Atos 7
Kitap molinas men ringkat na alaata'ala: perjanjian baru (BLZNT) vs ARA
1 Taena Imam Moola', “Tuutuu' a upa men ia raitkon mian karaaya'a na ko'oom?”
1 Então, lhe perguntou o sumo sacerdote: Porventura, é isto assim?
2 Ia simbati i Stefanus taena, “Tabea' na ko'onta', utu-utus tia tanaas! Rongor kutung ni'imari. Koo'po tia pulinta men i Abraham nobalimba' na Haran, tempona pulinta iya'a dauga' dumodongo na Mesopotamia, Alaata'ala men angga'ion tuu' notaka ni Abraham
2 Estêvão respondeu: Varões irmãos e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, quando estava na Mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 ka' norobu tae-Na, ‘Parerei a dodongoaan tia poto'utusaan. Rae' ka' dodongo na dodongoan men siso'konon-Ku i koo.’
3 e lhe disse: Sai da tua terra e da tua parentela e vem para a terra que eu te mostrarei.
4 Mbaka' i Abraham namarereimo Kasdim ka' nobalimba' na Haran. Sarataa nolapus a tama ni Abraham, Alaata'ala nomosuu'mo i Abraham nobalimba' soosoodo ka' nodumodongo na tano' kani'i men dumodongoanta koini'i.
4 Então, saiu da terra dos caldeus e foi habitar em Harã. E dali, com a morte de seu pai, Deus o trouxe para esta terra em que vós agora habitais.
5 Tempo iya'a, sianta titiu'po a dodongoan kani'i men Ia rookon Alaata'ala bo tombonoion ni Abraham, kasee Alaata'ala nontoonmo se' i Ia bo mongorookon dodongoan kani'i, kada' bo tombonoion ni Abraham pataka na lee'na, mau mune' tempo iya'a i Abraham sianpo no'anakon.
5 Nela, não lhe deu herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu dar-lhe a posse dela e, depois dele, à sua descendência, não tendo ele filho.
6 Kasee Alaata'ala isian norobu ni Abraham soosoodo taena, ‘Lee'em tongko' bo sida koi mian notumaka na dodongoanna mian sambana. Raaya'a bo po'ata'on ka' talalaison pato'atu taun a nau'na.
6 E falou Deus que a sua descendência seria peregrina em terra estrangeira, onde seriam escravizados e maltratados por quatrocentos anos;
7 Kasee lipu' men mompopo'ata' i raaya'a bo ukumon-Ku, ka' i raaya'a men nipopo'ata' bo umuar na dodongoan iya'a, kasi monsoosa' i Yaku' na dodongoan kani'i.’
7 eu, disse Deus, julgarei a nação da qual forem escravos; e, depois disto, sairão daí e me servirão neste lugar.
8 Noko daa Alaata'ala norobu koiya'a, Ia nuntukokonmo sunat bookoi sa'angu' oosan toon. Mbaka' tongko' nongamea' i Ishak anak ni Abraham, na ilio kowalu'na i Abraham nunsunatmo anak iya'a. Koiya'a uga' sarataa i Ishak no'anakon i Yakub, ia nunsunatmo anakna, ka' sarataa i Yakub no'anakon, ia uga' nunsunatmo wiwi'na anakna men sompulo' rua' ira. Ya'amo a men nosida pulinta samba Yahudi.
8 Então, lhe deu a aliança da circuncisão; assim, nasceu Isaque, e Abraão o circuncidou ao oitavo dia; de Isaque procedeu Jacó, e deste, os doze patriarcas.
9 Pulinta moto'utus, nasindirkonmo utusna i raaya'a men i Yusuf. Mbali' iya'a, raaya'a nambalukkonmo i Yusuf na tano' Mesir. Kasee Alaata'ala mansambai i Yusuf,
9 Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para o Egito; mas Deus estava com ele
10 ka' nuntulung i ia na repaan. Alaata'ala nantarai i Yusuf noa men pore tia pinginti'ian na tempo i ia niwawa ni Firaun tomundo'na Mesir, pataka tomundo' iya'a nanganakat i ia sida gubernuur na Mesir, ka' uga' bo pinginti'ina laiganna batomundo'an.
10 e livrou-o de todas as suas aflições, concedendo-lhe também graça e sabedoria perante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador daquela nação e de toda a casa real.
11 Noko daa koiya'a, notakamo a tempona pololuan men dodoa longkop Mesir tia Kana'an pataka mian munsuri marepa tuu'. Tempo iya'a pulinta sianmo nantausi kakaan.
11 Sobreveio, porém, fome em todo o Egito; e, em Canaã, houve grande tribulação, e nossos pais não achavam mantimentos.
12 Kasee sarataa ia rongor i Yakub se' na Mesir dauga' isian gandum, mbaka' ia nomosuu'mo anakna, men kana'mo pulinta, mae' na Mesir men tumbena.
12 Mas, tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou, pela primeira vez, os nossos pais.
13 Ka' kopinduanna i raaya'a nomae', Yusuf nambantilkonmo na utusna iya'a se' i iamo i Yusuf. Temposi iya'a ka' ia inti'i tomundo'na Mesir a poto'utus ni Yusuf.
13 Na segunda vez, José se fez reconhecer por seus irmãos, e se tornou conhecida de Faraó a família de José.
14 Sarataa koiya'a, Yusuf nomotuunmo i Yakub tamana, kada' wiwi'na poto'utusanna balimba' na Mesir. Wiwi' irana koi pitumpulo' ka' lilima' mian.
14 Então, José mandou chamar a Jacó, seu pai, e toda a sua parentela, isto é, setenta e cinco pessoas.
15 Mbaka' i Yakub nobalimba'mo na Mesir, ka' i Yakub tia anakna men pulinta nolapus na Mesir.
15 Jacó desceu ao Egito, e ali morreu ele e também nossos pais;
16 Kasee biibiina i raaya'a ni'ule'kon ka' nitanom na baleanan men ia ilimo i Abraham na anak ni Hemor na Sikhem tia doi' salaka'.
16 e foram transportados para Siquém e postos no sepulcro que Abraão ali comprara a dinheiro aos filhos de Hamor.
17 Sarataa karani'mo tempona Alaata'ala bo mongololoikon toon-Na ni Abraham, mianta na tano' Mesir kaekae'mo kanturangan.
17 Como, porém, se aproximasse o tempo da promessa que Deus jurou a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito,
18 Kokomburi'anna namarentamo a sa'angu' tomundo'na Mesir men sian ninginti'i Yusuf.
18 até que se levantou ali outro rei, que não conhecia a José.
19 Tomundo' iya'a nemeemee'kon ka' nantalalais pulinta. Ia namakisaa mian mangatori anak men ngamea' kada' kopatalaian ka' lapus.
19 Este outro rei tratou com astúcia a nossa raça e torturou os nossos pais, a ponto de forçá-los a enjeitar seus filhos, para que não sobrevivessem.
20 Tempo iya'a i Musa nongamea'. Ia anak ngamea' men kotingkaina Tumpu a ro'upna. Ia nitondong sapi-sapit koi tolu' bitu'on na laiganna tamana,
20 Por esse tempo, nasceu Moisés, que era formoso aos olhos de Deus. Por três meses, foi ele mantido na casa de seu pai;
21 ka' sarataa i Musa ni'atori, anak wiwine na tomundo'na Mesir nangalamo anak iya'a, kasi ia tondong koi anakna suungna.
21 quando foi exposto, a filha de Faraó o recolheu e criou como seu próprio filho.
22 Musa nipisiso'i tia biai' kapandeanna samba Mesir, ka' i ia nosidamo mian men pande morobu ka' tongaan a wawauna.
22 E Moisés foi educado em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em palavras e obras.
23 Tempo umur ni Musa patompulo'mo taun, ia ningkira'mo mengelego'i poto'utusanna men samba Israel.
23 Quando completou quarenta anos, veio-lhe a ideia de visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Tempo iya'a i Musa nungurumpaki sa'angu' mian men sa'angu' lipu' tii ia, papolosionna sa'angu' mian men samba Mesir. Mbaka' i Musa nuntulungkonmo mian men papolosion ka' nampapatei samba Mesir iya'a.
24 Vendo um homem tratado injustamente, tomou-lhe a defesa e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Musa mongooskon se' mian men sa'angu' lipu' tii ia, daa ninginti'imo se' Alaata'ala nomokau i ia bo pansalamatkon i raaya'a.
25 Ora, Moisés cuidava que seus irmãos entenderiam que Deus os queria salvar por intermédio dele; eles, porém, não compreenderam.
26 Koi liilana soosoodo, ia nimiile' samba Israel rua' ira poopapolosi. Musa nomoosarakmo ka' nompooka'amatikon. Ia norobu taena, ‘Kuu kani'i mase moto'utus. Nongko'upa i kuu se' poopalosi?’
26 No dia seguinte, aproximou-se de uns que brigavam e procurou reconduzi-los à paz, dizendo: Homens, vós sois irmãos; por que vos ofendeis uns aos outros?
27 Kasee mian men nampapolosi samba-sambana iya'a nunduolkon i Musa, kasi taena, ‘Ime a men nanganakat i koo bo pantanaasi ka' pungukumi i kai?
27 Mas o que agredia o próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu autoridade e juiz sobre nós?
28 Kabai i koo mo'uus mampapatei i yaku' koi i koo nampapatei samba Mesir imberi'?’
28 Acaso, queres matar-me, como fizeste ontem ao egípcio?
29 Sarataa i Musa nongorongor upa men ia porobukon mian iya'a, Musa namareremo ka' nosida mian tumaka na Midian. Ka' na Midian ia no'anakon rurua'.
29 A estas palavras Moisés fugiu e tornou-se peregrino na terra de Midiã, onde lhe nasceram dois filhos.
30 Sarataa patompulo' taun i ia na Midian, sa'angu' malaa'ikat notakamo na ko'ona na tano' maleas karani' buu'na Sinai. Malaa'ikat iya'a no'umuar na apuna rampo' men pintanga' kumait.
30 Decorridos quarenta anos, apareceu-lhe, no deserto do monte Sinai, um anjo, por entre as chamas de uma sarça que ardia.
31 Musa samba' nimiile' men koiya'a. Mbali' iya'a, ia nuntuu'imo kara-karani' mamaresa se' upa iya'a. Kasi ia nongorongor wurungna Tumpu tae-Na,
31 Moisés, porém, diante daquela visão, ficou maravilhado e, aproximando-se para observar, ouviu-se a voz do Senhor:
32 ‘Yaku' a Alaata'alana puliim; Yaku' Alaata'ala ni Abraham, Ishak tii Yakub.’ Musa norangguguranmo na patakutan, tamban ia sianmo noko pimiile' rampo' men kumait iya'a.
32 Eu sou o Deus dos teus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó. Moisés, tremendo de medo, não ousava contemplá-la.
33 Tumpu norobu soosoodo tae-Na, ‘Anui a sandaawal men koo pisok, gause tano' men nokumekereraan kanono' molinas.
33 Disse-lhe o Senhor: Tira a sandália dos pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 Yaku' daa nimiile'mo ka' ningimamatmo idekna repaanna mian-Ku na Mesir. Yaku' nongorongormo pogimeleena i raaya'a na Ingku', ka' i Yaku' taka bo mansalamatkon i raaya'a. Mbali' iya'a, mai i koo kada' posuu'on-Ku mae' na Mesir.’
34 Vi, com efeito, o sofrimento do meu povo no Egito, ouvi o seu gemido e desci para libertá-lo. Vem agora, e eu te enviarei ao Egito.
35 Musa iya'a a men sianta ia labot samba Israel ka' nikokundai tia wurung koi kani'imari, ‘Ime a men nanganakat i koo sida pantanaasi ka' pungukumi i kai?’ Poali iamo a men ia posuu' Alaata'ala bo pantanaasi ka' pansalamatkon samba Israel, koi men ia bantilkon malaa'ikat na rampo' men kumait iya'a.
35 A este Moisés, a quem negaram reconhecer, dizendo: Quem te constituiu autoridade e juiz? A este enviou Deus como chefe e libertador, com a assistência do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Musa iya'a a men nantanaasi samba Israel no'umuar na Mesir tia nangawawau upa kosamba' tia oosan na Mesir, na Tobui Memea', ka' na tano' maleas koi patompulo' taun a nau'na.
36 Este os tirou, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, assim como no mar Vermelho e no deserto, durante quarenta anos.
37 Musa a men norobu na samba Israel taena, ‘Alaata'ala bo mongorookon na ko'omuu sa'angu' nabii men rurukion na mian men kuu-kuumo, koi i Ia nungururuki i yaku'.’
37 Foi Moisés quem disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre vossos irmãos um profeta semelhante a mim.
38 Musa a topobisara na samba Israel tia malaa'ikat na tano' maleas. Ia nongorongor wurungna malaa'ikat na Buu'na Sinai, ka' nantadulkon na pulinta. Ia a men nanglabot na Alaata'ala lelena tutuo' men pore bo ko'onta'.
38 É este Moisés quem esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos pais; o qual recebeu palavras vivas para no-las transmitir.
39 Mau koiya'amo, pulinta sian momorongori. Raaya'a sian nangalabot i Musa ka' i raaya'a monoa mule'kon na Mesir.
39 A quem nossos pais não quiseram obedecer; antes, o repeliram e, no seu coração, voltaram para o Egito,
40 Raaya'a norobumo ni Harun taena, ‘Wawauii i kai toro pii patung kada' bo pantandan i kai. Gause sianmo kai inti'i a wawau ni Musa men nangawawa ka' nunguarkon i kai na Mesir!’
40 dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque, quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 Kasi tempo iya'a, raaya'a nangawawau sa'angu' patung koi anakna sapi', kasi i raaya'a nongorookon kelai na patung iya'a ka' nangaramekon upa men ia wawau i raaya'a.
41 Naqueles dias, fizeram um bezerro e ofereceram sacrifício ao ídolo, alegrando-se com as obras das suas mãos.
42 Mbaka' i raaya'a ia parereimo Alaata'ala ka' nipatalai mangkanggi giigii' upa na langit. Ya'a koi men nitulis na kitapna nabii koi kani'imari,
42 Mas Deus se afastou e os entregou ao culto da milícia celestial, como está escrito no Livro dos Profetas: Ó casa de Israel, porventura, me oferecestes vítimas e sacrifícios no deserto, pelo espaço de quarenta anos,
43 Kemana diim Molokh a men paiwawaonmuu tia diimna bitu'on men ngaanon Refan;
43 e, acaso, não levantastes o tabernáculo de Moloque e a estrela do deus Renfã, figuras que fizestes para as adorar? Por isso, vos desterrarei para além da Babilônia.
44 Kema men torumpakanna Alaata'ala na mian isian na pulinta na tano' maleas. Kema iya'a niwawau gause posuu'na Alaata'ala ni Musa, koi men ia pipiile'kon Alaata'ala na ko'ona.
44 O tabernáculo do Testemunho estava entre nossos pais no deserto, como determinara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 Kasi kema men ia labot pulinta, ia wawamo i raaya'a minsoop na dodongoan kani'i. Tempo iya'a i Yosua nantanaasi i raaya'a mae' nunsurung dodongoanta kani'i, na lipu' men ia buse'i Alaata'ala na aropna i raaya'a. Ka' kema iya'a dauga'na pataka ni Daud.
45 O qual também nossos pais, com Josué, tendo-o recebido, o levaram, quando tomaram posse das nações que Deus expulsou da presença deles, até aos dias de Davi.
46 Daud isian kaporeanna Alaata'ala. Mbali' iya'a ia nama'ase' kada' patalaion mangawawau Laigan bona Alaata'ala men soosa'on ni Yakub.
46 Este achou graça diante de Deus e lhe suplicou a faculdade de prover morada para o Deus de Jacó.
47 Kasee i Salomo a men nomokerer Laigan bona Alaata'ala iya'a.
47 Mas foi Salomão quem lhe edificou a casa.
48 Mau koiya'a, Alaata'ala men na ko'alayo'an sian dumodongo na laigan men wawauonna mian; gause na kitapna nabii, isian nitulis koi kani'imari:
48 Entretanto, não habita o Altíssimo em casas feitas por mãos humanas; como diz o profeta:
49 ‘Taena Alaata'ala, Langit a oruangan-Ku ka' tano' balaki' a pimpee'an-Ku.
49 O céu é o meu trono, e a terra, o estrado dos meus pés; que casa me edificareis, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 Taasi' uga' i Yaku' a men ninsidakon wiwi'na upa?’
50 Não foi, porventura, a minha mão que fez todas estas coisas?
51 Utu-utus! Kuu bolongoli tuu'! Noamuu sian malolo' na Alaata'ala! Kuu sian momorongori wurungna Alaata'ala! Kuu koikoimo pulimuu, sinampang kundakon Alus Molinas!
51 Homens de dura cerviz e incircuncisos de coração e de ouvidos, vós sempre resistis ao Espírito Santo; assim como fizeram vossos pais, também vós o fazeis.
52 Isian mbali' nabii men daa sian ia talalais pulimuu? Raaya'a nampapatei mianna Alaata'ala, men mbaripian nuntundunkon kotakaanna Mian men Kana' a wawauna. Ka' koini'i kuu kokundaimo ka' nipapatei a Mian iya'a.
52 Qual dos profetas vossos pais não perseguiram? Eles mataram os que anteriormente anunciavam a vinda do Justo, do qual vós agora vos tornastes traidores e assassinos,
53 Malaa'ikat nantadulkonmo ukum Torat na koomuu, kasee i kuu sianta nongololo'!”
53 vós que recebestes a lei por ministério de anjos e não a guardastes.
54 Sarataa ia rongor mianna Mahkama Agama a upa men ia tundun i Stefanus, raaya'a nomakitmo tuu' tamban mongkoroit a wese'na.
54 Ouvindo eles isto, enfureciam-se no seu coração e rilhavam os dentes contra ele.
55 Kasee i Stefanus men kuasaionna Alus Molinas tongko' notumangak waara'a na langit. Ia nimiile' kobalaki'anna Alaata'ala, ka' i Yesus nokumekerer paraas uananna Alaata'ala.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, fitou os olhos no céu e viu a glória de Deus e Jesus, que estava à sua direita,
56 Kasi i Stefanus norobu taena, “Piile', yaku' nontoa'i surugaa nokobongkatian ka' Anak Manusia nokumekerer paraas uananna Alaata'ala!”
56 e disse: Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, em pé à destra de Deus.
57 Mianna Mahkama Agama nongompodimo tilingana i raaya'a kasi nangkakaro', ka' liuliu nimimuruki i Stefanus.
57 Eles, porém, clamando em alta voz, taparam os ouvidos e, unânimes, arremeteram contra ele.
58 Raaya'a nangawawamo i Stefanus na liwana kota, ka' nangalapak tia watu. Giigii' mian men nomborekkon i Stefanus nungukatimo bokukumna i raaya'a ka' nomokela na aropna sa'angu' anak malai men ngaanon i Saulus.
58 E, lançando-o fora da cidade, o apedrejaram. As testemunhas deixaram suas vestes aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Pintanga' i raaya'a mangalapak i Stefanus, Stefanus nosambayangmo taena, “Oo Tumpu Yesus, labot a alusku!”
59 E apedrejavam Estêvão, que invocava e dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Kasi ia nobanintuur ka' norobu booboolak taena, “Oo Tumpu, alia mompopasa'anikon dosa kani'i na mian karaaya'a!” Noko daa nangaan koiya'a, Stefanus nolapusmo.
60 Então, ajoelhando-se, clamou em alta voz: Senhor, não lhes imputes este pecado! Com estas palavras, adormeceu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.