Romanos 4
bkw (BKW) vs ACF
1 Bot aake tin dáa étɛp Abalaam mot di bhaab'enaka kɔ ɛko ɛ bɔs ɔ? Nyɛ nabela yé dum nɛ etɛp binek?
1 Que diremos, pois, ter alcançado Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Ye ɛ́ pe di náá, Abalaam nadjɛaa di epiki é mis mɛ Zɛɛb ɛ kɔ ɛsu ɛ mɛsa mɛ ɔɔ, pe nyɛ ɛ́ nɛ ghwyil ɛdi nɛ ɛghɛɛa nyel. Tin, ye nabɛ ɛ́ ààdi nɛ sa nawaasa náá, nyɛ di nɛ ɛghɛɛa nyel é mis mɛ Zɛɛb.
2 Porque, se Abraão foi justificado pelas obras, tem de que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 Deenek, ekwyala lɛɛ ɛ́ náá: «Abalaam naadum koŋ nɛ Zɛɛb, tin, Zɛɛb naadjɛ nyɛ di epiki kɔ ɛsu ɛdum ɛ koŋ ɛ lɛ nɛ Zɛɛb.»
3 Pois, que diz a Escritura? Creu Abraão a Deus, e isso lhe foi imputado como justiça.
4 Mot di esa mɛsa ɔ, nyɛ goka ɛ́ nɛ ɛdjɛaa efute. Efute tak tok náá, ye djɛaa nyɛ ɛ yii toto, ye ɛ́ sa nyɛ di egoka nɛ ɛbela ɛ.
4 Ora, àquele que faz qualquer obra não lhe é imputado o galardão segundo a graça, mas segundo a dívida.
5 Mot ɛ di ààsa mɛsa mɛ etsi di elɛɛ ɔɔ, nyɛ dum koŋ nɛ Zɛɛb mot di epel bot ɛ mesyem ɔɔ, ɛdum ɛ koŋ ɛ lɛ nɛ Zɛɛb aasa náá, nyɛ djɛaa di epiki.
5 Mas, àquele que não pratica, mas crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada como justiça.
6 Mɛmyaala nɛ mot Zɛɛb di edjɛ nyɛ di epiki, ààbee-beak mɛsa mɛ ɔ. Ye ɛ́ deenek ɛ, Dhavid di eke náá,
6 Assim também Davi declara bem-aventurado o homem a quem Deus imputa a justiça sem as obras, dizendo:
7 «Mɛmyaala nɛ bot ɛ di náá, Zɛɛb eepel ɛdjak ɛ lɔɔ,
7 Bem-aventurados aqueles cujas maldades são perdoadas,E cujos pecados são cobertos.
8 Mɛmyaala nɛ mot di náá, Ghɛŋ ààbis mesyem mɛ!»
8 Bem-aventurado o homem a quem o Senhor não imputa o pecado.
9 Tin, mɛmyaala menek ɛ́ étɛp bot ɛ zeni beka «hooo» dɔɔ nɛ bot ɛ di náá, bɛ dinaa ààpaani beka ɔ? Bot aalóo nɛ ɛke wak mbembɛ náá: «Zɛɛb nadjɛ Abalaam di epiki ɛ́, kɔ ɛsu ɛ ɛdum ɛ koŋ ɛ lɛ nɛ Zɛɛb.»
9 Vem, pois, esta bem-aventurança sobre a circuncisão somente, ou também sobre a incircuncisão? Porque dizemos que a fé foi imputada como justiça a Abraão.
10 Etɛp binek nasael é yaa ɛwala? Ye nasael ɛ́ ɛsok nɛ Abalaam nɛ ɛni beka «hooo» ye nasael ɛ́ bhii tak? Ààbɛ, ye nabɛ ɛ́ ààsael bhii tak, ye nasael ɛ́ ɛsok nɛ nyɛ nɛ ni beka.
10 Como lhe foi, pois, imputada? Estando na circuncisão ou na incircuncisão? Não na circuncisão, mas na incircuncisão.
11 Bhis Abalaam nadjɛaa di epiki ɛ, nyɛ nakaseaa beka ɛ tyee geka di elyaal tseŋa e piki ɛ. Nyɛ nabela tseŋa tak ɛ́ kɔ ɛsu ɛ ɛdum ɛ koŋ ɛ lɛ nɛ Zɛɛb é sok nyɛ nabɛ nyɛ dinaa ààni beka ɛ. Ye ɛ́ deenek ɛ, Abalaam mot nadi nyɛ moo sɛɛg bot ɛ di edum koŋ nɛ Zɛɛb ɔ, etɛɛ náá, Zɛɛb needjɛ bɛ di epiki ye nakoozodi náá, bɛ ààpani beka.
11 E recebeu o sinal da circuncisão, selo da justiça da fé quando estava na incircuncisão, para que fosse pai de todos os que crêem, estando eles também na incircuncisão; a fim de que também a justiça lhes seja imputada;
12 Deenek, nyɛ pe ɛ́ sɛɛg bot ɛ zeni beka ɔ. Ye kwyɛl ɛlɛɛ ɛ́, ye tok bot ɛ zosik é ɛni ɛ beka ɔ. Tin, ye ɛ́ bot ɛ di ekɛ tɔ ɛdum ɛ koŋ ɛ sɛɛg'enaka Abalaam nadi nɛ yɛ nɛ Zɛɛb, ɛsok nɛ nyɛ nɛ ni beka ɔ.
12 E fosse pai da circuncisão, daqueles que não somente são da circuncisão, mas que também andam nas pisadas daquela fé que teve nosso pai Abraão, que tivera na incircuncisão.
13 Zɛɛb naakɛk Abalaam nɛ bɛdha bɛ náá, nyɛ waadjɛ bɛ bhwak, ye needi yɔbɔ. Tin, ekɛk binek nabɛ ɛ́ ààsael etɛɛ náá Abalaam nadi elooba nɛ etsi. Ye nabɛ ɛ́ etɛɛ náá, Zɛɛb naadjɛ nyɛ di epiki kɔ ɛsu ɛ ɛdum koŋ ɛ lɛ nɛ Zɛɛb.
13 Porque a promessa de que havia de ser herdeiro do mundo não foi feita pela lei a Abraão, ou à sua posteridade, mas pela justiça da fé.
14 Ye ɛ́ pe di náá, esa ee Zɛɛb nakɛk ɛ, nyɛ nazokɛk yɛ ɛ nɛ bot ɛ di elooba nɛ etsi ɔɔ, ye kwyɛl ɛlɛɛ ɛ́ náá, ɛdum ɛ koŋ nɛ Zɛɛb moo ɛ́ ààkabɛ dhiiti vaŋ sonok, tin, ekɛk e Zɛɛb aadi ɛ́ yii toto.
14 Porque, se os que são da lei são herdeiros, logo a fé é vã e a promessa é aniquilada.
15 Deenek, etsi ɛ́ di esa náá, ɛbuk ɛ Zɛɛb di kɔ bot. Tin, é di di ààbɛ nɛ tsi ɔ, ye tok nɛ tɛp ɛbyen ɛlooba nɛ tsi.
15 Porque a lei opera a ira. Porque onde não há lei também não há transgressão.
16 Ye ɛ́ deenek, ekɛk nadjɛaa ɛ́ kɔ ɛsu ɛdum koŋ nɛ Zɛɛb, étɛp ye needi ɛkɛɛ nazedjɛaa mena nɛ Zɛɛb ɛ. Yɛ aadi ɛ́ deenek, nɛ bɛdha ɛ Abalaam djas, ààzobɛ-bɛak bot ɛ di elooba nɛ etsi ɔ, ye ɛ́ dɔɔ nɛ bot ɛ di ekɛ tɔ ɛdum ɛ koŋ ɛ Abalaam nɛ Zɛɛb ɔ. Abalaam ɛ́ sɛɛg menabɛlka djas.
16 Portanto, é pela fé, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja firme a toda a posteridade, não somente à que é da lei, mas também à que é da fé que teve Abraão, o qual é pai de todos nós,
17 Tin, ekwyala lɛɛ ɛ́ náá: «Mɛ eesa náá, wɔ di bhaab bɛtɛ nɛ membyak.» Nyɛ ɛ́ sɛɛg'enaka sok bhwoob ɛ Zɛɛb mot nyɛ nadum koŋ nɛ nɛ ɔ. Ye ɛ́ Zɛɛb mot di egomal bot ɛ zegwyɛ ɔ, mot di kusel esa ee di ààdi sok ɛ.
17 (Como está escrito: Por pai de muitas nações te constituí) perante aquele no qual creu, a saber, Deus, o qual vivifica os mortos, e chama as coisas que não são como se já fossem.
18 Abalaam nabɛ ɛ́ ààwa ɛbwaalel ɛ lɛ é nyel'ɛ met, nyɛ nawa ɛbwaalel ɛ́ tɔ ghwyil ɛ Zɛɛb. Étɛp tak ɛ, nyɛ nadi nyɛ moo «Bhaab bɛtɛ nɛ membyak». Ye nasael ɛ́ dáa Zɛɛb naloolɛɛ nyɛ ɛ́: «Ye ɛ́ deenek ɛ, mɛtaŋ mɛ bɛdha bɔ aadi.»
18 O qual, em esperança, creu contra a esperança, tanto que ele tornou-se pai de muitas nações, conforme o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência.
19 Eghɛŋ tak, Abalaam nabɛ ɛ́ nyɛ moo nɛ membu ɛkɛɛ sa yɛ aasa membu dhet (100). Nyɛ nabɛ ɛ́, nyɛ moo kunaa nɛ ɛsyee. Eghɛŋ nyɛ nadi ebee náá, Saala myɛl nabɛ ɛ́ kwyiid ɛ, ɛdum ɛ koŋ ɛ lɛ nabɛ ɛ́ ààbula bhis.
19 E não enfraquecendo na fé, nào atentou para o seu próprio corpo já amortecido, pois era já de quase cem anos, nem tampouco para o amortecimento do ventre de Sara.
20 Tin, nyɛ nabɛ ɛ́ ààkat ɛwa ɛbwaalel ɛ lɛ nɛ Zɛɛb, nyɛ nabɛ ɛ́ ààdi esa mɛso nɛ ekɛk e Zɛɛb. Tin, ɛdum ɛ koŋ ɛ lɛ nɛ Zɛɛb naadyeebadjedjɛ nyɛ mɛghaaz, nyɛ nadi ebulal bhɔɔ nɛ Zɛɛb.
20 E não duvidou da promessa de Deus por incredulidade, mas foi fortificado na fé, dando glória a Deus,
21 Nyɛ nadi ɛ́ nɛ boo ɛbwaalel náá, sa Zɛɛb nakɛk ɛ, nyɛ ɛ́ nɛ ghwyil ɛsa yɛ.
21 E estando certíssimo de que o que ele tinha prometido também era poderoso para o fazer.
22 Dum nɛ tɛp tak ɛ, ye di ekeaa nɛ Abalaam kɔ ɛsu ɛ ɛdum ɛ koŋ ɛ lɛ nɛ Zɛɛb náá: «Zɛɛb naadjɛ nyɛ di epiki.»
22 Assim isso lhe foi também imputado como justiça.
23 Mɛkpa mɛ di kwyala náá: «Zɛɛb naadjɛ nyɛ di epiki ɛ» ye nabɛ ɛ́ ààkwyalaa kɔ ɛsu Abalaam nyɛ ɛmet.
23 Ora, não só por causa dele está escrito, que lhe fosse tomado em conta,
24 Tin, ye nabaakwyaalaa pe ɛ́ étɛp menabɛlka bot ɛ Zɛɛb zedjɛ di epiki ɔ, menabɛlka bot ɛ di edum koŋ nɛ Zɛɛb, mot nagomal Ghɛŋ'enaka Yezu pak myoŋ ɔ.
24 Mas também por nós, a quem será tomado em conta, os que cremos naquele que dentre os mortos ressuscitou a Jesus nosso Senhor;
25 Nyɛ naka Yezu é ɛsyee ɛ́ étɛp ɛdjak ɛ lena. Nyɛ naagomal nyɛ pak myoŋ, étɛp ɛdjɛ mena di epiki é mis mɛ.
25 O qual por nossos pecados foi entregue, e ressuscitou para nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.