Romanos 4
bkw (BKW) vs NVI
1 Bot aake tin dáa étɛp Abalaam mot di bhaab'enaka kɔ ɛko ɛ bɔs ɔ? Nyɛ nabela yé dum nɛ etɛp binek?
1 Portanto, que diremos do nosso antepassado Abraão?
2 Ye ɛ́ pe di náá, Abalaam nadjɛaa di epiki é mis mɛ Zɛɛb ɛ kɔ ɛsu ɛ mɛsa mɛ ɔɔ, pe nyɛ ɛ́ nɛ ghwyil ɛdi nɛ ɛghɛɛa nyel. Tin, ye nabɛ ɛ́ ààdi nɛ sa nawaasa náá, nyɛ di nɛ ɛghɛɛa nyel é mis mɛ Zɛɛb.
2 Se de fato Abraão foi justificado pelas obras, ele tem do que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 Deenek, ekwyala lɛɛ ɛ́ náá: «Abalaam naadum koŋ nɛ Zɛɛb, tin, Zɛɛb naadjɛ nyɛ di epiki kɔ ɛsu ɛdum ɛ koŋ ɛ lɛ nɛ Zɛɛb.»
3 Que diz a Escritura? "Abraão creu em Deus, e isso lhe foi creditado como justiça".
4 Mot di esa mɛsa ɔ, nyɛ goka ɛ́ nɛ ɛdjɛaa efute. Efute tak tok náá, ye djɛaa nyɛ ɛ yii toto, ye ɛ́ sa nyɛ di egoka nɛ ɛbela ɛ.
4 Ora, o salário do homem que trabalha não é considerado como favor, mas como dívida.
5 Mot ɛ di ààsa mɛsa mɛ etsi di elɛɛ ɔɔ, nyɛ dum koŋ nɛ Zɛɛb mot di epel bot ɛ mesyem ɔɔ, ɛdum ɛ koŋ ɛ lɛ nɛ Zɛɛb aasa náá, nyɛ djɛaa di epiki.
5 Todavia, àquele que não trabalha, mas confia em Deus que justifica o ímpio, sua fé lhe é creditada como justiça.
6 Mɛmyaala nɛ mot Zɛɛb di edjɛ nyɛ di epiki, ààbee-beak mɛsa mɛ ɔ. Ye ɛ́ deenek ɛ, Dhavid di eke náá,
6 Davi diz a mesma coisa, quando fala da felicidade do homem a quem Deus credita justiça independente de obras:
7 «Mɛmyaala nɛ bot ɛ di náá, Zɛɛb eepel ɛdjak ɛ lɔɔ,
7 "Como são felizes aqueles que têm suas transgressões perdoadas, cujos pecados são apagados.
8 Mɛmyaala nɛ mot di náá, Ghɛŋ ààbis mesyem mɛ!»
8 Como é feliz aquele a quem o Senhor não atribui culpa".
9 Tin, mɛmyaala menek ɛ́ étɛp bot ɛ zeni beka «hooo» dɔɔ nɛ bot ɛ di náá, bɛ dinaa ààpaani beka ɔ? Bot aalóo nɛ ɛke wak mbembɛ náá: «Zɛɛb nadjɛ Abalaam di epiki ɛ́, kɔ ɛsu ɛ ɛdum ɛ koŋ ɛ lɛ nɛ Zɛɛb.»
9 Destina-se esta felicidade apenas aos circuncisos ou também aos incircuncisos? Já dissemos que, no caso de Abraão, a fé lhe foi creditada como justiça.
10 Etɛp binek nasael é yaa ɛwala? Ye nasael ɛ́ ɛsok nɛ Abalaam nɛ ɛni beka «hooo» ye nasael ɛ́ bhii tak? Ààbɛ, ye nabɛ ɛ́ ààsael bhii tak, ye nasael ɛ́ ɛsok nɛ nyɛ nɛ ni beka.
10 Sob quais circunstâncias? Antes ou depois de ter sido circuncidado? Não foi depois, mas antes!
11 Bhis Abalaam nadjɛaa di epiki ɛ, nyɛ nakaseaa beka ɛ tyee geka di elyaal tseŋa e piki ɛ. Nyɛ nabela tseŋa tak ɛ́ kɔ ɛsu ɛ ɛdum ɛ koŋ ɛ lɛ nɛ Zɛɛb é sok nyɛ nabɛ nyɛ dinaa ààni beka ɛ. Ye ɛ́ deenek ɛ, Abalaam mot nadi nyɛ moo sɛɛg bot ɛ di edum koŋ nɛ Zɛɛb ɔ, etɛɛ náá, Zɛɛb needjɛ bɛ di epiki ye nakoozodi náá, bɛ ààpani beka.
11 Assim ele recebeu a circuncisão como sinal, como selo da justiça que ele tinha pela fé, quando ainda não fora circuncidado. Portanto, ele é o pai de todos os que crêem, sem terem sido circuncidados, a fim de que a justiça fosse creditada também a eles;
12 Deenek, nyɛ pe ɛ́ sɛɛg bot ɛ zeni beka ɔ. Ye kwyɛl ɛlɛɛ ɛ́, ye tok bot ɛ zosik é ɛni ɛ beka ɔ. Tin, ye ɛ́ bot ɛ di ekɛ tɔ ɛdum ɛ koŋ ɛ sɛɛg'enaka Abalaam nadi nɛ yɛ nɛ Zɛɛb, ɛsok nɛ nyɛ nɛ ni beka ɔ.
12 e é igualmente o pai dos circuncisos que não somente são circuncisos, mas também andam nos passos da fé que teve nosso pai Abraão antes de passar pela circuncisão.
13 Zɛɛb naakɛk Abalaam nɛ bɛdha bɛ náá, nyɛ waadjɛ bɛ bhwak, ye needi yɔbɔ. Tin, ekɛk binek nabɛ ɛ́ ààsael etɛɛ náá Abalaam nadi elooba nɛ etsi. Ye nabɛ ɛ́ etɛɛ náá, Zɛɛb naadjɛ nyɛ di epiki kɔ ɛsu ɛ ɛdum koŋ ɛ lɛ nɛ Zɛɛb.
13 Não foi mediante a lei que Abraão e a sua descendência receberam a promessa de que ele seria o herdeiro do mundo, mas mediante a justiça que vem da fé.
14 Ye ɛ́ pe di náá, esa ee Zɛɛb nakɛk ɛ, nyɛ nazokɛk yɛ ɛ nɛ bot ɛ di elooba nɛ etsi ɔɔ, ye kwyɛl ɛlɛɛ ɛ́ náá, ɛdum ɛ koŋ nɛ Zɛɛb moo ɛ́ ààkabɛ dhiiti vaŋ sonok, tin, ekɛk e Zɛɛb aadi ɛ́ yii toto.
14 Pois se os que vivem pela lei são herdeiros, a fé não tem valor, e a promessa é inútil;
15 Deenek, etsi ɛ́ di esa náá, ɛbuk ɛ Zɛɛb di kɔ bot. Tin, é di di ààbɛ nɛ tsi ɔ, ye tok nɛ tɛp ɛbyen ɛlooba nɛ tsi.
15 porque a lei produz a ira. E onde não há lei, não há transgressão.
16 Ye ɛ́ deenek, ekɛk nadjɛaa ɛ́ kɔ ɛsu ɛdum koŋ nɛ Zɛɛb, étɛp ye needi ɛkɛɛ nazedjɛaa mena nɛ Zɛɛb ɛ. Yɛ aadi ɛ́ deenek, nɛ bɛdha ɛ Abalaam djas, ààzobɛ-bɛak bot ɛ di elooba nɛ etsi ɔ, ye ɛ́ dɔɔ nɛ bot ɛ di ekɛ tɔ ɛdum ɛ koŋ ɛ Abalaam nɛ Zɛɛb ɔ. Abalaam ɛ́ sɛɛg menabɛlka djas.
16 Portanto, a promessa vem pela fé, para que seja de acordo com a graça e seja assim garantida a toda a descendência de Abraão; não apenas aos que estão sob o regime da lei, mas também aos que têm a fé que Abraão teve. Ele é o pai de todos nós.
17 Tin, ekwyala lɛɛ ɛ́ náá: «Mɛ eesa náá, wɔ di bhaab bɛtɛ nɛ membyak.» Nyɛ ɛ́ sɛɛg'enaka sok bhwoob ɛ Zɛɛb mot nyɛ nadum koŋ nɛ nɛ ɔ. Ye ɛ́ Zɛɛb mot di egomal bot ɛ zegwyɛ ɔ, mot di kusel esa ee di ààdi sok ɛ.
17 Como está escrito: "Eu o constituí pai de muitas nações". Ele é nosso pai aos olhos de Deus, em quem creu, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência coisas que não existem, como se existissem.
18 Abalaam nabɛ ɛ́ ààwa ɛbwaalel ɛ lɛ é nyel'ɛ met, nyɛ nawa ɛbwaalel ɛ́ tɔ ghwyil ɛ Zɛɛb. Étɛp tak ɛ, nyɛ nadi nyɛ moo «Bhaab bɛtɛ nɛ membyak». Ye nasael ɛ́ dáa Zɛɛb naloolɛɛ nyɛ ɛ́: «Ye ɛ́ deenek ɛ, mɛtaŋ mɛ bɛdha bɔ aadi.»
18 Abraão, contra toda esperança, em esperança creu, tornando-se assim pai de muitas nações, como foi dito a seu respeito: "Assim será a sua descendência".
19 Eghɛŋ tak, Abalaam nabɛ ɛ́ nyɛ moo nɛ membu ɛkɛɛ sa yɛ aasa membu dhet (100). Nyɛ nabɛ ɛ́, nyɛ moo kunaa nɛ ɛsyee. Eghɛŋ nyɛ nadi ebee náá, Saala myɛl nabɛ ɛ́ kwyiid ɛ, ɛdum ɛ koŋ ɛ lɛ nabɛ ɛ́ ààbula bhis.
19 Sem se enfraquecer na fé, reconheceu que o seu corpo já estava sem vitalidade, pois já contava cerca de cem anos de idade, e que também o ventre de Sara já estava sem vitalidade.
20 Tin, nyɛ nabɛ ɛ́ ààkat ɛwa ɛbwaalel ɛ lɛ nɛ Zɛɛb, nyɛ nabɛ ɛ́ ààdi esa mɛso nɛ ekɛk e Zɛɛb. Tin, ɛdum ɛ koŋ ɛ lɛ nɛ Zɛɛb naadyeebadjedjɛ nyɛ mɛghaaz, nyɛ nadi ebulal bhɔɔ nɛ Zɛɛb.
20 Mesmo assim não duvidou nem foi incrédulo em relação à promessa de Deus, mas foi fortalecido em sua fé e deu glória a Deus,
21 Nyɛ nadi ɛ́ nɛ boo ɛbwaalel náá, sa Zɛɛb nakɛk ɛ, nyɛ ɛ́ nɛ ghwyil ɛsa yɛ.
21 estando plenamente convencido de que ele era poderoso para cumprir o que havia prometido.
22 Dum nɛ tɛp tak ɛ, ye di ekeaa nɛ Abalaam kɔ ɛsu ɛ ɛdum ɛ koŋ ɛ lɛ nɛ Zɛɛb náá: «Zɛɛb naadjɛ nyɛ di epiki.»
22 Em conseqüência, "isso lhe foi também creditado como justiça".
23 Mɛkpa mɛ di kwyala náá: «Zɛɛb naadjɛ nyɛ di epiki ɛ» ye nabɛ ɛ́ ààkwyalaa kɔ ɛsu Abalaam nyɛ ɛmet.
23 As palavras "lhe foi creditado" não foram escritas apenas para ele,
24 Tin, ye nabaakwyaalaa pe ɛ́ étɛp menabɛlka bot ɛ Zɛɛb zedjɛ di epiki ɔ, menabɛlka bot ɛ di edum koŋ nɛ Zɛɛb, mot nagomal Ghɛŋ'enaka Yezu pak myoŋ ɔ.
24 mas também para nós, a quem Deus creditará justiça, para nós, que cremos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 Nyɛ naka Yezu é ɛsyee ɛ́ étɛp ɛdjak ɛ lena. Nyɛ naagomal nyɛ pak myoŋ, étɛp ɛdjɛ mena di epiki é mis mɛ.
25 Ele foi entregue à morte por nossos pecados e ressuscitado para nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.