Lucas 15

Kitap molinas men ringkat na alaata'ala: perjanjian baru (BLZNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Na sa'angu' tempo, biai' a pagawena pajak ka' mian men sian malolo' na aturan agama taka mongorongor i Yesus.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Mian Farisi ka' wawa ukum Torat nokokoo'anmo. Taena, “Mian kale'e mangalaboti mian dosaon ka' uga' kumaan tii raaya'a!”
2 E murmuravam os fariseus e os escribas, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 Mbali' iya'a i Yesus nuntundunkonmo na ko'ona i raaya'a timbaani' men koi kani'imari, tae-Na,
3 Então, lhes propôs Jesus esta parábola:
4 “Kalu isian i kuu men dombaan sa'atu, kasi domba iya'a nopenta' a sa'angu', koi upa bo wawauonmuu? Sabole i kuu mamarerei domba men siompulo' sio' iya'a na padang ka' mae' mansarak men nopenta' iya'a pataka tausionmuu.
4 Qual, dentre vós, é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Ka' kalu kuu tausimo a domba iya'a, kuu lewa' tuu', kasi pasa'anonmuu,
5 Achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo.
6 ka' mule'kon. Komburi'na kuu mengeleelo'mo bela'muu ka' pootolodoianmuu ka' mambantil taemuu, ‘Mai kita balewa-lewa'. Dombangku men nopenta' iya'a yaku' tausimo soosoodo!’
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Bantilkonon-Ku na ko'omuu se' koiya'a uga' na surugaa. Isian men bo kobeles tuu' kalu isian sa'angu' mian dosaon men nonsosolimo ka' nangkadaraimo gau'na men ba'idek. Pongkobelesi labi tia belesna siompulo' sio' mian men pore men sian mamaraluukon monsosoli ka' mangkadarai gau'na men ba'idek.”
7 Digo-vos que, assim, haverá maior júbilo no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 “Kabai se' kalu sa'angu' wiwine men isian sompulo' doi' dirham, kasi nopenta' a sa'angu', upamo a men bo wawauonna? Ia bo muntutungi boloak ka' mangkarei laiganna ka' mansarak pore-pore pataka tausionna a doi' iya'a.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma, não acende a candeia, varre a casa e a procura diligentemente até encontrá-la?
9 Na tempo doi' iya'a ia tausimo, ia mengeleelo'mo simbaya'na tia pootolodoianna, kasi mambantilkon taena, ‘Beles tuu' i yaku'. Daa yaku' tausimo soosoodo a doi'ku men nopenta'. Mai kita balewa-lewa'!’
9 E, tendo-a achado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.
10 Bantilkonon-Ku na ko'omuu se' koiya'a uga' a malaa'ikatna Alaata'ala beles kalu isian sa'angu' mian dosaon monsosoli ka' mangkadarai gau'na men ba'idek.”
10 Eu vos afirmo que, de igual modo, há júbilo diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Yesus norobu soosoodo tae-Na, “Isian sa'angu' mian men anakon moro'one rurua'.
11 Continuou: Certo homem tinha dois filhos;
12 Men itiu'na norobu na tamana taena, ‘Papa, rookonmo i yaku' koini'i a obosku na kupangta.’ Mbaka' tamana nongoboskonmo kupangna iya'a na anakna rurua'.
12 o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me cabe. E ele lhes repartiu os haveres.
13 Toropii ilio a noporusanna, anakna itiu'na iya'a nambalukkonmo obosna kasi nomae' na dodongoan men oloa. Inda'a ia nambaraba'imo doi'na tia wawau men sian kana'na.
13 Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá dissipou todos os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Sarataa giigii' doi'na nokabus, na lipu' iya'a ia takaimo sa'angu' repaan pololuan men dodoa, pataka ia nuntumbeimo marepa.
14 Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Kasi i ia nomae' balimang na sa'angu' mian men tombono dodongoan iya'a. Mian iya'a nomosuu'mo i ia mae' na ale'na mandagaikon bau'na.
15 Então, ele foi e se agregou a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a guardar porcos.
16 Ia nololu tuu' tamban mingkira' mingisii kompongna tia mangkaan kakaanna bau' iya'a. Mau mune' koiya'a a loluna, sianta sa'angu'po a mian men nantarai kakaan bo ko'ona.
16 Ali, desejava ele fartar-se das alfarrobas que os porcos comiam; mas ninguém lhe dava nada.
17 Na kokomburi'anna ia notonginau'mo ka' norobu taena, ‘Mian biai' men balimang na tamangku labian a kakaanna i raaya'a, kasee i yaku' kani'i boomo lapuskon mololu!
17 Então, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui morro de fome!
18 Yaku' bo mule'kon na tamangku ka' morobu na ko'ona men koi kani'imari: Papa, yaku' nodosaonmo na Alaata'ala ka' na ko'omuu.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com o meu pai, e lhe direi: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Yaku' sianmo kana' bo ngaanon anakmuu soosoodo. Posidamo i yaku' kani'i bookoi papalimang men tamboionmuu.’
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus trabalhadores.
20 Mbaka' i ia norumingkatmo mule'kon na tamana.
20 E, levantando-se, foi para seu pai. Vinha ele ainda longe, quando seu pai o avistou, e, compadecido dele, correndo, o abraçou, e beijou.
21 Taena anak iya'a, ‘Papa, yaku' nodosaonmo na Alaata'ala ka' na ko'omuu. Yaku' sianmo kana'na bo ngaanon anakmuu soosoodo.’
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Kasee tamana nengeleelo'mo tutulungina ka' norobu taena, ‘Dongan! Ala pakean men porena tuu' ka' popisokikon na ko'ona. Posinsimi ka' posapatoi.
22 O pai, porém, disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, vesti-o, ponde-lhe um anel no dedo e sandálias nos pés;
23 Noko daa koiya'a, pangala anakna sapi' men molongo' ka' pongkoyo'. Kita bo kumaan ka' balewa-lewa'.
23 trazei também e matai o novilho cevado. Comamos e regozijemo-nos,
24 Gause anakku kani'i nolapusmo, kasee koini'i notuo'mo soosoodo. Ia nopenta'mo, kasee koini'i nitausimo soosoodo.’ Kasi i raaya'a nuntumbei barame.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 Tempo iya'a, anak men balaki'na dauga' na ale'. Sarataa i ia nomule'kon ka' karani'mo laigan, ia rongor isian laungna musiik ka' mian manari.
25 Ora, o filho mais velho estivera no campo; e, quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Mbaka' ia nengeleelo'mo sa'angu' mian tutulungina, kasi nimikirawar taena, ‘Isian upa na laigan kani'i?’
26 Chamou um dos criados e perguntou-lhe que era aquilo.
27 Ia simbati tutulungi iya'a taena, ‘Utusmuu itiu'na notakamo! Ka' tamamuu nomosuu'mo nongkoyo' anakna sapi' men molongo', gause anak iya'a ia tausimo soosoodo see daa sian nongko'upa.’
27 E ele informou: Veio teu irmão, e teu pai mandou matar o novilho cevado, porque o recuperou com saúde.
28 Anak men balaki'na iya'a noburuki'mo tamban ia sianmo ninsoop na laigan. Kasi tamana no'umuar ka' nangande-ande i ia kada' waale'e minsoop.
28 Ele se indignou e não queria entrar; saindo, porém, o pai, procurava conciliá-lo.
29 Kasee taena anak iya'a, ‘Piile'! Taunanmo a nau'na yaku' balimang bo ko'omuu. Giigii' upa men kuu posuu'kon yaku' sian nontoo panggagai. Kasee upa a men kuu rookon na ingku'? Sa'angu'po bembe' sian kuu rookon i yaku' bo barameanku tia simbaya'ku!
29 Mas ele respondeu a seu pai: Há tantos anos que te sirvo sem jamais transgredir uma ordem tua, e nunca me deste um cabrito sequer para alegrar-me com os meus amigos;
30 Anakmuu kaya'a tongko' mingkira' namakabus kupangmuu na wiwine men eloon, kasee sarataa ia nomule'kon, kuu nongkoyo'mo anakna sapi' men molongo' bo ko'ona!’
30 vindo, porém, esse teu filho, que desperdiçou os teus bens com meretrizes, tu mandaste matar para ele o novilho cevado.
31 Ia simbati tamana taena, ‘Anakku! Koo a men mokani'i tii yaku'. Giigii' men yaku' tombonoi koo uga' a men tombono.
31 Então, lhe respondeu o pai: Meu filho, tu sempre estás comigo; tudo o que é meu é teu.
32 Kasee kita salanan mangawawau ramean ka' balewa-lewa', gause utuus itiu'na iya'a nolapusmo, kasee koini'i notuo'mo soosoodo. Ia nopenta'mo, kasee koini'i nitausimo soosoodo.’ ”
32 Entretanto, era preciso que nos regozijássemos e nos alegrássemos, porque esse teu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.