Atos 7

Kitap molinas men ringkat na alaata'ala: perjanjian baru (BLZNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Taena Imam Moola', “Tuutuu' a upa men ia raitkon mian karaaya'a na ko'oom?”
1 O Grande Sacerdote perguntou a Estêvão: — O que essas pessoas estão dizendo é verdade?
2 Ia simbati i Stefanus taena, “Tabea' na ko'onta', utu-utus tia tanaas! Rongor kutung ni'imari. Koo'po tia pulinta men i Abraham nobalimba' na Haran, tempona pulinta iya'a dauga' dumodongo na Mesopotamia, Alaata'ala men angga'ion tuu' notaka ni Abraham
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem! O
3 ka' norobu tae-Na, ‘Parerei a dodongoaan tia poto'utusaan. Rae' ka' dodongo na dodongoan men siso'konon-Ku i koo.’
3 E Deus lhe disse: “Saia da sua terra e do meio dos seus parentes e vá para uma terra que eu lhe mostrarei.”
4 Mbaka' i Abraham namarereimo Kasdim ka' nobalimba' na Haran. Sarataa nolapus a tama ni Abraham, Alaata'ala nomosuu'mo i Abraham nobalimba' soosoodo ka' nodumodongo na tano' kani'i men dumodongoanta koini'i.
4 Então ele saiu da Caldeia e foi morar em Harã. Depois que o pai dele morreu, Deus trouxe Abraão para esta terra onde vocês agora estão morando.
5 Tempo iya'a, sianta titiu'po a dodongoan kani'i men Ia rookon Alaata'ala bo tombonoion ni Abraham, kasee Alaata'ala nontoonmo se' i Ia bo mongorookon dodongoan kani'i, kada' bo tombonoion ni Abraham pataka na lee'na, mau mune' tempo iya'a i Abraham sianpo no'anakon.
5 Ele não deu a Abraão nem mesmo um palmo desta terra, mas prometeu que ia lhe dar toda esta terra e que depois ela seria dos seus descendentes. Quando Deus fez essa promessa, Abraão ainda não tinha filhos.
6 Kasee Alaata'ala isian norobu ni Abraham soosoodo taena, ‘Lee'em tongko' bo sida koi mian notumaka na dodongoanna mian sambana. Raaya'a bo po'ata'on ka' talalaison pato'atu taun a nau'na.
6 Ele disse a Abraão: “Os seus descendentes vão viver como estrangeiros em outra terra. Ali eles serão escravos e serão maltratados durante quatrocentos anos.”
7 Kasee lipu' men mompopo'ata' i raaya'a bo ukumon-Ku, ka' i raaya'a men nipopo'ata' bo umuar na dodongoan iya'a, kasi monsoosa' i Yaku' na dodongoan kani'i.’
7 — E Deus disse ainda: “Eu castigarei a nação que os escravizar. Depois disso eles voltarão daquela terra e me adorarão neste lugar.”
8 Noko daa Alaata'ala norobu koiya'a, Ia nuntukokonmo sunat bookoi sa'angu' oosan toon. Mbaka' tongko' nongamea' i Ishak anak ni Abraham, na ilio kowalu'na i Abraham nunsunatmo anak iya'a. Koiya'a uga' sarataa i Ishak no'anakon i Yakub, ia nunsunatmo anakna, ka' sarataa i Yakub no'anakon, ia uga' nunsunatmo wiwi'na anakna men sompulo' rua' ira. Ya'amo a men nosida pulinta samba Yahudi.
8 Deus deu a Abraão a cerimônia da circuncisão como prova da aliança que fez com ele. Por isso Abraão circuncidou o seu filho Isaque uma semana depois do seu nascimento. Isaque circuncidou o seu filho Jacó, e Jacó fez o mesmo com os seus doze filhos, os patriarcas .
9 Pulinta moto'utus, nasindirkonmo utusna i raaya'a men i Yusuf. Mbali' iya'a, raaya'a nambalukkonmo i Yusuf na tano' Mesir. Kasee Alaata'ala mansambai i Yusuf,
9 Estêvão continuou: — Os irmãos de José tinham inveja dele e o venderam para ser escravo no Egito. Mas Deus estava com ele
10 ka' nuntulung i ia na repaan. Alaata'ala nantarai i Yusuf noa men pore tia pinginti'ian na tempo i ia niwawa ni Firaun tomundo'na Mesir, pataka tomundo' iya'a nanganakat i ia sida gubernuur na Mesir, ka' uga' bo pinginti'ina laiganna batomundo'an.
10 e o livrou de todas as suas aflições. Quando José apareceu diante de Faraó, rei do Egito, Deus lhe deu sabedoria e modos agradáveis. E Faraó o nomeou governador do Egito e do palácio do rei.
11 Noko daa koiya'a, notakamo a tempona pololuan men dodoa longkop Mesir tia Kana'an pataka mian munsuri marepa tuu'. Tempo iya'a pulinta sianmo nantausi kakaan.
11 Depois houve falta de alimentos e muito sofrimento no Egito e em Canaã, e os nossos antepassados não tinham mais o que comer.
12 Kasee sarataa ia rongor i Yakub se' na Mesir dauga' isian gandum, mbaka' ia nomosuu'mo anakna, men kana'mo pulinta, mae' na Mesir men tumbena.
12 Mais tarde, Jacó ouviu dizer que no Egito havia trigo e mandou pela primeira vez os nossos antepassados até lá.
13 Ka' kopinduanna i raaya'a nomae', Yusuf nambantilkonmo na utusna iya'a se' i iamo i Yusuf. Temposi iya'a ka' ia inti'i tomundo'na Mesir a poto'utus ni Yusuf.
13 Na segunda vez José contou aos seus irmãos quem ele era, e Faraó ficou sabendo da família de José.
14 Sarataa koiya'a, Yusuf nomotuunmo i Yakub tamana, kada' wiwi'na poto'utusanna balimba' na Mesir. Wiwi' irana koi pitumpulo' ka' lilima' mian.
14 Então José mandou buscar o seu pai Jacó e todos os seus parentes, a fim de irem para o Egito; eram setenta e cinco pessoas ao todo.
15 Mbaka' i Yakub nobalimba'mo na Mesir, ka' i Yakub tia anakna men pulinta nolapus na Mesir.
15 Jacó foi para o Egito, e ali ele e os nossos antepassados ficaram morando até o dia da morte deles.
16 Kasee biibiina i raaya'a ni'ule'kon ka' nitanom na baleanan men ia ilimo i Abraham na anak ni Hemor na Sikhem tia doi' salaka'.
16 Depois os corpos deles foram trazidos para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos descendentes de Hamor por um certo preço.
17 Sarataa karani'mo tempona Alaata'ala bo mongololoikon toon-Na ni Abraham, mianta na tano' Mesir kaekae'mo kanturangan.
17 — Quando estava chegando o tempo de Deus cumprir o juramento que havia feito a Abraão, o nosso povo tinha aumentado muito no Egito.
18 Kokomburi'anna namarentamo a sa'angu' tomundo'na Mesir men sian ninginti'i Yusuf.
18 Então um rei que não sabia nada a respeito de José começou a governar o Egito.
19 Tomundo' iya'a nemeemee'kon ka' nantalalais pulinta. Ia namakisaa mian mangatori anak men ngamea' kada' kopatalaian ka' lapus.
19 Esse rei enganou e maltratou os nossos antepassados, a ponto de obrigá-los a abandonar as suas próprias criancinhas para que elas morressem.
20 Tempo iya'a i Musa nongamea'. Ia anak ngamea' men kotingkaina Tumpu a ro'upna. Ia nitondong sapi-sapit koi tolu' bitu'on na laiganna tamana,
20 Nesse tempo nasceu Moisés, que era uma linda criança, e durante três meses os seus pais cuidaram dele em casa.
21 ka' sarataa i Musa ni'atori, anak wiwine na tomundo'na Mesir nangalamo anak iya'a, kasi ia tondong koi anakna suungna.
21 Mas, quando tiveram de abandoná-lo, a filha do rei o adotou e criou como seu próprio filho.
22 Musa nipisiso'i tia biai' kapandeanna samba Mesir, ka' i ia nosidamo mian men pande morobu ka' tongaan a wawauna.
22 E assim ele foi instruído em toda a ciência dos egípcios e se tornou um homem que falava e agia com autoridade.
23 Tempo umur ni Musa patompulo'mo taun, ia ningkira'mo mengelego'i poto'utusanna men samba Israel.
23 Estêvão disse ainda: — Quando Moisés já estava com quarenta anos, resolveu ir ver a sua gente, os israelitas.
24 Tempo iya'a i Musa nungurumpaki sa'angu' mian men sa'angu' lipu' tii ia, papolosionna sa'angu' mian men samba Mesir. Mbaka' i Musa nuntulungkonmo mian men papolosion ka' nampapatei samba Mesir iya'a.
24 Ali viu um egípcio maltratando um homem do seu povo. Então defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 Musa mongooskon se' mian men sa'angu' lipu' tii ia, daa ninginti'imo se' Alaata'ala nomokau i ia bo pansalamatkon i raaya'a.
25 Moisés pensava que os israelitas entenderiam que Deus ia libertá-los por meio dele, mas eles não entenderam.
26 Koi liilana soosoodo, ia nimiile' samba Israel rua' ira poopapolosi. Musa nomoosarakmo ka' nompooka'amatikon. Ia norobu taena, ‘Kuu kani'i mase moto'utus. Nongko'upa i kuu se' poopalosi?’
26 No dia seguinte Moisés viu dois israelitas brigando. E, tentando apartar a briga, disse: “Homens, escutem! Vocês são irmãos; por que estão brigando?”
27 Kasee mian men nampapolosi samba-sambana iya'a nunduolkon i Musa, kasi taena, ‘Ime a men nanganakat i koo bo pantanaasi ka' pungukumi i kai?
27 — Mas aquele que estava maltratando o outro empurrou Moisés para um lado e disse: “Quem pôs você como nosso chefe ou nosso juiz?
28 Kabai i koo mo'uus mampapatei i yaku' koi i koo nampapatei samba Mesir imberi'?’
28 Você está querendo me matar como matou o egípcio ontem?”
29 Sarataa i Musa nongorongor upa men ia porobukon mian iya'a, Musa namareremo ka' nosida mian tumaka na Midian. Ka' na Midian ia no'anakon rurua'.
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu do Egito e foi morar na terra de Midiã, e ali nasceram dois filhos dele.
30 Sarataa patompulo' taun i ia na Midian, sa'angu' malaa'ikat notakamo na ko'ona na tano' maleas karani' buu'na Sinai. Malaa'ikat iya'a no'umuar na apuna rampo' men pintanga' kumait.
30 — Quarenta anos mais tarde, quando Moisés estava no deserto, perto do monte Sinai, um anjo apareceu a ele, no meio do fogo de um espinheiro que estava queimando.
31 Musa samba' nimiile' men koiya'a. Mbali' iya'a, ia nuntuu'imo kara-karani' mamaresa se' upa iya'a. Kasi ia nongorongor wurungna Tumpu tae-Na,
31 Moisés ficou admirado com o que estava vendo e chegou perto para ver melhor. Então ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 ‘Yaku' a Alaata'alana puliim; Yaku' Alaata'ala ni Abraham, Ishak tii Yakub.’ Musa norangguguranmo na patakutan, tamban ia sianmo noko pimiile' rampo' men kumait iya'a.
32 “Eu sou o Deus dos seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 Tumpu norobu soosoodo tae-Na, ‘Anui a sandaawal men koo pisok, gause tano' men nokumekereraan kanono' molinas.
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias, pois o lugar onde você está é um lugar sagrado.
34 Yaku' daa nimiile'mo ka' ningimamatmo idekna repaanna mian-Ku na Mesir. Yaku' nongorongormo pogimeleena i raaya'a na Ingku', ka' i Yaku' taka bo mansalamatkon i raaya'a. Mbali' iya'a, mai i koo kada' posuu'on-Ku mae' na Mesir.’
34 Eu tenho visto como o meu povo está sendo maltratado no Egito; tenho ouvido os gemidos deles e desci para libertá-los. Agora vou mandar você para o Egito.”
35 Musa iya'a a men sianta ia labot samba Israel ka' nikokundai tia wurung koi kani'imari, ‘Ime a men nanganakat i koo sida pantanaasi ka' pungukumi i kai?’ Poali iamo a men ia posuu' Alaata'ala bo pantanaasi ka' pansalamatkon samba Israel, koi men ia bantilkon malaa'ikat na rampo' men kumait iya'a.
35 E Estêvão continuou: — Esse mesmo Moisés foi rejeitado pelo povo de Israel. Eles lhe perguntaram: “Quem pôs você como nosso chefe ou nosso juiz?” Deus enviou esse Moisés como líder e libertador, com a ajuda do anjo que apareceu no espinheiro.
36 Musa iya'a a men nantanaasi samba Israel no'umuar na Mesir tia nangawawau upa kosamba' tia oosan na Mesir, na Tobui Memea', ka' na tano' maleas koi patompulo' taun a nau'na.
36 Foi ele quem tirou os israelitas do Egito, fazendo milagres e maravilhas naquela terra, e também no mar Vermelho, e no deserto, durante quarenta anos.
37 Musa a men norobu na samba Israel taena, ‘Alaata'ala bo mongorookon na ko'omuu sa'angu' nabii men rurukion na mian men kuu-kuumo, koi i Ia nungururuki i yaku'.’
37 Foi esse mesmo Moisés quem disse aos israelitas: “Do meio de vocês Deus escolherá e enviará para vocês um profeta , assim como ele me enviou.”
38 Musa a topobisara na samba Israel tia malaa'ikat na tano' maleas. Ia nongorongor wurungna malaa'ikat na Buu'na Sinai, ka' nantadulkon na pulinta. Ia a men nanglabot na Alaata'ala lelena tutuo' men pore bo ko'onta'.
38 Foi Moisés quem esteve com os israelitas reunidos no deserto; ele esteve lá com os nossos antepassados e com o anjo que falou com ele no monte Sinai. E foi Moisés quem recebeu e nos entregou as mensagens vivas de Deus.
39 Mau koiya'amo, pulinta sian momorongori. Raaya'a sian nangalabot i Musa ka' i raaya'a monoa mule'kon na Mesir.
39 — Os nossos antepassados não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e queriam voltar para o Egito.
40 Raaya'a norobumo ni Harun taena, ‘Wawauii i kai toro pii patung kada' bo pantandan i kai. Gause sianmo kai inti'i a wawau ni Musa men nangawawa ka' nunguarkon i kai na Mesir!’
40 Eles disseram a Arão: “Faça para nós deuses que irão à nossa frente. Não sabemos o que aconteceu com Moisés, aquele homem que nos tirou do Egito.”
41 Kasi tempo iya'a, raaya'a nangawawau sa'angu' patung koi anakna sapi', kasi i raaya'a nongorookon kelai na patung iya'a ka' nangaramekon upa men ia wawau i raaya'a.
41 Então fizeram uma imagem em forma de bezerro e mataram animais para oferecer a ela como sacrifício . Depois deram uma festa em honra da imagem que eles mesmos tinham feito.
42 Mbaka' i raaya'a ia parereimo Alaata'ala ka' nipatalai mangkanggi giigii' upa na langit. Ya'a koi men nitulis na kitapna nabii koi kani'imari,
42 Mas Deus se afastou deles e deixou que adorassem as estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas : “Ó povo de Israel, não foi para mim que vocês mataram e ofereceram animais em durante quarenta anos no deserto.
43 Kemana diim Molokh a men paiwawaonmuu tia diimna bitu'on men ngaanon Refan;
43 Vocês carregaram a barraca do deus e também a imagem da estrela de Raifã , o deus de vocês. Esses eram ídolos que vocês tinham feito para adorar. Por isso vou mandar vocês para além da Babilônia.”
44 Kema men torumpakanna Alaata'ala na mian isian na pulinta na tano' maleas. Kema iya'a niwawau gause posuu'na Alaata'ala ni Musa, koi men ia pipiile'kon Alaata'ala na ko'ona.
44 — No deserto, os nossos antepassados tinham consigo a Tenda da Presença de Deus . Essa Tenda foi feita como Deus tinha mandado Moisés fazer, de acordo com o modelo que Deus lhe havia mostrado.
45 Kasi kema men ia labot pulinta, ia wawamo i raaya'a minsoop na dodongoan kani'i. Tempo iya'a i Yosua nantanaasi i raaya'a mae' nunsurung dodongoanta kani'i, na lipu' men ia buse'i Alaata'ala na aropna i raaya'a. Ka' kema iya'a dauga'na pataka ni Daud.
45 Eles tinham recebido a Tenda dos seus antepassados e a levaram quando foram com Josué e conquistaram as terras das nações que Deus expulsou de diante deles. A Tenda ficou lá com eles até o tempo de Davi.
46 Daud isian kaporeanna Alaata'ala. Mbali' iya'a ia nama'ase' kada' patalaion mangawawau Laigan bona Alaata'ala men soosa'on ni Yakub.
46 Davi recebeu a aprovação de Deus e pediu licença para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 Kasee i Salomo a men nomokerer Laigan bona Alaata'ala iya'a.
47 Mas foi Salomão quem construiu a casa de Deus.
48 Mau koiya'a, Alaata'ala men na ko'alayo'an sian dumodongo na laigan men wawauonna mian; gause na kitapna nabii, isian nitulis koi kani'imari:
48 — Porém o Altíssimo não mora em casas construídas por seres humanos. Como disse o profeta:
49 ‘Taena Alaata'ala, Langit a oruangan-Ku ka' tano' balaki' a pimpee'an-Ku.
49 “O céu é o meu trono, diz o Senhor, e a terra é o estrado onde descanso os meus pés. Que tipo de casa vocês poderiam construir para mim? Como conseguiriam construir um lugar onde eu pudesse morar?
50 Taasi' uga' i Yaku' a men ninsidakon wiwi'na upa?’
50 Por acaso não fui eu quem fez todas as coisas?”
51 Utu-utus! Kuu bolongoli tuu'! Noamuu sian malolo' na Alaata'ala! Kuu sian momorongori wurungna Alaata'ala! Kuu koikoimo pulimuu, sinampang kundakon Alus Molinas!
51 E Estêvão terminou, dizendo: — Como vocês são teimosos! Como são duros de coração e surdos para ouvir a mensagem de Deus! Vocês sempre têm rejeitado o Espírito Santo, como os seus antepassados rejeitaram.
52 Isian mbali' nabii men daa sian ia talalais pulimuu? Raaya'a nampapatei mianna Alaata'ala, men mbaripian nuntundunkon kotakaanna Mian men Kana' a wawauna. Ka' koini'i kuu kokundaimo ka' nipapatei a Mian iya'a.
52 Qual foi o profeta que os antepassados de vocês não perseguiram? Eles mataram os mensageiros de Deus que no passado anunciaram a vinda do Bom Servo . E agora vocês o traíram e o mataram.
53 Malaa'ikat nantadulkonmo ukum Torat na koomuu, kasee i kuu sianta nongololo'!”
53 Vocês receberam a lei por meio de anjos e não têm obedecido a essa lei.
54 Sarataa ia rongor mianna Mahkama Agama a upa men ia tundun i Stefanus, raaya'a nomakitmo tuu' tamban mongkoroit a wese'na.
54 Quando os membros do Conselho Superior acabaram de ouvir o que Estêvão tinha dito, ficaram furiosos e rangeram os dentes contra ele.
55 Kasee i Stefanus men kuasaionna Alus Molinas tongko' notumangak waara'a na langit. Ia nimiile' kobalaki'anna Alaata'ala, ka' i Yesus nokumekerer paraas uananna Alaata'ala.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus. E viu também Jesus em pé, ao lado direito de Deus.
56 Kasi i Stefanus norobu taena, “Piile', yaku' nontoa'i surugaa nokobongkatian ka' Anak Manusia nokumekerer paraas uananna Alaata'ala!”
56 Então disse: — Olhem! Eu estou vendo o céu aberto e o
57 Mianna Mahkama Agama nongompodimo tilingana i raaya'a kasi nangkakaro', ka' liuliu nimimuruki i Stefanus.
57 Mas eles taparam os ouvidos e, gritando bem alto, avançaram todos juntos contra Estêvão.
58 Raaya'a nangawawamo i Stefanus na liwana kota, ka' nangalapak tia watu. Giigii' mian men nomborekkon i Stefanus nungukatimo bokukumna i raaya'a ka' nomokela na aropna sa'angu' anak malai men ngaanon i Saulus.
58 Depois o jogaram para fora da cidade e o apedrejaram. E as testemunhas deixaram um moço chamado Saulo tomando conta das suas capas .
59 Pintanga' i raaya'a mangalapak i Stefanus, Stefanus nosambayangmo taena, “Oo Tumpu Yesus, labot a alusku!”
59 Enquanto eles atiravam as pedras, Estêvão chamava Jesus, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Kasi ia nobanintuur ka' norobu booboolak taena, “Oo Tumpu, alia mompopasa'anikon dosa kani'i na mian karaaya'a!” Noko daa nangaan koiya'a, Stefanus nolapusmo.
60 Depois, ajoelhou-se e gritou com voz bem forte: — Senhor, não condenes esta gente por causa deste pecado! E, depois que disse isso, ele morreu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.