Marcos 9

bkw (BKW) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Wɔ gwaa Yezu baazɛke náá: «Tsɛɛtsɛ nɛ tsɛɛtsɛ, mɛ lɛɛ bin ɛ́ náá: Bɛdhiiti bot tɔ sama bi di'aak aanàkwaagwyɛ, bɔɔ ààbee dáa Ɛyoŋ ɛ Zɛɛb aazyɛ nɛ eghɛŋ ɛ.»
1 E Jesus terminou, dizendo:
2 Bhii ye nadhaa tyee mɛlu mɛtɛn nɛ wat ɛ, Yezu eezɛnɔɔ Pyɛɛd, nɛ Zak zɛnɔɔ Zaŋ, nyɛ zokazɛbyet nɛ nɔɔ kɔ boo ɛtsok pɛ bɛ nadi bɔɔ bɛ ɛmet ɛ. Nyɛ zokazɛswoola bhwoob é mis mɔɔ.
2 Seis dias depois, Jesus foi para um monte alto, levando consigo somente Pedro, Tiago e João. Ali, eles viram a aparência de Jesus mudar.
3 Ekaad bɛ moo puu ɛkasɛpe, mbi mɛkas mɛ wat di ààbɛ nɛ mbi sonok gekaa nɛ yɛ pɛ kɔ bɔs ɛ.
3 A sua roupa ficou muito branca e brilhante, mais do que qualquer lavadeira seria capaz de deixar.
4 Batsa deenek, bɛdjekel kasɛka ɛ́ Eli bɛ nɛ Moiiz moo lɛɛ elɛŋ nɛ Yezu.
4 E os três discípulos viram Elias e Moisés conversando com Jesus.
5 Wɔ gwaa, Pyɛɛd zɛke nɛ Yezu náá: «Lyoel, ɛnyɔ náá, mena dika wak. Djhoosumka epɛt elɛl: wat yɔ, yak yɛ Moiiz, dhiiti wat yɛ Eli.»
5 Então Pedro disse a Jesus: — Mestre, como é bom estarmos aqui! Vamos armar três barracas: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias.
6 Nyɛ nadi ɛ́, ààgu sa nyɛ nadi elii ɛ́, etɛɛ náá, bɛbebwol naadyeebamɛt bɛ nɛ bɔn nyɛɛg ɛlyelɛpe.
6 Pedro não sabia o que deveria dizer, pois ele e os outros dois discípulos estavam apavorados.
7 Eguud zokazɛsul, wɔ gwaa, ye zɛkala kɔ lɔɔ, butal bɛ. Tɔ eguud binek, wɔ gwaa dhiiti gwood zɛgék, é ke náá: «Nwyak ɛ́ mɔn'am mɛ dyeebakwyɛl ɔ. Bi ɛ́ gwak nyɛ!»
7 Logo depois, uma nuvem os cobriu, e dela veio uma voz, que disse: — Este é o meu Filho querido. Escutem o que ele diz!
8 É di'enek wat, bɛdjekel moo tin é gwyák é mengwoob mɔɔ, bɛ kadi ɛ́, ààkabaabee mot. Ye nazokalik ɛ́ Yezu nyɛ ɛmet.
8 Aí os discípulos olharam em volta e viram somente Jesus com eles.
9 Dáa bɛ nadi ewyeed ɛtsok ɛ, Yezu eezɛke nɛ bɛdjekel bɛ náá: «Sa mot ààlɛɛ mot sa bi bee ɛ, kana dwoo ɛlak mos, kɛyaka nɛ dwoo Sɛɛŋɛlɛ Mɔn Mot aagom ɛ.»
9 Quando estavam descendo do monte, Jesus mandou que não contassem a ninguém o que tinham visto, até que o Filho do Homem ressuscitasse.
10 Bɛ naamɛt mɛkpa menek djas, bɛ moo tin esɔs pak'ɔɔ náá: «Nyɛ kwyɛl ɛlɛɛ yé dum nɛ “ɛgom bhis ɛsyee”?»
10 Eles obedeceram à ordem, mas discutiram entre si sobre o que queria dizer essa ressurreição.
11 Bhii tak, bɛ eezɛdji Yezu náá: «Étɛp yé bɛghaŋ ɛ mɛkana mɛ etsi di elɛɛ náá: ye goka ɛ́ Eli pookonyɛl ɛzyɛ ɛsok?»
11 Então perguntaram a Jesus: — Por que os
12 Nyɛ eezɛbɔɔza nɛ nɔɔ náá: «Tsɛɛtsɛ, ye goka ɛ́ náá, Eli pookozyɛ ɛsok étɛp nyɛ neezɛkoobal esesɛɛ djas. “Haa”, étɛp yé ekwyala ɛ Zɛɛb di baalɛɛ náá, ye goka, Sɛɛŋɛlɛ Mɔn Mot zukaa ɛlyelɛpe, náá nyɛ waabhinaa?
12 Ele respondeu:
13 Yɛ bɛ mam ɔɔ, betka mɛ lɛɛ bin náá: Eli eezezyɛ, kabela ɛ́, bot eesa nyɛ dáa bɛ nakwos ɛ, dáa mɛkpa ɛ Zɛɛb di ekwyala, dum nɛ nɛ ɛ.»
13 Eu afirmo a vocês que Elias já veio, e o maltrataram como quiseram, conforme as Escrituras dizem a respeito dele.
14 Dáa bɛ nakakum é di bɛdhiiti bɛdjekel nalik ɔ bɛ kabela ɛ́, zukamwaa nɛ mot, nɛ bɛghaŋ ɛ mɛkana mɛ etsi kuku ɛbwak é suu mɛso.
14 Quando eles chegaram perto dos outros discípulos, viram uma grande multidão em volta deles e alguns mestres da Lei discutindo com eles.
15 Beea bot nabee Yezu ɛ, ye nabɛ ɛ́, bɛ naadyeebadjoka, bɛ eezɛsum ekaab, bɛ neekɛ swos nyɛ.
15 Quando o povo viu Jesus, todos ficaram admirados e correram logo para o cumprimentarem.
16 Yezu eezɛdji bɛdjekel bɛ náá: «Ye ɛ́ mɛso mɛ yé bi di esuu, bi nɛ bɛ nɔɔ?»
16 Jesus perguntou aos discípulos:
17 Wɔ gwaa mot ngɔt tɔ ɛdhuu ɛ bot binɔk zɛke nɛ nɛ náá: «Lyoel, mɛ eezyɛ nɛ mɔn'am etɛɛ náá, mbee sisim ɛpedhek nyɛ, nyɛ ààlii.
17 Um homem que estava na multidão respondeu: — Mestre, eu trouxe o meu filho para o senhor, porque ele está dominado por um espírito mau e não pode falar.
18 Mbee sisim tak zoghɛɛ nyɛ é edi djas, ghɛɛg nyɛ é bɔs, mɛwyil é nuub, mɔn kwaal mɛtsok, mɔn nyel kaada dáa muu. Mɛ ɛ́ booke nɛ bɛdjekel bɔ náá, bɛ sɔ mbee sisim tak. Bɛ ààpakwak yɛ.»
18 Sempre que o espírito ataca o meu filho, joga-o no chão, e ele começa a espumar e a ranger os dentes; e ele está ficando cada vez mais fraco. Já pedi aos discípulos do senhor que expulsassem o espírito, mas eles não conseguiram.
19 Tin, wɔ gwaa Yezu zɛke nɛ nɔɔ náá: «Bi ɛ́ bot ɛ di ààdum koŋ nɛ Zɛɛb ɔ! Mena kalikeka é di wat mɛlu mɛdhen? Ye kabaalik mɛlu mɛdhen mɛ di egoka nɛ ɛmaad ɛ bin? Dhaaka mɛ nɛ mɔn'enɔk wak.»
19 Jesus disse:
20 Bhii tak, bɛ eezɛzyɛ nyɛ nɛ mɔn tak. Beea mbee sisim nabee Yezu ɛ, wɔ gwaa, nyɛ zɛdheeg mɔn'enɔk ɛlyelɛpe «buku-buku». Nyɛ eezɛghaaga si, nyɛ moo boola si, mɛdheed ewyis é nuub.
20 Quando o levaram, o espírito viu Jesus e sacudiu com força o menino. Ele caiu e começou a rolar no chão, espumando pela boca.
21 Tin, Yezu eezɛdji sɛɛg mɔn'enɔk náá: «Mɔn'ak moo nɛ ɛbil ɛbɛ́ ɛlak mos mɛlu mɛdhen?» Sɛɛg mɔn nɛ nɛ náá: «Kana edhɔma bɛ, kɛyaka nɛ dwoo pan mos'ak.
21 Aí Jesus perguntou ao pai: O pai respondeu: — Ele está assim desde pequeno.
22 É dhiiti tyɛ, mbee sisim ɛpezyeegal nyɛ tɔ du, yak tyɛ tɔ dii étɛp nyɛ neegwyɛ. “Yaayee!” Geka bis ghoŋ, tsika bis, wɔ di nɛ ghwyil ɛsa ɔ!»
22 Muitas vezes o espírito o joga no fogo e na água para matá-lo. Mas, se o senhor pode, então nos ajude. Tenha pena de nós!
23 Wɔ gwaa Yezu zɛbɔɔza nɛ nɛ náá: «Étɛp yé wɔ ke náá: “Wɔ di nɛ ghwyil ɛsa ɔɔ.” Ghuna ye ɛ́ náá, mot ɛ dum koŋ nɛ Zɛɛb ɔɔ, esa djas nyɛ aawaab ɛ, nyɛ waabela.»
23 Jesus respondeu:
24 É di'enek wat, sɛɛg mɔn'enɔk eezɛtsim ɛlyelɛpe. Nyɛy náá: «Mɛ eedum koŋ. Kwyeea mɛ etɛɛ náá, mɛ neewa lyem tɔ ɛmyaal ɛnyɔɛpe!»
24 Então o pai gritou: — Eu tenho fé! Ajude-me a ter mais fé ainda!
25 Dáa Yezu nabee ɛdhuu ɛ bot ezyɛ ekaab pɛ kyee bɛ nadi ɛ́, nyɛ eezɛbhɛm mbee sisim. Nyɛy nɛ nɛ náá: «Wɔy sisim di ediyal bot mɛlɔ nɛ enuub ɔ, ye ɛ́ mam ɛ di eke nɛ nɔ náá: Wyisa tɔ nyel mɔn'ak. Sa wɔ ààbaabula tɔ lɛ!»
25 Quando Jesus viu que muita gente estava se juntando ao redor dele, ordenou ao espírito mau:
26 Wɔ gwaa, mbee sisim zɛbo boo tsim, zɛdheeg mɔn'enɔk ɛlyelɛpe. É di tak, mbee sisim tak eezɛwyis, mɔn tak moo tin dáa muu, sa náá, bot ɛ nadi tin ɔ, ke náá: «Nyɛ eegwyɛ!»
26 O espírito gritou, sacudiu o menino e saiu dele, deixando-o como morto. Por isso todos diziam que ele havia morrido.
27 Tin, Yezu eezɛmɛt nyɛ é mbɔ, zɛwyɛl nyɛ, mɔn tak eezɛtyaa tetel.
27 Mas Jesus pegou o menino pela mão e o ajudou a ficar de pé.
28 É sok Yezu nazɛni tɔ ndjaa bɛ nɛ bɛdjekel bɛ bɔɔ bɛ ɛmet ɛ, bɛdjekel eezɛdji nyɛ náá: «Étɛp yé bis di ààkwak ɛsɔ mbee sisim tak?»
28 Quando Jesus entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram em particular: — Por que foi que nós não pudemos expulsar aquele espírito?
29 Yezu eezɛbɔɔza nɛ nɔɔ náá: «Mbi esisim binek wyis ɛ́, ye ɛ́ bɛ náá, wɔ nɛ djaala Zɛɛb ɛbuɛpe ɔ.»
29 Jesus respondeu:
30 Bɛ eezɛdus tin, wɔ gwaa, bɛ zɛtsaal kyee dik Ghalile djas. Yezu nabɛ ààkwyɛl náá, bot gu pɛ nyɛ nadi ɛ.
30 Jesus e os discípulos saíram daquele lugar e continuaram atravessando a Galileia. Jesus não queria que ninguém soubesse onde ele estava
31 Etɛɛ náá, nyɛ nadi elyo bɛdjekel bɛ. Nyɛy nɛ nɔɔ náá: «Sɛɛŋɛlɛ Mɔn Mot ɛ́ waakaaa é mɛmbɔ mɛ bot ɛ mesyem. Bhii tak, bɛ waagó nyɛ. Mɛlu mɛlɛl bhii tak, nyɛ waagom.»
31 porque estava ensinando os discípulos. Ele lhes dizia:
32 Tin, bɛdjekel nabɛ ɛ́, ààmɛt lo etɛp ee nyɛ nadi elɛɛ bɛ ɛ. Bɛ nadi ɛ́, nɛ bwoo ɛdji nyɛ etɛp binek djas.
32 Eles não entendiam o que Jesus dizia, mas tinham medo de perguntar.
33 Bɛ eezɛkum pɛ Kapɛlnaum. Dáa bɛ nadi tɔ ndjaŋ ɛ, Yezu eezɛdji bɛdjekel bɛ náá: «Mɛso mɛ yé bi di esuu ze ɛ ze?»
33 Jesus e os discípulos chegaram à cidade de Cafarnaum. Quando já estavam em casa, Jesus perguntou aos doze discípulos:
34 Bɔɔ djas «kup», ààlii, bela tin náá, ze ɛ ze bɛ nadi esuu mɛso dum nɛ etooba.
34 Mas eles ficaram calados porque no caminho tinham discutido sobre qual deles era o mais importante.
35 Tin, Yezu eezɛdisi, bhii tak, nyɛ eezɛdjóo bɛdjekel bɛ kam nɛ bɛbá. Nyɛy nɛ nɔɔ náá: «Mot ɛ kwyɛl etooba ɔɔ, ye goka ɛ́ nyɛ di mot ɛbhis tɔ bɛsɔ djas. Nyɛ di mot-mɛsa mɛ bɛsɔ djas.»
35 Jesus sentou-se, chamou os doze e lhes disse:
36 Bhii tak nyɛ eezɛnɔɔ dhiiti mɔɔ dhyeeb, nɛɛg nyɛ kuku ɛbwak ɛ lɔɔ. Nyɛ eezɛbeedal nyɛ. Bhii tak, nyɛ eezɛke nɛ nɔɔ náá:
36 Aí segurou uma criança e a pôs no meio deles. E, abraçando-a, disse aos discípulos:
37 «Mot aamyaal mɔɔ dhyeeb dáak kɔ ɛsu ɛ kwyɛl nyɛ di nɛ yɛ nɛ nam ɔɔ, ye ɛ́ mam mɛ ɛmet ɛ nyɛ myaal. Mot aamyaal mɛ ɔɔ, nyɛ ààpamyaal mam mɛ ɛmet. Nyɛ myaal ɛ́ dɔɔ nɛ mot nadhis mɛ ɔ.»
37 — Aquele que, por ser meu seguidor, receber uma criança como esta estará também me recebendo. E quem me receber não recebe somente a mim, mas também aquele que me enviou.
38 Zaŋ eezɛke nɛ Yezu náá: «Lyoel, bis eebee dhiiti mot esɔ embee esisim nɛ din ɛ lɔ. Bis eekoolyak nyɛ, etɛɛ náá, nyɛ ààkɛ lɔɔg wat mena nɛ bɛ nɔɔ.»
38 João disse: — Mestre, vimos um homem que expulsa demônios pelo poder do nome do senhor, mas nós o proibimos de fazer isso porque ele não é do nosso grupo.
39 Tin, Yezu zɛbɔɔza nɛ nɔɔ náá: «Sa mot ààlyak nyɛ, etɛɛ náá, ye tok nɛ mot aasa endem e mɛbwala nɛ din ɛ lam é di'enek wat, da nyɛ ɛ́ byak mɛ.
39 Jesus respondeu:
40 Etɛɛ náá, mot ɛ́ di ààbhina mena ɔɔ, nyɛ ɛ́ mot'ena.
40 Porque quem não é contra nós é por nós.
41 Tsɛɛtsɛ nɛ tsɛɛtsɛ, mɛ lɛɛ bin ɛ́ náá: Nɛ mot aazodjɛ bin djɛak nɛghu bɛɛlɛ mɛdii mɛ wat etɛɛ náá, bi ɛ́ bot ɛ Mɛsia ɔ, nyɛ waabela boo etuud.»
41 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem der um copo de água a vocês, porque vocês são de Cristo, com toda a certeza receberá a sua recompensa.
42 «Mot ɛ́ di tyee boo ɛbɛk étɛp ɛkɔa tɔ mesyem ngɔt tɔ bɔn di dum koŋ nɛ nam ɔ, ye goka ɛ́ náá, bɛ tsel nyɛ boo ɛkok é tsuŋ, da bɛ ɛ́ lóo nyɛ tɔ dii mɛsɔn.
42 Jesus continuou:
43 Yɛ bɛ náá, mbɔ'ɔ di esa náá, wɔ kwyit mɛlu djas tɔ mesyem ɔɔ, tsaala yɛ. Ɛnyɔ náá, mot ni tɔ tsik na kɔm-kɔm nɛ mbɔ tsaala. Ɛbiyo kabɛ ɛ́ náá, wɔ di nɛ mɛmbɔ mɛmbá, da wɔ ɛ́ su tsik, da wɔ ɛ́ tɔ́, kɛdyak tɔ du na kɔm-kɔm. [
43 Se uma das suas mãos faz com que você peque, corte-a fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna com uma só mão do que ter as duas e ir para o inferno, onde o fogo nunca se apaga.
44 Pɛ tɔ di di náá, elum ààgwyɛ ɛ, é di di náá, ngel du ààdim ɛ.]
44 [Ali os vermes que devoram não morrem, e o fogo nunca se apaga.]
45 Yɛ bɛ náá, ko'ɔ di esa náá, wɔ gheekwye-kwyɛ mɛlu djas tɔ mesyem ɔɔ, ye goka ɛ́, wɔ tsaal yɛ. Ɛnyɔ náá, mot ni tɔ tsik na kɔm-kɔm nɛ ko tsaala. Ɛbiyo kabɛ ɛ́ náá, wɔ di nɛ mɛko mɛmbá, da wɔ ɛ́ su tsik, da wɔ ɛ́ tɔ́, kɛdyak tɔ du na kɔm-kɔm. [
45 Se um dos seus pés faz com que você peque, corte-o fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna aleijado do que ter os dois pés e ser jogado no inferno.
46 ]
46 [Ali os vermes que devoram não morrem, e o fogo nunca se apaga.]
47 Yɛ bɛ náá, dis ɛ lɔ ɛ́ di esa náá, wɔ gheekwye-kwyɛ mɛlu djas tɔ mesyem ɔɔ, ye goka ɛ́, wɔ dis yɛ. Ɛnyɔ náá, mot ni tɔ Ɛyoŋ ɛ Zɛɛb nɛ dis wat. Ɛbiyo kabɛ ɛ́ náá, wɔ di nɛ mis mɛmbá, da wɔ ɛ́ su Ɛyoŋ ɛ Zɛɛb, da wɔ ɛ́ tɔ́, kɛdyak tɔ du na kɔm-kɔm.
47 Se um dos seus olhos faz com que você peque, arranque-o! Pois é melhor você entrar no
48 Pɛ tɔ di di náá, “elum ààgwyɛ ɛ́, é di di náá, ngel du ààdim ɛ.”
48 Ali os vermes que devoram não morrem, e o fogo nunca se apaga.
49 Tin, yɛ aadi ɛ́, bot djas moo egwom zam du.
49 — Pois todas as pessoas serão
50 «Mɛsɔn ɛ́ mbɛɛ sonok. Yɛ bɛ náá, mɛsɔn moo ɛ́, ààkagwom ɔɔ, “haa” ye saaa dáa, étɛp ye neebaagwom? Dika nɛ mɛsɔn tɔ len, da bi ɛ́ gwakel nɛ bot djas.»
50 O sal é uma coisa útil; mas, se perder o gosto, como é que vocês poderão lhe dar gosto de novo? Tenham sal em vocês mesmos e vivam em paz uns com os outros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.