Romanos 4
Hen alen Apudyus (BLW) vs VC
1 Ammay ménat no ilantaaw ah Abraham way hiya paat hen nangingganà hen Judio.
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Te innilataaw met way faén gapo hen kena-ammay Abraham hen nangimfilangan Apudyus an hiya ah ammayay tagu. Te non an umat yag maid tot-owa fummasorana, mafalin ménat ichayawnachi. Ngém gapo ta wachan fasorna, maid mafalin epachayawna an Apudyus ah uray heno way enammaana way ammay.
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 Te hen anchi nesosorat way alen Apudyus, ekatnéén,
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 Non an umat yag ifilang Apudyus hen tatagu ah ammay an hiya gapon anchi ammay way enammaancha, wat kaman an narabfuwan hen yachiy tatagu. Wat faén libli hen midchat an hiya te kaman labfuna way inidnuna.
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 Ngém faén kaman hichi hen ekaman Apudyus way mangimfilang an chitaaw ah ammay. Te ah Apudyus, gapo yanggay hen ség-angnaat iliblina hen mangimfilangana hen tatagu ah maid fasorna an hiya. Wat achitaaw manchinlan hen nangammaantaaw hen ammay ah mangammayan Apudyus an chitaaw, te egad chillu manchinlantaaw ah Apudyus yag an chitaawat ifilang ah ammay.
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 Yag uray met agéh Arey David ad namenghanat enalena hen laylayad hen anchi tagu way imfilang Apudyus ah maid fasorna way gapon afurotna yanggay way faén gapo hen enammaana way ammay. Hen anchi ensorat David, ekatnéén,
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 “Amchan hen laylayad hen anchi tagu way penakawan Apudyus hen anchi laweng way enammaana way annag kena-an hen fasorna.
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 Laylayad tot-owa te achi unongon Apudyus hen fasorna, te annag imfilang hiya ah maid fasfasorna.”
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 Hen anchichay laylayad way tatagu way enalen David, ay chicha hen anchichay Judio yanggay way namarkaan hen acharcha, ono entapena agé hen anchichay cha-an namarkaan. Entapena, a, te hamham-éntaaw ngén. Hen nimfilangan Apudyus an Abraham ah ammayay tagu, wat gapon chana nangafurotan yanggay way tot-owa hen enalen Apudyus.
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 Yag hen hiyachiy tempo, cha-an met mamarkaan ah Abraham, te cha-an umchah hen kamarkaan hen tatagu.
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 Te hen anchi marka, an ummunudchi ah kaman sinyar way looh imfilang Apudyus ah Abraham ah ammayay tagu gapon chana nangafurotan way tot-owa hen enalen Apudyus. Wat hiyachi hen na-awagan Abraham ah penaka-aman hen aminay tatagu way ifilang Apudyus ah ammay gapon chacha omafurotan hen imfagana, tàén cha-an mamarkaan hen acharcha.
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 Yag hiya agé hen penaka-aman hen amin anchichay namarkaan way faén yanggay hen acharcha hen namarkaan, te chacha agé afuroton way tot-owa hen enalen Apudyus way kaman chillu hen nangafurotan Abraham hen anchi cha-anna namarkaan.
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 Wacha hen empostan Apudyus an Abraham ya hen anchichay ganàna way ah tapen chi ag-agaw, chicha hen manawid hen egachay wacha hen antoy lota. Yag hen nangempostaan Apudyus an nadchi an Abraham wat faén gapon nanongparana hen orchin, te gapon afurotna way tot-owa hen aminay inyalen Apudyus. Yag hen hiyachiy nanga-abfurotan Abraham, yachi hen nangimfilangan Apudyus an hiya ah ammay way tagu.
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 Te non an umat yag egad tongparén hen orchin yag anat awatén hen empostan Apudyus, ammag maid filang hen afurot te anggay yanggay hen a-amma ah mifilang. Yag hen iha, an agég achi tomoroy hen empostan Apudyus te maid met makatongpar amin hen anchi orchin.
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 Te hen anchi orchin, yachi hen mimfisaran way machusataaw way machusa gapon nanlabsengantaaw hen yachi. Ngém non an maid anchi orchin, maid lenabsengtaaw.
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 Wat hiyachi, ma-awatantaaw way hen anchichay empostan Apudyus way idchatna, inliblina way mangidchat hen anchichay tatagu way cha mangafurot way tot-owa hen enalena. Yag hen nanginlibliyana hen empostana, ta wachay kail-an hen ség-angna, ya ah masigurachuwan way awatén amin hen anchichay tot-oway ganà Abraham. Yag hen anchichay mifilang ah tot-oway ganàna, faén yanggay hen anchichay Judio way mamangchén hen orchin, te uray heno way omafurot an Apudyus way kaman hen ommafurotan Abraham, te ah Abraham, hiya hen penaka-amataaw amin way cha omafurot.
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 Yag yachi agé chillu hen imfagan hen anchi nesosorat hen alen Apudyus way ekatna an Abrahamén, “Mamfalinê hea ah penaka-aman hen chuaray tatagu hen nansafasafaliy lota.” Yaha hen ekat Apudyus te ah matan Apudyusat ganà Abraham hen uray heno way tagu no anat an omafurot way kaman hen ommafurotan Abraham. Ah Apudyus paat hen cha mangalehto way hiya hen makafael way managu hen natéy ya makafael way mangamma hen laychéna way uray annag ihugchay yag narmuwat way maid lugina.
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 Ah Abraham, tàén kaman paat achi mafalin way ma-ammaan, anna chillug enafurot hen imfagan Apudyus an hiya way marmu hen anàna, yag narmu tot-owa. Wat hiyaat agé hen nangingganà hen chuaray tatagu hen karotarota way hen kachuarcha, kaman hen anchichay taraw ad uchu te yachi chillu hen imfagan hen anchi nesosorat way alen Apudyus way ma-ammaan.
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 Yag uray ta narakay way térén ah Abraham, iggay chillu komapkapsot hen afurotna, uray hen nannanma-ana hen kenarakaycha way hen-ahawa an Sara. Te hen hiyachiy tempo, émméy ah hinggasot hen tawén Abraham yag maid anàna te lopat ah ahawana.
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 Ngém iggay chillu mamfinfinafang hen hamhamà Abraham mepanggép hen anchi empostan Apudyus an hiya, te anat an pommegpegsa hen afurotna yag ammag nanyayaman an Apudyus hen chana manayawan an hiya,
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 te annag sinigurachu way mafalin maka-amma ah Apudyus hen anchi empostana.
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Wat yachi hen nangimfilangan Apudyus an hiya ah ammayay tagu, te enafurotna way tot-owa hen anchi empostan Apudyus an hiya.
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 Yag hen anchi niyale way ekatnéén, “Imfilang Apudyus ah Abraham ah ammayay tagu,” iggay an nesoratchi way para an Abraham yanggay,
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 te nesosoratchi ah para agé an chitaaw amin ad uwan. Te uray chitaawat ifilang Apudyus chitaaw ah ammay way tatagu no antaawat an omafurot an hiya way hiya hen anchi nangempauchi an Apotaaw way Jesus hen natéyana.
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 Yag ah Jesu Cristuwanchi, inidchat Apudyus hiya way matéy ah fayad hen fasortaaw yag nepauchi ah mifilangantaaw ah maid fasorna an Apudyus.
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.