pugu pa masha ni mbɔ fɔ. Ɔ ni mfāʼo Banaba, Shimioŋ, ŋa pi ni mɛ̄iŋ vi ni Yishhi nɛ, Lushiɔ llɔ Shiriŋ, Maneŋ, ŋa a ni ŋkuʼɔ pugu Hɛrɔ ŋa a shaʼa krao Roma nɛ, ni Shɔɔ.
1 Na igreja que estava em Antioquia havia alguns profetas e doutores, a saber: Barnabé, e Simeão, chamado Níger, e Lúcio, cireneu, e Manaém, que fora criado com Herodes, o tetrarca, e Saulo.
2 Ndɨɨ ŋa pugu ni nthɔ ŋgaʼo Taathɔ ndɔ njī ŋkhǐ nɛ, Jijwɛ Minnwi chhu ni pugu ŋa, “Chuʼɔ Banaba pugu Shɔɔ nūʼɔŋ vugu nɔ chwīe nu fàʼa ŋa ŋ̀gɛ̄ vugu ŋa pugu chwīe nɛ.”
2 E, servindo eles ao Senhor e jejuando, disse o Espírito Santo: Apartai-me a Barnabé e a Saulo para a obra a que os tenho chamado.
3 Pugu jī ŋkhǐ ndɔ nduoŋ Minnwi, nūʼɔŋ mbhɔ yugu mbɨŋ pugu, ntaoŋ vugu kiʼɛ.
3 Então, jejuando, e orando, e pondo sobre eles as mãos, os despediram.
4 Jijwɛ Minnwi gha ŋkwo taoŋ vugu, pugu ghə̄ɨ Shɛlushia, nshāʼa ŋkhǐ ntaoŋ Shaipru.
4 E assim estes, enviados pelo Espírito Santo, desceram a Selêucia e dali navegaram para Chipre.
5 Pugu ni ŋga nchəɨŋ Shalami, nchīi chrà Minnwi moŋ pa nda luoŋ Minnwi pa Juu. Pugu ni ndɔ̄gɔ Jouŋ Maaku ŋa a ghɛ̄rɛ vugu ni fàʼa ghɔ.
5 E, chegados a Salamina, anunciavam a palavra de Deus nas sinagogas dos judeus; e tinham também a João como cooperador.
6 Pugu ni ŋga nyīeŋ ŋguoŋ lɨʼɨ moŋ muuŋ ŋkǔnu ghɔ tri ŋkhǐ nɛ, ti nchəɨŋ Pafɔ, mbāoŋ pugu pa ŋgaŋ fhɔ̌ chəɨ, ligi yi pɔ Baa-Jishɔ, mbɔ ŋoŋ Juu ŋa a ni mbɔ njəɨlɨʼɨ mifɨɨ.
6 E, havendo atravessado a ilha até Pafos, acharam um certo judeu, mágico, falso profeta, chamado Barjesus,
7 A ni mbɔ nuʼɔŋthɔ Shɛgiu Pɔɔ, ŋa a ni nthɔ shaʼa Shaipru nɛ, ndɔ mbɔ ŋgaŋ lɨna nɛ. Ŋoŋ vei ni ŋgɛ̄ Shɔɔ pugu Banaba nthɛ ŋa a ni ntāʼa nu njaʼo chrà Minnwi.
7 o qual estava com o procônsul Sérgio Paulo, varão prudente. Este, chamando a si Barnabé e Saulo, procurava muito ouvir a palavra de Deus.
8 Ndɔ Elima, mbɔ ntouŋgaŋ (nthɛ ŋa a njiŋ ligi yi), tāra vugu mbaʼo nu ŋa kiʼi ŋgaŋ shaʼa ŋgwa ghɔ piŋ.
8 Mas resistia-lhes Elimas, o encantador (porque assim se interpreta o seu nome), procurando apartar da fé o procônsul.
9 Ndɔ Shɔɔ, ŋa pi ni mɛ̄iŋ vi ni Pɔɔ nɛ, ni ŋga ŋkwo lɨnaoŋ ni Jijwɛ Minnwi, nchaoŋ ligi yi mbɨŋ yu,
9 Todavia, Saulo, que também se chama Paulo, cheio do Espírito Santo e fixando os olhos nele, disse:
10 nchhu ghɔ ŋa, “Ɔ muuŋ Shata, mbɔ mbɨ̌na ŋguoŋ nnu ŋa a yi ndɨndɨ nɛ. Ɔ lɨnaoŋ ni ŋguoŋ ŋkwaŋ mifɨɨ pugu pa nnu pɨphɨ. Ɔ ghà ŋguʼɔ ŋkɨna nchhɔ ŋkāa nu nɔ kara nu nnu shini Taathɔ a pɔ nɔ lɛʼiŋgiɛŋ!
10 Ó filho do diabo, cheio de todo o engano e de toda a malícia, inimigo de toda a justiça, não cessarás de perturbar os retos caminhos do Senhor?
11 Ndɔ līi njəɨ, mbhɔ Taathɔ gū nɛ mbɨŋ ghɔ, ɔ shi ŋgū nchriligi, ki lɔ nuʼuŋ njəɨ liʼɛ nɔ yichəɨ fɨʼɨ ndɨɨ.”
11 Eis aí, pois, agora, contra ti a mão do Senhor, e ficarás cego, sem ver o sol por algum tempo. No mesmo instante, a escuridão e as trevas caíram sobre ele, e, andando à roda, buscava a quem o guiasse pela mão.
12 Nɛnnɛ, ŋgaŋ shaʼa ŋgwa ghɔ piŋ Minnwi ndɨɨ ŋa a ni njəɨ nnu ŋa a lɔ̄gɔ lɨʼɨ nɛ, nthɛ ŋa a ni ŋgrāo pa nnu ŋa pi yɛʼi nɔ ligi Taathɔ nɛ.
12 Então, o procônsul, vendo o que havia acontecido, creu, maravilhado da doutrina do Senhor.
13 Pɔɔ pugu pa pakwo pi shāʼa llɔ Pafɔ ntaoŋ Pega, mbɔ yichəɨ mmɛ lɨʼɨ Pamfilia. Jouŋ Maaku mieŋ vugu hɛnɛiŋ kəʼɨ ghɔ, mbɨ̄nɨ Jerushalɛiŋ.
13 E, partindo de Pafos, Paulo e os que estavam com ele chegaram a Perge, da Panfília. Mas João, apartando-se deles, voltou para Jerusalém.
14 Ndɔ pugu tɔgɔ llɔ Pega ŋgə̄ɨ Antiɔ moŋ Pishidia.
14 E eles, saindo de Perge, chegaram a Antioquia da Pisídia e, entrando na sinagoga, num dia de sábado, assentaram-se.
15 Ndɨɨ ŋa pi ni ŋkwo mɛ̄iŋ Ŋwaʼaŋlɨ Gɨ́ ŋa Mushi ni nāʼaŋ nɛ, pugu pa yɛ ŋa pa Njəɨlɨʼɨ Minnwi ni nāʼaŋ nɛ, pa thishɨ moŋ nda luoŋ Minnwi māʼaŋ ŋkɨ̀nɨ ni pugu, nchhu nu ŋa, “Lǐŋ paŋ, p̈əɨ mfāʼo sheshe chrà nɔ māʼaŋ nu ghrɨ́ ŋgwa nɔ ghɔ, pəɨ chrā.”
15 E, depois da lição da Lei e dos Profetas, lhes mandaram dizer os principais da sinagoga: Varões irmãos, se tendes alguma palavra de consolação para o povo, falai.
16 Nɛnnɛ, Pɔɔ lɔllɔ tɔthɨ, nōoŋ ni mbhɔ yi nchhu ŋa, “Ŋgwa Ishrae pugu pa ŋgwa taoŋ nduoŋ ŋa pugu pɔgɔ Minnwi nɛ, pəɨ yaʼo nnu ŋa ǹchhu nu nɛ!
16 E, levantando-se Paulo e pedindo silêncio com a mão, disse: Varões israelitas e os que temeis a Deus, ouvi:
17 “Minnwi ŋgwa Ishrae ni nchuʼɔ pa tǎa pia nchwīe pugu yiɛŋ ndɔ ntɨnɨ ndɨɨ ŋa pugu ni ndaʼa nu Ijipti nɔ pa ghɨ̀nɨ nɛ, ndɔ Minnwi fuʼu vugu fɔ ni mbhɔ tɨtɨnɨ.
17 O Deus deste povo de Israel escolheu a nossos pais e exaltou o povo, sendo eles estrangeiros na terra do Egito; e com braço poderoso o tirou dela;
18 A ni ŋgwɛ̄iŋ njùʼɔ yi, ndɨna ni pugu nɔ khwɛ wuŋ ŋgaʼo moŋ ŋkǔnu njó.
18 e suportou os seus costumes no deserto por espaço de quase quarenta anos.
19 A ni nchwīe pi pɨgɛi khwachəɨ taoŋ moŋ laʼataoŋ Kanaŋ, mfɛ shhɛ ghɔ ni ŋgwa pi nɔ yugu.
19 E, destruindo a sete nações na terra de Canaã, deu-lhes por sorte a terra deles.
20 Ŋguoŋ nnu pei ni ndɔ̄gɔ lɨʼɨ nɔ khwɛ ŋkɨɨ ni tiɛŋ wuŋ ŋgaʼo.
20 E, depois disto, por quase quatrocentos e cinquenta anos, lhes deu juízes, até ao profeta Samuel.
21 Nɛnnɛ, pugu pie Minnwi ŋa a fɛ fùoŋ ni pugu, a fɛ Shɔɔ, muuŋ Kishi, ŋoŋ llɔ moŋ ŋgwrɛiŋoŋ Bɛnjamɛiŋ, a shaʼa nɔ fùoŋ vugu nɔ khwɛ wuŋ ŋgaʼo.
21 E, depois, pediram um rei, e Deus lhes deu, por quarenta anos, a Saul, filho de Quis, varão da tribo de Benjamim.
22 Minnwi ni ŋga mbɨʼɨ vi, nūʼɔŋ Devi nɔ fùoŋ vugu. Yei pɔ nnu haʼaŋ Minnwi ni nchhu nthɛ Devi nɛ, ‘Ǹjəɨ ŋa Devi, muuŋ Jeshe ŋoŋ ŋa a ghà nchwīe njùʼɔ a pwa nɛ, mbɔ ŋoŋ ŋa a shi nchwīe ŋguoŋ nnu haʼaŋ ǹtāʼa nu ŋa a chwīe nɛ.’
22 E, quando este foi retirado, lhes levantou como rei a Davi, ao qual também deu testemunho e disse: Achei a Davi, filho de Jessé, varão conforme o meu coração, que executará toda a minha vontade.
23 “Wuʼɔ llɔ moŋ ŋgwrɛiŋoŋ Devi yei, Minnwi fɛ ŋkwe ni Ishrae mbɔ Jishɔ wuʼɔ nɔ haʼaŋ a ni ŋkāʼa nɛ.
23 Da descendência deste, conforme a promessa, levantou Deus a Jesus para Salvador de Israel,
24 Ŋkaoŋ Jishɔ maa njɛ̄ fàʼa yi, Jouŋ ni nchīi chrà Minnwi ni ŋguoŋ ŋgwa Ishrae ŋa pugu pāʼa ŋkǔnu yugu ni phɨ, a fɛ ŋkhǐ ni pugu.
24 tendo primeiramente João, antes da vinda dele, pregado a todo o povo de Israel o batismo do arrependimento.
25 Nɔ haʼaŋ Jouŋ ni nthɔ mīʼɛŋ fàʼa yi nɛ, a pie ŋa, ‘Pəɨ pīʼi ŋa mi pɔ pi gɔ̌? Ǹdɔ njiʼi mbɔ ŋoŋ ŋa pəɨ ywɛrɛ nu nɛ. Vie ŋoŋ wuʼɔ mbɔ njiŋ nthɔ nu, paʼa ǹdɔ njiʼi ŋkāʼo nɔ kɨ̄gɛi nu ŋkɨɨ tra yi, mfuʼu nɔ kwò yi.’
25 Mas João, quando completava a carreira, disse: Quem pensais vós que eu sou? Eu não sou o Cristo ; mas eis que após mim vem aquele a quem não sou digno de desatar as sandálias dos pés.
26 “Lǐŋ paŋ, mbɔ ndaaŋoŋ Abrahaŋ, pugu pa ŋguoŋ ŋgwa taoŋ nduoŋ ŋa pugu pɔgɔ Minnwi nɛ, pi taoŋ ŋkɨ̀nɨ yei ni pia ŋa a fɨʼɨ ŋkwaŋ haʼaŋ Minnwi kwe ŋgwa pi nɛ.
26 Varões irmãos, filhos da geração de Abraão, e os que dentre vós temem a Deus, a vós vos é enviada a palavra desta salvação.
27 Nthɛ ŋa pa ŋgwa pɛ ŋa pugu laʼa nu Jerushalɛiŋ, pugu pa thishɨ pugu, shini ndɔ nji ŋa a Jishɔ vei mbɔ ŋkwe, ndɔ ki lɔ mfāʼo shiethɔ ŋkuoŋ chrà pa njəɨlɨʼɨ Minnwi ŋa pi ni mɛ̄iŋ nu ŋguoŋ llɛ́ ji nɛ, moŋ fɛ nu njɔ́ gu ghɔ, pugu ka chwiechwie chrà pa njəɨlɨʼɨ Minnwi pighɔ chəɨŋ.
27 Por não terem conhecido a este, os que habitavam em Jerusalém e os seus príncipes, condenaram-no, cumprindo assim as vozes dos profetas que se leem todos os sábados.
28 Ti mfɛ pi nɔ haʼaŋ pugu shini ndɔ njəɨ sheshe fàŋ mbɨŋ yu ŋa a pie ŋa pi jwi vi nɛ, pugu wuʼɔ nchuchu ni Pailɛ ŋa a chwīe pi jwi vi.
28 E, embora não achassem alguma causa de morte, pediram a Pilatos que ele fosse morto.
29 “Pugu ni ŋga ŋkwo chwīe ŋguoŋ pa nnu haʼaŋ chrà Minnwi ni nchhu nthɛ vi nɛ ti mīʼɛŋ, nshwiʼi vi ŋkuoŋ wáʼa, niʼiŋ vi moŋ fúŋ.
29 E, havendo eles cumprido todas as coisas que dele estavam escritas, tirando- o do madeiro, o puseram na sepultura.
30 Ndɔ Minnwi kuʼɔ ni ju moŋ gu,
30 Mas Deus o ressuscitou dos mortos.
31 nɔ pa ntou llɛ́, a nōoŋ noŋ yi ni pa ŋgwa pɛ ŋa pugu pugu ni ndhɔ Galili nthɔ Jerushalɛiŋ nɛ, mbɔ pa ŋgwa pɛ ŋa pugu pa miŋkwentie pi ndwɛ ni ŋgwa Ishrae nɛ.
31 E ele, por muitos dias, foi visto pelos que subiram com ele da Galileia a Jerusalém, e são suas testemunhas para com o povo.
32 “Pigi thɔ ndwɛ ni ŋkɨ̀nɨ pwa pishaʼakhɔ ni pəɨ, ŋa nnu ŋa Minnwi ni ŋkāʼa ni pa ŋkhu tǎa pigi ŋa a shi nchwīe nɛ,
32 E nós vos anunciamos que a promessa que foi feita aos pais, Deus a cumpriu a nós, seus filhos, ressuscitando a Jesus,
33 a chwīe nɛ ni pigi, mbɔ pa puoŋ pugu, ŋkie pi ŋkuoŋ kuʼɔ nu ni Jishɔ moŋ gu. Wuʼɔ nɔ haʼaŋ pi nāʼaŋ moŋ mbra njiɛŋ Ŋwaʼaŋlɨ Ŋkhǐ ŋa,
33 como também está escrito no Salmo segundo: Meu filho és tu; hoje te gerei.
34 Yei pɔ pi nnu ŋa Minnwi chhu nthɛ kuʼɔ nu ni ju moŋ gu ki a lɔ njiʼi mfɔ̄rɔ moŋ fúŋ nɛ: ‘Ǹshi mfɛ mbɔrɔ taoŋtaoŋ, mbɔ yi kàʼa ki fɨ̄ɨ, ŋa ŋki ŋkāʼa Devi nɔ nɛ vɛ.’
34 E que o ressuscitaria dos mortos, para nunca mais tornar à corrupção, disse- o assim: As santas e fiéis bênçãos de Davi vos darei.
35 Wuʼɔ nɛnnɛ, a chhu moŋ yichəɨ lɨʼɨ Ŋwaʼaŋlɨ Ŋkhǐ ŋa, ‘Mbaʼa ɔ yiʼi mieŋ Muuŋ Fàʼa yɔ yi Taoŋtaoŋ fɔ̄rɔ moŋ fúŋ.’
35 Pelo que também em outro Salmo diz: Não permitirás que o teu Santo veja corrupção.
36 Nthɛ ŋa Devi ni ŋga mfāʼa fàʼa ŋa Minnwi ni nūʼɔŋ ŋa a fāʼa nɛ, moŋ ndɨɨ ŋa a ni mbɔ ŋkuoŋ mbhi nɛ ti mīʼɛŋ nɛ, ŋkhu, pi twei vi lɨʼɨ haʼaŋ pi ni ntwei pa tǎa pi nɛ, a fɔ̄rɔ moŋ fúŋ.
36 Porque, na verdade, tendo Davi, no seu tempo, servido conforme a vontade de Deus, dormiu, e foi posto junto de seus pais, e viu a corrupção.
37 Ndɔ ju ŋa Minnwi ni ŋkuʼɔ nɔ moŋ gu nɛ shini ndɔ mfɔ̄rɔ.
37 Mas aquele a quem Deus ressuscitou nenhuma corrupção viu.
38 “Nthɛ yie ghɔ, ma lǐŋ paŋ, a pie ŋa pəɨ ji ŋa ntɔgɔ njiŋ Jishɔ vei, pi chīi ŋkɨ̀nɨ līʼɛ phɨ ni pəɨ.
38 Seja-vos, pois, notório, varões irmãos, que por este se vos anuncia a remissão dos pecados.
39 Ndɔ ntɔgɔ pi mbhɔ yu, shesheŋoŋ ŋa a piŋ nɛ shi ndūgu moŋ ŋguoŋ phɨ ŋa a kaŋ ni nthɛ paʼa gɨ́ Mushi lɔ ndūgu ni ju moŋ ghɔ nɛ.
39 E de tudo o que, pela lei de Moisés, não pudestes ser justificados, por ele é justificado todo aquele que crê.
40 Pəɨ lɨna nu nɛ ŋa kiʼi pa nnu haʼaŋ pa njəɨlɨʼɨ Minnwi ni nchhu nɛ lɔ̄gɔ lɨʼɨ mbɨŋ pəɨ:
40 Vede, pois, que não venha sobre vós o que está dito nos profetas:
41 ‘Līi njəɨ, pa ghaŋ nchɨʼəshə,
41 Vede, ó desprezadores, e espantai-vos e desaparecei; porque opero uma obra em vossos dias, obra tal que não crereis se alguém vo-la contar.
42 Nɔ haʼaŋ Pɔɔ pugu Banaba ni ntaoŋ nu moŋ nda luoŋ Minnwi nɛ, pa ŋgwa pighɔ lɨ̄gəɨ vugu ŋa pugu pɨnɨ mbɨnɨ llɛ́ ji kaʼashiʼa, mfɨ̄ʼɨ mooŋ nnu pei ni pugu ŋgə̄ɨ shhɨ.
42 E, saídos os judeus da sinagoga, os gentios rogaram que no sábado seguinte lhes fossem ditas as mesmas coisas.
43 Ndɨɨ ŋa pi ni nshāaŋ moŋ nda luoŋ Minnwi nɛ, ntou pa ŋgwa Juu pugu pa ŋgwa taoŋ nduoŋ, ŋa pugu ni ŋkara mbiŋ nnu Minnwi pa Juu nɛ, yōu njiŋ Pɔɔ pugu Banaba. Pɔɔ pugu Banaba chrā ni pugu nthɔ ŋkwɛ̄nɛ vugu ŋa pugu ghə̄ɨ shhɨ nthɔ njɨʼə noŋ yugu ŋkuoŋ pwapuŋ Minnwi.
43 E, despedida a sinagoga, muitos dos judeus e dos prosélitos religiosos seguiram Paulo e Barnabé, os quais, falando-lhes, os exortavam a que permanecessem na graça de Deus.
44 Mbra llɛ́ ji nduoŋ ni ŋga nthɔ, a piʼi shɨgɛi yi ŋguoŋ ŋgwa moŋ laʼataoŋ ghɔ thɔ lɨʼɨ yaʼo chrà Taathɔ.
44 E, no sábado seguinte, ajuntou-se quase toda a cidade a ouvir a palavra de Deus.
45 Pa ŋgwa Juu ni ŋga njəɨ yú ŋgwa pighɔ, ndɨnaoŋ ni kighɨʼə, ndāa nnu ŋa Pɔɔ ni nchhu nu nɛ ndɔ ŋgwɛʼi vi.
45 Então, os judeus, vendo a multidão, encheram-se de inveja e, blasfemando, contradiziam o que Paulo dizia.
46 Ndɔ Pɔɔ pugu Banaba chrā ni tɨnɨnjuʼɔ, nchhu nu ŋa, “A ni mbie ŋa pi fǔoŋ nchhu chrà Minnwi pi ni pəɨ. Ndɔ ndwɛ ŋa pəɨ lāa, ki lɔ ndīi noŋ pəɨ ŋa pəɨ kāʼo nɔ fāʼo nu chɔmbhi ki mmɛ nɛ, pigi shi mieŋ vəɨ ŋkara nchhu ni ŋgwa taoŋ nduoŋ.
46 Mas Paulo e Barnabé, usando de ousadia, disseram: Era mister que a vós se vos pregasse primeiro a palavra de Deus; mas, visto que a rejeitais, e vos não julgais dignos da vida eterna, eis que nos voltamos para os gentios.
47 Nthɛ ŋa a haʼaŋ Taathɔ fɛ gɨ́ ni pigi nɛ, nchhu nu ŋa,
47 Porque o Senhor assim no-lo mandou: Eu te pus para luz dos gentios, para que sejas de salvação até aos confins da terra.
48 Pa ŋgwa taoŋ nduoŋ ni ŋga njaʼo yei, mfāʼo pwanjuʼɔ, ŋgaʼo chrà Taathɔ. Nnɛ, pa ŋgwa pɛ ŋa Minnwi ni ŋkwo chuʼɔ vugu ŋa pugu fāʼo chɔmbhi ki mmɛ nɛ, gu pa ghaŋ piŋ.
48 E os gentios, ouvindo isto, alegraram-se e glorificavam a palavra do Senhor, e creram todos quantos estavam ordenados para a vida eterna.
49 Chrà Taathɔ nyīeŋ moŋ ŋguoŋ yie ŋgei lɨʼɨ.
49 E a palavra do Senhor se divulgava por toda aquela província.
50 Ndɔ pa Juu niʼiŋ puŋ pa mɛmmɛ piŋgɛ pugu pa thishɨ pimbia moŋ laʼataoŋ ghɔ, pugu jɛ̄ nthɔ mfɛ ŋgəʼɨ ni Pɔɔ pugu Banaba, njōu vugu moŋ yugu lɨʼɨ ghɔ.
50 Mas os judeus incitaram algumas mulheres religiosas e honestas, e os principais da cidade, e levantaram perseguição contra Paulo e Barnabé, e os lançaram fora dos seus limites.
51 Ndɔ pugu krū pru nɔ kwò muŋu nɔ fɛ nu nduoŋ yugu thɔ pugu, ŋgə̄ɨ kiʼɛ Ikoniuŋ.
51 Sacudindo, porém, contra eles o pó dos pés, partiram para Icônio.
52 Pa ghaŋ piŋ moŋ Antiɔ ni ndɨnaoŋ ni pwanjuʼɔ pugu pa Jijwɛ Minnwi.
52 E os discípulos estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.