Lucas 19
Hen alen Apudyus (BLW) vs NVT
1 Angkay hiyachi way enengwan cha Jesus ad Jerico,
1 Jesus entrou em Jericó e atravessava a cidade.
2 yag wachahchi hen ihay tagu way ah Zakeo hen ngachanna way hiya hen ap-apon hen anchichay cha mangam-among ah furor, wat faknang.
2 Havia ali um homem rico chamado Zaqueu, chefe dos cobradores de impostos.
3 Yag ah Zakeo, laychéna paat way mangila an Jesus no heno paat hiya, ngém achi makaila gapon ka-attèna ya ah kachuar chi tatagu.
3 Tentava ver Jesus, mas era baixo demais e não conseguia olhar por cima da multidão.
4 Yachi yag nanagtag way mamangpango hen cha ayan cha Jesus yag ommayat hen ihay away ah mangil-ana koma an Jesus no manlooh.
4 Por isso, correu adiante e subiu numa figueira-brava, no caminho por onde Jesus passaria.
5 Yag yachi way nemamang ah Jesus hen anchi awayanchi, ammag nantangad way mangaliyén, “Zakeo, gumhad-aat man ta intaaw te masapor éméyà ah faréyyu ad uwan.”
5 Quando Jesus chegou ali, olhou para cima e disse: “Zaqueu, desça depressa! Hoje devo hospedar-me em sua casa”.
6 Yag ginumhachat tot-owa ah Zakeo way ammag amchan hen laylayadna way manmangili an cha Jesus.
6 Sem demora, Zaqueu desceu e, com alegria, recebeu Jesus em sua casa.
7 Ngém amin hen anchichay nangi-ila, anchag chan ngangayutongot way mangaliyén, “Pakay ammag cha i mampamangili hen faréy hen ihay nangakkaw.”
7 Ao ver isso, o povo começou a se queixar: “Ele foi se hospedar na casa de um pecador!”.
8 Angkay hiyachi way wachacha ah faréy, tommàchég ah Zakeo yag ekatna an Jesusén, “Apo, an-og idchat hen gudwan hen kok-owà hen anchichay maid mafalinna, yag heno way lenokrokkò way nangara, mangempatê chubliyén ya an-owat ifangad.”
8 Enquanto isso, Zaqueu se levantou e disse: “Senhor, darei metade das minhas riquezas aos pobres. E, se explorei alguém na cobrança de impostos, devolverei quatro vezes mais!”.
9 Yachi yag ekat Jesusén, “Chàyu way himfafaryan, hen hiyatoy ag-agawat nahara-an-ayu ah ketapyanyu an Apudyus, ya chàyu hen ustoy ganà Abraham.
9 Jesus respondeu: “Hoje chegou a salvação a esta casa, pois este homem também é filho de Abraão.
10 Te haén way Pangorowan hen Tatagu, hen ummaliyà hen antoy lota, ta iyà anapén hen anchichay laweng way tatagu ta hara-à chicha.”
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar os perdidos”.
11 Angkay hiyachi yag nampani ah Jesus hen anchichay mamangngar hen imfagana, te tég-angaycha umchah ad Jerusalem yag hen ekat hen anchichay tatagu, milugi ad uwan hen mantorayan Apudyus.
11 A multidão estava atenta ao que Jesus dizia. Então, como ele se aproximava de Jerusalém, contou-lhes uma parábola, pois o povo achava que o reino de Deus começaria de imediato.
12 Wat ekat Jesusén, “Hen-argawan ano, wacha hen ihay nangato way tagu way émméy ah achawwéy way lota way i mangara hen kena-arena, yag no mamfangad, ilugina way mantoray.
12 Disse ele: “Um nobre foi chamado a um país distante para ser coroado rei e depois voltar.
13 Yachi way tég-angay lumigwat, enayagana hen anchichay hemporoy alepanna yag enadchana chicha ah hen-ih-ay faletò way pelak way mangaliyén, ‘Ilanyu a, ta pachuarényuto hen kamaid-o.’
13 Antes de partir, reuniu dez de seus servos e deu a cada um deles dez moedas de prata, dizendo: ‘Invistam esse dinheiro enquanto eu estiver fora’.
14 Ngém hen anchichay tapen hen tatagu, anchag achi laychén hiya way térén, wat empaunudcha hen tapena way i mangimfaga way achicha ano paat laychén way hiya hen man-arecha.”
14 Seu povo, porém, o odiava, e enviou uma delegação atrás dele para dizer: ‘Não queremos que ele seja nosso rei’.
15 “Angkay hiyachi way innaran hen anchi nangato way tagu hen kena-arena, namfangad, yag annaat epa-ayag hen anchichay alepanna way nangemporangana hen pelak ta ilana no heno hen enkamancha.
15 “Depois de ser coroado, ele voltou e chamou os servos aos quais tinha confiado o dinheiro, pois queria saber quanto haviam lucrado.
16 Yachi yag ummale hen anchi iha yag ekatna way mangaliyén, ‘Apo Are, inyanà hen anchi ihay faletòno hen hemporo.’
16 O primeiro servo informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu dez vezes a quantia recebida.
17 ‘Usto paat hen annay enkamanno,’ way ekat Are, ẁat hea hen ammayay alepan yag gapo ta natalek-a way nangchén hen anchi akettoy, ipiyar-o an hea ad uwan hen hemporoy fabréy ah man-ap-apowam.”
17 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você é um bom servo. Foi fiel no pouco que lhe confiei e, como recompensa, governará dez cidades.’
18 “Angkay hiyachi yag i nèsango agé hen anchi ihay alepanna yag imfagana way mangaliyén, ‘Apo Are, inyanà hen anchi ihay faletòno hen lema.’
18 “O servo seguinte informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu cinco vezes a quantia recebida’.
19 Yag anat ifagan Are an hiya way mangaliyén, ‘Wat ipiyar-o agé an hea hen lemay fabréy ah man-ap-apowam.’ ”
19 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você governará cinco cidades.’
20 “Angkay hiyachi yag i nèsango hen anchi ihay alepanna agé way mangaliyén, ‘Apo Are, antoyan chillu hen anchi pelakno way enoppeopà yag enhahàfà,
20 “O terceiro servo, porém, trouxe de volta apenas a quantia recebida e disse: ‘Senhor, escondi seu dinheiro para mantê-lo seguro.
21 te émé-égyatà paat an hea te innilà way an-ag térén way tagu ya an-ag cha mèawa hen enlengatan hen tapena way kaman paat annog cha fat-én hen anchi iggayno enhamar.’
21 Tive medo, pois o senhor é um homem severo. Toma o que não lhe pertence e colhe o que não plantou’.
22 Yachi yag anat ekat Areyén, ‘An-ag laweng way alepan, yag hen annay cham aryén hen cha mangchat ya kail-an hen cham fumasoran te inni-ilam met way térénà way tagu way anà ammag cha mèawa hen enlengatan hen tapena yag an-og cha fat-én hen anchi iggay-o enhamar.
22 “‘Servo mau!’, exclamou o senhor. ‘Suas próprias palavras o condenam. Se você sabia que sou homem severo, que tomo o que não me pertence e colho o que não plantei,
23 Wat pakay iggayno lawa i imbangko hen anchi pelak-o ta wacha laway aket ah anàna ah arà hen antoy namfangchà.’
23 por que não depositou meu dinheiro? Pelo menos eu teria recebido os juros.’
24 Yachi yag anat ifagan Are hen anchichay tommatàchég an nadchi way mangaliyén, ‘Aranyu hen anchi pelakna yag inidchatyu hen anchi nangchén ah hemporo.’
24 “Então, voltando-se para os outros que estavam ali perto, o rei ordenou: ‘Tomem o dinheiro deste servo e deem ao que tem dez moedas.
25 ‘Oo Apo,’ way ekatcha, ‘ngém wacha met hen hemporo an hiya.’
25 “‘Mas senhor!’, disseram eles. ‘Ele já tem dez!’
26 ‘Oo a,’ way ekat Are, ‘ngém hen ifagà an chàyu, hen anchi tagu way natalek way mangchén hen anchi wacha an hiya, an mataptapyanchi. Waman hen anchi tagu way achi matalek way mangchén hen wacha an hiya, ammag maunghor hen uray anchi ak-akettoy way wacha.’
26 “Então o rei respondeu: ‘Sim, ao que tem, mais lhe será dado; mas do que nada tem, até o que tem lhe será tomado.
27 Yachi yag anat ekat Are agéén, ‘Ya hen anchichay kafusor-o way achi manlayad way haén hen man-are, iyaleyu chicha ahto ta mepapchitcha hen sangwanà.’ ”
27 E, quanto a esses meus inimigos que não queriam que eu fosse seu rei, tragam-nos aqui e executem-nos na minha presença’”.
28 Angkay hiyachi way narpas hen penanin Jesus, entoroycha way éméy ad Jerusalem.
28 Depois de contar essa história, Jesus prosseguiu rumo a Jerusalém.
29 Yag hen chacha homag-énan ad Betfage ya ad Betania way fabréy, entàchégcha hen pénad hen anchi filig way ekatchéén “Olivo,” yag hennag Jesus hen chuway pasorotna way mangaliyén,
29 Quando chegou a Betfagé e Betânia, próximo ao monte das Oliveiras, enviou dois de seus discípulos.
30 “Epangpangoyu hen fabréyanchi way chichinmangtaaw yag hen homàyatanyu hen anchi fabréy, ichahanyu hen netatàéd way ubfun hen kafayu way cha-an masaksakayan. Ùfachényu yag inyaleyuhto.
30 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
31 Yag mag-ay ta wachay mangaliyén pakay ùfachénha, ifagayu way mangaliyén, ‘Masapor hen apotaaw.’ ”
31 Se alguém perguntar: ‘Por que estão soltando o jumentinho?’, respondam apenas: ‘O Senhor precisa dele’.”
32 Angkay hiyachi way émméycha, inchahancha hen aminay imfagan Jesus.
32 Eles foram e encontraram o jumentinho, exatamente como Jesus tinha dito.
33 Yag hen chacha mangùfachan hen anchi ubfu, ekat hen anchi nangen-awa way mangaliyén, “Pakay anyug cha ùfachénha.”
33 E, enquanto o desamarravam, seus donos perguntaram: “Por que estão soltando o jumentinho?”.
34 Yag ekatchéén, “Masapor hen Apotaaw.”
34 Os discípulos responderam: “O Senhor precisa dele”.
35 Yag inyéycha an Jesus yag inyap-apcha hen agwan hen lumfongcha hen échég hen anchi ubfu yag empasakaycha ah Jesus.
35 Então trouxeram o jumentinho e lançaram seus mantos sobre o animal, para que Jesus montasse nele.
36 Yag hen cha ayan Jesus, enhapnà agé hen anchichay tapenay tatagu hen lumfongcha hen korsa.
36 À medida que Jesus ia passando, as multidões espalhavam seus mantos ao longo do caminho diante dele.
37 Angkay hiyachi way tég-angaycha umchah ad Jerusalem way chachan éhég hen anchi filig way Olivo, inlugin amin hen anchichay chuaray cha somorot an Jesus way manayaw an Apudyus ya manyaman amin an hiya. Yag chinakarcha hen alecha ah layadcha way manayaw gapo hen aminay kaskascha-aw way innilacha way enammaan Jesus. Ekatchéén,
37 Quando ele chegou próximo à descida do monte das Oliveiras, seus seguidores começaram a gritar e a cantar enquanto o acompanhavam, louvando a Deus por todos os milagres maravilhosos que tinham visto.
38 “Antaaw ammag chachayyawén hen antoy Aretaaw way hennag Apudyus. Te gapon hiya, nètempoyugtaaw an Apudyus ad uchu, wat antaaw yanggay ammag chayawén ah Apudyus.”
38 “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”.
39 Yachi yag nan-ale hen anchichay tapen hen Fariseo way niya-ahrang hen anchichay tatagu, yag imfagacha an Jesus way mangaliyén, “Apo, paginangémat man hen annachay pasorotno te ammoh hea hen hennag Apudyus.”
39 Alguns dos fariseus que estavam entre a multidão disseram: “Mestre, repreenda seus seguidores por dizerem estas coisas!”.
40 Yag senongfatan Jesus chicha way mangaliyén, “Hen ifagà an chàyu, machayawà ad uwan way machayaw, wat tàén no guminangchaat pelet way uray hen annachay fato wat èngawcha way manayaw an haén.”
40 Ele, porém, respondeu: “Se eles se calarem, as próprias pedras clamarão!”.
41 Angkay hiyachi way hommag-én ah Jesus ad Jerusalem way maila hen anchi fabréy, annag kenelaan hen anchichay tataguhchi way mangaliyén,
41 Quando Jesus se aproximou de Jerusalém e viu a cidade, começou a chorar.
42 “Chàyu way iJerusalem, non anyu koma ma-awatan ad uwan way ag-agaw hen korangyu ah mètempoyuganyu an Apudyus, ngém cha-anyu chillu elasin yag ammag looh nelooh.
42 “Como eu gostaria que hoje você compreendesse o caminho para a paz!”, disse ele. “Agora, porém, isso está oculto a seus olhos.
43 Awniyat umchah hen mangalekomkoman chàyu hen kafusoryu, yag enakopcha hen nanliwliwéh hen fabréyyu way maid énnényu way omawid.
43 Chegará o tempo em que seus inimigos construirão rampas para atacar seus muros e a rodearão e apertarão o cerco por todos os lados.
44 Ya ancha agég chachaelén hen antoy fabréy ya amin agé way tatagu way ininggaw, wat ammag maid paat ihà-an ah matentenor-og way fato ah mehàfa te metap-archa amin. Ma-ammaan amin cha nahha an chàyu te anyug achi pagan-ano hen ummaliyan Apudyus way manorong an chàyu.”
44 Esmagarão você e seus filhos e não deixarão pedra sobre pedra, pois você não reconheceu que Deus a visitou.”
45 Angkay hiyachi yag émméy ah Jesus hen fatawan hen anchi Templo yag inluginaat way mangemparyaw hen anchichay chan elàrao.
45 Então Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que ali vendiam,
46 Yag imfagana an chicha way mangaliyén, “Nesosorat hen inyalen Apudyus way ekatnéén, ‘Hen faréy-owat mausar ah manluwaruwan hen tatagu an haén.’ Yaha hen imfagan Apudyus, ngém chàyu, anyuwat agég namfalinén hen antoy faréyna ah chayu i manlokowan hen ahentaguyu.”
46 dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será casa de oração’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
47 Yachi yag enag-agaw way cha émé-éméy ah Jesus ah Templo way i mantudtuchu. Yag hen anchichay ap-apon hen papachi ya hen anchichay siguchay cha mintudtuchu hen orchin ya anat agé hen anchichay ponò hen tatagu, ancha amin ammag cha iyana-anap hen ekamancha way mamchit an hiya,
47 Jesus ensinava todos os dias no templo, mas os principais sacerdotes, os mestres da lei e outros líderes do povo planejavam matá-lo.
48 ngém maid én-énnéncha te amin hen anchichay tatagu, laylaychéncha way térén way mamangngar hen chana itudtuchu.
48 Contudo, não conseguiam pensar num modo de fazê-lo, pois o povo ouvia atentamente tudo que ele dizia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.