Marcos 11

bkw (BKW) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Dáa bɛ nadi, bɛ moo kunaa nɛ Yeluzalɛm ɛ, ye nabɛ ɛ́, bɛ moo é ngwoob Bhɛtfaze nɛ Bhetani, mbaka-mbaka nɛ ɛtsok ɛ pyeeb oliv. Tin, Yezu eezɛlwom bɛdjekel bɛ bɛbá.
1 Ora, quando se aproximavam de Jerusalém, de Betfagé e de Betânia, junto do Monte das Oliveiras, enviou Jesus dois dos seus discípulos
2 Nyɛy nɛ nɔɔ náá: «Tɔ́ka kɔ dɛl di pɛ sok'enek. Tuula bi aatuula kɔ dɛl ɛ, bi ɛ́ waabee mɔɔ swooz an tiŋela di náá, mot dinaa ààpaago kɔ lɛ ɔ. Tiika nyɛ, da bi ɛ́ zyɛ mɛ nɛ nɛ wak.
2 e disse-lhes: Ide à aldeia que está defronte de vós; e logo que nela entrardes, encontrareis preso um jumentinho, em que ainda ninguém montou; desprendei-o e trazei-o.
3 Mot ɛ́ dji bin náá: “Bi tɔ́ nɛ nɛ wo ɔɔ?” Lɛɛka nyɛ náá: “Ye ɛ́ Ghɛŋ ɛ́ di nɛ gwyes nɛ nɛ. Nyɛ waabulal bin nwyak nenak.”»
3 E se alguém vos perguntar: Por que fazeis isso? respondei: O Senhor precisa dele, e logo tornará a enviá-lo para aqui.
4 Bhii tak, bɛ eezɛtɔ́, bɛ kabela ɛ́, mɔɔ swooz an tiŋela é ɛbɛ ɛ ndjaa dhiiti mot. Wɔ gwaa, bɛ zɛtii nyɛ, zɛsik nɛ nɛ pɛ Yezu nadi ɛ́.
4 Foram, pois, e acharam o jumentinho preso ao portão do lado de fora na rua, e o desprenderam.
5 Bɛdhiiti bot ɛ nadi tin ɔ eezɛdji bɛ étɛp yé bɛ di etii mɔɔ swooz an.
5 E alguns dos que ali estavam lhes perguntaram: Que fazeis, desprendendo o jumentinho?
6 Wɔ gwaa, bɛ zɛbɔɔza nɛ nɔɔ dáa Yezu nalɛɛ nɛ nɔɔ ɛ. Tin, bɛ eezɛbet bɛ, bɛ eetii mɔɔ swooz an tak.
6 Responderam como Jesus lhes tinha mandado; e lho deixaram levar.
7 Bhii tak, bɛ eezɛtɔ́ nɛ mɔɔ swooz an tak pɛ Yezu nadi ɛ́, wɔ gwaa bɛ zɛkɛl nyɛ endjookuwa bɔɔ kɔ koŋ'ɛ, bhii tak Yezu eezɛkalal kɔ lɛ, disi.
7 Então trouxeram a Jesus o jumentinho e lançaram sobre ele os seus mantos; e Jesus montou nele.
8 Wɔ gwaa bot ɛbuɛpe zɛtɔ́ nɛ ɛdja endjookuwa bɔɔ gba ɛ gba, bɛdhiiti kadja yɔbɔ ɛ́, ebhuuz e ele ee bɛ nadi etsaal tɔ epyeeb ɛ.
8 Muitos também estenderam pelo caminho os seus mantos, e outros, ramagens que tinham cortado nos campos.
9 Ngoŋ bot ɛ nadi pɛ sok ɔ, nɛ bot ɛ nadi pɛ bhis ɔ, moo tin edjeeb: «Hozana! Zɛɛb sɛɛ mot zyɛ nɛ din ɛ Ghɛŋ ɔ mɛtel!
9 E tanto os que o precediam como os que o seguiam, clamavam: Hosana! bendito o que vem em nome do Senhor!
10 Zɛɛb goka ɛ́ nɛ ɛsɛɛ mɛtel mɛ kɔ Ɛyoŋ ɛ di ezyɛ yenek, ɛyoŋ ɛ Dhavid sɛɛg'enaka! Hozanna nɛ Zɛɛb tɔ gwoo.»
10 Bendito o reino que vem, o reino de nosso pai Davi! Hosana nas alturas!
11 Yezu eezɛni tɔ Yeluzalɛm, nyɛ eezɛtɔ́ pɛ kok Ndjaa-ebuwa. Bhii nyɛ nakazɛgwyák é ngwoob'ɛ ɛ, nyɛ eezɛbee esesɛɛ ee nadi esɛɛ tɔ tak ɛ djas, nyɛ eezɛnɔɔ nyel, bɛ nɛ bɛdjekel bɛ kam nɛ bɛbá dhaa yɔbɔ, tɔ́ pɛ Bhetani, etɛɛ náá, ye nabɛ ɛ́ dwoo eezesila.
11 Tendo Jesus entrado em Jerusalém, foi ao templo; e tendo observado tudo em redor, como já fosse tarde, saiu para Betânia com os doze.
12 Yak mɛlem, é ghɛŋ bɛ nadi edus pɛ Bhetani ɛ, wɔ gwaa za zɛmɛt Yezu.
12 No dia seguinte, depois de saírem de Betânia teve fome,
13 Bɛ dinaa ɛtsetaɛpe, wɔ gwaa, nyɛ zɛbee le fiigh nɛ bɛtɛ nɛ eka. Tin, Yezu eezɛtiila si le tak nɛghu nyɛ waabela bhum, étɛp nyɛ neebɔ́k, dɛ. Dáa nyɛ nakakum si le ɛ, nyɛ ààpakabela sonok. Nyɛ kabela ɛ́, eka nɛ eka, etɛɛ náá, yɛ mbu nyɛ di edjɛ bhum ɛ, nabɛ ɛ́, ààdjala.
13 e avistando de longe uma figueira que tinha folhas, foi ver se, porventura, acharia nela alguma coisa; e chegando a ela, nada achou senão folhas, porque não era tempo de figos.
14 Tin, Yezu eezɛke nɛ le tak náá: «Kan dwoo pan mos'ak, ye tok nɛ mot aabaadɛ bhum'ɔ!» Bɛdjekel bɛ nabɛ ɛ́ egwak etɛp binek djas.
14 E Jesus, falando, disse à figueira: Nunca mais coma alguém fruto de ti. E seus discípulos ouviram isso.
15 Bɛ eezɛkum pɛ Yeluzalɛm. Wɔ gwaa bɛ zɛni tɔ kok Ndjaa-ebuwa. Nyɛ eezɛni é sɔ bot ɛ nadi ebɔmsa esa bɔɔ ɔ, nɛ bot ɛ nadi ebɔm-bɔmak ɔ nadi tin ɔ. Nyɛ eezɛwaaz emesa bɛ nadi eswoola epata kɔ tak ɛ, nɛ mɛbhóó mɛ bot ɛ nadi ebɔmsa mɛghum ɔ.
15 Chegaram, pois, a Jerusalém. E entrando ele no templo, começou a expulsar os que ali vendiam e compravam; e derribou as mesas dos cambistas, e as cadeiras dos que vendiam pombas;
16 Yezu nabɛ ɛ́ ààbet náá, mot ngɔt dhaa nɛ sa wat tɔ kok Ndjaa-ebuwa.
16 e não consentia que ninguém atravessasse o templo levando qualquer utensílio;
17 Bhii tak, nyɛ moo lyo bɛ náá: «Tɔ mɛkpa mɛ Zɛɛb, ye tok kwyala náá: “Ndjaŋ'am aadjóoaa ɛ́, ndjaa mendjaala mɛ eYuda, étɛp bot ɛ membyak djas é”? Yɛ kabɛ biyɔ ɔ, bi eezesa náá, ye di zɛɛga bot ɛ djii.»
17 e ensinava, dizendo-lhes: Não está escrito: A minha casa será chamada casa de oração para todas as nações? Vós, porém, a tendes feito covil de salteadores.
18 Tin, wɔ gwaa etɛp binek djas kum tɔ mɛlɔ mɛ eboo bɛghaa-Zɛɛb nɛ bɛghaŋ ɛ mɛkana mɛ etsi. Bɛ moo tin esaa dáa bɛ aasa étɛp bɛ neegó nyɛ. Etɛɛ náá, bɛ nadi ɛ́, nɛ bwoo dáa bɛ nadi ebee dáa ɛdhuu ɛ bot nadi eduwal mɛlyo mɛ ɛ.
18 Ora, os principais sacerdotes e os escribas ouviram isto, e procuravam um modo de o matar; pois o temiam, porque toda a multidão se maravilhava da sua doutrina.
19 Dáa dwoo nakabɛ yɛ eesila ɛ, wɔ gwaa bɛ nɛ bɛdjekel bɛ zokazɛwyis, tɔ́.
19 Ao cair da tarde, saíam da cidade.
20 Tɔ mɛlem kɛɛŋ dáa bɛ nakadhaa é ze'enek ɛ, bɛ kabela ɛ́, le fiigh eezesyee dɔɔ nɛ ekaŋal.
20 Quando passavam na manhã seguinte, viram que a figueira tinha secado desde as raízes.
21 Tin, Pyɛɛd eezɛtaala sa nasael koko é di'enek ɛ. Nyɛy nɛ Yezu náá: «Lyoel! Gwyáka le fiigh wɔ nalek koko ɛ. Yɛ eezesyee!»
21 Então Pedro, lembrando-se, disse-lhe: Olha, Mestre, secou-se a figueira que amaldiçoaste.
22 Yezu eezɛbɔɔza nɛ bɛdjekel bɛ náá: «Mɛ lɛɛ bin ɛ́ náá: Dumka koŋ nɛ Zɛɛb.
22 Respondeu-lhes Jesus: Tende fé em Deus.
23 Tsɛɛtsɛ nɛ tsɛɛtsɛ, mɛ lɛɛ bin ɛ́ náá: Mot ɛ́ ke nɛ ɛtsok ɛlak: “Ghɛɛa nyel tin, dusa, kɛghaaga tɔ dii mɛsɔn” ɔɔ, ye ɛ́ bɛ náá, mot tak tok nɛ mɛso tɔ lyem ɔɔ, nyɛ dum koŋ nɛ Zɛɛb ɔɔ, djas nyɛ aake ɛ, yɛ waasael étɛp'ɛ.
23 Em verdade vos digo que qualquer que disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar; e não duvidar em seu coração, mas crer que se fará aquilo que diz, assim lhe será feito.
24 Étɛp tak ɛ́ mɛ di eke nɛ nen náá: É sok bi di edjaala étɛp ɛwaab sonok ɛ, dumka koŋ náá, bi eezebela, tinaak ɛ́ bi aabela sa bi waab ɛ.
24 Por isso vos digo que tudo o que pedirdes em oração, crede que o recebereis, e tê-lo-eis.
25 Tin, bi ɛ́ di tetel étɛp mendjaala ɔɔ, wɔ siiza náá, wɔ ɛ́ nɛ tɛp nɛ mɔn nyoog ɔɔ, ye goka ɛ́ wɔ pel nyɛ etɛɛ náá, Sɛɛg'en di tɔ gwoo ɔ neepel bin yebɔ ɛbiyo bi sa ɛ. [
25 Quando estiverdes orando, perdoai, se tendes alguma coisa contra alguém, para que também vosso Pai que está no céu, vos perdoe as vossas ofensas.
26 Yɛ bɛ náá, bi ààpapel bɔn nyɛɛg bin ɔɔ, Sɛɛg'en di tɔ gwoo ɔ, aanàkwaapel yebɔ mesyem mɛ bi sa ɛ.]»
26 {Mas, se vós não perdoardes, também vosso Pai, que está no céu, não vos perdoará as vossas ofensas.}
27 Bhii tak, bɛ eezɛbula pɛ Yeluzalɛm, dáa Yezu nadi edjaad tɔ kok Ndjaa-ebuwa ɛ, wɔ gwaa, bɛghaŋ ɛ mɛkana mɛ etsi, nɛ bɛpaa ɛ eYuda, zɛnɔɔ eboo bɛghaa-Zɛɛb, zokazyɛ pɛ daa Yezu bɛghu.
27 Vieram de novo a Jerusalém. E andando Jesus pelo templo, aproximaram-se dele os principais sacerdotes, os escribas e os anciãos,
28 Bɛ nazyɛ zɛdji Yezu ɛ́ náá: «Kɔ eghɛŋ e zɛ wɔ di esa esesɛɛ binek? Ɛzɛ djɛ wɔ eghɛŋ ɛsa deenek?»
28 que lhe perguntaram: Com que autoridade fazes tu estas coisas? ou quem te deu autoridade para fazê-las?
29 Yezu eezɛbɔɔza nɛ nɔɔ náá: «Mɛ pookodji bin kiya wat. Bi ɛ́ bɔɔza mɛ ɔɔ, ye ɛ́ mɛ kalɛɛ bin kɔ eghɛŋ e zɛ mɛ di esa esesɛɛ bak.
29 Respondeu-lhes Jesus: Eu vos perguntarei uma coisa; respondei-me, pois, e eu vos direi com que autoridade faço estas coisas.
30 Ye ɛ́ ɛzɛ nadhis Zaŋ, nyɛ zɛduu bot Zɛɛb? Ye nabɛ ɛ́ Zɛɛb “ohoo” ye nabɛ ɛ́ mot? Bulalka mɛ kiya yenek.»
30 O batismo de João era do céu, ou dos homens? respondei-me.
31 Pak'ɔɔ bɛ moo tin esɔs. Bɔɔ náá: «Mena ɛ́ keka nenak náá: “Ye ɛ́ Zɛɛb” ɔɔ, nyɛ waadji mena náá: “Étɛp yé bi nadi ààmyaal Zaŋ?”
31 Ao que eles arrazoavam entre si: Se dissermos: Do céu, ele dirá: Então por que não o crestes?
32 “Haa” mena keka nenak náá: “Ye ɛ́ mot ɛ́ nalwom nyɛ ɔɔ”?» Bɛ nake deenek ɛ́, etɛɛ náá, bɛ nadi ekaab ɛdhuu ɛ bot, bela náá, bɔɔ djas nadi eke ɛ́ náá, Zaŋ nabɛ ɛ́ tɛtɛ ngoolel-mɛkpa ɛ Zɛɛb.
32 Mas diremos, porventura: Dos homens?-É que temiam o povo; porque todos verdadeiramente tinham a João como profeta.
33 Bɛ ɛ́ boozɛbɔɔza nɛ Yezu náá: «Bis ààgu.» Tin, Yezu ɛ́ boozɛbɔɔza nɛ nɔɔ náá: «Dɔɔ nɛ mam pe, mɛ aanàkwaalɛɛ bin kɔ eghɛŋ e zɛ mɛ di esa esesɛɛ bak.»
33 Responderam, pois, a Jesus: Não sabemos. Replicou-lhes ele: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.