Romanos 4

Kitap molinas men ringkat na alaata'ala: perjanjian baru (BLZNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Koi upa mbali' a pinginti'inta? Upa a men ia rumpaki i Abraham pulinta?
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Kalu i ia nipopokana' gause wawauna, mbaka' i ia uga' salanan kodaawan. Kasee i ia sian koiya'a na pimiile'na Alaata'ala.
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 Na Alkitaap isian nitulis, “Abraham noparasaya na Alaata'ala, mbali' Alaata'ala nangaan se' i ia mian men kana'.”
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 Mian men balimang, tambona taasi' tongko' pantarai bulu-bulu', kasee koi obosna.
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 Kasee taasi' koiya'a bona mian men sian mongooskon palimangonna, see daa parasaya na Alaata'ala men mompopokana' mian men dosaon. Kalu mian iya'a parasaya, mbaka' Alaata'ala mangaan i ia mian men kana'.
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 Koiya'a uga' a men ia ngaan i Daud. Taena barakaatan a tutuo'na mian men ngaanonna Alaata'ala mian men kana', taasi' se' montookon wawauna. Taena koi kani'imari:
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 “Barakaatan a tutuo'na mian men sala'na ampunion,
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 Barakaatan a tutuo'na mian men dosana ia kolimbo'konmo Tumpu.”
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 Tutuo' men barakaatan iya'a se' tongko' sida bona mian men sunaton kabai uga' tia mian men sian sunaton? Kai poko ngaanmo se' i Abraham noparasaya na Alaata'ala, mbaka' Alaata'ala nangaanmo i ia mian men kana'.
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 Maripi mbali' a nangaananna Alaata'ala i ia mian men kana'? Sianpo tia nisunat kabai se' noko daa nisunat? Taasi' noko daa nisunat, kasee sianpo tia nisunat.
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 Komburi'na i Abraham uga' nisunat, kasee sunatna iya'a tongko' bookoi sa'angu' oos se' Alaata'ala nangaanmo i ia mian men kana' na Ko'ona, gause ia parasaya na Ko'ona. Abraham ia labot Alaata'ala tempo i ia sianpo nongololo' aturan sunat. Ka' i ia nigalalmo minti'ina giigii' mian men sian nisunat see parasaya kada' daa i raaya'a ngaanonna Alaata'ala mian men kana'.
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 Ka' uga' i Abraham nosidamo minti'ina mian men nisunat, men taasi' tongko' nisunat, kasee uga' parasaya koi i Abraham minti'inta tempopo i ia sianpo nisunat.
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 Gause taasi' montookon ukum Torat mbali' i Abraham tia lee'na nitarai toon se' raaya'a bo montombonoi tano' balaki', kasee supu-supuana i ia parasaya na Alaata'ala mbali' nipopokana'.
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 Kalu mian men mongooskon ukum Torat mangalabot upa men ia toonkon Alaata'ala, mbaka' sianta kana'na imaanna i raaya'a, ka' toonna Alaata'ala uga' kosiankononna.
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 Ukum Torat manggau'kon maso'na Alaata'ala pataka Ia mungukum mian. Kasee kalu sianta ukum Torat, uga' sianta men mingilintuani ukum.
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 Mbali' toonna Alaata'ala iya'a mimpu'u na imaan, kada' sida koi kaporeanna Alaata'ala. Toon iya'a sabole sida bona giigii' lee' ni Abraham, taasi' tongko' bo ko'ona i raaya'a men matete na ukum Torat, kasee uga' bo ko'ona i raaya'a men tumuo' mongololo' imaan ni Abraham. Abraham a minti'inta giigii'.
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 Na Alkitaap isian nitulis koi kani'imari:
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 Gause mau mune' sianta upa men bo ooskononna i Abraham, kasee i ia mongooskon ka' uga' parasaya se' i ia bo sida minti'ina biai' lipu', koi ia bantilkon Tumpu men tae-Na: “Koiya'a a kobiai'na lee'em na ilio komburi'.”
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 Pinginti'i ni Abraham tempo iya'a i ia sianmo anakon gause langkai'mo, ka' umurna karani'mo sa'atu taun, ka' boroki'na men i Sara kamba'. Kasee mau koiya'a, imaan ni Abraham sian kinoboliian.
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 Ia sinampang parasaya ka' sian babata na toonna Alaata'ala. Imaanna tongko' kaekae' moonggor, pataka i ia nompobalaki' Alaata'ala.
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 Abraham parasaya tuu' se' Alaata'ala momoko mingilimang upa-upa men Ia toonkonmo na ko'ona.
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Koiya'a mbali' Alaata'ala nangaanmo i ia mian men kana'.
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 Men ningaan koi kani'imari: “nangaanmo i ia mian men kana'.” Tulisan iya'a taasi' tongko' boni Abraham,
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 kasee uga' bo ko'onta'. Kita uga' ngaanon mian men kana', gause i kita parasaya na Alaata'ala men nomotuo'imo i Yesus, Tumpunta, noko daa lapus.
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 Yesus iya'a nirookonmo bo papateion gause dosanta, kasi ia potuo'i Alaata'ala kada' i kita sida popokana'onna Alaata'ala.
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.