Romanos 4

Hen alen Apudyus (BLW) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ammay ménat no ilantaaw ah Abraham way hiya paat hen nangingganà hen Judio.
1 Então o que é que podemos dizer de Abraão, o antepassado de nossa raça? O que foi que ele conseguiu?
2 Te innilataaw met way faén gapo hen kena-ammay Abraham hen nangimfilangan Apudyus an hiya ah ammayay tagu. Te non an umat yag maid tot-owa fummasorana, mafalin ménat ichayawnachi. Ngém gapo ta wachan fasorna, maid mafalin epachayawna an Apudyus ah uray heno way enammaana way ammay.
2 Se foi por causa das coisas que ele fez que Deus o aceitou, então ele teria motivo para se orgulhar, mas não para se orgulhar diante de Deus.
3 Te hen anchi nesosorat way alen Apudyus, ekatnéén,
3 Pois o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
4 Non an umat yag ifilang Apudyus hen tatagu ah ammay an hiya gapon anchi ammay way enammaancha, wat kaman an narabfuwan hen yachiy tatagu. Wat faén libli hen midchat an hiya te kaman labfuna way inidnuna.
4 O salário que o trabalhador recebe não é um presente, mas é o pagamento a que ele tem direito por causa do trabalho que fez.
5 Ngém faén kaman hichi hen ekaman Apudyus way mangimfilang an chitaaw ah ammay. Te ah Apudyus, gapo yanggay hen ség-angnaat iliblina hen mangimfilangana hen tatagu ah maid fasorna an hiya. Wat achitaaw manchinlan hen nangammaantaaw hen ammay ah mangammayan Apudyus an chitaaw, te egad chillu manchinlantaaw ah Apudyus yag an chitaawat ifilang ah ammay.
5 Porém a pessoa que não põe a sua esperança nas coisas que faz, mas simplesmente crê em Deus, é a fé dessa pessoa que faz com que ela seja aceita por Deus, o Deus que trata o culpado como se ele fosse inocente.
6 Yag uray met agéh Arey David ad namenghanat enalena hen laylayad hen anchi tagu way imfilang Apudyus ah maid fasorna way gapon afurotna yanggay way faén gapo hen enammaana way ammay. Hen anchi ensorat David, ekatnéén,
6 E isso foi o que Davi queria dizer quando falou da felicidade daqueles que Deus aceita, sem levar em conta o que eles fazem.
7 “Amchan hen laylayad hen anchi tagu way penakawan Apudyus hen anchi laweng way enammaana way annag kena-an hen fasorna.
7 Davi disse: “Feliz aquele cujas maldades Deus perdoa e cujos pecados ele apaga!
8 Laylayad tot-owa te achi unongon Apudyus hen fasorna, te annag imfilang hiya ah maid fasfasorna.”
8 Feliz aquele que o Senhor não acusa de cometer pecado!”
9 Hen anchichay laylayad way tatagu way enalen David, ay chicha hen anchichay Judio yanggay way namarkaan hen acharcha, ono entapena agé hen anchichay cha-an namarkaan. Entapena, a, te hamham-éntaaw ngén. Hen nimfilangan Apudyus an Abraham ah ammayay tagu, wat gapon chana nangafurotan yanggay way tot-owa hen enalen Apudyus.
9 Será que essa felicidade de que Davi falou existe somente para os que são circuncidados ? É claro que não! Ela existe também para os que não são circuncidados. Pois já citamos as Escrituras Sagradas, que dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
10 Yag hen hiyachiy tempo, cha-an met mamarkaan ah Abraham, te cha-an umchah hen kamarkaan hen tatagu.
10 Quando foi que isso aconteceu? Foi antes ou depois de Abraão ser circuncidado? Foi antes e não depois.
11 Te hen anchi marka, an ummunudchi ah kaman sinyar way looh imfilang Apudyus ah Abraham ah ammayay tagu gapon chana nangafurotan way tot-owa hen enalen Apudyus. Wat hiyachi hen na-awagan Abraham ah penaka-aman hen aminay tatagu way ifilang Apudyus ah ammay gapon chacha omafurotan hen imfagana, tàén cha-an mamarkaan hen acharcha.
11 Ele foi circuncidado mais tarde. E a sua circuncisão foi um sinal para provar que Deus aceitou Abraão porque ele tinha fé; e isso aconteceu quando ele ainda não havia sido circuncidado. Assim Abraão é o pai espiritual de todos os que creem em Deus e são aceitos por ele, mesmo que não sejam circuncidados.
12 Yag hiya agé hen penaka-aman hen amin anchichay namarkaan way faén yanggay hen acharcha hen namarkaan, te chacha agé afuroton way tot-owa hen enalen Apudyus way kaman chillu hen nangafurotan Abraham hen anchi cha-anna namarkaan.
12 Ele é também o pai dos que são circuncidados. Não apenas porque são circuncidados, mas porque vivem a mesma vida de fé que Abraão, o nosso pai, viveu antes de ter sido circuncidado.
13 Wacha hen empostan Apudyus an Abraham ya hen anchichay ganàna way ah tapen chi ag-agaw, chicha hen manawid hen egachay wacha hen antoy lota. Yag hen nangempostaan Apudyus an nadchi an Abraham wat faén gapon nanongparana hen orchin, te gapon afurotna way tot-owa hen aminay inyalen Apudyus. Yag hen hiyachiy nanga-abfurotan Abraham, yachi hen nangimfilangan Apudyus an hiya ah ammay way tagu.
13 Deus prometeu a Abraão e aos seus descendentes que o mundo ia pertencer a eles. Essa promessa foi feita não porque Abraão tinha obedecido à lei , mas porque ele havia crido em Deus e havia sido aceito por ele.
14 Te non an umat yag egad tongparén hen orchin yag anat awatén hen empostan Apudyus, ammag maid filang hen afurot te anggay yanggay hen a-amma ah mifilang. Yag hen iha, an agég achi tomoroy hen empostan Apudyus te maid met makatongpar amin hen anchi orchin.
14 Pois, se aqueles que obedecem à lei vão receber o que Deus prometeu, então a fé é inútil, e a promessa de Deus não tem valor.
15 Te hen anchi orchin, yachi hen mimfisaran way machusataaw way machusa gapon nanlabsengantaaw hen yachi. Ngém non an maid anchi orchin, maid lenabsengtaaw.
15 Pois a lei traz o castigo de Deus. Mas, onde não existe lei, também não existe desobediência à lei.
16 Wat hiyachi, ma-awatantaaw way hen anchichay empostan Apudyus way idchatna, inliblina way mangidchat hen anchichay tatagu way cha mangafurot way tot-owa hen enalena. Yag hen nanginlibliyana hen empostana, ta wachay kail-an hen ség-angna, ya ah masigurachuwan way awatén amin hen anchichay tot-oway ganà Abraham. Yag hen anchichay mifilang ah tot-oway ganàna, faén yanggay hen anchichay Judio way mamangchén hen orchin, te uray heno way omafurot an Apudyus way kaman hen ommafurotan Abraham, te ah Abraham, hiya hen penaka-amataaw amin way cha omafurot.
16 Portanto, a promessa de Deus depende da fé, a fim de que a promessa seja garantida como presente de Deus a todos os descendentes de Abraão. Ela não é somente para os que obedecem à lei, mas também para os que creem em Deus como Abraão creu, pois ele é o pai espiritual de todos nós.
17 Yag yachi agé chillu hen imfagan hen anchi nesosorat hen alen Apudyus way ekatna an Abrahamén, “Mamfalinê hea ah penaka-aman hen chuaray tatagu hen nansafasafaliy lota.” Yaha hen ekat Apudyus te ah matan Apudyusat ganà Abraham hen uray heno way tagu no anat an omafurot way kaman hen ommafurotan Abraham. Ah Apudyus paat hen cha mangalehto way hiya hen makafael way managu hen natéy ya makafael way mangamma hen laychéna way uray annag ihugchay yag narmuwat way maid lugina.
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu fiz de você o pai de muitas nações.” Assim a promessa depende de Deus, em quem Abraão creu, o Deus que ressuscita os mortos e faz com que exista o que não existia.
18 Ah Abraham, tàén kaman paat achi mafalin way ma-ammaan, anna chillug enafurot hen imfagan Apudyus an hiya way marmu hen anàna, yag narmu tot-owa. Wat hiyaat agé hen nangingganà hen chuaray tatagu hen karotarota way hen kachuarcha, kaman hen anchichay taraw ad uchu te yachi chillu hen imfagan hen anchi nesosorat way alen Apudyus way ma-ammaan.
18 Abraão teve fé e esperança, mesmo quando não havia motivo para ter esperança, e por isso ele se tornou “o pai de muitas nações”. Como dizem as Escrituras: “Os seus descendentes serão muitos.”
19 Yag uray ta narakay way térén ah Abraham, iggay chillu komapkapsot hen afurotna, uray hen nannanma-ana hen kenarakaycha way hen-ahawa an Sara. Te hen hiyachiy tempo, émméy ah hinggasot hen tawén Abraham yag maid anàna te lopat ah ahawana.
19 Abraão tinha quase cem anos. Mas, mesmo quando ele pensou a respeito do seu corpo, que já estava como morto, ou quando lembrou que Sara não podia ter filhos, a sua fé não enfraqueceu.
20 Ngém iggay chillu mamfinfinafang hen hamhamà Abraham mepanggép hen anchi empostan Apudyus an hiya, te anat an pommegpegsa hen afurotna yag ammag nanyayaman an Apudyus hen chana manayawan an hiya,
20 Abraão não perdeu a fé, nem duvidou da promessa de Deus. A sua fé o encheu de poder, e ele louvou a Deus
21 te annag sinigurachu way mafalin maka-amma ah Apudyus hen anchi empostana.
21 porque tinha toda a certeza de que Deus podia fazer o que havia prometido.
22 Wat yachi hen nangimfilangan Apudyus an hiya ah ammayay tagu, te enafurotna way tot-owa hen anchi empostan Apudyus an hiya.
22 Por isso Abraão, por meio da fé, “foi aceito por Deus.”
23 Yag hen anchi niyale way ekatnéén, “Imfilang Apudyus ah Abraham ah ammayay tagu,” iggay an nesoratchi way para an Abraham yanggay,
23 As palavras “foi aceito” não falam somente dele.
24 te nesosoratchi ah para agé an chitaaw amin ad uwan. Te uray chitaawat ifilang Apudyus chitaaw ah ammay way tatagu no antaawat an omafurot an hiya way hiya hen anchi nangempauchi an Apotaaw way Jesus hen natéyana.
24 Falam também de nós, que seremos aceitos, nós os que cremos em Deus, o qual ressuscitou Jesus, o nosso Senhor.
25 Yag ah Jesu Cristuwanchi, inidchat Apudyus hiya way matéy ah fayad hen fasortaaw yag nepauchi ah mifilangantaaw ah maid fasorna an Apudyus.
25 Jesus foi entregue para morrer por causa dos nossos pecados e foi ressuscitado a fim de que nós fôssemos aceitos por Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.