Lucas 8
Hen alen Apudyus (BLW) vs VC
1 Angkay hen-argawan yag kasen éméy ah Jesus ya hen anchichay hemporo ya chuway pasorotna ah kafabréfabréy way i mangintudtuchu hen anchi chamag mepanggép hen mantorayan Apudyus.
1 Depois disso, Jesus andava pelas cidades e aldeias anunciando a boa nova do Reino de Deus.
2 Yag netnod agé hen anchichay inin-ina way nangemparyawan Jesus hen ongtan ya nanga-anana hen sasaket. Ah Maria way eMagdalena hen iha way hiya hen anchi nangemparyawan Jesus hen pituy ongtan.
2 Os Doze estavam com ele, como também algumas mulheres que tinham sido livradas de espíritos malignos e curadas de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual tinham saído sete demônios;
3 Ya wacha agé ah Juana way ahawan Cusa way ah Cusaanchi, hiya hen anchi mamfafantay hen kok-owan Are Herod. Ya wacha agé ah Susana ya anat hen chuar way tapenay finufae way chacha amin torongan cha Jesus ah heno way kafalinancha.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes; Susana e muitas outras, que o assistiram com as suas posses.
4 Angkay hiyachi yag émméycha an Jesus hen ammag chuaray tatagu way narpo ah kafabréfabréy. Yag yachi way enamongancha hiya, nampani way mangaliyén,
4 Havia se reunido uma grande multidão: eram pessoas vindas de várias cidades para junto dele. Ele lhes disse esta parábola:
5 “Hen-argawan ano wacha hen ihay tagu way i nanmura hen anchi lotana. Yag hen anchi chana manwalehan hen fukar, nemamang hen tapena hen charan yag anchag nagategatenan yag enan hen kasole.
5 Saiu o semeador a semear a sua semente. E ao semear, parte da semente caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Yag hen tapen hen anchi fukar way niwaleh, nemamangcha hen pafinatto. Manowat te hommangawcha ngém anchag nàrong te maid chanum.
6 Outra caiu no pedregulho; e, tendo nascido, secou, por falta de umidade.
7 Yag hen tapena agé, nemamangcha hen anchi papenagat yag lenomtàcha. Ngém angkay lommafang hen anchi charoh way napagatan, anchag henyong hen anchi mura.
7 Outra caiu entre os espinhos; cresceram com ela os espinhos, e sufocaram-na.
8 Yag hen tapen anchi niwaleh, nemamangcha hen anchi ammayay lota yag tummufu wat penémhéd yag namunga ah chuar.” Narpaschi way enalen Jesus yag annaat ekatén, “Chengngaryu hen antoy penanì te naingaan-ayu, wat hamham-ényu koma hen laychénay aryén.”
8 Outra, porém, caiu em terra boa; tendo crescido, produziu fruto cem por um. Dito isto, Jesus acrescentou alteando a voz: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça!
9 Angkay hiyachi yag inimoh hen anchichay pasorot Jesus no heno hen laychén hen anchi penanina way aryén.
9 Os seus discípulos perguntaram-lhe a significação desta parábola.
10 Yag annaat ekatén, “Amin hen anchichay cha-an ma-ammuwan mepanggép hen mantorayan Apudyusat chàyu yanggay hen mepaka-ammuwana way achi mepaka-ammu hen tapena, te pani yanggay hen mifaga an chicha. Te uray féféttégéncha, anchag achi chillu emamad. Yag uray chachangréncha, achicha chillu pachasén way manganap ta ma-awatancha.”
10 Ele respondeu: A vós é concedido conhecer os mistérios do Reino de Deus, mas aos outros se lhes fala por parábolas; de forma que vendo não vejam, e ouvindo não entendam.
11 Entoroy Jesus way mangaliyén, “Yato hen laychén hen anchi penanì way aryén. Hen miyaligan hen anchi fukar, yachi hen alen Apudyus.
11 Eis o que significa esta parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Yag hen miyaligan hen anchi charan way nemamangan hen tapena, chichachi hen anchichay tatagu way chengngarcha hen alen Apudyus, ngém émméy ah Chumunyu way ina menaid amin hen anchi chengngarcha ta achicha afuroton hen kahara-ancha an Apudyus.
12 Os que estão à beira do caminho são aqueles que ouvem; mas depois vem o demônio e lhes tira a palavra do coração, para que não creiam nem se salvem.
13 Ya hen anchi pafinatto way nemamangan hen tapen hen fukar, chichachi hen anchichay tatagu way layyalayyadcha way nangafun hen alen Apudyus hen anchaat nangngaran. Ngém ammag achi inggaw ah hamhamàcha te an yanggay hen-aketan hen ommafurotancha, te no mapaligatancha, anchag iyanggayan.
13 Aqueles que a recebem em solo pedregoso são os ouvintes da palavra de Deus que a acolhem com alegria; mas não têm raiz, porque crêem até certo tempo, e na hora da provação a abandonam.
14 Yag hen miyaligan agé hen anchi papenagat way nemamangan hen tapena, chichachi hen anchichay tatagu way nangngar hen alen Apudyus ngém nahyong hen chengngarcha, te ammag gapoh pangégcha ah mataguwan hen antoy lota ya hen hamhamàcha ah mangar-ancha ah pelak ya hen manlamram-ayancha koma hen antoy ataguwan ad uwan, wat ammag achi fumgah an chicha hen anchi chengngarcha.
14 A que caiu entre os espinhos, estes são os que ouvem a palavra, mas prosseguindo o caminho, são sufocados pelos cuidados, riquezas e prazeres da vida, e assim os seus frutos não amadurecem.
15 Yag hen miyaligan agé hen anchi ammayay lota way nemamangan hen tapen anchi fukar, chichachi hen anchichay tatagu way nanangngar hen alen Apudyus yag empapatecha way mangafurot, te tàén chacha maligatan, ancha chillug inyahà-an hen hamhamàcha an Apudyus, wat finumgah hen alen Apudyus an chicha.”
15 A que caiu na terra boa são os que ouvem a palavra com coração reto e bom, retêm-na e dão fruto pela perseverança.
16 Kasen nampani ah Jesus way mangaliyén, “Maid tagu ah mamasgéd hen helaw yag annaat hàufan ono anna an igga hen selok hen kama, te anna an epatang hen ustoy mepatngana ta mahelawancha hen anchichay hénggép.”
16 Ninguém acende uma lâmpada e a cobre com um vaso ou a põe debaixo da cama; mas a põe sobre um castiçal, para iluminar os que entram.
17 Ekat Jesus agéén, “Hamham-ényu ngén te amin way netataro ad uwan, umchah chillu hen meparangana. Ya umat agé hen aminay nalelengfan ad uwan, wat umchah chillu hen mepafùnagana.
17 Porque não há coisa oculta que não acabe por se manifestar, nem secreta que não venha a ser descoberta.
18 Wat papannaagényu paat way mamangngar hen aryê, te hen anchi tagu way mangamma hen chana changrén, mataptapyan hen ma-awatana. Waman hen anchi tagu way annag achi ammaan hen chengngarna, uray hen anchi aket way na-awatana wat ammag maonghor.”
18 Vede, pois, como é que ouvis. Porque ao que tiver, lhe será dado; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Angkay hiyachi yag inumchah ah inan Jesus ya hen anchichay sosnodna, ngém achicha makahag-én an Jesus gapon anchichay chuaray tatagu.
19 A mãe e os irmãos de Jesus foram procurá-lo, mas não podiam chegar-se a ele por causa da multidão.
20 Wat wacha hen ihay nangimfaga an Jesus way mangaliyén, “Wacha cha inam ya hen sosnodno ah chara way chacha-a epa-ayag.”
20 Foi-lhe avisado: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e desejam ver-te.
21 Yachi yag anat ekat Jesus an chicha aminén, “Hen anchichay tatagu way mamangngar hen alen Apudyus yag enammaancha, chichachi agé hen ifilang-o ah inà ya sosnod-o.”
21 Ele lhes disse: Minha mãe e meus irmãos são estes, que ouvem a palavra de Deus e a observam.
22 Angkay hen-argawan, ekat Jesus hen anchichay pasorotnéén, “Intaaw ta intaaw hen chumang antoy fayfay.” Wat hinénggépcha hen anchi fangka yag lummigwatcha.
22 Num daqueles dias ele subiu com os seus discípulos a uma barca. Disse ele: Passemos à outra margem do lago. E eles partiram.
23 Yag hen nanlurugganancha, nasséy ah Jesus. Angkay na-awni yag annag empàrat way fummali way ammag séréd. Wat cha mihibyat hen chanum yag cha map-ong hen anchi fangka wat ammag aggaégyat ah anchag malihéd.
23 Durante a travessia, Jesus adormeceu. Desabou então uma tempestade de vento sobre o lago. A barca enchia-se de água, e eles se achavam em perigo.
24 Yag i finangon hen anchichay pasorot Jesus hiya way mangaliyén, “Ayong Apo, antoy maofortaaw.” Yachi yag fummangon ah Jesus yag menancharna hen anchi fali ya hen chanum way cha makérékéréd, wat nafég-as hen anchi fali ya ammag ommalenanà hen anchi fayfay.
24 Aproximaram-se dele então e o despertaram com este grito: Mestre, Mestre! Nós estamos perecendo! Levantou-se ele e ordenou aos ventos e à fúria da água que se acalmassem; e se acalmaram e logo veio a bonança.
25 Yag annaat ekat hen anchichay pasorotnéén, “Pakay chan finfinafang hen pammateyu way achiyu manokchun haén.” Ngém chicha, anchag nahahaang ya chacha agé émégyat wat nan-ahetennopàcha way mangaliyén, “Heno ay paatha ah tagu way uray hen fali ya chanumén enafurotcha hiya no mancharéna.”
25 Perguntou-lhes, então: Onde está a vossa fé? Eles, cheios de respeito e de profunda admiração, diziam uns aos outros: Quem é este, a quem os ventos e o mar obedecem?
26 Angkay hiyachi yag entoroy cha Jesus ya hen anchichay pasorotna way namfangka way éméy hen anchi sakopon hen Gerasa way ninidmang ad Galilea.
26 Navegaram para a região dos gerasenos, que está defronte da Galiléia.
27 Yag hen chacha tomàchangan, i nihib-atat an Jesus hen ihay larae way iGerasa way nahuhullugan ah ongtan way nafayag way ammag namfafallad ya ammag achi oman-anamot te ah palinufù yanggay hen i-inggawana.
27 Mal saltou em terra, veio-lhe ao encontro um homem dessa região, possuído de muitos demônios; há muito tempo não se vestia nem parava em casa, mas habitava no cemitério.
28 — ausente —
28 Ao ver Jesus, prostrou-se diante dele e gritou em alta voz: Por que te ocupas de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te, não me atormentes!
29 — ausente —
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem. Pois há muito tempo que se apoderara dele, e guardavam-no preso em cadeias e com grilhões nos pés, mas ele rompia as cadeias e era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Yachi yag anat hanhanan Jesus way mangaliyén, “Nokay hen ngachanno.” Yag sommongfat hen anchi nihuhurug way mangaliyén, “Ah Kachuaran hen ngachan-o.” Yaha hen imfagana te anchag chuar way nihuhurug.
30 Jesus perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Ele respondeu: Legião! {Porque eram muitos os demônios que nele se ocultavam.}
31 Yachi yag anchaat mampangpanga-ase ta achicha koma mepééy hen anchi fito way maid péppég hen ka-adcharémna ah machusaancha.
31 E pediam-lhe que não os mandasse ir para o abismo.
32 Hen hiyachi, netongpo way wachacha hen chuaray fafuy way chan garab hen anchi nehahag-én way tagéytéy. Wat nampangpanga-ase hen anchichay ongtan ta icha koma mihurug lawa hen anchichay fafuy. Wat emparufus Jesus.
32 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos; rogaram-lhe os demônios que lhes permitisse entrar neles. Ele permitiu.
33 Yachi yag lommayaw hen anchichay ongtan hen anchi tagu yag incha nihurug hen anchichay fafuy. Yag anchaat agég hetatagtag hen anchichay fafuy yag nichawangcha amin hen anchi chéprah yag omàfawcha hen fayfay wat anchag naofor amin.
33 Saíram, pois, os demônios do homem e entraram nos porcos; e a manada de porcos precipitou-se, pelo despenhadeiro, impetuosamente no lago e afogou-se.
34 Angkay hen anchichay nanginya-achug hen fafuy, hen nangil-ancha hen anchi nepasamak, anchag ommawid amin way hehahapet hen nekaman hen aminay chacha hib-atén hen charan ingganah fabréycha.
34 Quando aqueles que os guardavam viram o acontecido, fugiram e foram contá-lo na cidade e pelo campo.
35 Yachi yag émméy amin hen anchichay nangngar way i mangila hen anchi na-ammaan, yag hen inumchahancha an Jesus, inchahancha hen anchi tagu way lommayawan hen anchichay ongtan way ammag tummutùchu hen chapat Jesus way nanlurumfong ya ommammay hen hamhamàna. Yag anchaat agég émmégyat hen anchichay tatagu.
35 Saíram eles, pois, a ver o que havia ocorrido. Chegaram a Jesus e acharam a seus pés, sentado, vestido e calmo, o homem de quem haviam sido expulsos os demônios; e tomados de medo,
36 Yachi yag anat kasen haphapetén hen anchichay ustoy nangi-ila hen aminay nekaman hen nemparyawana hen anchichay ongtan hen anchi tagu.
36 ouviram das testemunhas a narração desse exorcismo.
37 Wat amin hen anchichay iGerasa, anchag chinawat ta lomayaw ah Jesus hen fabréycha te ammag amchan hen égyatcha. Wat hinénggép cha Jesus hen anchi fangka way lomayaw.
37 Então todo o povo da região dos gerasenos rogou a Jesus que se retirasse deles, pois estavam possuídos de grande temor. Jesus subiu à barca, para regressar.
38 Yag hen anchi tagu way lommayawan hen anchichay nihuhurug, chan pangpanga-ase ta màyéy koma. Ngém empawan Jesus way mangaliyén,
38 Nesse momento, pedia-lhe o homem, de quem tinham saído os demônios, para ficar com ele. Mas Jesus despediu-o, dizendo:
39 “Uray yag homàyat-a ah fabréyyu ta im haphapetén hen tatagu amin hen enkaman Apudyus way nanorong an hea.” Hiyachi yag hommàyat tot-owa hen anchi tagu way ammag maid iggayna ayan hen anchi fabréyna way manaphapet amin hen enammaan Jesus an hiya.
39 Volta para casa, e conta quanto Deus te fez. E ele se foi, publicando por toda a cidade essas grandes coisas...
40 Angkay hiyachi way namfangad cha Jesus hen anchi chumang hen fayfay, laylayadcha hen anchichay chuar way tatagu te nahédchancha an hiya.
40 À sua volta, Jesus foi recebido por uma multidão que o esperava.
41 Yag hen hiyachi, inumchah agé hen ihay ap-apon hen anchi chacha ma-am-amongan way Judio way ah Jairo hen ngachanna. Yag i nampalentomang hen henagong Jesus way mampangpanga-ase ta éméy ah faréycha,
41 O chefe da sinagoga, chamado Jairo, foi ao seu encontro. Lançou-se a seus pés e rogou-lhe que fosse à sua casa,
42 te tég-angay matéy hen anchi ih-ihà-anay anàna way fufae way hemporo ya chuwa hen tawénna.
42 porque tinha uma filha única, de uns doze anos, que estava para morrer. Jesus dirigiu-se para lá, comprimido pelo povo.
43 Yag hen iha an chicha, ihay in-ina way émméy ah hemporo ya chuway tawén hen chana chumar-achar-an, yag annag imfayad amin hen kok-owana hen kamanay choktor, ngém maid chillu nakafael way manga-an hen saketna.
43 Ora, uma mulher que padecia dum fluxo de sangue havia doze anos, e tinha gasto com médicos todos os seus bens, sem que nenhum a pudesse curar,
44 Yachi yag i nehnop hen échég Jesus way inna tenchà hen pongton hen lumfongna yag ginsanat hen charana way natchù.
44 aproximou-se dele por detrás e tocou-lhe a orla do manto; e no mesmo instante lhe parou o fluxo de sangue.
45 Wat ekat Jesusén, “Henochi hen nanchà an haén.” Ngém ammag maid nangimfaga. Yag anat ekat Pedrowén, “Apo, hen kachuar hen tatagu, yachi hen chacha michillichilan an hea.”
45 Jesus perguntou: Quem foi que me tocou? Como todos negassem, Pedro e os que com ele estavam disseram: Mestre, a multidão te aperta de todos os lados...
46 Ngém ekat Jesusén, “Oo a, ngém wacha chillu hen iha way i nanginggagtà paat way nanchà an haén, te lenènà way nausar hen kafaelà.”
46 Jesus replicou: Alguém me tocou, porque percebi sair de mim uma força.
47 Yachi yag na-awatan hen anchi in-ina way na-ammuwan peet hen anchi enammaana, wat i nampalentomang hen henagong Jesus way chan papayagpag ah égyatna. Yag uray chachangrén hen aminay tatagu, imfagana hen lasonna way nanchà an hiya ya hen naka-anan hen saketna.
47 A mulher viu-se descoberta e foi tremendo e prostrou-se aos seus pés; e declarou diante de todo o povo o motivo por que o havia tocado, e como logo ficara curada.
48 Yachi yag anat ekat Jesus an hiyéén, “Heay sonod, gapo ta annog nanokchun haén wat naka-an tot-owa hen saketno, wat ta mapanoh hen hamhamàno.”
48 Jesus disse-lhe: Minha filha, tua fé te salvou; vai em paz.
49 Étég Jesus way chan ale yag inumchahat agé hen anchi i nangimfêang way narpoh faréy cha Jairo, yag imfagacha an Jairo way mangaliyén, “Uray achitaaw ud-ay haliw-én hen annay ap-apowanna te looh angkay narpas hen fiyag hen anchi onga.”
49 Enquanto ainda falava, veio alguém e disse ao chefe da sinagoga: Tua filha acaba de morrer; não incomodes mais o Mestre.
50 Ngém yachi way chengngar Jesuschi, ekatnan Jairowén, “Achia cha émégyat ta annog manokchun haén wat matagu chillu hen anchi anàno.”
50 Mas Jesus o ouviu e disse a Jairo: Não temas; crê somente e ela será salva.
51 — ausente —
51 Quando Jesus chegou à casa, não deixou ninguém entrar com ele, senão Pedro, Tiago, João com o pai e a mãe da menina.
52 — ausente —
52 Todos, entretanto, choravam e se lamentavam. Mas Jesus disse: Não choreis; a menina não morreu, mas dorme.
53 Yag hen anchichay tatagu, anchag cha am-amrangén ah Jesus te innilacha way natéy tot-owa.
53 Zombavam dele, pois sabiam bem que estava morta.
54 Yachi way émméy ah Jesus hen anchi natéy yag inégnanana hen limana yag annaat ekatén, “Anà ta fumangon-a.”
54 Mas segurando ele a mão dela, disse em alta voz: Menina, levanta-te!
55 Wat ammag namfangachat hen fùfuohna yag fummangon, yag anat ifagan Jesus ta panganéncha.
55 Voltou-lhe a vida e ela levantou-se imediatamente. Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 Yag anchag nahahaang way térén hen anchichay chinàcha-arna, ngém tenéngténg Jesus chicha ta achicha paat cha haphapetén hen nekaman.
56 Seus pais ficaram tomados de pasmo; Jesus ordenou-lhes que não contassem a pessoa alguma o que se tinha passado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.