Lucas 7
bkw (BKW) vs ARIB
1 Bhii Yezu nasilal ɛlii nɛ mɛdhuu mɛ bot ɛ nazemaala tin ɔ, nyɛ eezɛtɔ́ pɛ Kapɛlnaum.
1 Quando acabou de proferir todas estas palavras aos ouvidos do povo, entrou em Cafarnaum.
2 Tin, dhiiti boo kukuma tɔ lɔɔg esodja eLɔm nadi ɛ́, nɛ dhiiti mot-mɛsa mɛ ngɔt nyɛ nadi ekwyɛl ɛbuɛpe ɔ. Mot-mɛsa mɛ tak nadi ebɛ́ ɛkpaŋɛpe, é siila nɛ ɛsyee.
2 E um servo de certo centurião, de quem era muito estimado, estava doente, quase à morte.
3 Dáa boo kukuma esodja tak nagwak menduk ɛ Yezu ɛ, nyɛ ɛ́ boolwom bɛdhiiti bɛpaa ɛ eYuda, bɛ zɛdjóo Yezu étɛp nyɛ neezɛtsik nyɛ.
3 O centurião, pois, ouvindo falar de Jesus, enviou-lhes uns anciãos dos judeus, a pedir-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Bɛ eezɛkum pɛ dáa Yezu. Bɛ moo tin edjaala nɛ nɛ ɛlyelɛpe. Bɔɔ náá: «Mot tak goka ɛ́ náá, wɔ kwyee nyɛ.
4 E chegando eles junto de Jesus, rogavam-lhe com instância, dizendo: É digno de que lhe concedas isto;
5 Nyɛ nɛ kwyɛl bot ɛ mbyak'enaka. Yɛ nyɛy ɛ́ nasum ndjaa mendjaala mɛ eYuda yenaka.»
5 porque ama à nossa nação, e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 Tin, Yezu eezɛghɛɛ nyel, tɔ́ bɛ nɛ bɛ nɔɔ. Bɛ dinaa ààpaakotseta nɛ ndjaa deenek e, kukuma esodja eezɛlwom bɛsɔ bɛ, bɛ lɛɛ nyɛ náá: «Ghɛŋ, nàdhek nyel'ɔ gwyes. Mam tok mbɛɛ mot étɛp wɔ neeni tɔ ndjaŋ'am.
6 Ia, pois, Jesus com eles; mas, quando já estava perto da casa, enviou o centurião uns amigos a dizer-lhe: Senhor, não te incomodes; porque não sou digno de que entres debaixo do meu telhado;
7 Étɛp tak ɛ́ mam nakuma nyel, di ààzyɛ zɛlii nɛ nɔ. Deenek, “iyeee!” Lóoa ɛkpa wat etɛɛ náá, mot-mɛsa mam neetsak.
7 por isso nem ainda me julguei digno de ir à tua presença; dize, porém, uma palavra, e seja o meu servo curado.
8 Di mɛ di'aak, mɛ ɛ́ nɛ ekukuma bam mɛ di gwak esesɛɛ mɛ aasa ɛ́ nɛ nɔ ɔ. Pɛ si mɛko mam, mɛ ɛ́ nɛ esodja. Mɛ ke nɛ ngɔt náá: “Tɔ́ak” ɔɔ, nyɛ ɛpetɔ́. Mɛ ke nɛ nwyak náá: “Bulak” ɔɔ, nyɛ ɛpebula. Tin, mɛ ke nɛ mot-mɛsa mam: “Sa dáak” ɔɔ, nyɛ ɛpesa.»
8 Pois também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados às minhas ordens; e digo a este: Vai, e ele vai; e a outro: Vem, e ele vem; e ao meu servo: Faze isto, e ele o faz.
9 Dáa Yezu nagwak ɛbɔɔza kukuma yenɔk ɛ, ye nabɛ ɛ́, nyɛ naadyeebakwyɛl nyɛ. Nyɛ ɛ́ boo liig mis, nyɛy nɛ ɛdhuu ɛ bot ɛ nadi egyee nɛ nɛ nɔɔ náá: «Mɛ lɛɛ náá, mɛ dinaa ààpaabee kwaambi yak ɛbwaalel nɛ Zɛɛb sok, ye nakoozobɛ kɔ dɛl ɛ Yisalaɛl.»
9 Jesus, ouvindo isso, admirou-se dele e, voltando-se para a multidão que o seguia, disse: Eu vos afirmo que nem mesmo em Israel encontrei tamanha fé.
10 Bot ɛ nalwomaa ɔ, eezɛsik yɔbɔ pɛ dáa kukuma esodja, bɛ kakɛbela mot-mɛsa nadi bɛ́ ɔ, nyɛ eezetsak.
10 E voltando para casa os que haviam sido enviados, encontraram o servo com saúde.
11 Bhii tak, Yezu eezɛtɔ́ pɛ dɛl ɛ di djóoa Nayin ɛ, bɛdjekel bɛ nɛ mɛdhuu mɛ bot ɛ nadi egyee nɛ nɛ ɔ.
11 Pouco depois seguiu ele viagem para uma cidade chamada Naim; e iam com ele seus discípulos e uma grande multidão.
12 Dáa nyɛ nadi, nyɛ moo é ngwoob ɛniel ɛ dɛl ɛ tak ɛ, bot ɛ dɛl nadi ezyɛ nɛ muu mot pɛ mɛvit étɛp ɛkɛdel nyɛ. Ye nabɛ ɛ́ ɛtsak ɛ mɔn dhiiti kus moma. Bot ɛ dɛl ɛ tak ɛbuɛpe nadi ɛ́, é ngwoob'ɛ.
12 Quando chegou perto da porta da cidade, eis que levavam para fora um defunto, filho único de sua mãe, que era viúva; e com ela ia uma grande multidão da cidade.
13 Dáa Ghɛŋ nabee kus moma yenɔk ɛ, ghoŋ naasa nyɛ ɛbuɛpe étɛp'ɛ. Nyɛ ɛ́ booke náá: «Nàdje!»
13 Logo que o Senhor a viu, encheu-se de compaixão por ela, e disse-lhe: Não chores.
14 Nyɛ eezɛtiila, wɔ gwaa nyɛ mɛt kɛs, bot ɛ nadi ebɛp kɛs ɔ, eezɛtyaa. Yezu zɛke náá: «Mɔɔ ngbaaz, mɛ lɛɛ náá: Wyɛla!»
14 Então, chegando-se, tocou no esquife e, quando pararam os que o levavam, disse: Moço, a ti te digo: Levanta-te.
15 Mot nagwyɛ ɔ eezɛgom, di ndiindil, nyɛ moo tinaak elii. Yezu eezɛbulal nyɛ é mɛmbɔ mɛ nyɛɛg.
15 O que estivera morto sentou-se e começou a falar. Então Jesus o entregou à sua mãe.
16 Bot ɛ nadi tin ɔ, naadjoka ɛbuɛpe. Bɛ ɛ́ boozɛduwal Zɛɛb é ke náá: «Boo ngoolel-mɛkpa ɛ Zɛɛb eetuula pak'enaka. Deenek, Zɛɛb eezɛkwyee bot ɛ mbyak'ɛ!»
16 O medo se apoderou de todos, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós; e: Deus visitou o seu povo.
17 Bot ɛ kyee dik Yude nɛ mɛl mɛ mengwoob nɛ mengwoob nabɛ ɛ́, bɛ naagwak menduk mɛ sa Yezu nasa ɛ.|alt="Jésus ramène à la vie un jeune homme à Naïn" src="WA03823b.tif" size="span" copy="Illustrations by Graham Wade, © United Bible Societies, 1989." ref="7.11-17"
17 E correu a notícia disto por toda a Judéia e por toda a região circunvizinha.
18 Bɛdjekel ɛ Zaŋ eezɛkaada Zaŋ etɛp binek djas. Zaŋ eezɛdjóo bɛdjekel ɛbá pak'ɔɔ.
18 Ora, os discípulos de João anunciaram-lhe todas estas coisas.
19 Nyɛ eezɛlwom bɛ pɛ dáa Yezu, étɛp ɛdji Ghɛŋ náá: «Ye ɛ́ wɔy ɛ di Mɛsia nabɛ náá, nyɛ ɛpezyɛ ɔ, “ohoo” nɛghu ye baabwoodaa dhiiti baadi ezyɛ ɔ?»
19 E João, chamando a dois deles, enviou-os ao Senhor para perguntar-lhe: És tu aquele que havia de vir, ou havemos de esperar outro?
20 Dáa bɛ nakum pɛ Yezu nadi ɛ, bɛ eezɛke nɛ nɛ náá: «Zaŋ Nduuel-bot lwom bis ɛ́, bis zɛdji wɔ náá: “Ye ɛ́ wɔy ɛ di Mɛsia nabɛ náá, nyɛ ɛpezyɛ é, ‘ohoo’ nɛghu ye baabwoodaa dhiiti baadi ezyɛ ɔ?”»
20 Quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João, o Batista, enviou-nos a perguntar-te: És tu aquele que havia de vir, ou havemos de esperar outro?
21 É ɛwala ɛ tak wat, Yezu zokazɛtsik bɛtɛ nɛ membel, bot ɛ nadi nɛ edjam ɔ, nɛ bot ɛ embee esisim nadi edhedhek ɔ, dɔɔ nɛ ɛbɛ́ ɛ mis mɛ bot ɛ edhim.
21 Naquela mesma hora, curou a muitos de doenças, de moléstias e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 Bhii tak Yezu eezɛbɔɔza nɛ engoola-ngoola ɛ Zaŋ náá: «Kɛbaaŋaka nɛ Zaŋ esesɛɛ bi bee ɛ, nɛ yii bi gwak ɛ. Bot ɛ edhim moo nyaasok, bot ɛ di nɛ edjam ɔ moo kɛ ɛnyɔɛpe, bot ɛ nadi nɛ ɛbɛ́ ɛ zezam ɔ, bɛ eezetsak. Bɛ na endiila e mɛlɔ, moo gwak. Bot ɛ zegwyɛ ɔ, bɛ eezegom. Mbɛɛ Bhaadal ɛpegoolel, kɛkum pɛ daa bɛdjel ɛ bot.
22 Então lhes respondeu: Ide, e contai a João o que tens visto e ouvido: os cegos vêem, os coxos andam, os leprosos são purificados, e os surdos ouvem; os mortos são ressuscitados, e aos pobres é anunciado o evangelho.
23 Mɛnyɔ nɛ mot aadi ààdis ɛbwaalel ɛ lɛ kɔ lam ɔ!»
23 E bem-aventurado aquele que não se escandalizar de mim.
24 Bhis engoola-ngoola ɛ Zaŋ nasik ɛ, Yezu moo tin elii nɛ zukamwaa nɛ mot nadi tin ɔ kɔ ɛsu ɛ Zaŋ. Nyɛ nalɛɛ nɛ nɔɔ náá: «Bi nakɛbee yé pɛ tɔ bal? Mɔɔ le ghwaazok é dheegel nɛ pup é? Ààbɛ!
24 E, tendo-se retirado os mensageiros de João, Jesus começou a dizer às multidões a respeito de João: Que saístes a ver no deserto? um caniço agitado pelo vento?
25 Haa ɛyé bi naakɛbee tɔ bal? Mot ngɔt nɛ vaŋ mbi bhet é? Bi nɛ gu náá, bot ɛ dyeebabɔt evaŋ e ekaad ɔ, nɛ bot ɛ di edi tɔ ekum ɔ, dyeebadi ɛ́ tɔ eboo mendjaa mɛ bɛmɛkoozi.
25 Mas que saístes a ver? um homem trajado de vestes luxuosas? Eis que aqueles que trajam roupas preciosas, e vivem em delícias, estão nos paços reais.
26 Ha bi nakɛbee yé? Bi nakɛbee ɛ́ ngoolel-mɛkpa ɛ Zɛɛb é? Nɛ tsɛɛtsɛ mɛ lɛɛ bin náá, yii bi nakɛbee ɛ, nyɛy eedhaa-dhaŋaak ngoolel-mɛkpa ɛ Zɛɛb.
26 Mas que saístes a ver? um profeta? Sim, vos digo, e muito mais do que profeta.
27 Etɛɛ náá, Zaŋ ɛ́ mot ekwyala nalɛɛ náá:
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis aí envio ante a tua face o meu mensageiro, que há de preparar adiante de ti o teu caminho.
28 Yezu eebaabil náá: «Mɛ lɛɛ bin ɛ etsɛɛtsɛ náá: Pɛ tɔ bot ɛ di kɔ bɔs'ak ɔ djas, ye tok nɛ mot dhaa Zaŋ Nduuel-bot. Tin, ye guaa náá, tɔ bot djas di tɔ Ɛyoŋ ɛ Zɛɛb ɔ, mot di mɔɔ dhyeeb ɔ di boo-mot nɛ nɛ.
28 Pois eu vos digo que, entre os nascidos de mulher, não há nenhum maior do que João; mas aquele que é o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 «Bot ɛ mbyak Yisalaɛl djas nɛ bɛnɔŋel ɛ epata e lapo naagwak nyɛ, bɔɔ myaal náá, Zɛɛb ɛ́ mot epiki. Bhii tak, bɔɔ batazɛduwa Zɛɛb pɛ daa Zaŋ.
29 E todo o povo que o ouviu, e até os publicanos, reconheceram a justiça de Deus, recebendo o batismo de João.
30 Tin, eFalizyɛ nɛ bɛlyoel ɛ etsi ɛ Zɛɛb naabyen ɛkwosak ɛ Zɛɛb étɛp'ɔɔ, bɛ naapɛɛ náá, Zaŋ duu bɛ Zɛɛb.»
30 Mas os fariseus e os doutores da lei rejeitaram o conselho de Deus quando a si mesmos, não sendo batizados por ele.
31 Yezu eebaazɛke náá: «Mɛ gek bot ɛ mɛlu mak nɛ bɛzɛ? Bɛ baakɔa nɛ zɛ é?
31 A que, pois, compararei os homens desta geração, e a que são semelhantes?
32 Bɛ ɛ́ dáa zɛɛga bɔɔ dhyeeb mendiindil kɔ ɛbɛsɛɛ ɛ bot djas di edi ɛ. Tin, ngɔt katsim ɛ́, lɛɛ nɛ bɔɔ bɛsɔ bɛ náá: “Bis eebwom bin ngɔmbi, bi ààpabɔl. Bis eedjeeb bin mɛdjeeb mɛ ɛsyee, bi ààpadje!”
32 São semelhantes aos meninos que, sentados nas praças, gritam uns para os outros: Tocamo-vos flauta, e não dançastes; cantamos lamentações, e não chorastes.
33 Etɛɛ náá, Zaŋ Nduuel-bot eezyɛ. Nyɛ nabɛ ààdɛ mapa, ààdɛ mɛnyok, bi kake ɛ náá: “Ye ɛ́ ɛlyeeb ɛ di esa nyɛ deenek!”
33 Porquanto veio João, o Batista, não comendo pão nem bebendo vinho, e dizeis: Tem demônio;
34 Sɛɛŋɛlɛ Mɔn Mot eezyɛ. Nyɛ ɛpedɛ yɛ edee nɛ mɛnyok, bi kake ɛ náá: “Beeka nwyak é, mɛsa mɛ ɛ́, yɛ ɛ́ ɛdɛ edee nɛ mɛnyok. Nyɛ ɛ́ mɔɔ sɔ bɛnɔŋel ɛ epata e lapo, nɛ bot ɛ di nɛ mbee tsik ɔ!”
34 veio o Filho do homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um comilão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores.
35 Tin, bot djas di myaal etsoŋ e Zɛɛb ɔ, bɛ ɛpegu náá, ye ɛ́ epiki.»
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Dhiiti mot Falizyɛ zokazɛdjóo Yezu, nyɛ zɛdɛ edee bɛ nɛ. Wɔ gwaa, Yezu zɛtɔ́ pɛ daa lɛ, nyɛ eezɛnɔɔ di kɔ mesa.
36 Um dos fariseus convidou-o para comer com ele; e entrando em casa do fariseu, reclinou-se à mesa.
37 Pɛ kɔ dɛl ɛ tak ye nabɛ ɛ́ nɛ dhiiti moma nadi nɛ mbee dék ɔ. Dáa nyɛ nagwak náá, Yezu nadi ɛ́, kɔ mesa pɛ daa mot Falizyɛ ɛ, nyɛ eezɛzyɛ nɛ bɛɛb nasael nɛ ɛkok ɛ albat ɛ «tɔɔɔ» nɛ mɛnanas.
37 E eis que uma mulher pecadora que havia na cidade, quando soube que ele estava à mesa em casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro com bálsamo;
38 Nyɛ eezɛtyaa bhii koŋ ɛ Yezu, é dje si mɛko mɛ. Nyɛ moo tin ebel mɛko ɛ Yezu nɛ miŋal mɛ. Tin, nyɛ moo suŋal yɛ nɛ bhoo lo'ɛ, dɔɔ nɛ ɛboma nuub'ɛ é mɛko ɛ Yezu. Bhii tak nyɛ eezɛso mɛnanas kɔ mɛko mɛ tak.
38 e estando por detrás, aos seus pés, chorando, começou a regar-lhe os pés com lágrimas e os enxugava com os cabelos da sua cabeça; e beijava-lhe os pés e ungia-os com o bálsamo.
39 É ghɛŋ mot Falizyɛ nadjóo Yezu náá, nyɛ zɛdɛ pɛ daa lɛ ɛ, nabee deenek ɛ, nyɛ moo tin elii tɔ lyem'ɛ náá: «Mot tak ɛpedi ɛ́ ngoolel-mɛkpa ɛ Zɛɛb ɔɔ, pe nyɛ eegu mbi moma mɛt nyɛ'aak. Pe nyɛ eegu náá, nyɛ ɛ́ moma na mbee dék!»
39 Mas, ao ver isso, o fariseu que o convidara falava consigo, dizendo: Se este homem fosse profeta, saberia quem e de que qualidade é essa mulher que o toca, pois é uma pecadora.
40 Yezu eezɛke nɛ mot Falizyɛ yenɔk náá: «Simɔŋ, mɛ ɛ́ nɛ sa wat mɛ di kwyɛl ɛlɛɛ wɔ.» Simɔŋ eezɛke nɛ nɛ náá: «Bela, liia lyoel.»
40 E respondendo Jesus, disse-lhe: Simão, tenho uma coisa a dizer-te. Respondeu ele: Dize-a, Mestre.
41 Yezu eezɛke nɛ nɛ náá: «Mot ngɔt naakola bot ɛbá epata. Ngɔt nakola ɛ́, epata bɛmil ɛtɛn, dhiiti tak epata bɛmil mɛkam-mɛtɛn.
41 Certo credor tinha dois devedores; um lhe devia quinhentos denários, e outro cinqüenta.
42 Dáa bɔɔ djas nadi ààbɛ nɛ ghwyil ɛbulal epata tak ɛ, nakuma epata ɛ́ boopel kola bɔɔ djas bɛbá. Pɛ tɔ bot ɛbá binɔk ɛzɛ aakwyɛl mot'enɔk dhaa tyɛ?»
42 Não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos. Qual deles, pois, o amará mais?
43 Simɔŋ eezɛbɔɔza náá: «Yɛ bɛ mam ɔ, mɛ gek ɛ́ náá, yɛ aadi ɛ́, mot nakola epata ɛbuɛpe ɔ.» Yezu eezɛbɔɔza nɛ nɛ náá: «Simɔŋ, wɔ ɛ́ nɛ gham.»
43 Respondeu Simão: Suponho que é aquele a quem mais perdoou. Replicou-lhe Jesus: Julgaste bem.
44 Bhii tak nyɛ eezɛliig mis, gwyák moma tak. Nyɛy nɛ Simɔŋ náá: «Wɔ eebee moma yak é? Mɛ eeni tɔ ndjaŋ'ɔ, wɔ ààpadjɛ mɛ mɛdii mɛ ɛgwyii ɛ mɛko. Gwyáka! Nyɛ eegwyii mɛ mɛko nɛ miŋal mɛ, bhii tak nyɛ eesuŋal yɛ nɛ bhoo'ɛ.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta com suas lágrimas os regou e com seus cabelos os enxugou.
45 Wɔ ààpaboma nuub'ɔ é mɛmuk mam. Yɛ kabɛ nyɛy ɔ, dáa mɛ looni wak mos ɛ, nyɛ ààpakat ɛboma nuub'ɛ é mɛko mam.
45 Não me deste ósculo; ela, porém, desde que entrei, não tem cessado de beijar-me os pés.
46 Wɔ ààpalɔɔb mɛ mul kɔ lo. Yɛ kabɛ nyɛy ɔ, nyɛ eelɔɔb mɛ mɛnanas é mɛko!
46 Não me ungiste a cabeça com óleo; mas esta com bálsamo ungiu-me os pés.
47 Étɛp tak ɛ́ mɛ di lɛɛ wɔ náá: Bɛtɛ nɛ mesyem mɛ eepelel! Étɛp tak ɛ́ nyɛ lyaal boo kwyɛl deenek. Mot pelaa ba bim ɔ, zobaalyaal ɛ́ ba bim kwyɛl.»
47 Por isso te digo: Perdoados lhe são os pecados, que são muitos; porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 Yezu ɛ́ boozɛke nɛ moma tak náá: «Mesyem mɔ, eepelel.»
48 E disse a ela: Perdoados são os teus pecados.
49 Bot ɛ bɛ nɛ bɛ nɔɔ nadi kɔ mesa ɔ moo tin elii pak'ɔɔ náá: «Nwyak ɛ́ nwyaa kwaambi mot di nɛ ghwyil ɛpel mesyem mɛ bot'aak?»
49 Mas os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este que até perdoa pecados?
50 Tin, Yezu eezɛke nɛ moma yenɔk náá: «Ɛmyaal ɛ lɔ eetsik wɔ. Tɔ́a tɔ egwyem.»
50 Jesus, porém, disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.