Atos 16
Hen alen Apudyus (BLW) vs NTLH
1 Angkay hiyachi yag émméy cha Pablo ad Derbe ya ad Listra way ahchid Listra, wacha hen ihay cha omafurot an Jesus way ah Timoteo hen ngachanna way Judio ah inana way ihay ommafurot agé, ngém faén Judio ah amana.
1 Paulo chegou às cidades de Derbe e Listra. Em Listra morava um cristão chamado Timóteo. A mãe dele, uma cristã, era da raça dos judeus, mas o pai dele não era judeu.
2 Yag amin hen anchichay ommafurot ad Listra ya ad Iconio, ririspituwéncha amin ah Timoteo.
2 Todos os irmãos que moravam em Listra e Icônio falavam bem de Timóteo.
3 Yag ah Pablo, laychéna koma way mangayag an Timoteo ah man-ifana hen heno way ayana. Ngém hen anchichay kacharaan Pablo way Judio ah kafabréfabréy way laychénay ayan, gapo ta ammucha way faén Judio ah aman Timoteo, wat empamarkan Pablo hiya ta maid manlili an chicha mepanggép hen orchin Moses.
3 Paulo quis levá-lo consigo e por isso o circuncidou , pois todos os judeus que moravam naqueles lugares sabiam que o pai de Timóteo não era judeu.
4 Angkay hiyachi way chacha émé-éméy ah kafabréfabréy, chacha agé hapehapetén amin hen anchi imfanag hen anchichay aposel ya hen anchichay anam-ama way ponò ad Jerusalem, yag imfagacha way yachi koma hen torachén hen aminay cha omafurot.
4 Nas cidades por onde passavam, eles diziam aos cristãos quais as decisões que tinham sido tomadas pelos apóstolos e pelos presbíteros da igreja de Jerusalém e aconselhavam que eles obedecessem a essas decisões.
5 Wat pommegsa hen afurot hen anchichay cha omafurot ah kafabréfabréy wat enag-agaw way chacha chumuachuar.
5 Assim as igrejas ficavam mais fortes na fé, e o número de cristãos aumentava cada dia mais.
6 Angkay hiyachi, ammag nanchakpos cha Pablo hen sakopon Frigia yad Galacia, te empawan hen Espiritun Apudyus hen mantudtuchuwancha hen hiyachiy provinsiyan hen Asia.
6 Como o Espírito Santo não deixou que anunciassem a palavra na província da Ásia, eles atravessaram a região da Frígia-Galácia.
7 Yag yachi way inumchahcha hen penget hen provinsiyan hen Misia, ekatchéén éméycha koma hen provinsiyan hen Bitinia, ngém kasen empawan hen Espiritun Jesus chicha.
7 Quando chegaram perto do distrito da Mísia, tentaram ir para a província da Bitínia, mas o Espírito de Jesus não deixou.
8 Wat hiyachi, anchag nanchakpos way lumhin hen provinsiyan hen Misia yag émméycha ad Troas.
8 Então atravessaram a Mísia e chegaram à cidade de Trôade.
9 Yag hen hiyachiy lafi way échahcha ad Troas, empain-inép Apudyus an Pablo hen in-inépna way nangempàila hen ihay tagu way eMacedonia way tommatàchég way chan pangpanga-ase way mangaliyén, “Umaleayu ahtod Macedonia koma ta torongan chàni.”
9 Naquela noite Paulo teve uma visão. Ele viu um homem da província da Macedônia, que estava de pé e lhe pedia: “Venha para a Macedônia e nos ajude!”
10 Wat hen hiyachi, gapo hen anchi empàilan Apudyus an Pablo, nansagana-aniyat way lumigwat way éméy ad Macedonia te enlasinni way hen tatagu ahchid Macedonia peet hen laychén Apudyus way mangempagngaranni hen anchi ammayay chamag.
10 Logo depois dessa visão, nós resolvemos partir logo para a Macedônia, pois estávamos certos de que Deus nos havia chamado para anunciar o evangelho ao povo dali.
11 Angkay hiyachi yag nanlugan-ani hen papor ad Troas yag inchakposni ad Samotracia. Yachiy nafigat, inumchah-anid Neapolis yag ginumhad-ani hen anchi papor.
11 Nós embarcamos em Trôade e fomos diretamente para a ilha de Samotrácia. No dia seguinte chegamos ao porto de Neápolis.
12 Angkay ad Neapolis, nanaran-ani way éméy ad Filipos way yachi hen anchi kachakkaran way fabréy hen sakopon Macedonia, yag hen anchichay eRoma hen chan toray hen yachiy fabréy. Yachi yag ininggaw-ani ahchi ah kamanay ag-agaw.
12 Dali fomos a Filipos, que é uma cidade do primeiro distrito da província da Macedônia e também colônia romana, onde ficamos vários dias.
13 Wat hen anchi Safachu way ngilin chillu, émméy-ani hen anchi wangwang way lahin hen fabréy, te ekatniyén awniyat ahchi hen i manluwaruwan hen Judio. Angkay inumchah-ani yag tummùchuani hen penget hen anchi wangwang way cha mètagépfar hen anchichay na-a-among way finufae.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, pois pensávamos que ali devia haver um lugar de oração para os judeus. Sentamos e começamos a conversar com as mulheres que estavam reunidas lá.
14 Hen iha hen anchichay cha mangngar hen chani itudtuchu, wat ah Lydia hen ngachanna way eTiatira, way hiyan ihay chan elàrào hen anchi kanginaan way chittakan way menetros. Ah Lydia, way cha manayaw chillu an Apudyus, tenorongan Apudyus hen hamhamàna wat penapannaagna hen intudtuchun Pablo.
14 Uma daquelas mulheres que estavam nos ouvindo era Lídia, uma vendedora de púrpura , da cidade de Tiatira. Ela adorava a Deus, e o Senhor abriu a mente dela para que compreendesse o que Paulo dizia.
15 Wat yachi yag nampafunyag ah Lydia ya hen ahimfafaryanna yag annaat agé ayagan chàni way mangaliyén, “No ifilangà ah tot-owa way cha omafurot an Apo Jesus, wat intaaw ta éméytaaw ah faréyni ta ahchi hen iggawantaaw ingganah lomayaw-ayu.” Yag nampangpanga-ase wat inyafunni.
15 Ela e as pessoas da sua casa foram batizadas. Depois Lídia nos convidou, dizendo: — Venham ficar na minha casa, se é que vocês acham que, de fato, eu creio no Senhor. Assim ela nos convenceu a ficar na casa dela.
16 Angkay hen-argawan way cha-ani éméy an cha Pablo hen anchi iggaw hen manluwaruwan, hinib-atni hen ihay fafarasang way alepan way ammag nahuhullugan ah ongtan. Yag hen anchi nihuhurug, inidchatna hen kafaelan hen anchi fafarasang way manchamet wat hen anchichay nangen-alepan an hiya, chacha fumaknang ah chacha ar-aran gapon chana manchametan.
16 Certo dia, quando estávamos indo para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava. Essa moça estava dominada por um espírito mau que adivinhava o futuro, e os seus donos ganhavam muito dinheiro com as adivinhações que ela fazia.
17 Angkay hiyachi yag hen anchi nahuhullugan, ammag cha umunu-unud an chàni an cha Pablo way ammag cha mangèngaèngaw way mangaliyén, “Cha nattoy tatagu hen chan sérfi hen anchi Kangatowan way Apudyus yag chacha itudtuchu hen kahara-an hen tatagu ta achicha metap-ar.”
17 A moça começou a nos seguir, gritando assim: — Estes homens são
18 Ammag yachiyachi hen chana ekamakaman ah kamanay ag-agaw ingganah nappég ah Pablo. Yachi yag ammag nanhagong an hiya way mangale hen anchi ongtanén, “Gapo hen kafaelan Jesu Cristu wat mancharê hea ta lomayaw-aat.” Yag hen hiyachi, lommayawat tot-owa hen anchi ongtan yag tenaynana hen anchi fafarasang.
18 Ela fez isso muitos dias. Por fim Paulo se aborreceu, virou-se para ela e ordenou ao espírito: — Pelo poder do nome de Jesus Cristo, eu mando que você saia desta moça! E, no mesmo instante, o espírito saiu.
19 Ngém hen nangenlasinan hen anchichay nangen-alepan way ammag lommayaw peet hen anchi ongtan ya maid kasen namnamacha ah mangar-ancha ah arancha, anchag lenapchù cha Pablo an Silas yag lenakrakcha chicha way manginyéy hen iggaw hen anchichay toray hen fabréy.
19 Quando os donos da moça viram que não iam poder mais ganhar dinheiro com as adivinhações dela, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram até a praça pública, diante das autoridades.
20 Yag anchaat epasango chicha hen anchichay o-okom hen Roma way mangempafasor way mangaliyén, “Hen antochay tatagu, Judiocha angkay way anchag cha guruwén hen antoy fabréytaaw
20 Eles os apresentaram a essas autoridades romanas e disseram: — Estes homens são judeus e estão provocando desordem na nossa cidade.
21 te chacha itudtuchu hen ihay gagangay way komontara hen orchintaaw way Roma. Romataaw met yanggay wat achi mafalin way unuchuntaaw hen safaliy gagangay.”
21 Estão ensinando costumes que são contra a nossa lei . Nós, que somos romanos, não podemos aceitar esses costumes.
22 Yachi yag nasubsufancha hen anchichay chuaray tatagu wat ommaningarngarcha amin an cha Pablo, wat ammag nan-elapchù hen anchichay toray hen lumfong cha Pablo an Silas way nanga-an yag anchaat mamanchar way mahapratan.
22 Aí uma multidão se ajuntou para atacar Paulo e Silas. As autoridades mandaram que tirassem as roupas deles e os surrassem com varas.
23 Yachiy narpas way penararocha way manaprat an chicha, yag anchaat iyéy ah pagfaruchan yag imfagacha hen anchi chan guwarcha ta kénggéna paat way mangi-ila an chicha.
23 Depois de baterem muito neles, as autoridades jogaram os dois na cadeia e deram ordem ao carcereiro para guardá-los com toda a segurança.
24 Wat yachi way nifilin hen anchi chan guwarcha, inyéyna chicha ahchih chugun hen pagfaruchan yag entaédna hen he-echa hen chakaray away.
24 Depois de receber essa ordem, o carcereiro os jogou numa cela que ficava no fundo da cadeia e prendeu os pés deles entre dois blocos de madeira.
25 Angkay hiyachi way gawan chi lafi, chachan luwaru cha Pablo an Silas, ya chacha agé mankankanta an Apudyus, wat chachangrén hen anchichay tapen hen farud.
25 Mais ou menos à meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus, e os outros presos escutavam.
26 Yag hen hiyachi, empàratna hen ammag pegsa way lunig yag niwagawagat hen anchi pagfaruchan yag ammag nab-atan amin hen anchichay hawangna, yag naùfad amin hen farud hen anchichay nakakawwachan.
26 De repente, o chão tremeu tanto, que abalou os alicerces da cadeia. Naquele instante todas as portas se abriram, e as correntes que prendiam os presos se arrebentaram.
27 Yachi yag fummangonat hen anchi chan guwarcha, yag hen nangil-ana way nafufùtan hen amin way hawang hen anchi pagfaruchan, ekatna ah hamhamànéén, “Ancha ménat ammag ommawid amin hen anchichay farud,” yag ah égyatna hen mekaman an hiya yag annaat ammag inuhfù hen fangidna, te hen ekatna, annag pédtén yanggay hen acharna.
27 Aí o carcereiro acordou. Quando viu que os portões da cadeia estavam abertos, pensou que os prisioneiros tinham fugido. Então puxou a espada e ia se matar,
28 Ngém nan-ongawat ah Pablo way mangaliyén, “Achim cha patayén hen acharno, te antoyan-ani amin way maid lommayaw.”
28 mas Paulo gritou bem alto: — Não faça isso! Todos nós estamos aqui!
29 Wat hen hiyachi, inyara-ag hen anchi chan guwarcha hen helaw yag nanagtag way éméy hen iggaw cha Pablo an Silas. Yag nampalentomang hen henagongcha way chan papayagpag ah égyatna.
29 Aí o carcereiro pediu que lhe trouxessem uma luz, entrou depressa na cela e se ajoelhou, tremendo, aos pés de Paulo e Silas.
30 Yachi yag annaat ighad chicha ah chara way mananhan way mangaliyén, “Sosnod nokay, paat man hen ammaà ta hara-anà koma agé an Apudyus.”
30 Depois levou os dois para fora e perguntou: — Senhores, o que devo fazer para ser salvo?
31 Yag sommongfat cha Pablo way mangaliyén, “Afurotom yanggay ah Apo Jesus wat mahara-an-a ya umat agé hen ahimfafaryanno.”
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e as pessoas da sua casa.
32 Yachi yag empacharan cha Pablo way mangintudtuchu mepanggép an Apo Jesus an chicha amin way himfafaryan.
32 Então eles anunciaram a palavra do Senhor ao carcereiro e a todas as pessoas da casa dele.
33 Yag hen hiyachi agé way gawan chi lafi, i inurahan hen anchi guwarcha hen sugat cha Pablo ya anat agé mampafunyag way nafunyagancha agé hen amin anchichay ahimfafaryanna.
33 Naquela mesma hora da noite, o carcereiro começou a cuidar deles, lavando os ferimentos da surra que haviam levado. Logo depois ele e todas as pessoas da sua casa foram batizados.
34 Angkay narpaschi yag inyéyna cha Pablo an Silas ah faréycha way i mamangan an chicha. Yag ammag pararo hen laylayadcha amin way himfafaryan gapoh ommafurotancha an Apudyus.
34 Em seguida ele levou Paulo e Silas para a sua casa e lhes deu comida. O carcereiro e as pessoas da sua casa ficaram cheios de alegria porque agora criam em Deus.
35 Angkay nafigat, hennag hen anchichay toray way eRoma, hen poles way mangaliyén, “Meparufus cha Pablo an Silas.”
35 Quando amanheceu, as autoridades romanas mandaram alguns policiais com a seguinte ordem para o carcereiro: “Solte esses homens.”
36 Angkay hiyachi, émméy hen anchi chan guwarcha an chicha way mangaliyén, “Imfilin hen anchichay toray way mafalin meparufus-ayu ano wat egad-ayu yag lommayaw-ayu.”
36 Então o carcereiro disse a Paulo: — As autoridades mandaram soltá-los. Podem ir embora em paz.
37 Ngém imfagan agé Pablo hen anchichay poles way mangaliyén, “Ay ammoh ammag naraka, te chàni angkay agéat tatagun hen Roma chàni. Yag iggay chàni finistigar ah usto yag cha chàniyat epahaprat hen sangwanan hen chuaray tatagu yag imfarud chàni. Wat ay ammoh mafalinha ah ma-ammaan hen tatagun hen Roma. Yag ay ad uwanat agé yag etat-allingébyu chàni way mangemparyaw. Achi mafalin te egad umale hen anchichay toray paat way i mangemparufus an chàni hen sangwanan hen anchichay chuar way tatagu.”
37 Mas Paulo disse aos policiais: — Eu e Silas somos cidadãos romanos e, mesmo assim, sem termos sido julgados, fomos surrados em público. E depois nos jogaram na cadeia. E agora querem nos mandar embora assim em segredo? Isso não! Que as próprias autoridades romanas venham aqui e nos soltem!
38 Angkay hiyachi way namfangad hen anchichay poles hen anchichay toray yag henaphapetcha hen enalen cha Pablo, wat anchag cha émégyat hen nangngarancha way tatagun peet agé hen Roma chicha.
38 Os policiais foram contar às autoridades romanas o que Paulo tinha dito. Quando as autoridades souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo
39 Wat émméycha an cha Pablo way i mampakacha, yag anchaat etnod chicha way mangighad hen anchi pagfaruchan yag imfagacha ta lomayawcha koma hen yachiy fabréy.
39 e foram lhes pedir desculpas. Então os tiraram da prisão e pediram que fossem embora da cidade.
40 Yag yachi way lommayaw cha Pablo an Silas hen anchi pagfaruchan, émméycha ah faréy cha Lydia wat ahchi hen nanugutugunancha hen anchichay cha omafurot yag anchaat lomayaw way nanaynan hen yachiy fabréy.
40 Paulo e Silas saíram da cadeia e foram para a casa de Lídia. Ali encontraram-se com os irmãos, animaram a todos e depois foram embora.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.