Lucas 20
bkw (BKW) vs ARIB
1 Dhiiti dwoo, Yezu nadi djɛ bot mɛlyo tɔ kok Ndjaa-ebuwa. Nyɛ nadi lɛɛ bɛ Mbɛɛ Bhaadal ɛ Zɛɛb. Eboo bɛghaa-Zɛɛb, nɛ bɛghaŋ ɛ mɛkana mɛ etsi, zɛnɔɔ bɛpaa ɛ eYuda, zokazɛtuula é di'enek.
1 Num desses dias, quando Jesus ensinava o povo no templo, e anunciava o evangelho, sobrevieram os principais sacerdotes e os escribas, com os anciãos.
2 Bɛ eezɛdji Yezu náá: «Kɔ eghɛŋ zɛ wɔ di esa etɛp binek? Ɛzɛ djɛ wɔ ghwyil ɛsa deenek?»
2 e falaram-lhe deste modo: Dize-nos, com que autoridade fazes tu estas coisas? Ou, quem é o que te deu esta autoridade?
3 Yezu eezɛbɔɔza nɛ nɔɔ náá: «Mɛ pookodji bin kiya wat. Bi ɛ bɔɔza mɛ ɔ, ye ɛ́ mɛ ka lɛɛ bin étɛp yé mɛ di nɛ ghwyil ɛsa esesɛɛ bak.
3 Respondeu-lhes ele: Eu também vos farei uma pergunta; dizei-me, pois:
4 Ɛzɛ nadhis Zaŋ, nyɛ zɛduu bot Zɛɛb? Ye nabɛ ɛ́ Zɛɛb ohoo ye nabɛ ɛ́ mot?»
4 O batismo de João era do céu ou dos homens?
5 É di'enek, bɛ moo tin ɛ́, é sɔs pak'ɔɔ. Bɔɔ náá: «Mena ɛ ke nenak náá: “Ye ɛ́ Zɛɛb” ɔ, nyɛ ɛ́ waadji mena náá: “Étɛp yé bi nadi ààmyaal Zaŋ?”
5 Ao que eles arrazoavam entre si: Se dissermos: do céu, ele dirá: Por que não crestes?
6 Mena ɛ ka keka náá: “Ye ɛ́ bot ɛ nadhis nyɔ” ɔ, mɛdhuu mɛ bot bak djas ɛ́ waasaa ɛgó mena nɛ mɛkok. Etɛɛ náá, bɔɔ djas nɛ myaal náá, Zaŋ nabɛ ɛ́ ngoolel-mɛkpa ɛ Zɛɛb.»
6 Mas, se dissermos: Dos homens, todo o povo nos apedrejará; pois está convencido de que João era profeta.
7 Bɛ ɛ́ boozɛbɔɔza nɛ Yezu náá: «Bisɔ ààgu mot nalwom nyɛ náá, nyɛ zɛduu bot Zɛɛb ɔ.»
7 Responderam, pois, que não sabiam donde era.
8 Tin, Yezu ɛ́ boozɛbɔɔza nɛ nɔɔ náá: «Dɔɔ nɛ mam pe mam aanàkwaalɛɛ bin kɔ eghɛŋ e zɛ mɛ di esa esesɛɛ bak ɔ.»
8 Replicou-lhes Jesus: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
9 Bhii tak, Yezu zɛlii nɛ ɛdhuu ɛ bot binɔk tɔ kana náá: «Dhiiti mot ngɔt naabɛ pyeeb ekel e di djɛ bhum vin ɛ. Bhii tak, nyɛ eezɛkola yɛ nɛ bot ɛ di gu mɛsa mɛ vin ɔ étɛp bɛ neesa mɛsa tɔ tak. Nyɛ eezɛnɔɔ nyel, tɔ́ mɛdjoŋ, kɛbɔya pɛ dhiiti dɛl.
9 Começou então a dizer ao povo esta parábola: Um homem plantou uma vinha, arrendou-a a uns lavradores, e ausentou-se do país por muito tempo.
10 Tin, yɛ wum ɔ, da nyɛ ɛ́ lwom dhiiti mot-mɛsa mɛ étɛp bɛ djɛ nyɛ yɛ bim tɔ yii bɛ aabela ɛ. Mbu epyeeb e tak di wum ɛ, eezɛkum. Wɔ gwaa nakuma pyeeb zokazɛlwom mot ngɔt di sa mɛsa daa lɛ ɔ pɛ dáa bot ɛ nyɛ nalik nɛ pyeebɛ ɔ, étɛp bɛ needjɛ nyɛ yɛ pak vin bɛ bela ɛ. É di'enek, wɔ gwaa bot ɛ nalik nɛ pyeeb ɔ mɛt mot tak, duma nyɛ e nyel nɛ mɛbin, bhii tak swaal nyɛ mɛmbɔ toto.
10 No tempo próprio mandou um servo aos lavradores, para que lhe dessem dos frutos da vinha; mas os lavradores, espancando-o, mandaram-no embora de mãos vazias.
11 Bhis mot sok, nakuma pyeeb baazɛlwom dhiiti mot di esa mɛsa pɛ daa lɛ ɔ, nyɛ eezɛtɔ́ pɛ daa lɔɔ tɔ pyeeb, bɛ eezɛnyuu nyɛ, zɛnyek nyɛ ɛbiyoɛpe.
11 Tornou a mandar outro servo; mas eles espancaram também a este e, afrontando-o, mandaram-no embora de mãos vazias.
12 Yak kɔkɔ tyee esok elɛl, nakuma pyeeb eebaazɛlwom nwyak mot, bɔɔ duma nyɛ e nyel nɛ mɛbin, wus nyɛ pɛ kel.
12 E mandou ainda um terceiro; mas feriram também a este e lançaram-no fora.
13 Nakuma pyeeb eezɛdji náá: “Mɛ sa dáa? Mɛ aaka kyeed ɛ́, sim mɔn'am ngɔt mɛ dyeebakwyɛl ɔ. Tin, mɛ bee ɛ náá, bɛ waakaab nyɛ.”
13 Disse então o senhor da vinha: Que farei? Mandarei o meu filho amado; a ele talvez respeitarão.
14 Dáa bot ɛ di sa mɛsa tɔ pyeebɛ nabee mɔn'enɔk ɛ, bɔɔ náá: “Yawee! Beeka mot aalik nɛ mɛvu mak djas ɔ! Dhaaka, mena góka nyɛ. Tin, mɛvu mak aadi ɛ́, yenabɛlka.”
14 Mas quando os lavradores o viram, arrazoaram entre si, dizendo: Este é o herdeiro; matemo-lo, para que a herança seja nossa.
15 Wɔ gwaa bɛ zɛmɛt nyɛ, mwas nyɛ bhis pyeeb vin, gó nyɛ.»
15 E lançando-o fora da vinha, o mataram. Que lhes fará, pois, o senhor da vinha?
16 Nyɛ waazyɛ, da nyɛ ɛ́ gó bot ɛ nadi sa mɛsa tɔ pyeebɛ ɔ. Bhii tak da nyɛ ɛ́ nɔɔ pyeeb, djɛ nɛ bot ɛsis.» Bhis bot nagwak deenek ɛ, bɛ ɛ́ boozɛke náá: «Ààbɛ! Yenek aanàkwaasael.»
16 Virá e destruirá esses lavradores, e dará a vinha a outros. Ouvindo eles isso, disseram: Tal não aconteça!
17 Bhii tak Yezu eezɛliig mis, gwyák bɛ. Nyɛy nɛ nɔɔ náá: «Mɛkpa mɛ di kwyala tɔ mɛkana'aak kwyɛl ɛlɛɛ yé
17 Mas Jesus, olhando para eles, disse: Pois, que quer dizer isto que está escrito: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa foi posta como pedra angular?
18 Mot aaduma kɔ ɛkok ɛ tak ɔ, nyɛ waabik ekyes ekyes. Yɛ kabɛ náá, ɛkok ɛ ka kwyit kɔ mot ɔ, yenɔk mot aatwaalel ɛ́ twaalela.»
18 Todo o que cair sobre esta pedra será despedaçado; mas aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó.
19 Tin, bɛghaŋ ɛ mɛkana mɛ etsi, nɛ eboo bɛghaa-Zɛɛb nadi esaa mɛpek étɛp bɛ neemɛt Yezu e di tak wat. Etɛɛ náá, bɛ nabɛ ɛ́, é gu náá, Yezu nalɛɛ kana tak ɛ́, kɔ ɛsu ɛ lɔɔ. Tin, bɛ nadi kaab ɛ́ ɛdhuu ɛ bot ɛ nadi tin ɔ.
19 Ainda na mesma hora os escribas e os principais sacerdotes, percebendo que contra eles proferira essa parábola, procuraram deitar-lhe as mãos, mas temeram o povo.
20 Bɛ moo tin ebɔŋal Yezu. É di'enek, wɔ gwaa, bɛ zɛdhis bɛdhiiti bot ɛ nadi sa mɛpek náá, bɛ ɛ́ bɛdhil ɛ bot ɔ. Bot ɛ tak nazyɛ ɛ́ étɛp ɛzɛ lóo Yezu pɛ ɛko, da ɛ́ bwood nyɛ pɛ kyɛ nɛ dhiiti vaŋ kiya, étɛp bɛ neebela lo mɛsɔ mɛ di kwyesal nyɛ ndjɛ sɔs e mis mɛ kukuma dɛl ɔ.
20 E, aguardando oportunidade, mandaram espias, os quais se fingiam justos, para o apanharem em alguma palavra, e o entregarem à jurisdição e à autoridade do governador.
21 Bɛ ɛ́ boozɛke nɛ nɛ náá: «Lyoel, bis nɛ gu náá, etɛp ee wɔ di lɛɛ ɛ, ye ɛ́ tsɛɛtsɛ. Wɔy ààpɛ́ɛ tɛp mot djhak. Wɔy lyo ɛ, sa Zɛɛb kwyɛl ɛ, nɛ lyem epiki.
21 Estes, pois, o interrogaram, dizendo: Mestre, sabemos que falas e ensinas retamente, e que não consideras a aparência da pessoa, mas ensinas segundo a verdade o caminho de Deus;
22 Tinaak, lɛɛa bis, etsi lɛɛ ɛ́ náá, epata e lapo tuudaa ɛ́ nɛ Sezaad ee?»
22 é-nos lícito dar tributo a César, ou não?
23 Tin, Yezu eezɛgu mɛpek mɔɔ. Bhii tak nyɛ ɛ́ booke nɛ nɔɔ náá:
23 Mas Jesus, percebendo a astúcia deles, disse-lhes:
24 «Dhaaka mɛ nɛ falanga wat, étɛp mɛ neebee. Bɛ eezɛzyɛ nyɛ nɛ falanga wat. Yezu eezɛdji bɛ náá: bhwoob di sɔna kɔ falanga yak ɛ wak bhwoob zɛ? Ye ɛ́ ekwyala din ɛ ɛzɛ di kɔ tak?» Bot binɔk eezɛbɔɔza nɛ nɛ náá: «Ye ɛ́ bhwoob nɛ din ɛ Sezaad.»
24 Mostrai-me um denário. De quem é a imagem e a inscrição que ele tem? Responderam: De César.
25 Bhii tak, Yezu eebaazɛbɔɔza nɛ nɔɔ náá: «Djɛka Sezaad sa di yɛ Sezaad ɛ; da bi ɛ́ djɛ Zɛɛb sa di yɛ Zɛɛb ɛ.»
25 Disse-lhes então: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
26 Kɔkɔ ɛyala ɛ Yezu nayala ɛ, nabɛ ɛ́, ye naalyel nɛ nɔɔ náá, bɛ bela mɛsɔ̌ mɛ nyɛ aabela ndjɛ e tak ɛ. Etɛɛ náá, gwaka bɛ nagwak deenek ɛ, ye nabɛ ɛ́ bɛ nadiaa djoka nyɛ ɛlyelɛpe, tin, bɛ eezɛdi gwyem.
26 E não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e admirados da sua resposta, calaram-se.
27 Bɛdhiiti bot tɔ lɔɔg eSaduseɛ zokazyɛ pɛ dáa Yezu zɛdji nyɛ dhiiti kiya. ESaduseɛ, bot ɛ nadi eke náá, bhis ɛsyee, mot aanàkwaabaagom ɔ,
27 Chegaram então alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição, e perguntaram-lhe:
28 bɔɔ nɛ Yezu náá: «Lyoel, mɛkana mɛ Moiiz lɛɛ náá: “Yɛ bɛ náá, mɔn nyɛɛg dhiiti mot ɛ gwyɛ, ààlik mɔn ɔ, ye goka ɛ́ náá, mɔn nyɛɛg lik ɔ, ba kus myɛl étɛp nyɛ neekwyiida mɔn nyɛɛg gwyɛ ààlik bɔn ɔ.”
28 Mestre, Moisés nos deixou escrito que se morrer alguém, tendo mulher mas não tendo filhos, o irmão dele case com a viúva, e suscite descendência ao irmão.
29 Ghuna tɔ mɔ bot binɔk, bɛ nabɛ ɛ́ bɛtɛn nɛ bɛbá. Mɔn mɛgwyak zɛba, nyɛ eezɛkpaa nɛ mɛsyee, gwyɛ, nyɛ ààpakalik mɔn.
29 Havia, pois, sete irmãos. O primeiro casou-se e morreu sem filhos;
30 Mot nabɔɔba mɔn mɛgwyak ɔ, nyɛ eeba kus.
30 então o segundo, e depois o terceiro, casaram com a viúva;
31 Tin, nyɛ eebaakpaa nɛ mɛsyee, gwyɛ, ààlik bɔn. Bhii tak, nwyak tak eebaazɛnɔɔ moma tak, ye zokabaasael ɛ́ tyee wat nɛ bot ɛ naba moma tak sok ɔ, zɛnɔɔ zwaabel lɔɔg. É di'enek, bɔɔ djas bɛtɛn nɛ bɛbá kadi ɛ́, ààbya nɛ moma yenɔk.
31 e assim todos os sete, e morreram, sem deixar filhos.
32 Bhis bɔɔ djas, moma eezɛbaagwyɛ yɛ pe.
32 Depois morreu também a mulher.
33 Esok bot aagom bhis ɛsyee ɛ, moma yenɔk aakadi mwaa zɛ tɔ bɔɔ bɛtɛn nɛ bɛbá? Etɛɛ náá, bɔɔ djas nabɛ ɛ́ botom bɛ.»
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles será ela esposa, pois os sete por esposa a tiveram?
34 Yezu eezɛbɔɔza nɛ nɔɔ náá: «Mɛba ɛ́, étɛp botom nɛ boa di kɔ bɔs'ak mos'aak.
34 Respondeu-lhes Jesus: Os filhos deste mundo casaram-se e dão-se em casamento;
35 Tin, guka náá: Botom nɛ boa aabela mbyok ɛgom bhis ɛsyee, da bɛ ɛ́ kɛdi pɛ kyee dik na bes ɔ, bɛ aakadi ɛ́, botom nɛ boa di ààbael ɔ.
35 mas os que são julgados dignos de alcançar o mundo vindouro, e a ressurreição dentre os mortos, nem se casam nem se dão em casamento;
36 Bɛ aanàkwaakabaagwyɛ, bɛ aakadi ɛ́ dáa efofop. Bɛ ɛ́ bɔɔ Zɛɛb, etɛɛ náá, bɛ eezedhaa ɛsyee, kɛbela tsik.
36 porque já não podem mais morrer; pois são iguais aos anjos, e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Moiiz naalɛɛ popoopwon náá: Bot ɛ nazegwyɛ ɔ waagom. Nyɛ nalɛɛ deenek ɛ́ tɔ ekwyala ee di kaada tɛp ɛkpak nadi é gel ààdyak ɛ. Nyɛ nadjóo Ghɛŋ ɛ́: “Zɛɛb ɛ Abalaam, yɛ Izak, nɛ yɛ Zakɔɔb.”»
37 Mas que os mortos hão de ressurgir, o próprio Moisés o mostrou, na passagem a respeito da sarça, quando chama ao Senhor; Deus de Abraão, e Deus de Isaque, e Deus de Jacó.
38 Yezu naabil náá: «Zɛɛb tok Zɛɛb bot ɛ zegwyɛ ɔ. Nyɛ ɛ́ Zɛɛb bot ɛ di nɛ tsik ɔ, etɛɛ náá, ye ɛ́, étɛp'ɛ ɛ, bot djas di nɛ tsik.»
38 Ora, ele não é Deus de mortos, mas de vivos; porque para ele todos vivem.
39 Wɔ gwaa bɛdhiiti bɛghaa mɛkana mɛ etsi nadi tin ɔ zokake nɛ Yezu náá: «Lyoel, wɔ eedyeebalii ɛnyɔɛpe.»
39 Responderam alguns dos escribas: Mestre, disseste bem.
40 Deenek, bɛ nabɛ ɛ́ ààbɛ nɛ ghwyil ɛdji nyɛ bɛdhiiti mɛkiya.
40 Não ousavam, pois, perguntar-lhe mais coisa alguma.
41 Tin, Yezu eezɛke nɛ nɔɔ náá: «Dum nɛ yé bot di ke náá, Mɛsia ɛ́ dha ɛ Dhavid?
41 Jesus, porém, lhes perguntou: Como dizem que o Cristo é filho de Davi?
42 Etɛɛ náá, ye ɛ́ Dhavid nyɛ ɛmet ɛ nalɛɛ tɔ Mɛkana mɛ Mɛdjeeb náá:
42 Pois o próprio Davi diz no livro dos Salmos: Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,
43 Mɛ waanɛɛg bot ɛ mɛbhuka mɔ
43 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés.
44 Yɛ bɛ náá, Dhavid nyɛ ɛmet naadjóo nyɛ “Ghɛŋ” ɔ, ha e yaa tyɛ Mɛsia aakabaadi dha ɛ Dhavid?»
44 Logo Davi lhe chama Senhor como, pois, é ele seu filho?
45 Dáa zukamwaa nɛ mot nadi tin ɛ nadi é gwak nyɛ ɛ́, Yezu eezɛke nɛ bɛdjekel bɛ náá:
45 Enquanto todo o povo o ouvia, disse Jesus aos seus discípulos:
46 «Kyeeka bɛghaŋ ɛ mɛkana mɛ etsi, bot ɛ di kwyɛl ɛ kɛ tɔ bot nɛ ewolo ekaad naboo mɛtaŋ é ɛlyaala mɛnyel étɛp bɛ needuwalaa nɛ swosaa é edi ee bot di sɛɛga ɛbuɛpe ɔ. Bɛ dyeebakwyɛl ɛdi ɛ́ kɔ mɛbhóó mɛ di pɛ ɛsok ɛ tɔ mendjaa mɛ mendjaala mɛ eYuda nɛ tɔ e di e mɛbyoŋ.
46 Guardai-vos dos escribas, que querem andar com vestes compridas, e gostam das saudações nas praças, dos primeiros assentos nas sinagogas, e dos primeiros lugares nos banquetes;
47 Bɔɔ dyeebadi é dɛk bɛkus ɛ boa esa tɔ mendjaa mɔɔ. Tɔ mɛkɔŋ mɔɔ, bɛ nɛ kwyɛl ɛdul ɛ mendjaala na kpɔkɔlɔm. Epɛ́ɛ bɔɔ aadi ɛ́, ɛlyelɛpe.»
47 que devoram as casas das viúvas, fazendo, por pretexto, longas orações; estes hão de receber maior condenação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.