Marcos 11
bkw (BKW) vs NTLH
1 Dáa bɛ nadi, bɛ moo kunaa nɛ Yeluzalɛm ɛ, ye nabɛ ɛ́, bɛ moo é ngwoob Bhɛtfaze nɛ Bhetani, mbaka-mbaka nɛ ɛtsok ɛ pyeeb oliv. Tin, Yezu eezɛlwom bɛdjekel bɛ bɛbá.
1 Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, foram até o monte das Oliveiras, que fica perto dos povoados de Betfagé e Betânia. Então Jesus enviou dois discípulos na frente,
2 Nyɛy nɛ nɔɔ náá: «Tɔ́ka kɔ dɛl di pɛ sok'enek. Tuula bi aatuula kɔ dɛl ɛ, bi ɛ́ waabee mɔɔ swooz an tiŋela di náá, mot dinaa ààpaago kɔ lɛ ɔ. Tiika nyɛ, da bi ɛ́ zyɛ mɛ nɛ nɛ wak.
2 com a seguinte ordem:
3 Mot ɛ́ dji bin náá: “Bi tɔ́ nɛ nɛ wo ɔɔ?” Lɛɛka nyɛ náá: “Ye ɛ́ Ghɛŋ ɛ́ di nɛ gwyes nɛ nɛ. Nyɛ waabulal bin nwyak nenak.”»
3 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele, mas o devolverá logo.
4 Bhii tak, bɛ eezɛtɔ́, bɛ kabela ɛ́, mɔɔ swooz an tiŋela é ɛbɛ ɛ ndjaa dhiiti mot. Wɔ gwaa, bɛ zɛtii nyɛ, zɛsik nɛ nɛ pɛ Yezu nadi ɛ́.
4 Eles foram e acharam o jumentinho na rua, amarrado perto da porta de uma casa. Quando estavam desamarrando o animal,
5 Bɛdhiiti bot ɛ nadi tin ɔ eezɛdji bɛ étɛp yé bɛ di etii mɔɔ swooz an.
5 algumas pessoas que estavam ali perguntaram: — O que é que vocês estão fazendo? Por que estão desamarrando o jumentinho?
6 Wɔ gwaa, bɛ zɛbɔɔza nɛ nɔɔ dáa Yezu nalɛɛ nɛ nɔɔ ɛ. Tin, bɛ eezɛbet bɛ, bɛ eetii mɔɔ swooz an tak.
6 Eles responderam como Jesus havia mandado, e então aquelas pessoas deixaram que os dois discípulos levassem o animal.
7 Bhii tak, bɛ eezɛtɔ́ nɛ mɔɔ swooz an tak pɛ Yezu nadi ɛ́, wɔ gwaa bɛ zɛkɛl nyɛ endjookuwa bɔɔ kɔ koŋ'ɛ, bhii tak Yezu eezɛkalal kɔ lɛ, disi.
7 Eles levaram o jumentinho a Jesus e puseram as suas capas sobre o animal. Em seguida, Jesus o montou.
8 Wɔ gwaa bot ɛbuɛpe zɛtɔ́ nɛ ɛdja endjookuwa bɔɔ gba ɛ gba, bɛdhiiti kadja yɔbɔ ɛ́, ebhuuz e ele ee bɛ nadi etsaal tɔ epyeeb ɛ.
8 Muitas pessoas estenderam as suas capas no caminho, e outras espalharam no caminho ramos que tinham cortado nos campos.
9 Ngoŋ bot ɛ nadi pɛ sok ɔ, nɛ bot ɛ nadi pɛ bhis ɔ, moo tin edjeeb: «Hozana! Zɛɛb sɛɛ mot zyɛ nɛ din ɛ Ghɛŋ ɔ mɛtel!
9 Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor!
10 Zɛɛb goka ɛ́ nɛ ɛsɛɛ mɛtel mɛ kɔ Ɛyoŋ ɛ di ezyɛ yenek, ɛyoŋ ɛ Dhavid sɛɛg'enaka! Hozanna nɛ Zɛɛb tɔ gwoo.»
10 Que Deus abençoe o Reino de Davi, o nosso pai, o Reino que está vindo! Hosana a Deus nas alturas do céu!
11 Yezu eezɛni tɔ Yeluzalɛm, nyɛ eezɛtɔ́ pɛ kok Ndjaa-ebuwa. Bhii nyɛ nakazɛgwyák é ngwoob'ɛ ɛ, nyɛ eezɛbee esesɛɛ ee nadi esɛɛ tɔ tak ɛ djas, nyɛ eezɛnɔɔ nyel, bɛ nɛ bɛdjekel bɛ kam nɛ bɛbá dhaa yɔbɔ, tɔ́ pɛ Bhetani, etɛɛ náá, ye nabɛ ɛ́ dwoo eezesila.
11 Jesus entrou em Jerusalém, foi até o Templo e olhou tudo em redor. Mas, como já era tarde, foi para o povoado de Betânia com os doze discípulos.
12 Yak mɛlem, é ghɛŋ bɛ nadi edus pɛ Bhetani ɛ, wɔ gwaa za zɛmɛt Yezu.
12 No dia seguinte, quando eles estavam voltando de Betânia, Jesus teve fome.
13 Bɛ dinaa ɛtsetaɛpe, wɔ gwaa, nyɛ zɛbee le fiigh nɛ bɛtɛ nɛ eka. Tin, Yezu eezɛtiila si le tak nɛghu nyɛ waabela bhum, étɛp nyɛ neebɔ́k, dɛ. Dáa nyɛ nakakum si le ɛ, nyɛ ààpakabela sonok. Nyɛ kabela ɛ́, eka nɛ eka, etɛɛ náá, yɛ mbu nyɛ di edjɛ bhum ɛ, nabɛ ɛ́, ààdjala.
13 Viu de longe uma figueira cheia de folhas e foi até lá para ver se havia figos. Quando chegou perto, encontrou somente folhas porque não era tempo de figos.
14 Tin, Yezu eezɛke nɛ le tak náá: «Kan dwoo pan mos'ak, ye tok nɛ mot aabaadɛ bhum'ɔ!» Bɛdjekel bɛ nabɛ ɛ́ egwak etɛp binek djas.
14 Então disse à figueira: E os seus discípulos ouviram isso.
15 Bɛ eezɛkum pɛ Yeluzalɛm. Wɔ gwaa bɛ zɛni tɔ kok Ndjaa-ebuwa. Nyɛ eezɛni é sɔ bot ɛ nadi ebɔmsa esa bɔɔ ɔ, nɛ bot ɛ nadi ebɔm-bɔmak ɔ nadi tin ɔ. Nyɛ eezɛwaaz emesa bɛ nadi eswoola epata kɔ tak ɛ, nɛ mɛbhóó mɛ bot ɛ nadi ebɔmsa mɛghum ɔ.
15 Quando Jesus e os discípulos chegaram a Jerusalém, ele entrou no pátio do Templo e começou a expulsar todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 Yezu nabɛ ɛ́ ààbet náá, mot ngɔt dhaa nɛ sa wat tɔ kok Ndjaa-ebuwa.
16 E não deixava ninguém atravessar o pátio do Templo carregando coisas.
17 Bhii tak, nyɛ moo lyo bɛ náá: «Tɔ mɛkpa mɛ Zɛɛb, ye tok kwyala náá: “Ndjaŋ'am aadjóoaa ɛ́, ndjaa mendjaala mɛ eYuda, étɛp bot ɛ membyak djas é”? Yɛ kabɛ biyɔ ɔ, bi eezesa náá, ye di zɛɛga bot ɛ djii.»
17 E ele ensinava a todos assim:
18 Tin, wɔ gwaa etɛp binek djas kum tɔ mɛlɔ mɛ eboo bɛghaa-Zɛɛb nɛ bɛghaŋ ɛ mɛkana mɛ etsi. Bɛ moo tin esaa dáa bɛ aasa étɛp bɛ neegó nyɛ. Etɛɛ náá, bɛ nadi ɛ́, nɛ bwoo dáa bɛ nadi ebee dáa ɛdhuu ɛ bot nadi eduwal mɛlyo mɛ ɛ.
18 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ouviram isso e começaram a procurar um jeito de matar Jesus. Mas tinham medo dele porque o povo admirava os seus ensinamentos.
19 Dáa dwoo nakabɛ yɛ eesila ɛ, wɔ gwaa bɛ nɛ bɛdjekel bɛ zokazɛwyis, tɔ́.
19 De tardinha, Jesus e os discípulos saíram da cidade.
20 Tɔ mɛlem kɛɛŋ dáa bɛ nakadhaa é ze'enek ɛ, bɛ kabela ɛ́, le fiigh eezesyee dɔɔ nɛ ekaŋal.
20 No dia seguinte, de manhã cedo, Jesus e os discípulos passaram perto da figueira e viram que ela estava seca desde a raiz.
21 Tin, Pyɛɛd eezɛtaala sa nasael koko é di'enek ɛ. Nyɛy nɛ Yezu náá: «Lyoel! Gwyáka le fiigh wɔ nalek koko ɛ. Yɛ eezesyee!»
21 Então Pedro lembrou do que havia acontecido e disse a Jesus: — Olhe, Mestre! A figueira que o senhor amaldiçoou ficou seca.
22 Yezu eezɛbɔɔza nɛ bɛdjekel bɛ náá: «Mɛ lɛɛ bin ɛ́ náá: Dumka koŋ nɛ Zɛɛb.
22 Jesus respondeu:
23 Tsɛɛtsɛ nɛ tsɛɛtsɛ, mɛ lɛɛ bin ɛ́ náá: Mot ɛ́ ke nɛ ɛtsok ɛlak: “Ghɛɛa nyel tin, dusa, kɛghaaga tɔ dii mɛsɔn” ɔɔ, ye ɛ́ bɛ náá, mot tak tok nɛ mɛso tɔ lyem ɔɔ, nyɛ dum koŋ nɛ Zɛɛb ɔɔ, djas nyɛ aake ɛ, yɛ waasael étɛp'ɛ.
23 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: vocês poderão dizer a este monte: “Levante-se e jogue-se no mar.” Se não duvidarem no seu coração, mas crerem que vai acontecer o que disseram, então isso será feito.
24 Étɛp tak ɛ́ mɛ di eke nɛ nen náá: É sok bi di edjaala étɛp ɛwaab sonok ɛ, dumka koŋ náá, bi eezebela, tinaak ɛ́ bi aabela sa bi waab ɛ.
24 Por isso eu afirmo a vocês: quando vocês orarem e pedirem alguma coisa, creiam que já a receberam, e assim tudo lhes será dado.
25 Tin, bi ɛ́ di tetel étɛp mendjaala ɔɔ, wɔ siiza náá, wɔ ɛ́ nɛ tɛp nɛ mɔn nyoog ɔɔ, ye goka ɛ́ wɔ pel nyɛ etɛɛ náá, Sɛɛg'en di tɔ gwoo ɔ neepel bin yebɔ ɛbiyo bi sa ɛ. [
25 E, quando estiverem orando, perdoem os que os ofenderam, para que o Pai de vocês, que está no céu, perdoe as ofensas de vocês.
26 Yɛ bɛ náá, bi ààpapel bɔn nyɛɛg bin ɔɔ, Sɛɛg'en di tɔ gwoo ɔ, aanàkwaapel yebɔ mesyem mɛ bi sa ɛ.]»
26 [Se não perdoarem os outros, o Pai de vocês, que está no céu, também não perdoará as ofensas de vocês.]
27 Bhii tak, bɛ eezɛbula pɛ Yeluzalɛm, dáa Yezu nadi edjaad tɔ kok Ndjaa-ebuwa ɛ, wɔ gwaa, bɛghaŋ ɛ mɛkana mɛ etsi, nɛ bɛpaa ɛ eYuda, zɛnɔɔ eboo bɛghaa-Zɛɛb, zokazyɛ pɛ daa Yezu bɛghu.
27 Depois voltaram para Jerusalém. Quando Jesus estava andando pelo pátio do Templo, chegaram perto dele os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes dos judeus que estavam ali
28 Bɛ nazyɛ zɛdji Yezu ɛ́ náá: «Kɔ eghɛŋ e zɛ wɔ di esa esesɛɛ binek? Ɛzɛ djɛ wɔ eghɛŋ ɛsa deenek?»
28 e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu autoridade para fazer isso?
29 Yezu eezɛbɔɔza nɛ nɔɔ náá: «Mɛ pookodji bin kiya wat. Bi ɛ́ bɔɔza mɛ ɔɔ, ye ɛ́ mɛ kalɛɛ bin kɔ eghɛŋ e zɛ mɛ di esa esesɛɛ bak.
29 Jesus respondeu:
30 Ye ɛ́ ɛzɛ nadhis Zaŋ, nyɛ zɛduu bot Zɛɛb? Ye nabɛ ɛ́ Zɛɛb “ohoo” ye nabɛ ɛ́ mot? Bulalka mɛ kiya yenek.»
30 Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas?
31 Pak'ɔɔ bɛ moo tin esɔs. Bɔɔ náá: «Mena ɛ́ keka nenak náá: “Ye ɛ́ Zɛɛb” ɔɔ, nyɛ waadji mena náá: “Étɛp yé bi nadi ààmyaal Zaŋ?”
31 Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
32 “Haa” mena keka nenak náá: “Ye ɛ́ mot ɛ́ nalwom nyɛ ɔɔ”?» Bɛ nake deenek ɛ́, etɛɛ náá, bɛ nadi ekaab ɛdhuu ɛ bot, bela náá, bɔɔ djas nadi eke ɛ́ náá, Zaŋ nabɛ ɛ́ tɛtɛ ngoolel-mɛkpa ɛ Zɛɛb.
32 Mas, se dissermos que foram pessoas, ai de nós! Eles estavam com medo do povo, pois todos achavam que, de fato, João era
33 Bɛ ɛ́ boozɛbɔɔza nɛ Yezu náá: «Bis ààgu.» Tin, Yezu ɛ́ boozɛbɔɔza nɛ nɔɔ náá: «Dɔɔ nɛ mam pe, mɛ aanàkwaalɛɛ bin kɔ eghɛŋ e zɛ mɛ di esa esesɛɛ bak.»
33 Por isso responderam: — Não sabemos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.