Lucas 7
bkw (BKW) vs BKJ
1 Bhii Yezu nasilal ɛlii nɛ mɛdhuu mɛ bot ɛ nazemaala tin ɔ, nyɛ eezɛtɔ́ pɛ Kapɛlnaum.
1 Ora, quando ele acabou todos os seus discursos aos ouvidos do povo, entrou em Cafarnaum.
2 Tin, dhiiti boo kukuma tɔ lɔɔg esodja eLɔm nadi ɛ́, nɛ dhiiti mot-mɛsa mɛ ngɔt nyɛ nadi ekwyɛl ɛbuɛpe ɔ. Mot-mɛsa mɛ tak nadi ebɛ́ ɛkpaŋɛpe, é siila nɛ ɛsyee.
2 E o servo de um certo centurião, que era querido para ele, estava doente, prestes a morrer.
3 Dáa boo kukuma esodja tak nagwak menduk ɛ Yezu ɛ, nyɛ ɛ́ boolwom bɛdhiiti bɛpaa ɛ eYuda, bɛ zɛdjóo Yezu étɛp nyɛ neezɛtsik nyɛ.
3 E quando ele ouviu falar de Jesus, enviou-lhe os anciãos dos judeus, suplicando-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Bɛ eezɛkum pɛ dáa Yezu. Bɛ moo tin edjaala nɛ nɛ ɛlyelɛpe. Bɔɔ náá: «Mot tak goka ɛ́ náá, wɔ kwyee nyɛ.
4 E, chegando eles junto de Jesus, suplicavam-lhe com instância, dizendo: Ele é digno de que lhe faças isto;
5 Nyɛ nɛ kwyɛl bot ɛ mbyak'enaka. Yɛ nyɛy ɛ́ nasum ndjaa mendjaala mɛ eYuda yenaka.»
5 porque ele ama a nossa nação, e nos edificou a sinagoga.
6 Tin, Yezu eezɛghɛɛ nyel, tɔ́ bɛ nɛ bɛ nɔɔ. Bɛ dinaa ààpaakotseta nɛ ndjaa deenek e, kukuma esodja eezɛlwom bɛsɔ bɛ, bɛ lɛɛ nyɛ náá: «Ghɛŋ, nàdhek nyel'ɔ gwyes. Mam tok mbɛɛ mot étɛp wɔ neeni tɔ ndjaŋ'am.
6 Então, Jesus foi com eles. E quando já estava perto da casa, o centurião enviou-lhe amigos, dizendo-lhe: Senhor, não te incomodes; porque eu não sou digno de que tu entres debaixo do meu telhado;
7 Étɛp tak ɛ́ mam nakuma nyel, di ààzyɛ zɛlii nɛ nɔ. Deenek, “iyeee!” Lóoa ɛkpa wat etɛɛ náá, mot-mɛsa mam neetsak.
7 e por isso nem eu considerei-me digno de ir a ti, mas dize uma palavra, e o meu servo será curado.
8 Di mɛ di'aak, mɛ ɛ́ nɛ ekukuma bam mɛ di gwak esesɛɛ mɛ aasa ɛ́ nɛ nɔ ɔ. Pɛ si mɛko mam, mɛ ɛ́ nɛ esodja. Mɛ ke nɛ ngɔt náá: “Tɔ́ak” ɔɔ, nyɛ ɛpetɔ́. Mɛ ke nɛ nwyak náá: “Bulak” ɔɔ, nyɛ ɛpebula. Tin, mɛ ke nɛ mot-mɛsa mam: “Sa dáak” ɔɔ, nyɛ ɛpesa.»
8 Porque eu também sou homem sob autoridade, e tenho soldados sob mim, e eu digo a um: Vai, e ele vai; e a outro: Vem, e ele vem; e ao meu servo: Faze isto, e ele o faz.
9 Dáa Yezu nagwak ɛbɔɔza kukuma yenɔk ɛ, ye nabɛ ɛ́, nyɛ naadyeebakwyɛl nyɛ. Nyɛ ɛ́ boo liig mis, nyɛy nɛ ɛdhuu ɛ bot ɛ nadi egyee nɛ nɛ nɔɔ náá: «Mɛ lɛɛ náá, mɛ dinaa ààpaabee kwaambi yak ɛbwaalel nɛ Zɛɛb sok, ye nakoozobɛ kɔ dɛl ɛ Yisalaɛl.»
9 Quando Jesus ouviu essas coisas, maravilhou-se dele, e voltando-se, disse à multidão que o seguia: Digo-vos, eu não encontrei tão grande fé, não, não em Israel.
10 Bot ɛ nalwomaa ɔ, eezɛsik yɔbɔ pɛ dáa kukuma esodja, bɛ kakɛbela mot-mɛsa nadi bɛ́ ɔ, nyɛ eezetsak.
10 E retornando para casa os que haviam sido enviados, encontraram são o servo que estivera enfermo.
11 Bhii tak, Yezu eezɛtɔ́ pɛ dɛl ɛ di djóoa Nayin ɛ, bɛdjekel bɛ nɛ mɛdhuu mɛ bot ɛ nadi egyee nɛ nɛ ɔ.
11 E aconteceu que, no dia seguinte, ele foi à cidade chamada Naim, e com ele iam muitos dos seus discípulos, e uma grande multidão.
12 Dáa nyɛ nadi, nyɛ moo é ngwoob ɛniel ɛ dɛl ɛ tak ɛ, bot ɛ dɛl nadi ezyɛ nɛ muu mot pɛ mɛvit étɛp ɛkɛdel nyɛ. Ye nabɛ ɛ́ ɛtsak ɛ mɔn dhiiti kus moma. Bot ɛ dɛl ɛ tak ɛbuɛpe nadi ɛ́, é ngwoob'ɛ.
12 Ora, quando ele chegou perto da porta da cidade, eis que ali um homem morto era carregado para fora, filho único de sua mãe, que era viúva; e uma grande multidão estava com ela.
13 Dáa Ghɛŋ nabee kus moma yenɔk ɛ, ghoŋ naasa nyɛ ɛbuɛpe étɛp'ɛ. Nyɛ ɛ́ booke náá: «Nàdje!»
13 E, vendo-a, o Senhor se compadeceu dela, e disse-lhe: Não chores.
14 Nyɛ eezɛtiila, wɔ gwaa nyɛ mɛt kɛs, bot ɛ nadi ebɛp kɛs ɔ, eezɛtyaa. Yezu zɛke náá: «Mɔɔ ngbaaz, mɛ lɛɛ náá: Wyɛla!»
14 E, chegando-se, tocou o esquife; e os que o levavam pararam. E ele disse: Jovem, digo-te: Levanta-te.
15 Mot nagwyɛ ɔ eezɛgom, di ndiindil, nyɛ moo tinaak elii. Yezu eezɛbulal nyɛ é mɛmbɔ mɛ nyɛɛg.
15 E o que estivera morto sentou-se, e começou a falar. E ele entregou-o à sua mãe.
16 Bot ɛ nadi tin ɔ, naadjoka ɛbuɛpe. Bɛ ɛ́ boozɛduwal Zɛɛb é ke náá: «Boo ngoolel-mɛkpa ɛ Zɛɛb eetuula pak'enaka. Deenek, Zɛɛb eezɛkwyee bot ɛ mbyak'ɛ!»
16 E a todos sobreveio o temor, e eles glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós, e que Deus visitou o seu povo.
17 Bot ɛ kyee dik Yude nɛ mɛl mɛ mengwoob nɛ mengwoob nabɛ ɛ́, bɛ naagwak menduk mɛ sa Yezu nasa ɛ.|alt="Jésus ramène à la vie un jeune homme à Naïn" src="WA03823b.tif" size="span" copy="Illustrations by Graham Wade, © United Bible Societies, 1989." ref="7.11-17"
17 E este rumor sobre ele se espalhou por toda a Judeia, e por toda a região ao redor.
18 Bɛdjekel ɛ Zaŋ eezɛkaada Zaŋ etɛp binek djas. Zaŋ eezɛdjóo bɛdjekel ɛbá pak'ɔɔ.
18 E os discípulos de João relataram-lhe todas estas coisas.
19 Nyɛ eezɛlwom bɛ pɛ dáa Yezu, étɛp ɛdji Ghɛŋ náá: «Ye ɛ́ wɔy ɛ di Mɛsia nabɛ náá, nyɛ ɛpezyɛ ɔ, “ohoo” nɛghu ye baabwoodaa dhiiti baadi ezyɛ ɔ?»
19 E João, chamando a si dois dos seus discípulos, enviou-os a Jesus, dizendo: És tu aquele que deveria vir, ou devemos aguardar por outro?
20 Dáa bɛ nakum pɛ Yezu nadi ɛ, bɛ eezɛke nɛ nɛ náá: «Zaŋ Nduuel-bot lwom bis ɛ́, bis zɛdji wɔ náá: “Ye ɛ́ wɔy ɛ di Mɛsia nabɛ náá, nyɛ ɛpezyɛ é, ‘ohoo’ nɛghu ye baabwoodaa dhiiti baadi ezyɛ ɔ?”»
20 Quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João, o Batista, enviou-nos, dizendo: És tu aquele que deveria vir, ou devemos aguardar por outro?
21 É ɛwala ɛ tak wat, Yezu zokazɛtsik bɛtɛ nɛ membel, bot ɛ nadi nɛ edjam ɔ, nɛ bot ɛ embee esisim nadi edhedhek ɔ, dɔɔ nɛ ɛbɛ́ ɛ mis mɛ bot ɛ edhim.
21 E, na mesma hora, ele curou a muitos de suas enfermidades, e males, e espíritos malignos, e a muitos que eram cegos ele deu a visão.
22 Bhii tak Yezu eezɛbɔɔza nɛ engoola-ngoola ɛ Zaŋ náá: «Kɛbaaŋaka nɛ Zaŋ esesɛɛ bi bee ɛ, nɛ yii bi gwak ɛ. Bot ɛ edhim moo nyaasok, bot ɛ di nɛ edjam ɔ moo kɛ ɛnyɔɛpe, bot ɛ nadi nɛ ɛbɛ́ ɛ zezam ɔ, bɛ eezetsak. Bɛ na endiila e mɛlɔ, moo gwak. Bot ɛ zegwyɛ ɔ, bɛ eezegom. Mbɛɛ Bhaadal ɛpegoolel, kɛkum pɛ daa bɛdjel ɛ bot.
22 Então, Jesus respondendo, disse-lhes: Ide, e anunciai a João as coisas que ouvis e vedes: que os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados, e aos pobres é pregado o evangelho.
23 Mɛnyɔ nɛ mot aadi ààdis ɛbwaalel ɛ lɛ kɔ lam ɔ!»
23 E abençoado é aquele que não se ofender em mim.
24 Bhis engoola-ngoola ɛ Zaŋ nasik ɛ, Yezu moo tin elii nɛ zukamwaa nɛ mot nadi tin ɔ kɔ ɛsu ɛ Zaŋ. Nyɛ nalɛɛ nɛ nɔɔ náá: «Bi nakɛbee yé pɛ tɔ bal? Mɔɔ le ghwaazok é dheegel nɛ pup é? Ààbɛ!
24 E quando os mensageiros de João partiram, ele começou a falar à multidão acerca de João: O que fostes ver no deserto? Uma cana agitada pelo vento?
25 Haa ɛyé bi naakɛbee tɔ bal? Mot ngɔt nɛ vaŋ mbi bhet é? Bi nɛ gu náá, bot ɛ dyeebabɔt evaŋ e ekaad ɔ, nɛ bot ɛ di edi tɔ ekum ɔ, dyeebadi ɛ́ tɔ eboo mendjaa mɛ bɛmɛkoozi.
25 Mas o que fostes ver? Um homem trajado de roupas delicadas? Eis que aqueles que vestem roupas esplêndidas, e vivem em delícias, estão nos tribunais reais.
26 Ha bi nakɛbee yé? Bi nakɛbee ɛ́ ngoolel-mɛkpa ɛ Zɛɛb é? Nɛ tsɛɛtsɛ mɛ lɛɛ bin náá, yii bi nakɛbee ɛ, nyɛy eedhaa-dhaŋaak ngoolel-mɛkpa ɛ Zɛɛb.
26 Mas o que fostes ver? Um profeta? Sim, eu vos digo, e muito mais do que um profeta.
27 Etɛɛ náá, Zaŋ ɛ́ mot ekwyala nalɛɛ náá:
27 Este é aquele, de quem está escrito: Eis que eu envio o meu mensageiro diante da tua face, que preparará diante de ti o teu caminho.
28 Yezu eebaabil náá: «Mɛ lɛɛ bin ɛ etsɛɛtsɛ náá: Pɛ tɔ bot ɛ di kɔ bɔs'ak ɔ djas, ye tok nɛ mot dhaa Zaŋ Nduuel-bot. Tin, ye guaa náá, tɔ bot djas di tɔ Ɛyoŋ ɛ Zɛɛb ɔ, mot di mɔɔ dhyeeb ɔ di boo-mot nɛ nɛ.
28 E eu vos digo: Que entre os nascidos de mulher, não há maior profeta do que João, o Batista; mas aquele que é o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 «Bot ɛ mbyak Yisalaɛl djas nɛ bɛnɔŋel ɛ epata e lapo naagwak nyɛ, bɔɔ myaal náá, Zɛɛb ɛ́ mot epiki. Bhii tak, bɔɔ batazɛduwa Zɛɛb pɛ daa Zaŋ.
29 E todo o povo que o ouviu e os publicanos, tendo sido batizados com o batismo de João, justificaram a Deus.
30 Tin, eFalizyɛ nɛ bɛlyoel ɛ etsi ɛ Zɛɛb naabyen ɛkwosak ɛ Zɛɛb étɛp'ɔɔ, bɛ naapɛɛ náá, Zaŋ duu bɛ Zɛɛb.»
30 Mas os fariseus e os intérpretes da lei rejeitaram o conselho de Deus contra si mesmos, não tendo sido batizados por ele.
31 Yezu eebaazɛke náá: «Mɛ gek bot ɛ mɛlu mak nɛ bɛzɛ? Bɛ baakɔa nɛ zɛ é?
31 E disse o Senhor: A quem, pois, eu compararei os homens desta geração, e a quem eles são semelhantes?
32 Bɛ ɛ́ dáa zɛɛga bɔɔ dhyeeb mendiindil kɔ ɛbɛsɛɛ ɛ bot djas di edi ɛ. Tin, ngɔt katsim ɛ́, lɛɛ nɛ bɔɔ bɛsɔ bɛ náá: “Bis eebwom bin ngɔmbi, bi ààpabɔl. Bis eedjeeb bin mɛdjeeb mɛ ɛsyee, bi ààpadje!”
32 Eles são semelhantes às crianças que, assentadas nas praças, chamam umas às outras, e dizem: Tocamo-vos flauta, e não dançastes; cantamo-vos murmurações, e não lamentastes.
33 Etɛɛ náá, Zaŋ Nduuel-bot eezyɛ. Nyɛ nabɛ ààdɛ mapa, ààdɛ mɛnyok, bi kake ɛ náá: “Ye ɛ́ ɛlyeeb ɛ di esa nyɛ deenek!”
33 Porque veio João, o Batista, que não comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Ele tem um demônio.
34 Sɛɛŋɛlɛ Mɔn Mot eezyɛ. Nyɛ ɛpedɛ yɛ edee nɛ mɛnyok, bi kake ɛ náá: “Beeka nwyak é, mɛsa mɛ ɛ́, yɛ ɛ́ ɛdɛ edee nɛ mɛnyok. Nyɛ ɛ́ mɔɔ sɔ bɛnɔŋel ɛ epata e lapo, nɛ bot ɛ di nɛ mbee tsik ɔ!”
34 Veio o Filho do homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um homem comilão e bebedor de vinho, amigo dos publicanos e pecadores.
35 Tin, bot djas di myaal etsoŋ e Zɛɛb ɔ, bɛ ɛpegu náá, ye ɛ́ epiki.»
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Dhiiti mot Falizyɛ zokazɛdjóo Yezu, nyɛ zɛdɛ edee bɛ nɛ. Wɔ gwaa, Yezu zɛtɔ́ pɛ daa lɛ, nyɛ eezɛnɔɔ di kɔ mesa.
36 E um dos fariseus desejava que ele comesse com ele. E ele entrando na casa do fariseu, reclinou-se à mesa.
37 Pɛ kɔ dɛl ɛ tak ye nabɛ ɛ́ nɛ dhiiti moma nadi nɛ mbee dék ɔ. Dáa nyɛ nagwak náá, Yezu nadi ɛ́, kɔ mesa pɛ daa mot Falizyɛ ɛ, nyɛ eezɛzyɛ nɛ bɛɛb nasael nɛ ɛkok ɛ albat ɛ «tɔɔɔ» nɛ mɛnanas.
37 E eis que uma mulher da cidade, que era uma pecadora, sabendo que Jesus estava à mesa na casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro com unguento,
38 Nyɛ eezɛtyaa bhii koŋ ɛ Yezu, é dje si mɛko mɛ. Nyɛ moo tin ebel mɛko ɛ Yezu nɛ miŋal mɛ. Tin, nyɛ moo suŋal yɛ nɛ bhoo lo'ɛ, dɔɔ nɛ ɛboma nuub'ɛ é mɛko ɛ Yezu. Bhii tak nyɛ eezɛso mɛnanas kɔ mɛko mɛ tak.
38 e ficando atrás de seus pés chorando, começou a derramar lágrimas sobre os seus pés, e enxugava-lhos com os cabelos da sua cabeça, e beijava-lhe os pés, e ungia-os com o unguento.
39 É ghɛŋ mot Falizyɛ nadjóo Yezu náá, nyɛ zɛdɛ pɛ daa lɛ ɛ, nabee deenek ɛ, nyɛ moo tin elii tɔ lyem'ɛ náá: «Mot tak ɛpedi ɛ́ ngoolel-mɛkpa ɛ Zɛɛb ɔɔ, pe nyɛ eegu mbi moma mɛt nyɛ'aak. Pe nyɛ eegu náá, nyɛ ɛ́ moma na mbee dék!»
39 Ora, quando o fariseu que o havia convidado viu isto, falava consigo, dizendo: Se este homem fosse profeta, saberia quem e que tipo de mulher é esta que o toca; pois ela é uma pecadora.
40 Yezu eezɛke nɛ mot Falizyɛ yenɔk náá: «Simɔŋ, mɛ ɛ́ nɛ sa wat mɛ di kwyɛl ɛlɛɛ wɔ.» Simɔŋ eezɛke nɛ nɛ náá: «Bela, liia lyoel.»
40 E respondendo, Jesus disse-lhe: Simão, eu tenho algo a dizer-te. E ele disse: Mestre, diga.
41 Yezu eezɛke nɛ nɛ náá: «Mot ngɔt naakola bot ɛbá epata. Ngɔt nakola ɛ́, epata bɛmil ɛtɛn, dhiiti tak epata bɛmil mɛkam-mɛtɛn.
41 Havia um certo credor que tinha dois devedores; um lhe devia quinhentos denários, e outro cinquenta.
42 Dáa bɔɔ djas nadi ààbɛ nɛ ghwyil ɛbulal epata tak ɛ, nakuma epata ɛ́ boopel kola bɔɔ djas bɛbá. Pɛ tɔ bot ɛbá binɔk ɛzɛ aakwyɛl mot'enɔk dhaa tyɛ?»
42 E, não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos. Dize, pois, qual deles o amará mais?
43 Simɔŋ eezɛbɔɔza náá: «Yɛ bɛ mam ɔ, mɛ gek ɛ́ náá, yɛ aadi ɛ́, mot nakola epata ɛbuɛpe ɔ.» Yezu eezɛbɔɔza nɛ nɛ náá: «Simɔŋ, wɔ ɛ́ nɛ gham.»
43 E Simão, respondendo, disse: Eu suponho que é aquele a quem mais perdoou. E ele lhe disse: Tu julgaste corretamente.
44 Bhii tak nyɛ eezɛliig mis, gwyák moma tak. Nyɛy nɛ Simɔŋ náá: «Wɔ eebee moma yak é? Mɛ eeni tɔ ndjaŋ'ɔ, wɔ ààpadjɛ mɛ mɛdii mɛ ɛgwyii ɛ mɛko. Gwyáka! Nyɛ eegwyii mɛ mɛko nɛ miŋal mɛ, bhii tak nyɛ eesuŋal yɛ nɛ bhoo'ɛ.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Eu entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta derramou lágrimas sobre os meus pés, e os enxugou com os cabelos de sua cabeça.
45 Wɔ ààpaboma nuub'ɔ é mɛmuk mam. Yɛ kabɛ nyɛy ɔ, dáa mɛ looni wak mos ɛ, nyɛ ààpakat ɛboma nuub'ɛ é mɛko mam.
45 Tu não me beijaste, mas esta mulher desde que entrou, não parou de beijar os meus pés.
46 Wɔ ààpalɔɔb mɛ mul kɔ lo. Yɛ kabɛ nyɛy ɔ, nyɛ eelɔɔb mɛ mɛnanas é mɛko!
46 Tu não ungiste a minha cabeça com óleo; mas esta mulher com unguento ungiu os meus pés.
47 Étɛp tak ɛ́ mɛ di lɛɛ wɔ náá: Bɛtɛ nɛ mesyem mɛ eepelel! Étɛp tak ɛ́ nyɛ lyaal boo kwyɛl deenek. Mot pelaa ba bim ɔ, zobaalyaal ɛ́ ba bim kwyɛl.»
47 Por isso, eu te digo: Os pecados dela, que são muitos, lhe são perdoados, porque ela muito amou; mas a quem pouco é perdoado, pouco ama.
48 Yezu ɛ́ boozɛke nɛ moma tak náá: «Mesyem mɔ, eepelel.»
48 E disse-lhe: Os teus pecados são perdoados.
49 Bot ɛ bɛ nɛ bɛ nɔɔ nadi kɔ mesa ɔ moo tin elii pak'ɔɔ náá: «Nwyak ɛ́ nwyaa kwaambi mot di nɛ ghwyil ɛpel mesyem mɛ bot'aak?»
49 E os que estavam à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este, que também perdoa pecados?
50 Tin, Yezu eezɛke nɛ moma yenɔk náá: «Ɛmyaal ɛ lɔ eetsik wɔ. Tɔ́a tɔ egwyem.»
50 E ele disse à mulher: A tua fé te salvou; vai em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.