Atos 16
Hen alen Apudyus (BLW) vs VC
1 Angkay hiyachi yag émméy cha Pablo ad Derbe ya ad Listra way ahchid Listra, wacha hen ihay cha omafurot an Jesus way ah Timoteo hen ngachanna way Judio ah inana way ihay ommafurot agé, ngém faén Judio ah amana.
1 Chegou a Derbe e depois a Listra. Havia ali um discípulo, chamado Timóteo, filho de uma judia cristã, mas de pai grego,
2 Yag amin hen anchichay ommafurot ad Listra ya ad Iconio, ririspituwéncha amin ah Timoteo.
2 que gozava de ótima reputação junto dos irmãos de Listra e de Icônio.
3 Yag ah Pablo, laychéna koma way mangayag an Timoteo ah man-ifana hen heno way ayana. Ngém hen anchichay kacharaan Pablo way Judio ah kafabréfabréy way laychénay ayan, gapo ta ammucha way faén Judio ah aman Timoteo, wat empamarkan Pablo hiya ta maid manlili an chicha mepanggép hen orchin Moses.
3 Paulo quis que ele fosse em sua companhia. Ao tomá-lo consigo, circuncidou-o, por causa dos judeus daqueles lugares, pois todos sabiam que o seu pai era grego.
4 Angkay hiyachi way chacha émé-éméy ah kafabréfabréy, chacha agé hapehapetén amin hen anchi imfanag hen anchichay aposel ya hen anchichay anam-ama way ponò ad Jerusalem, yag imfagacha way yachi koma hen torachén hen aminay cha omafurot.
4 Nas cidades pelas quais passavam, ensinavam que observassem as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 Wat pommegsa hen afurot hen anchichay cha omafurot ah kafabréfabréy wat enag-agaw way chacha chumuachuar.
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e cresciam em número dia a dia.
6 Angkay hiyachi, ammag nanchakpos cha Pablo hen sakopon Frigia yad Galacia, te empawan hen Espiritun Apudyus hen mantudtuchuwancha hen hiyachiy provinsiyan hen Asia.
6 Atravessando em seguida a Frígia e a província da Galácia, foram impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra de Deus na {província da} Ásia.
7 Yag yachi way inumchahcha hen penget hen provinsiyan hen Misia, ekatchéén éméycha koma hen provinsiyan hen Bitinia, ngém kasen empawan hen Espiritun Jesus chicha.
7 Ao chegarem aos confins da Mísia, tencionavam seguir para a Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Wat hiyachi, anchag nanchakpos way lumhin hen provinsiyan hen Misia yag émméycha ad Troas.
8 Depois de haverem atravessado rapidamente a Mísia, desceram a Trôade.
9 Yag hen hiyachiy lafi way échahcha ad Troas, empain-inép Apudyus an Pablo hen in-inépna way nangempàila hen ihay tagu way eMacedonia way tommatàchég way chan pangpanga-ase way mangaliyén, “Umaleayu ahtod Macedonia koma ta torongan chàni.”
9 De noite, Paulo teve uma visão: um macedônio, em pé, diante dele, lhe rogava: Passa à Macedônia, e vem em nosso auxílio!
10 Wat hen hiyachi, gapo hen anchi empàilan Apudyus an Pablo, nansagana-aniyat way lumigwat way éméy ad Macedonia te enlasinni way hen tatagu ahchid Macedonia peet hen laychén Apudyus way mangempagngaranni hen anchi ammayay chamag.
10 Assim que teve essa visão, procuramos partir para a Macedônia, certos de que Deus nos chamava a pregar-lhes o Evangelho.
11 Angkay hiyachi yag nanlugan-ani hen papor ad Troas yag inchakposni ad Samotracia. Yachiy nafigat, inumchah-anid Neapolis yag ginumhad-ani hen anchi papor.
11 Embarcados em Trôade, fomos diretamente à Samotrácia e no outro dia a Neápolis;
12 Angkay ad Neapolis, nanaran-ani way éméy ad Filipos way yachi hen anchi kachakkaran way fabréy hen sakopon Macedonia, yag hen anchichay eRoma hen chan toray hen yachiy fabréy. Yachi yag ininggaw-ani ahchi ah kamanay ag-agaw.
12 e dali a Filipos, que é a cidade principal daquele distrito da Macedônia, uma colônia {romana}. Nesta cidade nos detivemos por alguns dias.
13 Wat hen anchi Safachu way ngilin chillu, émméy-ani hen anchi wangwang way lahin hen fabréy, te ekatniyén awniyat ahchi hen i manluwaruwan hen Judio. Angkay inumchah-ani yag tummùchuani hen penget hen anchi wangwang way cha mètagépfar hen anchichay na-a-among way finufae.
13 No sábado, saímos fora da porta para junto do rio, onde pensávamos haver lugar de oração. Aí nos assentamos e falávamos às mulheres que se haviam reunido.
14 Hen iha hen anchichay cha mangngar hen chani itudtuchu, wat ah Lydia hen ngachanna way eTiatira, way hiyan ihay chan elàrào hen anchi kanginaan way chittakan way menetros. Ah Lydia, way cha manayaw chillu an Apudyus, tenorongan Apudyus hen hamhamàna wat penapannaagna hen intudtuchun Pablo.
14 Uma mulher, chamada Lídia, da cidade dos tiatirenos, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava. O Senhor abriu-lhe o coração, para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Wat yachi yag nampafunyag ah Lydia ya hen ahimfafaryanna yag annaat agé ayagan chàni way mangaliyén, “No ifilangà ah tot-owa way cha omafurot an Apo Jesus, wat intaaw ta éméytaaw ah faréyni ta ahchi hen iggawantaaw ingganah lomayaw-ayu.” Yag nampangpanga-ase wat inyafunni.
15 Foi batizada juntamente com a sua família e fez-nos este pedido: Se julgais que tenho fé no Senhor, entrai em minha casa e ficai comigo. E obrigou-nos a isso.
16 Angkay hen-argawan way cha-ani éméy an cha Pablo hen anchi iggaw hen manluwaruwan, hinib-atni hen ihay fafarasang way alepan way ammag nahuhullugan ah ongtan. Yag hen anchi nihuhurug, inidchatna hen kafaelan hen anchi fafarasang way manchamet wat hen anchichay nangen-alepan an hiya, chacha fumaknang ah chacha ar-aran gapon chana manchametan.
16 Certo dia, quando íamos à oração, eis que nos veio ao encontro uma moça escrava que tinha o espírito de Pitão, a qual com as suas adivinhações dava muito lucro a seus senhores.
17 Angkay hiyachi yag hen anchi nahuhullugan, ammag cha umunu-unud an chàni an cha Pablo way ammag cha mangèngaèngaw way mangaliyén, “Cha nattoy tatagu hen chan sérfi hen anchi Kangatowan way Apudyus yag chacha itudtuchu hen kahara-an hen tatagu ta achicha metap-ar.”
17 Pondo-se a seguir a Paulo e a nós, gritava: Estes homens são servos do Deus Altíssimo, que vos anunciam o caminho da salvação.
18 Ammag yachiyachi hen chana ekamakaman ah kamanay ag-agaw ingganah nappég ah Pablo. Yachi yag ammag nanhagong an hiya way mangale hen anchi ongtanén, “Gapo hen kafaelan Jesu Cristu wat mancharê hea ta lomayaw-aat.” Yag hen hiyachi, lommayawat tot-owa hen anchi ongtan yag tenaynana hen anchi fafarasang.
18 Repetiu isto por muitos dias. Por fim, Paulo enfadou-se. Voltou-se para ela e disse ao espírito: Ordeno-te em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora ele saiu.
19 Ngém hen nangenlasinan hen anchichay nangen-alepan way ammag lommayaw peet hen anchi ongtan ya maid kasen namnamacha ah mangar-ancha ah arancha, anchag lenapchù cha Pablo an Silas yag lenakrakcha chicha way manginyéy hen iggaw hen anchichay toray hen fabréy.
19 Vendo seus amos que se lhes esvaecera a esperança do lucro, pegaram Paulo e Silas e levaram-nos ao foro, à presença das autoridades.
20 Yag anchaat epasango chicha hen anchichay o-okom hen Roma way mangempafasor way mangaliyén, “Hen antochay tatagu, Judiocha angkay way anchag cha guruwén hen antoy fabréytaaw
20 Em seguida, apresentaram-nos aos magistrados, acusando: Estes homens são judeus; amotinam a nossa cidade.
21 te chacha itudtuchu hen ihay gagangay way komontara hen orchintaaw way Roma. Romataaw met yanggay wat achi mafalin way unuchuntaaw hen safaliy gagangay.”
21 E pregam um modo de vida que nós, romanos, não podemos admitir nem seguir.
22 Yachi yag nasubsufancha hen anchichay chuaray tatagu wat ommaningarngarcha amin an cha Pablo, wat ammag nan-elapchù hen anchichay toray hen lumfong cha Pablo an Silas way nanga-an yag anchaat mamanchar way mahapratan.
22 O povo insurgiu-se contra eles. Os magistrados mandaram arrancar-lhes as vestes para açoitá-los com varas.
23 Yachiy narpas way penararocha way manaprat an chicha, yag anchaat iyéy ah pagfaruchan yag imfagacha hen anchi chan guwarcha ta kénggéna paat way mangi-ila an chicha.
23 Depois de lhes terem feito muitas chagas, meteram-nos na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 Wat yachi way nifilin hen anchi chan guwarcha, inyéyna chicha ahchih chugun hen pagfaruchan yag entaédna hen he-echa hen chakaray away.
24 Este, conforme a ordem recebida, meteu-os na prisão inferior e prendeu-lhes os pés ao cepo.
25 Angkay hiyachi way gawan chi lafi, chachan luwaru cha Pablo an Silas, ya chacha agé mankankanta an Apudyus, wat chachangrén hen anchichay tapen hen farud.
25 Pela meia-noite, Paulo e Silas rezavam e cantavam um hino a Deus, e os prisioneiros os escutavam.
26 Yag hen hiyachi, empàratna hen ammag pegsa way lunig yag niwagawagat hen anchi pagfaruchan yag ammag nab-atan amin hen anchichay hawangna, yag naùfad amin hen farud hen anchichay nakakawwachan.
26 Subitamente, sentiu-se um terremoto tão grande que se abalaram até os fundamentos do cárcere. Abriram-se logo todas as portas e soltaram-se as algemas de todos.
27 Yachi yag fummangonat hen anchi chan guwarcha, yag hen nangil-ana way nafufùtan hen amin way hawang hen anchi pagfaruchan, ekatna ah hamhamànéén, “Ancha ménat ammag ommawid amin hen anchichay farud,” yag ah égyatna hen mekaman an hiya yag annaat ammag inuhfù hen fangidna, te hen ekatna, annag pédtén yanggay hen acharna.
27 Acordou o carcereiro e, vendo abertas as portas do cárcere, supôs que os presos haviam fugido. Tirou da espada e queria matar-se.
28 Ngém nan-ongawat ah Pablo way mangaliyén, “Achim cha patayén hen acharno, te antoyan-ani amin way maid lommayaw.”
28 Mas Paulo bradou em alta voz: Não te faças nenhum mal, pois estamos todos aqui.
29 Wat hen hiyachi, inyara-ag hen anchi chan guwarcha hen helaw yag nanagtag way éméy hen iggaw cha Pablo an Silas. Yag nampalentomang hen henagongcha way chan papayagpag ah égyatna.
29 Então o carcereiro pediu luz, entrou e lançou-se trêmulo aos pés de Paulo e Silas.
30 Yachi yag annaat ighad chicha ah chara way mananhan way mangaliyén, “Sosnod nokay, paat man hen ammaà ta hara-anà koma agé an Apudyus.”
30 Depois os conduziu para fora e perguntou-lhes: Senhores, que devo fazer para me salvar?
31 Yag sommongfat cha Pablo way mangaliyén, “Afurotom yanggay ah Apo Jesus wat mahara-an-a ya umat agé hen ahimfafaryanno.”
31 Disseram-lhe: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua família.
32 Yachi yag empacharan cha Pablo way mangintudtuchu mepanggép an Apo Jesus an chicha amin way himfafaryan.
32 Anunciaram-lhe a palavra de Deus, a ele e a todos os que estavam em sua casa.
33 Yag hen hiyachi agé way gawan chi lafi, i inurahan hen anchi guwarcha hen sugat cha Pablo ya anat agé mampafunyag way nafunyagancha agé hen amin anchichay ahimfafaryanna.
33 Então, naquela mesma hora da noite, ele cuidou deles e lavou-lhes as chagas. Imediatamente foi batizado, ele e toda a sua família.
34 Angkay narpaschi yag inyéyna cha Pablo an Silas ah faréycha way i mamangan an chicha. Yag ammag pararo hen laylayadcha amin way himfafaryan gapoh ommafurotancha an Apudyus.
34 Em seguida, ele os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se com toda a sua casa por haver crido em Deus.
35 Angkay nafigat, hennag hen anchichay toray way eRoma, hen poles way mangaliyén, “Meparufus cha Pablo an Silas.”
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram os lictores dizer: Solta esses homens.
36 Angkay hiyachi, émméy hen anchi chan guwarcha an chicha way mangaliyén, “Imfilin hen anchichay toray way mafalin meparufus-ayu ano wat egad-ayu yag lommayaw-ayu.”
36 O carcereiro transmitiu essa mensagem a Paulo: Os magistrados mandaram-me dizer que vos ponha em liberdade. Saí, pois, e ide em paz.
37 Ngém imfagan agé Pablo hen anchichay poles way mangaliyén, “Ay ammoh ammag naraka, te chàni angkay agéat tatagun hen Roma chàni. Yag iggay chàni finistigar ah usto yag cha chàniyat epahaprat hen sangwanan hen chuaray tatagu yag imfarud chàni. Wat ay ammoh mafalinha ah ma-ammaan hen tatagun hen Roma. Yag ay ad uwanat agé yag etat-allingébyu chàni way mangemparyaw. Achi mafalin te egad umale hen anchichay toray paat way i mangemparufus an chàni hen sangwanan hen anchichay chuar way tatagu.”
37 Mas Paulo replicou: Sem nenhum julgamento nos açoitaram publicamente, a nós que somos cidadãos romanos, e meteram-nos no cárcere, e agora nos lançam fora ocultamente... Não há de ser assim! Mas venham e soltem-nos pessoalmente!
38 Angkay hiyachi way namfangad hen anchichay poles hen anchichay toray yag henaphapetcha hen enalen cha Pablo, wat anchag cha émégyat hen nangngarancha way tatagun peet agé hen Roma chicha.
38 Os lictores deram parte dessas palavras aos magistrados. Estes temeram, ao ouvir dizer que eram romanos.
39 Wat émméycha an cha Pablo way i mampakacha, yag anchaat etnod chicha way mangighad hen anchi pagfaruchan yag imfagacha ta lomayawcha koma hen yachiy fabréy.
39 Foram e lhes falaram brandamente. Pedindo desculpas, rogavam-lhes que se retirassem da cidade.
40 Yag yachi way lommayaw cha Pablo an Silas hen anchi pagfaruchan, émméycha ah faréy cha Lydia wat ahchi hen nanugutugunancha hen anchichay cha omafurot yag anchaat lomayaw way nanaynan hen yachiy fabréy.
40 Saindo do cárcere, entraram em casa de Lídia, onde reviram e consolaram os irmãos. Depois partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.