Rute 2
Tai Dam (BLT) vs VC
1 ꞌNa‑ô‑ꞌmi ꞌmí ꞌpi ꞌnọng ꞌtáng phua cuông ꞌhọ Ê‑ꞌli‑ꞌmê‑lếc, ꞌchư ꞌva Bô‑ắt phủ ꞌmí ꞌchư siêng ꞌhăng#ꞌmí nẳng bản#ꞌmướng.
1 Noêmi tinha um parente, por parte de seu marido, homem poderoso e rico da família de Elimelec, chamado Booz.
2 ꞌMự ꞌnưng ꞌnáng ꞌLụt ꞌcốn ꞌMô‑áp ꞌvạu cắp ꞌme ꞌda#ꞌva, “Hảư ꞌlụk pay sáo so kếp khảu tốc đom ꞌtông ꞌtoi lăng ꞌpứng ꞌcốn sau kiếu báu au#mết.”
2 Rute, a moabita, disse a Noêmi: Peço-te que me deixes ir respigar nos campos de quem me quiser acolher favoravelmente. Vai, minha filha, respondeu-lhe ela.
3 ꞌNáng ꞌLụt chắng pay cá ꞌtông bón sau đang#kiếu, báu ꞌngượng ꞌngớ ꞌmen ꞌhay ꞌtan Bô‑ắt, pên ꞌhọ ꞌsóng Ê‑ꞌli‑ꞌmê‑lếc. ꞌNáng chắng so kếp au khảu tốc ꞌtoi lăng#sau.
3 Rute partiu, pois, e entrou num campo, atrás dos segadores. Ora, aconteceu que aquele era justamente o campo de Booz, parente de Elimelec.
4 Cuông ꞌmự ꞌnặn Bô‑ắt dú bản Bết‑ꞌlê‑ꞌhêm đảy pay ha ꞌpứng ꞌcốn kiếu#khảu. ꞌMưa pay#ꞌhọt, chắng cóp ꞌphái bun hảư sau#ꞌva, “So Chảu ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva pảy pốc ꞌpứng chảu#ꞌnớ.”
4 Booz acabava de voltar de Belém, e disse aos segadores: O Senhor esteja convosco! Deus te abençoe, responderam eles.
5 Bô‑ắt tham phủ bớng#đu ꞌpứng ꞌcốn kiếu khảu#ꞌva, “ꞌNhính nóm ꞌnặn ꞌmen phaư#ꞌlế?”
5 Booz dirigiu-se ao servo que tomava conta dos segadores: De quem é esta moça?
6 Phủ ꞌnặn tóp, “ꞌNhính ꞌnặn ꞌmá té ꞌmướng ꞌMô‑áp ꞌtoi ꞌNa‑ô‑ꞌmi.
6 Esta é uma jovem moabita, respondeu ele, que veio com Noêmi da terra de Moab.
7 ꞌMắn so kếp ꞌhuống khảu tốc ꞌtoi lăng, té ꞌchạu ꞌtạu ꞌkhạy ꞌmắn ꞌcọ khảu túp ꞌdặng ꞌnọi ꞌnưng#thôi.”
7 Pediu-nos que a deixássemos respigar entre os feixes de trigo e apanhar as espigas atrás dos segadores. Está, aí, sempre de pé, desde a manhã até agora. Neste momento ela descansa um pouco sob a tenda.
8 Bô‑ắt chắng bók ꞌnhính ꞌnặn, “ꞌNáng ꞌhới, ꞌphắng#ꞌí. ꞌNhá pay kếp ꞌtông#ứn, cắp ꞌnhá pay lắc sia ꞌtông#ꞌnị, ꞌtoi phen ꞌnhính ꞌnị thôi#ꞌnớ.
8 Booz disse a Rute: Ouve, minha filha: não vás respigar em outro campo; não te afastes daqui, mas junta-te com minhas servas.
9 Hảư ꞌdóm bớng phen phủ ꞌchái kiếu khảu#ꞌnặn, sau kiếu ꞌhọt bón đaư lỏ#kếp pay ꞌtoi lăng phen ꞌnhính#ꞌnị. Khỏi đảy hảm ꞌpứng phủ ꞌchái kiếu khảu báu hảư tít dók#chảu. ꞌVa chảu sép ꞌnặm ꞌtó ꞌhéng pay#kin, hay ꞌnặm sau tắc ꞌmá ꞌvạy#ꞌlẹo.”
9 Olha em que campo vão ceifar, e segue-as. Proibi aos meus servos que te molestassem. Se tiveres sede, vai à bilha e bebe da água que eles tiverem buscado.
10 ꞌNghín ꞌsướng ꞌnặn, ꞌnáng ꞌLụt ꞌdiến múp ꞌlống tó nả Bô‑ắt, ꞌchiếng#ꞌva, “Khỏi ꞌmen ꞌcốn ꞌphắn#ứn. Pên săng ꞌtan chắng đi cắp khỏi ꞌcợn#ꞌlế?”
10 Rute, caindo aos seus pés, prostrou-se por terra: De onde me vem a dita, disse ela, de que te interesses por mim, uma estrangeira?
11 Bô‑ắt chắng tóp#ꞌnáng, “Khỏi đảy ꞌnghín ꞌva ꞌmưa phua chảu#tai, chảu ꞌcọ ꞌhụ ꞌhặc ꞌhụ ꞌpéng ꞌme ꞌda#lai, chắng páy ꞌpo ꞌme bản cáu ꞌmướng lăng ꞌmá dú cắp ꞌcốn ꞌphắn#ứn, báu ꞌhụ báu quén#phaư.
11 Contaram-me, replicou Booz, tudo o que fizeste por tua sogra depois que morreu o teu marido, como deixaste teu pai, tua mãe e a tua pátria, e vieste para um povo que antes não conhecias.
12 ꞌDọn ꞌquám đi chảu đảy ꞌdệt ꞌdượn ꞌmá#cón, ꞌsướng ꞌnặn khỏi so Chảu ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva ꞌmen Chảu Pua ꞌPhạ Chảu Chom ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên, cóp ꞌphái bun mả khửn hảư#chảu, ꞌpưa chảu đảy ꞌmá đé#so dú ꞌpơng ꞌngáu ꞌhôm dên Chảu Pua#ꞌPhạ.”
12 O Senhor te remunere pelo bem que fizeste, e recebas uma plena recompensa do Senhor, Deus de Israel, sob cujas asas te acolheste!
13 ꞌNáng chắng ꞌchiếng ꞌva, “So đảy ꞌdọn ꞌquám ꞌhặc ꞌpéng khong#ꞌtan, hảư khỏi ún#mốc ún#chaư, khỏi pên ꞌcốn tắm#ꞌtọi, báu sôm pên ꞌnhính ꞌchạư ꞌtan cá#đaư.”
13 Ela respondeu: Encontre eu graça diante dos teus olhos, meu senhor, pois me consolaste e encorajaste a tua serva, ainda que eu não seja como uma de tuas escravas.
14 ꞌChớ kin ꞌngái ꞌtan Bô‑ắt chắng khék ꞌnáng ꞌLụt#ꞌva, “ꞌMá kin khảu ꞌtoi ꞌsúm khỏi#ꞌí. Au tón béng ꞌlẹo chẳm ꞌnặm sổm dớm#kin.”
14 À hora de comer, Booz disse-lhe: Vem, come tua parte do pão, e molha o teu bocado no vinagre. Ela assentou-se ao lado dos segadores, e Booz ofereceu-lhe grão torrado; ela comeu até ficar satisfeita e guardou o resto. Levantou-se em seguida e recomeçou a respigar.
15 ꞌNáng ꞌLụt ꞌcứn pay kếp#khảu, ꞌtan Bô‑ắt sắng ꞌpứng ꞌcốn ꞌchạư#ꞌva, “Hảư ꞌmắn ꞌtứ#ꞌtang kếp au ꞌhuống khảu tốc đom#ꞌmặt, ꞌnhá hảư ꞌmắn nả#ꞌhại.
15 Booz disse aos seus servos: Deixai-a respigar mesmo entre os feixes e não a molesteis.
16 ꞌLẹo ꞌdệt ꞌhuống khảu ꞌhia nẳng ꞌmặt hảư ꞌmắn đảy kếp#é. ꞌNhá ꞌvạu chê săng hảư ꞌmắn#ꞌnớ.”
16 Deixai cair de vossos feixes, como por descuido, algumas espigas, e deixai-as para que ela as apanhe; sobretudo, não a censurais de forma alguma.
17 ꞌNáng kếp khảu nẳng ꞌtông ꞌtạu ꞌhặn#ꞌcăm, ꞌlẹo ꞌphặt au đảy têm ca‑đếp#nháư,
17 Rute esteve, pois, respigando no campo até a tarde; tendo depois batido as espigas que tinha colhido, encontrou quase um efá de cevada.
18 chắng pể ꞌmứa ꞌhướn sú ꞌme#ꞌda. ꞌNáng đảy au ꞌchương kin ꞌsứa ꞌngái nhé hảư ꞌme#ꞌda.
18 Carregando a cevada, entrou na cidade, e sua sogra viu o que ela tinha colhido. Rute tirou então o que lhe sobrou de seu almoço e deu-lho.
19 ꞌMe ꞌda chắng tham#ꞌva, “ꞌMự ꞌnị ꞌlụk pay kếp au khảu nẳng ꞌhay phaư#ꞌlế? So Chảu Pua ꞌPhạ cóp ꞌphái bun hảư phủ ín đu ꞌlụk ꞌnặn#ꞌnớ.”
19 Onde respigaste hoje?, perguntou-lhe Noêmi; onde trabalhaste? Bendito seja quem te acolheu! Ela contou à sua sogra em que propriedade tinha trabalhado. O homem, disse ela, em cuja terra trabalhei hoje, chama-se Booz.
20 ꞌNáng ꞌNa‑ô‑ꞌmi chắng ꞌvạu ꞌva, “So hảư Bô‑ắt ꞌmí phúc bun ꞌmá té Chảu ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva, ꞌTan chảu ꞌdệt ꞌtoi ꞌquám chao ꞌhẹn ꞌvạy hảư phủ ꞌnhắng cắp phủ#tai. Bô‑ắt ꞌmen ꞌpi ꞌnọng chăm#ꞌháu, ꞌmí ꞌquiến ꞌlăm đu bớng ꞌdéng ꞌháu ꞌtoi ꞌhịt#ꞌkhóng.”
20 Bendito seja ele do Senhor, respondeu Noêmi, porque mostrou-se misericordioso tanto para com os vivos como para com os mortos. E acrescentou: Esse homem é nosso próximo parente, um dos que têm direito de resgate sobre nós.
21 ꞌNáng ꞌLụt ꞌnhắng ꞌtố cắp ꞌme ꞌda#tứm, “ꞌTan ꞌnhắng đảy bók ꞌlụk ꞌva cứ ꞌmá kếp au ꞌtoi lăng ꞌpứng ꞌcốn ꞌhướn kiếu khảu tó pay ꞌtạu ꞌhọt mết#ꞌnhám.”
21 Ele disse-me também, continuou Rute, a moabita, que ficasse com os seus servos até que se acabasse toda a ceifa.
22 ꞌMe ꞌda bók, “ꞌLụk ꞌhới, đảy pay kếp ꞌtoi lăng phen ꞌnhính hóp khảu hảư Bô‑ắt ꞌnặn ꞌcọ đi#lo. Thả ꞌva ꞌlụk pay nẳng ꞌtông ꞌhay phủ#ứn, ꞌmí ꞌtưa ꞌlụk ꞌchí chuốp sáu ꞌdệt đu#ꞌngai#hảư.”
22 Noêmi respondeu-lhe: É melhor, minha filha que sigas as suas servas, e que não te encontrem noutro campo.
23 ꞌSướng ꞌnặn ꞌnáng ꞌLụt chắng pay kếp ꞌtoi lăng ꞌpứng phen ꞌnhính hóp khảu hảư Bô‑ắt ꞌtạu mết ꞌnhám kiếu ꞌtếng song ꞌnéo#khảu. ꞌNáng ꞌcọ đảy kin dú ꞌtoi ꞌme ꞌda tó#pay.
23 Ela ficou, pois, com as servas de Booz, respigando até ao fim da ceifa da cevada e do trigo. E morava com a sua sogra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.