Marcos 5

Hen alen Apudyus (BLW) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Angkay hiyachi way ginumchang cha Jesus ya hen anchichay pasorotna hen anchi fayfay way Galilea, tommàchangcha yag sakoponat hen Geraseno.
1 Entrementes, chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Angkay ginumhad ah Jesus, i nihib-at hen ihay tagu way nahuhullugan ah ongtan. Hen hiyachiy tagu, narpo hen anchi palinufù
2 Ao desembarcar, logo veio dos sepulcros, ao seu encontro, um homem possesso de espírito imundo,
3 te yachin i-iggawana. Yag hiya agéat ammag orhe way térén way ah kenaorhena, maid makafarud an hiya, tàén kawad hen usaréncha.
3 o qual vivia nos sepulcros, e nem mesmo com cadeias alguém podia prendê-lo;
4 Te namen-ano way penachascha way mamarud ngém anna chillug cha géhgéhtén hen kawad hen limana ya gumugum-un agé hen farud hen he-ena. Wat ammag maid makafael way mangafà an hiya.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e os grilhões, despedaçados. E ninguém podia subjugá-lo.
5 Ammag enag-agaw ya lenafi way chan fangngafangngad hen anchi palinufù ya hen anchichay fib-ilig way chan ongaongaw, ya chana amin tégtégén hen acharna ah fato.
5 Andava sempre, de noite e de dia, clamando por entre os sepulcros e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Ngém angkay hen nangil-ana an Jesus hen achawwéy, ammag nanagtag way i nampalentomang hen henagongna way manayaw an hiya.
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e o adorou,
7 — ausente —
7 exclamando com alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes!
8 — ausente —
8 Porque Jesus lhe dissera: Espírito imundo, sai desse homem!
9 Yachi yag anat hanhanan Jesus way mangaliyén, “Nokay hen ngachanno.” Yag sommongfat hen anchi nihuhurug way mangaliyén, “Ah Kachuaran hen ngachan-o te an-anig chuar.”
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Yag chan pangpanga-ase hen anchi tagu an Jesus ta achina koma eparyaw chicha hen hiyachiy lugar.
10 E rogou-lhe encarecidamente que os não mandasse para fora do país.
11 Hen hiyachi, netongpo agé way wachacha hen chuar way fafuy way nehahag-én way chan garab hen anchi tagéytéy.
11 Ora, pastava ali pelo monte uma grande manada de porcos.
12 Wat nampangpanga-ase hen anchichay ongtan an Jesus way mangaliyén, “Panga-asem ta parufusum chàni way éméy hen anchichay fafuy ta wachay iggawanni.”
12 E os espíritos imundos rogaram a Jesus, dizendo: Manda-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Yag emparufus Jesus chicha. Wat tenaynancha hen anchi tagu way nihuhullugancha yag incha nihurug hen anchichay fafuy way éméychah chuwan lifu. Wat amin hen anchichay fafuy, hen hiyachi way nahurugancha, anchag hetatagtag way maid pootoncha ah ayancha, yag nichawangcha amin hen anchi chéprah wat nepesokcha hen anchi fayfay yag naoforcha amin.
13 Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Angkay hen nangil-an hen anchichay nanginya-achug hen fafuy hen nepasamak, anchag ommawid amin. Ya chacha hapehapetén hen aminay chacha hib-ahib-atén hen charan ingganah fabréycha. Yachi yag émméycha agé hen anchichay tatagu way i mangila hen anchi na-ammaan.
14 Os porqueiros fugiram e o anunciaram na cidade e pelos campos. Então, saiu o povo para ver o que sucedera.
15 Angkay inumchahcha hen kawad Jesus, inchahancha agé hen anchi tagu way tenaynan hen anchichay chuaray ongtan way ammag tummutùchu ya nanlurumfong yag ustousto agé hen hamhamàna, yag chachaat agé émégyat.
15 Indo ter com Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Yachi yag henaphapet hen anchichay ustoy nangila hen anchi aminay innilacha way na-ammaan hen anchi nahurugan way tagu ya hen anchichay fafuy.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 Wat chacha amin mampangpanga-ase an Jesus ta lomayaw koma hen hiyachiy fabréycha.
17 E entraram a rogar-lhe que se retirasse da terra deles.
18 Angkay hiyachi way cha hénggép cha Jesus hen anchi fangka way lomayaw, émméy hen nahurugananchi way i mampanga-ase an hiya ta metnod koma.
18 Ao entrar Jesus no barco, suplicava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Ngém empawan Jesus way mangaliyén, “Un-unnina no homàyat-a ah fabréyyu ta im haphapetén hen anchichay ahimfafaryanno hen enkaman Apudyus way nanorong an hea ya hen nanég-angana an hea.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas ordenou-lhe: Vai para tua casa, para os teus. Anuncia-lhes tudo o que o Senhor te fez e como teve compaixão de ti.
20 Wat lummigwat hen anchi tagu way cha émé-éméy hen anchichay kafabréfabréy ad Decapolis way i manaphapet hen enkaman Jesus an hiya. Yag hen anchichay tatagu way nangngar, anchag nascha-aw amin.
20 Então, ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe fizera; e todos se admiravam.
21 Angkay hiyachi way kasen ginumchang cha Jesus hen anchi fayfay way namfangad ad chumang, enamongan agé hen ammag chuar way tatagu hiya hen anchi tarantag.
21 Tendo Jesus voltado no barco, para o outro lado, afluiu para ele grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Yag anat umchah hen ihay am-ama way ap-apon hen anchi cha ma-am-amongan hen Judio ahchi way ah Jairo hen ngachanna. Yachi way innilanah Jesus yag émméy nampalentomang hen henagongna,
22 Eis que se chegou a ele um dos principais da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se a seus pés
23 yag chan pangpanga-ase way mangaliyén, “Anchi tég-angay matéy hen anào way fufae, wat panga-asem paat ta umalea way manchà ta maka-an hen anchi saketna ta matagu koma.”
23 e insistentemente lhe suplicou: Minha filhinha está à morte; vem, impõe as mãos sobre ela, para que seja salva, e viverá.
24 Wat nìligwat cha Jesus an hiya. Yag anchag chuar agé hen anchichay nàyéy wat anchag chan in-inippet.
24 Jesus foi com ele. Grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Yag hen hiyachi agé, wacha hen ihay in-ina way nansaket ah hemporo ya chuway tawén way ammag cha chumarachara.
25 Aconteceu que certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia
26 Yag chuar agé way choktor hen chana nampa-aga-agahan yag annag imfayad amin hen kok-owana, ngém anna chillug cha iyam-améd hen saketna.
26 e muito padecera à mão de vários médicos, tendo despendido tudo quanto possuía, sem, contudo, nada aproveitar, antes, pelo contrário, indo a pior,
27 Ngém gapo ta chengngarna hen mepanggép an Jesus, i nìfurug hen anchichay tatagu. Wat i nehnop ah échég Jesus
27 tendo ouvido a fama de Jesus, vindo por trás dele, por entre a multidão, tocou-lhe a veste.
28 te ah hamhamàna, ekatnéén, “No an-o koma paat tad-én hen uray lumfongnaat maka-an hen antoy saket-o.”
28 Porque, dizia: Se eu apenas lhe tocar as vestes, ficarei curada.
29 Yachi way tenchàna tot-owa hen anchi lumfong Jesus, yag ginsan hen anchi chara way natchù, ya nalènana agé way naka-an hen saketna.
29 E logo se lhe estancou a hemorragia, e sentiu no corpo estar curada do seu flagelo.
30 Yag ah Jesus agé, nalènanaat way nausar hen kafaelana, wat nan-ehagongna ah échégna way mangaliyén, “Heno hen nanchà hen lumfong-o.”
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele saíra poder, virando-se no meio da multidão, perguntou: Quem me tocou nas vestes?
31 Yag sommongfat hen anchichay pasorotna way mangaliyén, “Innilam way anchag chuar hen antochay tatagu way chan sensenettak gapon hea, yag in-a anapén hen nanchà an hea.”
31 Responderam-lhe seus discípulos: Vês que a multidão te aperta e dizes: Quem me tocou?
32 Yag chaat chillu langrang-én Jesus no heno hen nanchà an hiya.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem fizera isto.
33 Wat hen anchi in-ina, gapo ta enlasinna hen nekaman an hiya, émméy nampalentomang hen henagong Jesus way chan papayagpag ah égyatna yag annaat haphapetén hen kenatot-owan hen na-ammaan.
33 Então, a mulher, atemorizada e tremendo, cônscia do que nela se operara, veio, prostrou-se diante dele e declarou-lhe toda a verdade.
34 Wat ekat Jesus an hiyéén, “Heay sonod, gapo hen pammatem an haénat naka-an tot-owa hen annay saketno. Wat ta sém-ém hen hamhamàno te achi kasen fùfùnag hen saketno.”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz e fica livre do teu mal.
35 Étég Jesus way chan ale yag inumchahchaat hen anchichay i mamfêang way narpoh faréy cha Jairo, yag imfagacha an hiya way mangaliyén, “Uray achitaaw ud-ay haliw-én hen annay ap-apowanna te looh angkay narpas hen fiyag hen anchi onga.”
35 Falava ele ainda, quando chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: Tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Ngém iggay pagan-anon Jesus hen imfagacha an Jairo, te annag ekatén, “Achiaat an machanagan ta annowat an manokchun haén.”
36 Mas Jesus, sem acudir a tais palavras, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Yachi yag annaat epawa hen metnochan hen anchichay tatagu ta anggay yanggay cha Pedro an cha Jaime an Juan way hen-agi ah emparufusna.
37 Contudo, não permitiu que alguém o acompanhasse, senão Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Yag yachi way inumchahcha ah faréy cha Jairo, innilan Jesus hen nakorkoran hen tatagu, yag ammag maid achangchangrana hen ifilcha ya hen kekelacha.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, viu Jesus o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Yachi yag hinénggépcha ah faréy yag ekat Jesus hen anchichay tataguwén, “Pakay an-ayug nakorkor ya an-ayug an hi-i-ifil amin, te cha-an angkay natéy hen annay ongaanna te an yanggay nanasséy.”
39 Ao entrar, lhes disse: Por que estais em alvoroço e chorais? A criança não está morta, mas dorme.
40 Yag anat agég cha am-amrangén hen anchichay tatagu hiya. Wat imfagana ta gumhadcha amin yag annaat ayagan hen aman ya inan hen anchi natéy ya anat agé hen anchichay pasorotna yag émméycha hen anchi iné-émfégan hen anchi natéy.
40 E riam-se dele. Tendo ele, porém, mandado sair a todos, tomou o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Yachi yag inégnanana hen limana yag ekatnéén, “Talita koum,” way hen aletaawat “Anào, hen ifagà an hea wat fumangon-a.”
41 Tomando-a pela mão, disse: Talitá cumi!, que quer dizer: Menina, eu te mando, levanta-te!
42 Yachi yag fummangonat tot-owa hen anchi natéy way fafarasang yag nanaran te hemporo ya chuwa hen tawénna. Yag hen anchichay nangila, anchag nahaang way térén.
42 Imediatamente, a menina se levantou e pôs-se a andar; pois tinha doze anos. Então, ficaram todos sobremaneira admirados.
43 Ngém tenéngténg Jesus chicha amin way mangaliyén, “Ilanyu ta achiyu paat cha haphapeténto ah uray heno way tatagu.” Yag annaat ifaga ta panganéncha hen anchi onga.
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que dessem de comer à menina.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.