Romanos 4
Kitap molinas men ringkat na alaata'ala: perjanjian baru (BLZNT) vs NAA
1 Koi upa mbali' a pinginti'inta? Upa a men ia rumpaki i Abraham pulinta?
1 Que diremos, então, a respeito de Abraão, nosso pai segundo a carne? O que foi que ele conseguiu?
2 Kalu i ia nipopokana' gause wawauna, mbaka' i ia uga' salanan kodaawan. Kasee i ia sian koiya'a na pimiile'na Alaata'ala.
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem do que se orgulhar, porém não diante de Deus.
3 Na Alkitaap isian nitulis, “Abraham noparasaya na Alaata'ala, mbali' Alaata'ala nangaan se' i ia mian men kana'.”
3 Pois o que diz a Escritura? Ela diz: “Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído para justiça.”
4 Mian men balimang, tambona taasi' tongko' pantarai bulu-bulu', kasee koi obosna.
4 Ora, para quem trabalha, o salário não é considerado como favor, mas como dívida.
5 Kasee taasi' koiya'a bona mian men sian mongooskon palimangonna, see daa parasaya na Alaata'ala men mompopokana' mian men dosaon. Kalu mian iya'a parasaya, mbaka' Alaata'ala mangaan i ia mian men kana'.
5 Mas, para quem não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 Koiya'a uga' a men ia ngaan i Daud. Taena barakaatan a tutuo'na mian men ngaanonna Alaata'ala mian men kana', taasi' se' montookon wawauna. Taena koi kani'imari:
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado aquele a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras.
7 “Barakaatan a tutuo'na mian men sala'na ampunion,
7 Davi disse: “Bem-aventurados aqueles cujas transgressões são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 Barakaatan a tutuo'na mian men dosana ia kolimbo'konmo Tumpu.”
8 bem-aventurado aquele a quem o Senhor jamais atribuir pecado.”
9 Tutuo' men barakaatan iya'a se' tongko' sida bona mian men sunaton kabai uga' tia mian men sian sunaton? Kai poko ngaanmo se' i Abraham noparasaya na Alaata'ala, mbaka' Alaata'ala nangaanmo i ia mian men kana'.
9 Esta bem-aventurança vem apenas sobre os circuncisos ou será que ela vem também sobre os incircuncisos? Porque dizemos: “A fé foi atribuída a Abraão para justiça.”
10 Maripi mbali' a nangaananna Alaata'ala i ia mian men kana'? Sianpo tia nisunat kabai se' noko daa nisunat? Taasi' noko daa nisunat, kasee sianpo tia nisunat.
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou sendo ainda incircunciso? Não foi no regime da circuncisão, mas quando ele ainda não havia sido circuncidado.
11 Komburi'na i Abraham uga' nisunat, kasee sunatna iya'a tongko' bookoi sa'angu' oos se' Alaata'ala nangaanmo i ia mian men kana' na Ko'ona, gause ia parasaya na Ko'ona. Abraham ia labot Alaata'ala tempo i ia sianpo nongololo' aturan sunat. Ka' i ia nigalalmo minti'ina giigii' mian men sian nisunat see parasaya kada' daa i raaya'a ngaanonna Alaata'ala mian men kana'.
11 E Abraão recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda não havia sido circuncidado. E isto para que ele viesse a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que a justiça fosse atribuída também a eles.
12 Ka' uga' i Abraham nosidamo minti'ina mian men nisunat, men taasi' tongko' nisunat, kasee uga' parasaya koi i Abraham minti'inta tempopo i ia sianpo nisunat.
12 Ele é também pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 Gause taasi' montookon ukum Torat mbali' i Abraham tia lee'na nitarai toon se' raaya'a bo montombonoi tano' balaki', kasee supu-supuana i ia parasaya na Alaata'ala mbali' nipopokana'.
13 A promessa de que seria herdeiro do mundo não veio a Abraão ou à sua descendência por meio da lei, e sim por meio da justiça da fé.
14 Kalu mian men mongooskon ukum Torat mangalabot upa men ia toonkon Alaata'ala, mbaka' sianta kana'na imaanna i raaya'a, ka' toonna Alaata'ala uga' kosiankononna.
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa.
15 Ukum Torat manggau'kon maso'na Alaata'ala pataka Ia mungukum mian. Kasee kalu sianta ukum Torat, uga' sianta men mingilintuani ukum.
15 Porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 Mbali' toonna Alaata'ala iya'a mimpu'u na imaan, kada' sida koi kaporeanna Alaata'ala. Toon iya'a sabole sida bona giigii' lee' ni Abraham, taasi' tongko' bo ko'ona i raaya'a men matete na ukum Torat, kasee uga' bo ko'ona i raaya'a men tumuo' mongololo' imaan ni Abraham. Abraham a minti'inta giigii'.
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja garantida para toda a descendência, não somente à descendência que está no regime da lei, mas também à descendência que tem a fé que Abraão teve — porque Abraão é pai de todos nós,
17 Na Alkitaap isian nitulis koi kani'imari:
17 como está escrito: “Eu o constituí por pai de muitas nações” — diante daquele em quem Abraão creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 Gause mau mune' sianta upa men bo ooskononna i Abraham, kasee i ia mongooskon ka' uga' parasaya se' i ia bo sida minti'ina biai' lipu', koi ia bantilkon Tumpu men tae-Na: “Koiya'a a kobiai'na lee'em na ilio komburi'.”
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe havia sido dito: “Assim será a sua descendência.”
19 Pinginti'i ni Abraham tempo iya'a i ia sianmo anakon gause langkai'mo, ka' umurna karani'mo sa'atu taun, ka' boroki'na men i Sara kamba'. Kasee mau koiya'a, imaan ni Abraham sian kinoboliian.
19 E, sem enfraquecer na fé, levou em conta o seu próprio corpo já amortecido, tendo ele quase cem anos, e a esterilidade do ventre de Sara.
20 Ia sinampang parasaya ka' sian babata na toonna Alaata'ala. Imaanna tongko' kaekae' moonggor, pataka i ia nompobalaki' Alaata'ala.
20 Não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 Abraham parasaya tuu' se' Alaata'ala momoko mingilimang upa-upa men Ia toonkonmo na ko'ona.
21 estando plenamente convicto de que Deus era poderoso para cumprir o que havia prometido.
22 Koiya'a mbali' Alaata'ala nangaanmo i ia mian men kana'.
22 Assim, também isso lhe foi atribuído para justiça.
23 Men ningaan koi kani'imari: “nangaanmo i ia mian men kana'.” Tulisan iya'a taasi' tongko' boni Abraham,
23 E as palavras “lhe foi atribuído” foram escritas não somente por causa dele,
24 kasee uga' bo ko'onta'. Kita uga' ngaanon mian men kana', gause i kita parasaya na Alaata'ala men nomotuo'imo i Yesus, Tumpunta, noko daa lapus.
24 mas também por nossa causa, visto que a nós igualmente nos será atribuído, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 Yesus iya'a nirookonmo bo papateion gause dosanta, kasi ia potuo'i Alaata'ala kada' i kita sida popokana'onna Alaata'ala.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.