Marcos 12

Naꞌ Markus (BKX) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Nalali te, Jesus naꞌuab antein nok ꞌnakaf-aꞌnakaf akama Jahudi ma nok kulu akama sin. In naꞌuab neik laes letaꞌ mnak, “Nmuiꞌ tuaf es nnao nmoeꞌ lele he nseen tua kase anggur neu in pooꞌn es. Oke te, in mbaik nateef, ma in nmoeꞌ bak he natnee tua kase in oen. Nalail in nahake tetu es he mpao lele. Ma nalali te, in naꞌnate neu atoni bian, he sin nmepun, ma in neesn aa, oke te mbati. Nalali te, in mpoi nnao neu pah aꞌloꞌo es.
1 Então Jesus começou a lhes ensinar por meio de parábolas: “Um homem plantou um vinhedo. Construiu uma cerca ao seu redor, um tanque de prensar e uma torre para o guarda. Depois, arrendou o vinhedo a alguns lavradores e partiu para um lugar distante.
2 Ntee toon he nꞌiup tua kase fuaꞌ, ma lele tuaf nane nleul in anaꞌ leul es nnao neu atoin ameupt in, he mbait nesaf.
2 No tempo da colheita da uva, enviou um de seus servos para receber sua parte da produção.
3 Mes, olas in ntee, atoni ameupt in naan nhuku ee, ma sin antuuf naklatiꞌ. Nalail sin nlelu nnaon nfain nluum.
3 Os lavradores agarraram o servo, o espancaram e o mandaram de volta de mãos vazias.
4 Nalali te, leel tuaf nane nsonu in anaꞌ leul es antein. Mes atoni ameupt in nane nteop napaap in ꞌnakan. Oke te, sin namaeb ee, ma sin nliꞌu.
4 Então o dono da terra enviou outro servo, mas eles o insultaram e bateram na cabeça dele.
5 Oke te, leel tuaf nane nsonu in anaꞌ leul in bian antein. Mes sin naꞌmate. Masti sin nmoeꞌ on mee msat, leel tuaf nane in nleul piut in anaꞌ leul in. Mes atoin ameupt in nane nteop naklatiꞌ bian, ma bian naꞌmaet sin.
5 O próximo servo que ele mandou foi morto. Outros servos que ele enviou foram espancados ou mortos,
6 Olas ije, alahaa atoni meseꞌ. Nane, leal tuaf in aan mone mestelo. Fun natuin ka nmuiꞌ ntein fa lalan bian, in nleul in aan mone nane. In naneꞌop mnak, ‘Kalu au ꞌleul au aan mone nmees, lof sin nsimo nok alekot, ma nneen ee.’
6 até que só restou um: seu filho muito amado. Por fim, o dono o enviou, pois pensou: ‘Certamente respeitarão meu filho’.
7 Oke te, in anleul in aan mone nnao on nae. Mes olas atoin ameupt in napeen niit liꞌanaꞌ nane neem, sin nmantonin mnak, ‘Huus! Hi ati mail amnao on nae! Amnasiꞌ nleul ntein in aan mone! Kalu amnasiꞌ anmaet, liꞌaan mone ii es anait in aamf aa in pusaka ok-okeꞌ. Eim he thuku he taꞌmate. Maut he hit es atpaal in naijaan ii!’
7 “Os lavradores, porém, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
8 Nalail sin ok-okeꞌ nhuku, ma naꞌmate. Oke te, sin mpolin napoi aon taꞌun neu lele kotin. Laes letaꞌ ii, nheub ahaa ii.”
8 Então o agarraram, o mataram e jogaram seu corpo para fora do vinhedo.
9 Nalali te, Jesus ntoit atoin aꞌnaet in mnak, “Kalu tatuin ti hiꞌ neꞌop, leel tuaf nane in nmoeꞌ saꞌan neu atoin ameupt in nane? Kalu natuin Au neꞌop, leel tuaf nane neem naꞌmaet atoin ameupt in nane ok-okeꞌ. Oke te, in naꞌnate nfain leel tua kase nane neu atoni bian.
9 “O que vocês acham que o dono do vinhedo fará?”, perguntou Jesus. “Ele virá, matará os lavradores e arrendará o vinhedo a outros.
10 Hit ok-okeꞌ tiit talali be mbi Uisneno in Sula Kninoꞌ mnak,
10 Vocês nunca leram nas Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular.
11 Uisneno esan mbeti, ma natokoꞌ fatu nane.
11 Isso é obra do Senhor e é maravilhosa de ver’?”
12 Atoin aꞌnaet in nane, sin nahiin nanin mnak, Jesus asanat sin nok uab laes letaꞌ nane. Sin namnees on leꞌ alelo atoin ameup leel tua kase nane kin. Oke te, sin maꞌakolan he nhuku Ee. Mes sin namtaun atoin amfaut in amsat, fun sin nlomin Jesus In aꞌnoinaꞌ. Nalail, sin nnaon nasaitn Ee heꞌ.
12 Os líderes religiosos queriam prender Jesus, pois perceberam que eram eles os lavradores maus a que Jesus se referia. No entanto, por medo da multidão, deixaram-no e foram embora.
13 Nalali te, atoni Jahudi sin aꞌnakaf, sin nleul atoni Farisi bian, ma atoni naꞌko partidu Herodes, nnaon maksuilꞌin nok Jesus, he naꞌloep Ee.
13 Mais tarde, os líderes enviaram alguns fariseus e membros do partido de Herodes com o objetivo de levar Jesus a dizer algo que desse motivo para o prenderem.
14 Nalail sin neman, maksuilꞌin nok Ne mnak, “ꞌNaef Kulu! Hai ok-okeꞌ mihiin nak Ama In neekn aa maneꞌo, ma ka naꞌmoef. Amaꞌ Ho mail kuum atoni in nekan. Ho mutoon maneꞌo Uisneno In aꞌlomin nok neek muti, fun Ho ka mbeit fa humaf. Olas ii, hai he mtoit lasi paanf es. Natuin hit plenat akama Jahudi, hit musti tbaen neu Usif ꞌNaek Roma, ka aiꞌ kah?”
14 Disseram: “Mestre, sabemos como o senhor é honesto. É imparcial e não demonstra favoritismo. Ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade. Agora, diga-nos: É certo pagar impostos a César ou não?
15 Mes Jesus nahiin sin he naꞌloep Ee, henati In nmamuus nok plenat Roma in ukan. Ma Jesus natae mnak, “Anasaaꞌ te hi miꞌloep Kau meik lasi on nane!? Ati hi milileꞌ miit Kau noin mutiꞌ es feꞌ!”
15 Devemos pagar ou não?”. Jesus percebeu a hipocrisia deles e disse: “Por que vocês tentam me apanhar numa armadilha? Mostrem-me uma moeda de prata,
16 Nalali te, sin nnoon Ee noin mutiꞌ es. Ma Jesus nsimu he nail ee. Ma In ntoit sin mnak, “Malula ii, sikau in human? Ma sikau in kanan es leꞌ ii?”
16 Quando lhe deram a moeda, ele disse: “De quem são a imagem e o título nela gravados?”. “De César”, responderam.
17 Nalali te, Jesus nak, “Kalu on nane, hi mnao mfee neu plenat saaꞌ leꞌ pleent aa in hak. Ma mfee neu Uisneno saaꞌ es leꞌ Uisneno In hak.”
17 “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele. Sua resposta os deixou muito admirados.
18 Nmuiꞌ pukan akama bian, leꞌ in kana Saduki. Sin naꞌnoinaꞌ nak amates ka nabeiꞌ fa he nmoni nfain. Mbi haef es, nmuiꞌ atoni Saduki bian neman he naꞌloep Jesus.
18 Depois vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos, e perguntaram:
19 Sin naꞌuab nok Jesus mnak, “ꞌNaef Kulu! Naꞌi Moijes nluul sulat neu kit nak, plenat ije nak: kalu nmuiꞌ atoni es anmaet nasaitan in bifeel, ma bifeel nane ka nahoin fa anah, leꞌ atoni amates nane in olif, in musti nsao ntein bifee banuꞌ nane, henati nahoin nasuuf ma nakaaꞌ neu in tataf amates nane.
19 “Mestre, Moisés nos deu uma lei segundo a qual se um homem morrer sem deixar filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho que dará continuidade ao nome do irmão.
20 Maneoꞌ, naꞌi Moijes naꞌnoinaꞌ on nane. Mes hai he mtoit on ii: nmuiꞌ atoni sin hiut maꞌolin-tatan. Leꞌ ahunut nane matsao nahuun. Nalail in nmaet, mes ka nahoin fa anah.
20 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos.
21 Ma olif leꞌ natuin ee ja, nsao ntein bifee banuꞌ nane. Neka ꞌloꞌo, in nmate ntein, mes ka nahoin fa anah. Nalali te, in olif es antein; nsao ntein bifee banuꞌ nane. Mes neka ntee ꞌloꞌo, in nmaet natuin antein, ma ka nahoin fa anah.
21 O segundo irmão se casou com a viúva, mas também morreu sem deixar filhos. Então o terceiro irmão se casou com ela.
22 Ma on nane piut, tal antee in olif aꞌheit-susu nmate ntein. Oke te, bifee banuꞌ nane, in msat anmaet natuin.
22 O mesmo aconteceu até o sétimo irmão, e nenhum deixou filhos. Por fim, a mulher também morreu.
23 Olas ii, hai mtoit on ii: bifeel nane, in matsao naan atoni hiut! Mes kalu pah-pinan namsoup, ma Uisneno namonib anfain amaets in, lof sikau es nfain mone neu bifeel nane?”
23 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
24 Oke te, Jesus natae mnak, “Kalu hi mtoit on naan, na on nfani hi ka mihiin fa Uisneno In sulat in nesan. Ma hi ka mihiin fa Uisneno in kuasan. Leꞌ hi ije mineꞌop msana ꞌnaek!
24 Jesus respondeu: “O erro de vocês está em não conhecerem as Escrituras nem o poder de Deus.
25 Mneen, he! On ii! Mbi sonaf neno tunan, ka nmuiꞌ fa amatsaos. Aleꞌ amates ok-okeꞌ leꞌ Uisneno namonib sin anfain, ka nmuiꞌ fa amatsaos. On nane msat, Uisneno in ameput neno tunan ka nmuiꞌ fa amatsaos antein.
25 Pois, quando os mortos ressuscitarem, não se casarão nem se darão em casamento. Nesse sentido, serão como os anjos do céu.
26 On nane te, lasi neu atoni amates nmoni nfain, ka aiꞌ kah, Au utonan ki, on ii. Hi feꞌ ka mihiin lasi leꞌ unuꞌ hau ana leꞌ anpuut, mes ka nꞌatuꞌ fa, mbi naꞌi Moijes in sulat. Lasi tonas naꞌuab mnak, Uisneno natonan Moijes mnak, ‘Ho naꞌi sin, sin Uisneno, es leꞌ Au. Sin es leꞌ naꞌi Abraon, naꞌi Isak, ma naꞌi Jakob. Sin ok-okeꞌ naꞌluliꞌ neu Kau tal antee muni ii.’
26 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, vocês não leram a esse respeito nos escritos de Moisés, no relato sobre o arbusto em chamas? Deus disse a Moisés: ‘Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’.
27 Hit tahiin tak naꞌi-naꞌi sin nmate ꞌloob ee. Mes, fun Uisneno natoon am nak In fe njael nabaal nfain sin Uisneno, es nane te, hit tahiin tak sin nmoni nfanin. Jadi, masti atoni nmaet nalali msat, mes sin nmoni nfanin. Namneo amonit leꞌ ntoe ma nabees neu Uisneno, mes atoin amates sin kah fa, aiꞌ? Es nane te, kalu hi mnaaꞌ piut ꞌnoinaꞌ nane nak, amates ka nmoni nfain fa, hi mineꞌop msaan!”
27 Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos. Vocês estão completamente enganados!”.
28 Mbi olas nane, nmuiꞌ kulu akama es nneen Jesus namolok nok atoin in naꞌko pukan Saduki sin. Kulu akama nane naneꞌop amnak Jesus natae sin moolk aa be nok alekot. Oke te, in ntoit Jesus mnak, “Amaꞌ! Au he ꞌtoit Ko on ii: hit nonot ma hit plenat in ukan, namfau nneis. Plenat ok-okeꞌ leꞌ neem naꞌko naꞌi Moijes nane, mee es naleko neis?”
28 Um dos mestres da lei estava ali ouvindo a discussão. Ao perceber que Jesus tinha respondido bem, perguntou: “De todos os mandamentos, qual é o mais importante?”.
29 Jesus natae mnak, “Plenat leꞌ maꞌosaꞌ nneis mbi Uisneno in sulat nane, nak on ii:
29 Jesus respondeu: “O mandamento mais importante é este: ‘Ouça, ó Israel! O Senhor, nosso Deus, é o único Senhor.
30 Es on nane, hi musti mneek Ee nneis niis naꞌko aleꞌ kanan saaꞌ-saaꞌ.
30 Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, de toda a sua mente e de todas as suas forças’.
31 Plenat nua nak on ii:
31 O segundo é igualmente importante: ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’. Nenhum outro mandamento é maior que esses”.
32 Oke te, kulu akaam naan naꞌuab antein neu Jesus mnak, “Namneo! Amaꞌ leꞌ naꞌuab nane, namneo. Uisneno nane, hit Aꞌnakaf! Ma ka nmuiꞌ ntein fa Uisneno tetaꞌ.
32 O mestre da lei respondeu: “Muito bem, mestre. O senhor falou a verdade ao dizer que há só um Deus, e nenhum outro.
33 Hit musti tneek Ee nneis niis naꞌko aleꞌ kanan saaꞌ-saaꞌ, tal antee hit tamnau tiis Ne piut, ma tahiin Ee, ma tmeup maꞌtaniꞌ he tatuin In lomin. Ma hit musti tmaneek tok hit aok-bian amsat, on leꞌ tneek hit aok aa kuun. Ii nmoeꞌ Uisneno namlileꞌ nneis naꞌko kalu hit tatuina haa akama in ukan. Ii es naleko nneis, naꞌko hit taktunu haa muꞌit fuat, aiꞌ tfee baleꞌ bian neu Ne.”
33 E sei que é importante amá-lo de todo o meu coração, de todo o meu entendimento e de todas as minhas forças, e amar o meu próximo como a mim mesmo. É mais importante que oferecer todos os holocaustos e sacrifícios exigidos pela lei”.
34 Nneen in natae on nane te, Jesus naneꞌop am nak kulu akama nane in nahiin nalali ee. Oke te, Jesus nak, “Ho alakleꞌo mjael Uisneno in anah.”
34 Ao perceber quanto o homem compreendia, Jesus disse: “Você não está longe do reino de Deus”. Depois disso, ninguém se atreveu a lhe fazer mais perguntas.
35 Nane oke te, Jesus fe naꞌnoinaꞌ atoni sin mbi Uisneno in Uim Onen Uuf. Ma In nmasoꞌal nok sin mnak, “Natuin hi tenab, on mee? Kulu akama sin naꞌnoinaꞌ matoom Kristus nane, leꞌ Uisneno nleek nani naꞌko un-unuꞌ. Natuin sin neꞌop, In neiki haa usif David in sufaꞌ-kaꞌuf. Mes nane ka nmatomaf.
35 Mais tarde, enquanto ensinava o povo no templo, Jesus fez a seguinte pergunta: “Por que os mestres da lei afirmam que o Cristo é filho de Davi?
36 Fun natuin afi unuꞌ, Uisneno In Smana Kninoꞌ leꞌ nakua In aꞌan neu usif David, ma in ntui mnak,
36 O próprio Davi, falando por meio do Espírito Santo, disse: ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita até que eu humilhe seus inimigos debaixo de seus pés’.
37 — ausente —
37 Uma vez que Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”. E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Nalail In natoon antein sin mnak, “Hi musti mpaant om miꞌko kulu akama sin. Sin neno-neno natai sin sabalu mnanuꞌ, he nnao naꞌeuk nok atoni amfaut, henati atoni naliat sin mnak, ‘Woeh! Nane atoni aꞌnaet, he!’
38 Jesus também ensinou: “Cuidado com os mestres da lei! Eles gostam de se exibir com vestes longas e de receber saudações respeitosas quando andam pelas praças.
39 Kalu sin ntaam neu uim onen, aiꞌ sin nnaon natuinan fesat, sin namin bale he ntokon mbi took alekot, he atoin amfaut in nail sin.
39 E como gostam de sentar-se nos lugares de honra nas sinagogas e à cabeceira da mesa nos banquetes!
40 Mes ampaant om, he! Fun sin naꞌmoeb bifeel abanut sin, ma sin nsiik naan sin ume ok-okeꞌ. Mes kalu mbi atoin amfaut in sin maatk in, sin naꞌkolo sin neek abakalat nane, nmoeꞌ on leꞌ sin nꞌoen in ꞌloob-aꞌloob. Sin nloem he atoni naliat sin mnak sin neek in alekot. Mes lof Uisneno nfee kasat maꞌfenaꞌ neu sin.”
40 No entanto, tomam posse dos bens das viúvas de maneira desonesta e, depois, para dar a impressão de piedade, fazem longas orações em público. Por causa disso, serão duramente castigados”.
41 Nalili te, Jesus nnao ntoko mnail peti tuluꞌ mbi Uisneno In Uim Onen Uuf. In niit atoni sin neman nasaeba loit tuluꞌ neu peti nane. In niit atoni aꞌmaut in sin neman nasaeban sin loit namfau mbi nane.
41 Jesus sentou-se perto da caixa de ofertas do templo e ficou observando o povo colocar o dinheiro. Muitos ricos contribuíam com grandes quantias.
42 Oke te, nmuiꞌ bifee banuꞌ es neem natuin onen. In nataam sentabus pisaꞌ nua neu peti nane. Loit in nane uupk in aan-anaꞌ nneis.
42 Então veio uma viúva pobre e colocou duas moedas pequenas.
43 Nalail Jesus noꞌen In asium-noinaꞌ sin nak, “Hi mail lek-leok bifeel abanut amaꞌmuꞌit nane. In nataam loit tuluꞌ neki haa sentabus pisaꞌ nua, mes in nfee ꞌnaek anneis naꞌko atoni amfaut in ok-okeꞌ.
43 Jesus chamou seus discípulos e disse: “Eu lhes digo a verdade: essa viúva depositou na caixa de ofertas mais que todos os outros.
44 Atoni bian, sin ok-okeꞌ nasaeban loit tuluꞌ neki haa sin loit nesif. Mes bifee banuꞌ ii, in ntao nain in loit in ok-okeꞌ be neu Uisneno.”
44 Eles deram uma parte do que lhes sobrava, mas ela, em sua pobreza, deu tudo que tinha”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.