Lucas 15
Kitap molinas men ringkat na alaata'ala: perjanjian baru (BLZNT) vs BKJ
1 Na sa'angu' tempo, biai' a pagawena pajak ka' mian men sian malolo' na aturan agama taka mongorongor i Yesus.
1 Então, aproximaram-se dele todos os publicanos e pecadores para ouvi-lo.
2 Mian Farisi ka' wawa ukum Torat nokokoo'anmo. Taena, “Mian kale'e mangalaboti mian dosaon ka' uga' kumaan tii raaya'a!”
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este homem recebe pecadores, e come com eles.
3 Mbali' iya'a i Yesus nuntundunkonmo na ko'ona i raaya'a timbaani' men koi kani'imari, tae-Na,
3 E ele lhes falou esta parábola, dizendo:
4 “Kalu isian i kuu men dombaan sa'atu, kasi domba iya'a nopenta' a sa'angu', koi upa bo wawauonmuu? Sabole i kuu mamarerei domba men siompulo' sio' iya'a na padang ka' mae' mansarak men nopenta' iya'a pataka tausionmuu.
4 Qual de vós é o homem que, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai atrás da perdida até encontrá-la?
5 Ka' kalu kuu tausimo a domba iya'a, kuu lewa' tuu', kasi pasa'anonmuu,
5 E, tendo-a encontrado, regozijando-se, a põe sobre seus ombros.
6 ka' mule'kon. Komburi'na kuu mengeleelo'mo bela'muu ka' pootolodoianmuu ka' mambantil taemuu, ‘Mai kita balewa-lewa'. Dombangku men nopenta' iya'a yaku' tausimo soosoodo!’
6 E ele chegando em casa, chama os seus amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque eu encontrei a minha ovelha que estava perdida.
7 Bantilkonon-Ku na ko'omuu se' koiya'a uga' na surugaa. Isian men bo kobeles tuu' kalu isian sa'angu' mian dosaon men nonsosolimo ka' nangkadaraimo gau'na men ba'idek. Pongkobelesi labi tia belesna siompulo' sio' mian men pore men sian mamaraluukon monsosoli ka' mangkadarai gau'na men ba'idek.”
7 Eu vos digo, que assim haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove pessoas justas que não necessitam de arrependimento.
8 “Kabai se' kalu sa'angu' wiwine men isian sompulo' doi' dirham, kasi nopenta' a sa'angu', upamo a men bo wawauonna? Ia bo muntutungi boloak ka' mangkarei laiganna ka' mansarak pore-pore pataka tausionna a doi' iya'a.
8 Ou qual mulher que, tendo dez peças de prata, e perdendo uma peça, não acende a candeia, e varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Na tempo doi' iya'a ia tausimo, ia mengeleelo'mo simbaya'na tia pootolodoianna, kasi mambantilkon taena, ‘Beles tuu' i yaku'. Daa yaku' tausimo soosoodo a doi'ku men nopenta'. Mai kita balewa-lewa'!’
9 E, tendo-a encontrado, ela chama as amigas e as vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque encontrei a peça que eu havia perdido.
10 Bantilkonon-Ku na ko'omuu se' koiya'a uga' a malaa'ikatna Alaata'ala beles kalu isian sa'angu' mian dosaon monsosoli ka' mangkadarai gau'na men ba'idek.”
10 Assim eu vos digo que há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Yesus norobu soosoodo tae-Na, “Isian sa'angu' mian men anakon moro'one rurua'.
11 E ele disse: Certo homem tinha dois filhos;
12 Men itiu'na norobu na tamana taena, ‘Papa, rookonmo i yaku' koini'i a obosku na kupangta.’ Mbaka' tamana nongoboskonmo kupangna iya'a na anakna rurua'.
12 e o mais jovem deles disse ao seu pai: Pai, dá-me a parte dos bens a que tenho direito. E ele dividiu-lhes os seus haveres.
13 Toropii ilio a noporusanna, anakna itiu'na iya'a nambalukkonmo obosna kasi nomae' na dodongoan men oloa. Inda'a ia nambaraba'imo doi'na tia wawau men sian kana'na.
13 E poucos dias depois, o filho mais jovem, ajuntando tudo, partiu para uma terra distante, e ali desperdiçou os seus bens com uma vida desordeira.
14 Sarataa giigii' doi'na nokabus, na lipu' iya'a ia takaimo sa'angu' repaan pololuan men dodoa, pataka ia nuntumbeimo marepa.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Kasi i ia nomae' balimang na sa'angu' mian men tombono dodongoan iya'a. Mian iya'a nomosuu'mo i ia mae' na ale'na mandagaikon bau'na.
15 E ele foi e juntou-se a um dos cidadãos daquela terra, e ele o enviou aos seus campos para alimentar os porcos.
16 Ia nololu tuu' tamban mingkira' mingisii kompongna tia mangkaan kakaanna bau' iya'a. Mau mune' koiya'a a loluna, sianta sa'angu'po a mian men nantarai kakaan bo ko'ona.
16 E ele desejava encher o seu estômago com as cascas que os porcos comiam; e nenhum homem lhe dava nada.
17 Na kokomburi'anna ia notonginau'mo ka' norobu taena, ‘Mian biai' men balimang na tamangku labian a kakaanna i raaya'a, kasee i yaku' kani'i boomo lapuskon mololu!
17 E ele caindo em si, disse: Quantos servidores de meu pai têm pão suficiente e de sobra, e eu aqui pereço de fome!
18 Yaku' bo mule'kon na tamangku ka' morobu na ko'ona men koi kani'imari: Papa, yaku' nodosaonmo na Alaata'ala ka' na ko'omuu.
18 Levantar-me-ei, e irei para o meu pai, e lhe direi: Pai, eu pequei contra o céu e perante ti;
19 Yaku' sianmo kana' bo ngaanon anakmuu soosoodo. Posidamo i yaku' kani'i bookoi papalimang men tamboionmuu.’
19 e não sou mais digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus servidores.
20 Mbaka' i ia norumingkatmo mule'kon na tamana.
20 E ele, levantando-se, foi para seu pai. Mas, ele estando ainda longe do caminho, seu pai o viu, e teve compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 Taena anak iya'a, ‘Papa, yaku' nodosaonmo na Alaata'ala ka' na ko'omuu. Yaku' sianmo kana'na bo ngaanon anakmuu soosoodo.’
21 E o filho lhe disse: Pai, eu pequei contra o céu e à tua vista, e não sou mais digno de ser chamado teu filho.
22 Kasee tamana nengeleelo'mo tutulungina ka' norobu taena, ‘Dongan! Ala pakean men porena tuu' ka' popisokikon na ko'ona. Posinsimi ka' posapatoi.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei a melhor veste, e vesti-o, e ponde-lhe um anel em sua mão, e calçados em seus pés;
23 Noko daa koiya'a, pangala anakna sapi' men molongo' ka' pongkoyo'. Kita bo kumaan ka' balewa-lewa'.
23 e trazei aqui um novilho cevado, e matai-o; e comamos e alegremo-nos;
24 Gause anakku kani'i nolapusmo, kasee koini'i notuo'mo soosoodo. Ia nopenta'mo, kasee koini'i nitausimo soosoodo.’ Kasi i raaya'a nuntumbei barame.
24 porque este meu filho estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado. E eles começaram a alegrar-se.
25 Tempo iya'a, anak men balaki'na dauga' na ale'. Sarataa i ia nomule'kon ka' karani'mo laigan, ia rongor isian laungna musiik ka' mian manari.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e vindo, ao aproximar-se da casa, ele ouviu a música e as danças.
26 Mbaka' ia nengeleelo'mo sa'angu' mian tutulungina, kasi nimikirawar taena, ‘Isian upa na laigan kani'i?’
26 E ele chamou um dos servos, e perguntou o que significavam aquelas coisas.
27 Ia simbati tutulungi iya'a taena, ‘Utusmuu itiu'na notakamo! Ka' tamamuu nomosuu'mo nongkoyo' anakna sapi' men molongo', gause anak iya'a ia tausimo soosoodo see daa sian nongko'upa.’
27 E ele lhe disse: O teu irmão chegou; e teu pai matou o novilho cevado, porque ele o recebeu são e salvo.
28 Anak men balaki'na iya'a noburuki'mo tamban ia sianmo ninsoop na laigan. Kasi tamana no'umuar ka' nangande-ande i ia kada' waale'e minsoop.
28 E ele se irritou e não queria entrar; portanto, saindo o pai, lhe rogava.
29 Kasee taena anak iya'a, ‘Piile'! Taunanmo a nau'na yaku' balimang bo ko'omuu. Giigii' upa men kuu posuu'kon yaku' sian nontoo panggagai. Kasee upa a men kuu rookon na ingku'? Sa'angu'po bembe' sian kuu rookon i yaku' bo barameanku tia simbaya'ku!
29 E, ele respondendo, disse ao seu pai: Eis que eu te sirvo há tantos anos, e em nenhum momento eu transgredi um mandamento teu; contudo, tu nunca me deste um cabrito, para que eu pudesse me alegrar com os meus amigos;
30 Anakmuu kaya'a tongko' mingkira' namakabus kupangmuu na wiwine men eloon, kasee sarataa ia nomule'kon, kuu nongkoyo'mo anakna sapi' men molongo' bo ko'ona!’
30 mas, vindo este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as prostitutas, mataste-lhe o novilho cevado.
31 Ia simbati tamana taena, ‘Anakku! Koo a men mokani'i tii yaku'. Giigii' men yaku' tombonoi koo uga' a men tombono.
31 E, ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que eu tenho é teu.
32 Kasee kita salanan mangawawau ramean ka' balewa-lewa', gause utuus itiu'na iya'a nolapusmo, kasee koini'i notuo'mo soosoodo. Ia nopenta'mo, kasee koini'i nitausimo soosoodo.’ ”
32 Mas era necessário fazer festa e regozijarmo-nos; porque este teu irmão estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.