Marcos 5
Hen alen Apudyus (BLW) vs ARIB
1 Angkay hiyachi way ginumchang cha Jesus ya hen anchichay pasorotna hen anchi fayfay way Galilea, tommàchangcha yag sakoponat hen Geraseno.
1 Chegaram então ao outro lado do mar, à terra dos gerasenos.
2 Angkay ginumhad ah Jesus, i nihib-at hen ihay tagu way nahuhullugan ah ongtan. Hen hiyachiy tagu, narpo hen anchi palinufù
2 E, logo que Jesus saíra do barco, lhe veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 te yachin i-iggawana. Yag hiya agéat ammag orhe way térén way ah kenaorhena, maid makafarud an hiya, tàén kawad hen usaréncha.
3 o qual tinha a sua morada nos sepulcros; e nem ainda com cadeias podia alguém prendê-lo;
4 Te namen-ano way penachascha way mamarud ngém anna chillug cha géhgéhtén hen kawad hen limana ya gumugum-un agé hen farud hen he-ena. Wat ammag maid makafael way mangafà an hiya.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões em migalhas; e ninguém o podia domar;
5 Ammag enag-agaw ya lenafi way chan fangngafangngad hen anchi palinufù ya hen anchichay fib-ilig way chan ongaongaw, ya chana amin tégtégén hen acharna ah fato.
5 e sempre, de dia e de noite, andava pelos sepulcros e pelos montes, gritando, e ferindo-se com pedras,
6 Ngém angkay hen nangil-ana an Jesus hen achawwéy, ammag nanagtag way i nampalentomang hen henagongna way manayaw an hiya.
6 Vendo, pois, de longe a Jesus, correu e adorou-o;
7 — ausente —
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 — ausente —
8 Pois Jesus lhe dizia: Sai desse homem, espírito imundo.
9 Yachi yag anat hanhanan Jesus way mangaliyén, “Nokay hen ngachanno.” Yag sommongfat hen anchi nihuhurug way mangaliyén, “Ah Kachuaran hen ngachan-o te an-anig chuar.”
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Yag chan pangpanga-ase hen anchi tagu an Jesus ta achina koma eparyaw chicha hen hiyachiy lugar.
10 E rogava-lhe muito que não os enviasse para fora da região.
11 Hen hiyachi, netongpo agé way wachacha hen chuar way fafuy way nehahag-én way chan garab hen anchi tagéytéy.
11 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 Wat nampangpanga-ase hen anchichay ongtan an Jesus way mangaliyén, “Panga-asem ta parufusum chàni way éméy hen anchichay fafuy ta wachay iggawanni.”
12 Rogaram-lhe, pois, os demônios, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Yag emparufus Jesus chicha. Wat tenaynancha hen anchi tagu way nihuhullugancha yag incha nihurug hen anchichay fafuy way éméychah chuwan lifu. Wat amin hen anchichay fafuy, hen hiyachi way nahurugancha, anchag hetatagtag way maid pootoncha ah ayancha, yag nichawangcha amin hen anchi chéprah wat nepesokcha hen anchi fayfay yag naoforcha amin.
13 E ele lho permitiu. Saindo, então, os espíritos imundos, entraram nos porcos; e precipitou-se a manada, que era de uns dois mil, pelo despenhadeiro no mar, onde todos se afogaram.
14 Angkay hen nangil-an hen anchichay nanginya-achug hen fafuy hen nepasamak, anchag ommawid amin. Ya chacha hapehapetén hen aminay chacha hib-ahib-atén hen charan ingganah fabréycha. Yachi yag émméycha agé hen anchichay tatagu way i mangila hen anchi na-ammaan.
14 Nisso fugiram aqueles que os apascentavam, e o anunciaram na cidade e nos campos; e muitos foram ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Angkay inumchahcha hen kawad Jesus, inchahancha agé hen anchi tagu way tenaynan hen anchichay chuaray ongtan way ammag tummutùchu ya nanlurumfong yag ustousto agé hen hamhamàna, yag chachaat agé émégyat.
15 Chegando-se a Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, sentado, vestido, e em perfeito juízo; e temeram.
16 Yachi yag henaphapet hen anchichay ustoy nangila hen anchi aminay innilacha way na-ammaan hen anchi nahurugan way tagu ya hen anchichay fafuy.
16 E os que tinham visto aquilo contaram-lhes como havia acontecido ao endemoninhado, e acerca dos porcos.
17 Wat chacha amin mampangpanga-ase an Jesus ta lomayaw koma hen hiyachiy fabréycha.
17 Então começaram a rogar-lhe que se retirasse dos seus termos.
18 Angkay hiyachi way cha hénggép cha Jesus hen anchi fangka way lomayaw, émméy hen nahurugananchi way i mampanga-ase an hiya ta metnod koma.
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Ngém empawan Jesus way mangaliyén, “Un-unnina no homàyat-a ah fabréyyu ta im haphapetén hen anchichay ahimfafaryanno hen enkaman Apudyus way nanorong an hea ya hen nanég-angana an hea.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes o quanto o Senhor te fez, e como teve misericórdia de ti.
20 Wat lummigwat hen anchi tagu way cha émé-éméy hen anchichay kafabréfabréy ad Decapolis way i manaphapet hen enkaman Jesus an hiya. Yag hen anchichay tatagu way nangngar, anchag nascha-aw amin.
20 Ele se retirou, pois, e começou a publicar em Decápolis tudo quanto lhe fizera Jesus; e todos se admiravam.
21 Angkay hiyachi way kasen ginumchang cha Jesus hen anchi fayfay way namfangad ad chumang, enamongan agé hen ammag chuar way tatagu hiya hen anchi tarantag.
21 Tendo Jesus passado de novo no barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava à beira do mar.
22 Yag anat umchah hen ihay am-ama way ap-apon hen anchi cha ma-am-amongan hen Judio ahchi way ah Jairo hen ngachanna. Yachi way innilanah Jesus yag émméy nampalentomang hen henagongna,
22 Chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo e, logo que viu a Jesus, lançou-se-lhe aos pés.
23 yag chan pangpanga-ase way mangaliyén, “Anchi tég-angay matéy hen anào way fufae, wat panga-asem paat ta umalea way manchà ta maka-an hen anchi saketna ta matagu koma.”
23 e lhe rogava com instância, dizendo: Minha filhinha está nas últimas; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos para que sare e viva.
24 Wat nìligwat cha Jesus an hiya. Yag anchag chuar agé hen anchichay nàyéy wat anchag chan in-inippet.
24 Jesus foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Yag hen hiyachi agé, wacha hen ihay in-ina way nansaket ah hemporo ya chuway tawén way ammag cha chumarachara.
25 Ora, certa mulher, que havia doze anos padecia de uma hemorragia,
26 Yag chuar agé way choktor hen chana nampa-aga-agahan yag annag imfayad amin hen kok-owana, ngém anna chillug cha iyam-améd hen saketna.
26 e que tinha sofrido bastante às mãos de muitos médicos, e despendido tudo quanto possuía sem nada aproveitar, antes indo a pior,
27 Ngém gapo ta chengngarna hen mepanggép an Jesus, i nìfurug hen anchichay tatagu. Wat i nehnop ah échég Jesus
27 tendo ouvido falar a respeito de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe o manto;
28 te ah hamhamàna, ekatnéén, “No an-o koma paat tad-én hen uray lumfongnaat maka-an hen antoy saket-o.”
28 porque dizia: Se tão-somente tocar-lhe as vestes, ficaria curada.
29 Yachi way tenchàna tot-owa hen anchi lumfong Jesus, yag ginsan hen anchi chara way natchù, ya nalènana agé way naka-an hen saketna.
29 E imediatamente cessou a sua hemorragia; e sentiu no corpo estar já curada do seu mal.
30 Yag ah Jesus agé, nalènanaat way nausar hen kafaelana, wat nan-ehagongna ah échégna way mangaliyén, “Heno hen nanchà hen lumfong-o.”
30 E logo Jesus, percebendo em si mesmo que saíra dele poder, virou-se no meio da multidão e perguntou: Quem me tocou as vestes?
31 Yag sommongfat hen anchichay pasorotna way mangaliyén, “Innilam way anchag chuar hen antochay tatagu way chan sensenettak gapon hea, yag in-a anapén hen nanchà an hea.”
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e perguntas: Quem me tocou?
32 Yag chaat chillu langrang-én Jesus no heno hen nanchà an hiya.
32 Mas ele olhava em redor para ver a que isto fizera.
33 Wat hen anchi in-ina, gapo ta enlasinna hen nekaman an hiya, émméy nampalentomang hen henagong Jesus way chan papayagpag ah égyatna yag annaat haphapetén hen kenatot-owan hen na-ammaan.
33 Então a mulher, atemorizada e trêmula, cônscia do que nela se havia operado, veio e prostrou-se diante dele, e declarou-lhe toda a verdade.
34 Wat ekat Jesus an hiyéén, “Heay sonod, gapo hen pammatem an haénat naka-an tot-owa hen annay saketno. Wat ta sém-ém hen hamhamàno te achi kasen fùfùnag hen saketno.”
34 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz, e fica livre desse teu mal.
35 Étég Jesus way chan ale yag inumchahchaat hen anchichay i mamfêang way narpoh faréy cha Jairo, yag imfagacha an hiya way mangaliyén, “Uray achitaaw ud-ay haliw-én hen annay ap-apowanna te looh angkay narpas hen fiyag hen anchi onga.”
35 Enquanto ele ainda falava, chegaram pessoas da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: A tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Ngém iggay pagan-anon Jesus hen imfagacha an Jairo, te annag ekatén, “Achiaat an machanagan ta annowat an manokchun haén.”
36 O que percebendo Jesus, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Yachi yag annaat epawa hen metnochan hen anchichay tatagu ta anggay yanggay cha Pedro an cha Jaime an Juan way hen-agi ah emparufusna.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Yag yachi way inumchahcha ah faréy cha Jairo, innilan Jesus hen nakorkoran hen tatagu, yag ammag maid achangchangrana hen ifilcha ya hen kekelacha.
38 Quando chegaram a casa do chefe da sinagoga, viu Jesus um alvoroço, e os que choravam e faziam grande pranto.
39 Yachi yag hinénggépcha ah faréy yag ekat Jesus hen anchichay tataguwén, “Pakay an-ayug nakorkor ya an-ayug an hi-i-ifil amin, te cha-an angkay natéy hen annay ongaanna te an yanggay nanasséy.”
39 E, entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? a menina não morreu, mas dorme.
40 Yag anat agég cha am-amrangén hen anchichay tatagu hiya. Wat imfagana ta gumhadcha amin yag annaat ayagan hen aman ya inan hen anchi natéy ya anat agé hen anchichay pasorotna yag émméycha hen anchi iné-émfégan hen anchi natéy.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele vieram, e entrou onde a menina estava.
41 Yachi yag inégnanana hen limana yag ekatnéén, “Talita koum,” way hen aletaawat “Anào, hen ifagà an hea wat fumangon-a.”
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talita cumi, que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Yachi yag fummangonat tot-owa hen anchi natéy way fafarasang yag nanaran te hemporo ya chuwa hen tawénna. Yag hen anchichay nangila, anchag nahaang way térén.
42 Imediatamente a menina se levantou, e pôs-se a andar, pois tinha doze anos. E logo foram tomados de grande espanto.
43 Ngém tenéngténg Jesus chicha amin way mangaliyén, “Ilanyu ta achiyu paat cha haphapeténto ah uray heno way tatagu.” Yag annaat ifaga ta panganéncha hen anchi onga.
43 Então ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que lhe dessem de comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.