Mateus 21
bkw (BKW) vs NTLH
1 Dáa bɛ nadi, bɛ moo ekunaa nɛ Yeluzalɛm ɛ, bɛ moo é ngwoob dɛl ɛ bɛ di djóo Bhɛtfaze, pɛ ɛtsok ɛ pyeeb oliv ɛ, Yezu eezɛlwom bɛdjekel bɛ bɛbá:
1 Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, pararam no povoado de Betfagé, que fica perto do monte das Oliveiras. Dali Jesus enviou dois discípulos na frente,
2 Nyɛy nɛ nɔɔ náá: «Tɔ́ka kɔ dɛl ɛ di pɛ sok'enek. Tuula bi aatuula kɔ dɛl ɛ tak ɛ, bi ɛ́ waabela dhiiti mbi myɛl tit di edjóoaa an ɛ nɛ mɔɔ swooz tak kɔla é di wat. Tiika bɛ, da bi ɛ́ zyɛ mɛ nɛ nɔɔ wak.
2 com a seguinte ordem:
3 Mot ɛ́ dji bin náá: “Bi tɔ́ nɛ nɔɔ wo ɔɔ?” Lɛɛka nyɛ náá: “Ye ɛ́ Ghɛŋ ɛ́ di nɛ gwyes nɛ nɔɔ ɔ.” Tin, bɛ waaleedjɛ bin bak.»
3 Se alguém falar alguma coisa, digam que o Mestre precisa deles. Assim deixarão vocês trazerem logo os animais.
4 Esesɛɛ binek goka nɛ ɛsael, etɛɛ náá, etɛp ee di kwyala tɔ mɛkana mɛ ngoolel-mɛkpa ɛ Zɛɛb ɛ neebela ɛsuk:
4 Isso aconteceu para se cumprir o que o profeta tinha dito:
5 «Lɛɛka nɛ ɛsyes ɛ ghaada Siɔŋ náá:
5 “Digam ao povo de Jerusalém: Agora o seu rei está chegando. Ele é humilde e está montado num jumento e num jumentinho, filho de jumenta.”
6 Bhii tak, bɛdjekel eezɛtɔ́. Dáa bɛ nakakum é di tak ɛ, bɛ ɛ́ boozɛsa tyee Yezu nalɛɛ bɛ ɛ.
6 Então os discípulos foram e fizeram o que Jesus havia mandado.
7 Wɔ gwaa bɛ zɛsik nɛ myɛl an, nɛ swooz an tak Yezu nawaab ɛ. Bɛ moo tin ezɛkɛl bɛ endjookuwa bɔɔ kɔ ekoŋ. Bhii tak, Yezu eezɛkalal kɔ tak, disi.
7 Levaram a jumenta e o jumentinho, jogaram as suas capas sobre eles, e Jesus montou.
8 É di tak wat, bot ɛbuɛpe naabaazɛdja yɔbɔ endjookuwa gba-gba, bɛdhiiti nadi etsaal yɔbɔ ɛ́ ebhuuz e le, étɛp ɛdja é gba.
8 Da grande multidão que ia com eles, alguns estendiam as suas capas no chão, e outros espalhavam no chão ramos que tinham cortado das árvores.
9 Ngoŋ bot ɛ́ nadi ekɛ pɛ sok ɔ, nɛ bot ɛ nakabɛ pɛ bhis ɔ, moo tin ekyeeb: «Hozanna nɛ Mɔn Dhavid! Duu nɛ Zɛɛb! Zɛɛb goka ɛ́ nɛ ɛsɛɛ mot di ezyɛ nɛ din ɛ Ghɛŋ ɔ mbɛɛ mɛtel! Hozanna nɛ Zɛɛb pɛ tɔ gwoo!»
9 Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor! Hosana a Deus nas alturas do céu!
10 Dáa Yezu nakani tɔ Yeluzalɛm ɛ, bot djas kɔ dɛl nabɛ ɛ́, bɛ moo «nyaa-nyaa», bɛ ɛ́ boozɛdji: «Yenɔk ɛ́ nwyaa mot?»
10 Quando Jesus entrou em Jerusalém, toda a cidade ficou agitada, e o povo perguntava: — Quem é ele?
11 Mɛdhuu mɛ bot nadi ebɔɔza náá: «Ye ɛ́ ngoolel-mɛkpa ɛ Zɛɛb, Yezu mɔn dɛl ɛ Nazalɛt pɛ kyee dik Ghalile.»
11 A multidão respondia: — Este é o
12 Bhii tak, Yezu naazɛni tɔ kok Ndjaa-ebuwa. Deenek, nyɛ moo tin esɔ bot ɛ nadi ebɔmsa esesɛɛ bɔɔ ɔ. Nyɛ baadi esɔ dɔɔ nɛ bot ɛ́ nadi ebɔm-bɔmak nadi tin ɔ, nyɛ naawaaz emesa ee bɛ nadi eswoola epata kɔ tak ɛ, nɛ mɛbhóó mɛ bot ɛ́ nadi ebɔmsa mɛghum ɔ.
12 Jesus entrou no pátio do Templo e expulsou todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.
13 Bhii tak, Yezu eezɛbaakaada bɛ náá: Ye tok kwyala tɔ mɛkpa ɛ Zɛɛb náá: «Ndjaŋ'am aadjóoaa ɛ́, “ndjaa mendjaala” Mɛ bee ɛ́ ɛkɛɛ, biyɔ, bi eezeliig yɛ, ye moo ɛ́ zɛɛga bot ɛ ɛzɛm.»
13 Ele lhes disse:
14 É di tak wat, bot ɛ nadi nɛ edhim ɔ, nɛ bot ɛ nadi nɛ edjam ɔ, naazyɛ pɛ daa Yezu tɔ kok Ndjaa-ebuwa, nyɛy zokatsik bɛ.
14 Cegos e coxos iam encontrar Jesus no pátio do Templo, e ele os curava.
15 Tin, bɛghaŋ ɛ mɛkana mɛ etsi nɛ eboo bɛghaa-Zɛɛb nabɛ ɛ́ ebee esesɛɛ binek djas Yezu nasa ɛ. Bɛ naabee pe dáa bɔɔ dhyeeb nadi eduwal nyɛ nɛ etsim tɔ Ndjaa-ebuwa ɛ. Bɛ nadi kyeeb ɛ́ náá: «Duu nɛ Mɔn Dhavid!» Bɛ ɛ́ boozɛkpaa elyem.
15 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ficaram zangados quando viram as coisas maravilhosas que ele fazia e ouviram as crianças gritando no pátio do Templo: —
16 Bot binɔk ɛ́ boozɛdji Yezu náá: «Wɔ ɛpegwak dáa bɔɔ dhyeeb di eke'enek é?» Yezu eezɛbɔɔza nɛ nɔɔ: «Iyoo! Mɛ ɛpegwak. Bi nabɛ ɛ́ ààlaa tɔ mɛkana mɛ Zɛɛb é di nakwyalaa náá: “Tɔ enuub e bɔɔ dhyeeb nɛ bɔɔ etɔlɔɔ, wɔ eelyaal dáa bis di egoka nɛ ɛduwal wɔ ɛ?”»
16 E eles disseram a Jesus: — Você está ouvindo o que estão dizendo? Jesus respondeu:
17 Bhii tak, nyɛ zɛwyis, tɔ́ pɛ dɛl ɛ Bhetani pɛ bɛ nakɛdjaasi ɛ.
17 Então Jesus os deixou, saiu da cidade e foi para o povoado de Betânia. E passou a noite ali.
18 Yak mɛlem, é ghɛŋ bɛ nadi esik pɛ boo dɛl ɛ, wɔ gwaa za zɛmɛt Yezu.
18 No dia seguinte, quando estava voltando para a cidade, Jesus teve fome.
19 Nyɛ eezɛbee le fiigh é ngwoob gba. Tin, Yezu eezɛtiila si le tak étɛp nyɛ neebɔ́k. Dáa nyɛ nakakum si le ɛ, nyɛ kabela eka nɛ eka, ààbɛ nɛ bhum. É di'enek, Yezu ɛ́ booke nɛ le tak náá: «Kana dwoo pan mos'ak, wɔ aanàkwaakabaawum!» É di tak wat, wɔ gwaa le syee.
19 Ele viu uma figueira na beira da estrada e foi até lá, mas não encontrou nada; só folhas. Aí disse para a figueira: E na mesma hora a figueira secou.
20 Dáa bɛdjekel nabee deenek ɛ, ye nabɛ ɛ́, bɛ naadyeebadjoka, bɛ ɛ́ boozɛdji Yezu náá: «Étɛp yé le fiigh zosyee é di wat deenek?»
20 Os discípulos viram isso, ficaram muito admirados e disseram: — Como a figueira secou depressa!
21 Yezu eezɛbɔɔza nɛ bɛdjekel bɛ náá: «Mɛ lɛɛ bin ɛ́ etɛp e tsɛɛtsɛ náá: bi ɛ́ di edum koŋ nɛ Zɛɛb ɔɔ, bi ɛ́ di ààsa mɛso ɔɔ, bi ɛ́ nɛ ghwyil ɛsa esa mɛbwala dhaa yii mɛ sa nɛ le fiigh'ak ɛ. Bi ɛ́ nɛ ghwyil ɛke nɛ ɛtsok ɛlak náá: “Ghɛɛa nyel tin, dusa, kɛghaaga tɔ boo dii,” yɛ ɛpesɛ́ɛ.
21 Então Jesus disse:
22 Bi ɛ́ dum koŋ nɛ Zɛɛb ɔɔ, esesɛɛ djas bi aawaab tɔ mendjaala ɛ, Zɛɛb ɛ́ waadjɛ bin yɛ ɛ.»
22 Se crerem, receberão tudo o que pedirem em oração.
23 Bhii tak, Yezu eezɛni tɔ kok Ndjaa-ebuwa, nyɛ moo tin elyo bot mɛkpa ɛ Zɛɛb. Eboo bɛghaa-Zɛɛb, nɛ bɛpaa ɛ eYuda zokazyɛ pɛ daa lɛ zɛdji nyɛ náá: «Kɔ eghɛŋ e zɛ wɔ di esa esesɛɛ binek? Ɛzɛ nadjɛ wɔ eghɛŋ e tak?»
23 Jesus chegou ao Templo, e, quando já estava ensinando, alguns chefes dos sacerdotes e alguns líderes judeus chegaram perto dele e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu essa autoridade?
24 Yezu eezɛbɔɔza nɛ nɔɔ náá: «Bwoodka, mɛ pookodji bin kiya wat. Bi ɛ́ bɔɔza mɛ ɔɔ, ye ɛ́ mɛ aakalɛɛ bin kɔ eghɛŋ e zɛ mɛ di esa esesɛɛ binek.
24 Jesus respondeu:
25 Ye ɛ́ ɛzɛ nadhis Zaŋ, nyɛ zɛduu bot Zɛɛb? Ye nabɛ ɛ́ Zɛɛb “ohoo”, ye nabɛ ɛ́ mot?» É di'enek, bɛ moo tin esɔs pak'ɔɔ. Bɔɔ náá: «Mena aake nenak náá: “Ye ɛ́ Zɛɛb ɛ́ nadhis nyɛ” ɔɔ, nyɛ waadji mena náá: “Étɛp yé bi nadi ààmyaal Zaŋ?”
25 Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas? Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
26 Mena aakake nenak náá: “Ye ɛ́ bot ɛ nadhis nyɛ” ɔɔ, ye goka ɛ́ náá, bis kaab ɛdhuu ɛ bot, etɛɛ náá, bɛ dyeebake ɛ́ náá, Zaŋ nabɛ ɛ́ ngoolel-mɛkpa ɛ Zɛɛb.»
26 Mas, se dissermos que foram pessoas, temos medo do que o povo pode fazer, pois todos acham que João era profeta .
27 Bɛ ɛ́ boozɛbɔɔza nɛ Yezu náá: «Bis ààgu.» Tin, Yezu ɛ́ boozɛbulal nɛ nɔɔ náá: «Dɔɔ nɛ mam pe, mɛ aanàkwaalɛɛ bin kɔ eghɛŋ e zɛ mɛ di esa esesɛɛ binek.»
27 Por isso responderam: — Não sabemos.
28 Yezu eebaazɛke nɛ nɔɔ náá: «Yak kwyɛl ɛlɛɛ bin yé? Motom ngɔt nabɛ ɛ́ nɛ bɔn bɛbá. Nyɛ eezɛke nɛ yii mɛgwyak náá: “Mɔn'am, dwoo ɛlak mos, tɔ́ kɛsa mɛsa tɔ pyeeb'am e vin.”
28 Jesus continuou:
29 Nyɛ eezɛbɔɔza nɛ sɛɛg: “Hoo, mɛ aanàkwaatɔ́.” Ba ɛwala eezɛdhaa bhii tak, mɔn'enɔk eezɛdjɛ lyem mɛbɛ, tin, nyɛ eezɛnɔɔ nyel, tɔ́ pɛ pyeeb vin sɛɛg nalwom nyɛ ɛ.
29 — Ele respondeu: “Eu não quero ir.” Mas depois mudou de ideia e foi.
30 Wɔ gwaa sɛɛg'ɔɔ baazɛlwom mɔɔ dhyeeb. Mɔn tak eezɛmyaal: “Iyoo, mɛ waatɔ́.” Bhii tak, nyɛ kadi ɛ́, ààtɔ́.
30 — O pai foi e deu ao outro filho a mesma ordem. E este disse: “Sim, senhor.” Mas depois não foi.
31 Tin, tɔ bɔn binɔk bɛbá, ɛzɛ looba dum nɛ lwomel sɛɛg'ɔɔ?» Bɛ eezɛbɔɔza nɛ Yezu náá: «Ye ɛ́ mɔn mɛgwyak.» Tin, Yezu ɛ́ boozɛke nɛ nɔɔ náá: «Mɛ lɛɛ bin ɛ́ etɛp e tsɛɛtsɛ náá, bɛnɔŋel ɛ epata e lapo nɛ boa ɛ mɛzɔ ɛ́ waaleeni tɔ Ɛyoŋ ɛ Zɛɛb ɛsok nɛ nen.
31 — Qual deles fez o que o pai queria? — perguntou Jesus. E eles responderam: — O filho mais velho. Então Jesus disse a eles:
32 Etɛɛ náá, Zaŋ Nduuel-bot nazyɛ ɛ́ zɛlyaal bin ze epiki, bi nabɛ ɛ́ ààmyaal nyɛ. Tin, bɛnɔŋel ɛ epata e lapo nɛ boa ɛ mɛzɔ naamyaal nyɛ. Bela náá, dáa bi naabee yɛ ɛ, bi nabɛ ɛ́ ààliig elyem bin, bi ààpakomyaal-myaalak nyɛ.»
32 Pois João Batista veio para mostrar a vocês o caminho certo, e vocês não creram nele; mas os cobradores de impostos e as prostitutas creram. Porém, mesmo tendo visto isso, vocês não se arrependeram e não creram nele.
33 «Gwakeka dhiiti kana. Mot ngɔt naabɛ pyeeb ele di edjɛ bhum bɛ di esa mɛnyok mɛ vin nɛ yɛ ɛ. Nyɛ eezɛpeeb pyeeb tak, pu guk tɔ ɛkok é di bɛ aadi esyaal mɛdii mɛ bhum tak ɔ, baasum ndjaa, étɛp bot aadi ebaal pyeeb ɔ. É di tak, nyɛ eezɛdjɛ bot ɛ di egu mɛsa mɛ vin ɔ etɛp bɛ neesa mɛsa tɔ tak. Nyɛ eezɛnɔɔ nyel, tɔ́ mɛdjoŋ.
33 Jesus disse:
34 Tin, mbu epyeeb e tak di ewum ɛ, yɛ eezɛkum. Wɔ gwaa, nakuma pyeeb zokazɛlwom bot ɛ mɛsa mɛ pɛ daa bot ɛ nyɛ nalik bɛ nɛ pyeeb ɔ, étɛp bɛ needjɛ nyɛ yɛ pak vin bɛ bela ɛ.
34 Quando chegou o tempo da colheita, o dono mandou alguns empregados a fim de receber a parte dele.
35 Wɔ gwaa, bot ɛ nalik nɛ pyeeb ɔ, zokazɛmɛt bɛ. Bɛ eezɛduma ngɔt é nyel nɛ mɛbin, bɛ eenɔɔ nwyak gó nyɛ, zɛnɔɔ nwyak tak, bɛ eezɛwus nyɛ nɛ mɛkok, gó nyɛ.
35 Mas os lavradores agarraram os empregados, bateram num, assassinaram outro e mataram ainda outro a pedradas.
36 Bhii tak, nakuma pyeeb ɛ́ boozɛkyeed bot ɛbuɛpe dhaa bot ɛ nyɛ nalwom sok ɔ, pɛ pyeeb tak, bɛ nabaazosa nɛ nɔɔ ɛ́ deenek.
36 Aí o dono mandou mais empregados do que da primeira vez. E os lavradores fizeram a mesma coisa.
37 Bhii tak, nyɛ ɛ́ boozɛlwom mɔn'ɛ met. Nyɛ nabɛ ɛ́ nɛ geka náá: “Bot binɔk ɛ́ waamyaal nyɛ nɛ ɛdjɛ nyɛ duu, etɛɛ náá, yɛ ɛ́ mɔn'ɛ met.”
37 Depois de tudo isso, ele mandou o seu próprio filho, pensando: “O meu filho eles vão respeitar.”
38 Dáa bot ɛ nadi esa mɛsa tɔ pyeeb ɛ nabee mɔn'enɔk ɛ, bɔɔ náá: “Yawee! Beeka mot aalik nɛ mɛvu mak djas ɔ! Dhaka, mena góka nyɛ. Tin, mɛvu mak aakadi ɛ́, yenabɛlka.”
38 Mas, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
39 Wɔ gwaa, bɛ zɛmɛt nyɛ, mwas nyɛ bhii pyeeb vin, bɛ eezɛgó nyɛ.»
39 — Então agarraram o filho, e o jogaram para fora da plantação, e o mataram.
40 Yezu ɛ́ boozɛdji bɛ náá: «É di'enek, é sok nakuma pyeeb aakazyɛ ɛ́, nyɛ goka nɛ ɛsa bot binɔk dáa?»
40 Aí Jesus perguntou:
41 Yala yɔbɔ kabɛ ɛ́ náá: «Ye goka ɛ́ nakuma pyeeb gó bot ɛ nadi esa mɛsa tɔ pyeeb'ɛ ɔ ààgek bɛ ghoŋ. Bhii tak, da nyɛ ɛ́ nɔɔ pyeeb, djɛ nɛ bot ɛ sis aazɛdjɛ nyɛ yɛ pak ɛkɛɛ ɔ.»
41 Eles responderam: — Com certeza ele vai matar aqueles lavradores maus e vai arrendar a plantação a outros. E estes lhe darão a parte da colheita no tempo certo.
42 É di'enek, Yezu ɛ́ booke nɛ nɔɔ náá: «Bi dinaa ààpaalaa mɛkpa mak tɔ ekwyala e Zɛɛb é?
42 Jesus então perguntou:
43 Yezu eebaazɛkɛl náá: «Mɛ lɛɛ bin ɛ́ náá, bi ɛ́ waadɛkaa Ɛyoŋ ɛ Zɛɛb, étɛp ye needjɛaa nɛ bot ɛ mbyak aadi edjɛ bhum ɔ. [
43 E Jesus terminou:
44 Mot aaduma kɔ ɛkok ɛ tak ɔ, nyɛ waabik. Yɛ kabɛ náá, ɛkok ɛ kakwyit kɔ mot ɔɔ, mot tak ɛpetwaalel. Nyɛ moo eghutu-ghutu.]»
44 Quem cair em cima dessa pedra ficará em pedaços. E, se a pedra cair sobre alguém, essa pessoa vai virar pó.
45 Gwaka bɛ nagwak kana tak ɛ, eboo bɛghaa-Zɛɛb, nɛ eFalizyɛ nabɛ ɛ́, bɛ eegu náá, Yezu nalii ɛ́ nɛ nɔɔ.
45 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus ouviram as parábolas que Jesus contou e sabiam que ele estava falando a respeito deles.
46 Bɛ ɛ́ boozɛkan ɛsaa mɛpek étɛp bɛ neemɛt nyɛ. Bɛ nadi ɛ́ nɛ bwoo ekaab mɛdhuu mɛ bot ɛ nadi tin ɔ. Bot ɛ tak nake ɛ́ náá, Yezu ɛ́ ngoolel-mɛkpa ɛ Zɛɛb.
46 Por isso queriam prendê-lo, mas tinham medo da multidão porque o povo achava que Jesus era profeta .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.