Lucas 19

bkw (BKW) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Bhis nyɛ natuula kɔ dɛl ɛ Yeliko, Yezu eezɛkpaa tɔ́ pɛ yii kyee dɛl.
1 Entrando em Jericó, Jesus atravessava a cidade.
2 Kɔ dɛl ɛ tak, ye nabɛ ɛ́ nɛ dhiiti mot, din ɛ lɛ nabɛ ɛ́ Zasye. Nyɛ nadi ɛ́, kukuma bɛnɔŋel ɛ epata ee elapo, nyɛ nadi ɛ́, mot ekum.
2 Eis que um homem rico, chamado Zaqueu, chefe dos publicanos,
3 Nyɛ nadi esuu ɛbee Yezu, saabɛgɔs kabɛ ɛ́ náá, nyɛ nadi ɛ́ ɛwulalɛpe. Nyɛ nabɛ ɛ́ ààbɛ nɛ tyee nyɛ bee Yezu, etɛɛ náá, bot nadi ɛ́ ɛbuɛpe.
3 procurava ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, por ser ele de pequena estatura.
4 Tin, nyɛ ɛ́ boozɛwyis kaab tɔ pɛ sok kɛgo kɔ mɔɔ le sikomood, etɛɛ náá, Yezu ɛ dhaa tin ɔɔ, nyɛ neebee nyɛ.
4 Então, correndo adiante, subiu num sicômoro a fim de ver Jesus, porque ele havia de passar por ali.
5 Dáa Yezu nakum é di'enek ɛ, nyɛ zɛben mis pɛ ɛko, nyɛ ɛ́ boolɛɛ nɛ Zasye náá: «Lela ɛsul Zasye, etɛɛ náá, ye goka ɛ́ náá, mos, mɛ sulal tɔ ndjaŋ'ɔ.»
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, disse:
6 Tin, wɔ gwaa Zasye zɛsul kɔ le kaab ɛ kaab. Bhii tak, nyɛ eekɛdisi bɛ nɛ Yezu tɔ ndjaŋ'ɛ nɛ mɛmyaala ɛbuɛpe tɔ lyem.
6 Zaqueu desceu depressa e o recebeu com alegria.
7 Dáa bot nabee deenek ɛ, bot naadyeebalii ɛbiyoɛpe kɔ ɛsu ɛ Yezu étɛp tak. Bɛ nadi ekeke ɛ náá: «Mot tak eetɔ́, kɛdi tɔ ndjaa mot na mbee dék!»
7 Todos os que viram isto murmuravam, dizendo que Jesus tinha se hospedado com um homem pecador.
8 Zasye eezɛwyɛl sok bhwoob ɛ Yezu, nyɛ eezɛke, nɛ nɛ náá: «Ghɛŋ, gwaka. Mɛ waakaa mɛvu mam ekyee ebá. Kyee wat mɛ waadjɛ bɛdjel ɛ bot, yɛ bɛ náá, mɛ naanɔɔ epata e mot, dhaa yii mɛ nawaagoka nɛ ɛnɔŋ ɛ, mɛ waabulal nyɛ mɛtaŋ mɛ mɛnɔŋ ɛ́ esok ená.»
8 Zaqueu, por sua vez, se levantou e disse ao Senhor: — Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres. E, se roubei alguma coisa de alguém, vou restituir quatro vezes mais.
9 Tin, Yezu eezɛke nɛ nɛ náá: «Dwoo pan mos'ak, tsik eeni tɔ ndjaŋ'ak, etɛɛ náá, wɔy pe ɛ́ dha ɛ Abalaam.
9 Então Jesus lhe disse:
10 Etɛɛ náá, Sɛɛŋɛlɛ Mɔn Mot nazyɛ ɛ́, zɛsaa nɛ tsik bot djas nazewo ze ɔ.»
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar o perdido.
11 Yezu eebaazɛlɛɛ dhiiti kana dum nɛ bot ɛ nadi é gwak nyɛ ɔ. Nyɛ nadi ɛ́, nyɛ eezekunaa nɛ Yeluzalɛm. Bot nadi é gek ɛ́ náá, Ɛyoŋ ɛ Zɛɛb eezekɔ nɛ ɛtuula.
11 Ouvindo eles estas coisas, Jesus contou uma parábola, visto estar perto de Jerusalém e lhes parecer que o Reino de Deus havia de manifestar-se imediatamente.
12 Tin, Yezu eezɛke nɛ nɔɔ náá: «Mot ngɔt nabyel du wat nɛ bɛkuma ɛ bot ɔ zokazɛtɔ́ mɛdjoŋ pɛ dhiiti dɛl ɛtsetaɛpe nɛ dɛl ɛ lɛ étɛp nyɛ neekɛ djɛaa boo mɛkoozi. Bhii tak nyɛ zɛbula pɛ dɛl ɛ lɛ.
12 Por isso, Jesus disse:
13 Ɛsok nɛ nyɛ nɛ tɔ́, nyɛ eezɛdjóo bot ɛ mɛsa mɛ kam, lik bɛ mot nɛ mot ɛdhɛɛb ɛ lɔɔd wat nadi nɛ boo mɛtaŋ ɛ. Bhii tak nyɛ eezɛke nɛ nɔɔ náá: “Likeka é liig mɛmbɔ nɛ epata bak, kɛkum dwoo mɛ aaboo bul ɛ.”
13 Chamou dez dos seus servos, confiou-lhes dez minas e disse-lhes: “Negociem até que eu volte.”
14 Tin, kaa bela náá, bot ɛ dɛl ɛ lɛ nadi bhina nyɛ. Wɔ gwaa bɛ zɛlwom bot nyɛy ààgu, étɛp bot ɛ tak neekɛ lɛɛ náá: “Bis ààpakwyɛl náá, mot'enɔk di mɛkoozi mis.”
14 Mas os seus concidadãos o odiavam e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: “Não queremos que este reine sobre nós.”
15 Saabɛgɔs nɛ nɔɔ, ye naka swaala náá, bɛ naabatadjɛ nyɛ boo mɛkoozi. Bhii tak nyɛ eezɛsik pɛ dɛl ɛ lɛ. Dáa nyɛ nakakum ɛ, wɔ gwaa nyɛ zɛdjóo bot ɛ mɛsa mɛ nyɛ nadjɛ bɛ epata ɔ, étɛp nyɛ needji bɛ bim epata ee nakala kɔ yii nyɛ nalik bɛ nɛ yɛ étɛp ɛliig ɛ mɛmbɔ ɛ.
15 — Quando ele voltou, depois de ter tomado posse do reino, mandou chamar os servos a quem tinha dado o dinheiro, a fim de saber quanto tinham conseguido ganhar em seus negócios.
16 Mot ɛsok eezɛzyɛ, nyɛy nɛ nɛ náá: “Kukuma, mɛ eebela mɛdhɛɛb mɛ lɔɔd kam kɔ yii wɔ nalik mɛ nɛ ye ɛ́.”
16 — O primeiro se apresentou e disse: “Senhor, a sua mina rendeu dez.”
17 Mɛkoozi eezɛbɔɔza nɛ nɛ náá: “Ɛnyɔɛpe! Wɔ ɛ́ mbɛɛ mot-mɛsa. Dáa ye di náá, wɔ kɛ tɔ etsoŋ dum nɛ bɔɔ esonok ɛ, mɛ eedil wɔ kɔ bóó mɛkoozi mɛ lɛt eghaada kam.”
17 O senhor lhe disse: “Muito bem, servo bom! E porque você foi fiel no pouco, terá autoridade sobre dez cidades.”
18 Mot nadi du bhis koŋ mot ɛsok ɔ eezɛzyɛ yɛ. Nyɛ eezɛke nɛ kukuma yɛ náá: “Kukuma, mɛ eebela mɛdhɛɛb mɛ lɔɔd mɛtɛn kɔ yii wɔ nalik mɛ nɛ yɛ ɛ.”
18 — O segundo servo veio e disse: “Senhor, a sua mina rendeu cinco.”
19 Mɛkoozi eezɛbɔɔza nɛ nɛ náá: “Ɛnyɔɛpe wɔy, mɛ eedil wɔ kɔ bóó mɛkoozi mɛ lɛt eghaada etɛn.”
19 A este o senhor disse: “Você terá autoridade sobre cinco cidades.”
20 Nwyak dhiiti mot-mɛsa eezɛzyɛ. Nyɛ eezɛke nɛ kukuma yɛ náá: “Kukuma, beea ɛdhɛɛb ɛ lɔɔd wɔ nalik mɛ nɛ yɛ ɛ. Mɛ ààpabe. Mɛ kwom ye ɛ́ syela tɔ pes kaad.
20 — Então veio outro servo, dizendo: “Senhor, aqui está a sua mina, que eu guardei embrulhada num lenço.
21 Etɛɛ náá, mɛ di ɛ́, nɛ bwoo nɛ nɔ. Wɔy ɛ́ mot ngɔt di náá, wɔ ɛ́ nɛ biyo dhaa tyɛ. Wɔ nɛ dyeebanɔɔ dɔɔ nɛ sa di náá, wɔ ààpakwom ɛ. Wɔ nɛ tɔ́ tɔ epyeeb e baa, kɛnɔɔ edee bɔɔ, ààbɛ náá, wɔy ɛ́ nabɛ yɛ.”
21 Porque tive medo do senhor, que é homem rigoroso. O senhor retira o que não depositou e colhe o que não semeou.”
22 É di'enek, kukuma yɛ boobɔɔza nɛ nɛ náá: “Mbee mot-mɛsa, beta náá, mɛ pɛ́ɛ wɔ nɛ mɛkpa mɔ ɛmet. Wɔ nadi egu náá, mam dyeebabɔ́k esa ee dɛk ɛ́ tɔ epyeeb mɛ di ààbɛ ɛ.
22 Mas o senhor respondeu: “Servo mau, eu o julgarei usando as suas próprias palavras. Você sabia que eu sou homem rigoroso, que retiro o que não depositei e colho o que não semeei.
23 Ha wɔ di àànɔɔ epata bam, kɛwa tɔ eboo mendjaa mɛ di ebaal epata ee bot ɛ, étɛp yé? Pe bula mɛ bula ɛ, mɛ eezɛbelaa, mɛ zɛbela bɛdhiiti epata eezekala kɔ yii mɛ nalik ɛ.”
23 Por que você não pôs o meu dinheiro no banco? E, então, na minha vinda, eu o receberia com juros.”
24 Bhii tak nyɛ eezɛke nɛ bot ɛ nadi tin ɔ náá: “Dɛkeka nyɛ ɛdhɛɛb ɛ lɔɔd ee nyɛ di nɛ yɛ enek, da bi ɛ́ djɛ mot bela kam kɔ yii mɛ nadjɛ nyɛ ɛ́.”
24 — E disse aos que estavam ali: “Tirem dele a mina e deem ao que tem as dez.”
25 Bot ɛ tak eezɛbɔɔza nɛ kukuma tak náá: “Kukuma, nyɛy moo ɛ́ nɛ mɛdhɛɛb mɛ lɔɔd kam!”
25 Eles ponderaram: “Senhor, ele já tem dez.”
26 Kukuma eebaazɛbɔɔza náá: “Mɛ lɛɛ bin ɛ náá, ye ɛ́ pɛ dáa bot djas aadi nɛ batsa ɔ bɛ aabil étɛp ye neebu. Tin, mot aakadi toto ààbɛ nɛ sonok ɔ, bɛ waadɛk nyɛ dɔɔ nɛ eghutu-ghutu nyɛ lik nɛ yɛ ɛ.
26 Ao que o senhor respondeu: “Pois eu declaro a vocês que a todo o que tem será dado ainda mais; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
27 Yɛ kabɛ bot ɛ di bhina mɛ ɔ, bot ɛ nadi ààkwyɛl náá, mɛ di mɛkoozi ɔ, dhaaka nɛ nɔɔ wak, da bi ɛ́ tsak bɛ e mis mam.”»
27 Mas quanto a esses meus inimigos, que não quiseram que eu reinasse sobre eles, tragam-nos aqui e os matem na minha presença.”
28 Bhis bɛ nalii deenek ɛ, Yezu eezɛbyet tɔ́ pɛ Yeluzalɛm. Nyɛy pɛ sok lɔɔg mɛdhuu mɛ bot.
28 E, depois de dizer isto, Jesus prosseguia a sua viagem para Jerusalém.
29 Dáa bɛ nadi, bɛ moo é kunaa nɛ mɛl mɛ Bhɛtfaze nɛ Bhetani ɛ, e ngwoob Ɛtsok ɛ pyeeb oliv. Tin, Yezu eezɛlwom bɛdjekel bɛ bɛbá.
29 E aconteceu que, ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto ao monte das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos,
30 Nyɛy nɛ nɔɔ náá: «Tɔ́ka kɔ dɛl ɛ di pɛ sok enek. Tuula bi aatuula kɔ dɛl ɛ, bi ɛ́ waabee mɔɔ swooz an tiŋela, nyɛ nabɛ ɛ́, nyɛ di náá, mot dinaa ààpaago kɔ lɛ ɔ. Tiika nyɛ, da bi ɛ́ zyɛ mɛ nɛ nɛ wak.
30 dizendo-lhes:
31 Mot ɛ́ dji bin náá: “Bi tii nyɛ étɛp yé ɔ?” Lɛɛka nyɛ náá: “Ye ɛ́ Ghɛŋ ɛ́ di nɛ gwyes tak.”»
31 Se alguém perguntar: “Por que o estão desprendendo?”, respondam assim: “Porque o Senhor precisa dele.”
32 Bhii tak, bot ɛ nalwomaa ɔ eezɛtɔ́, bɛ kakɛbela esonok djas ɛ́ dáa Yezu nazolɛɛ bɛ ɛ.
32 E, indo os que foram mandados, acharam tudo conforme Jesus lhes tinha dito.
33 Dáa bɛ nakadi etii mɔɔ swooz an tak ɛ, bɛ nakuma tak eezɛdji bɛ náá: «Bi tii mɔɔ swooz an étɛp yé?»
33 Quando eles estavam soltando o jumentinho, os donos do animal disseram: — Por que estão desprendendo o jumentinho?
34 Wɔ gwaa bɛ zɛbɔɔza nɛ nɔɔ náá: «Ye ɛ́ ghɛŋ ɛ́ di nɛ gwyes tak.»
34 Eles responderam: — Porque o Senhor precisa dele.
35 Bɛ eezɛtii mɔɔ swooz an tak. Tin, bɛ eezɛtɔ́ nɛ nɛ pɛ daa Yezu. Bhii tak bɛ eezɛdja endjookuwa bɔɔ kɔ koŋ mɔɔ swooz an tak. Tin, bɛ eezɛgel Yezu kɔ lɛ.
35 Então trouxeram o jumentinho até Jesus e, pondo as suas capas sobre o animal, ajudaram Jesus a montar.
36 Dáa bɛ nadi bɔɔ ekɛ, bɛ moo tin edja endjookuwa bɔɔ gba ɛ gba.
36 À medida que Jesus avançava, as pessoas estendiam as suas capas no caminho.
37 Dáa bɛ nadi, bɛ moo kunaa nɛ Yeluzalɛm ɛ, bɛ nadhaŋ ɛ́ pɛ ze di esul Ɛtsok ɛ pyeeb oliv ɛ, mɛdhuu mɛ bɛdjekel moo tin eduwal Zɛɛb ɛlyelɛpe dum nɛ endem e mɛbwala mɛ bɛ nadi ebee ɛ.
37 E, quando Jesus se aproximava da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos começou, com muita alegria, a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinham visto.
38 Bɛ nakeke ɛ́ náá: «Zɛɛb sɛɛ Mɛkoozi mɛ di ezyɛ nɛ din ɛ Ghɛŋ ɔ mɛtel. Egwyem tɔ gwoo dɔɔ nɛ duma nɛ Zɛɛb!»
38 Diziam: “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”
39 Bɛdhiiti eFalizyɛ nadi tɔ mɛdhuu mɛ bot binɔk ɔ zokake nɛ Yezu náá: «Lyoel, lyaka bɛdjekel bɔ náá, bɛ di gwyem.»
39 Alguns dos fariseus lhe disseram em meio à multidão: — Mestre, repreenda os seus discípulos!
40 Yezu eezɛbɔɔza nɛ nɔɔ náá: «Beeka, mɛ lɛɛ bin náá, bɔɔ bɛ diyal enuub bɔɔ di gwyem ɔ, mɛkok ɛ waatsim e diɔɔ.»
40 Mas Jesus respondeu:
41 Dáa Yezu nakum e bhaaz ghaada ɛ, beea nyɛ nabee Yeluzalɛm ɛ, Yezu zokadje kɔ ɛsu ɛ dɛl ɛ tak.
41 Quando Jesus ia chegando a Jerusalém, vendo a cidade, chorou por ela,
42 Nyɛy náá: «Yɛ pe bɛ ɛ́ di náá, dɔɔ nɛ wɔy pe ɛpegu dwoo ɛlak mos dáa ye di egoka nɛ ɛsaa étɛp ɛbela egwyem ɔ. Saabɛgɔs nɛ ye kasa étɛp náá, nenak e moo ɛ́ syela e mis mɔɔ.
42 dizendo:
43 Etɛɛ náá, mɛlu mɛ bot ɛ di bhina wɔ ɔ, aasum boo peeb étɛp ɛzɛlumela nɛ nɔ ɛpezyɛ. Bɛ waakaal wɔ kuku ɛbwak. Bhii tak, bɛ ɛ́ kɛmaadɔ tɔ dhiiti tuma.
43 Pois virão dias em que os seus inimigos cercarão você de trincheiras e apertarão o cerco por todos os lados;
44 Bɛ waasii wɔ, bi nɛ bot bɔ. Bɛ aanàkwaalik wɔ ɛkok ɛwat kɛla kɔ sɔ, etɛɛ náá, wɔ nabɛ ɛ́ ààsiiza ɛwala Zɛɛb nazɛkwyee wɔ ɛ.»
44 e vão arrasar você e matar todos os seus moradores. Não deixarão pedra sobre pedra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus veio visitá-la.
45 Wɔ gwaa Yezu zɛni tɔ kok Ndjaa-ebuwa, nyɛ eezɛni é sɔ bot ɛ nadi bɔmsa esa bɔɔ tɔ tak ɔ.
45 Depois, entrando no templo, Jesus começou a expulsar os que ali vendiam,
46 Nyɛy nɛ bot ɛ tak náá: «Pɛ tɔ ekwyala Zɛɛb lɛɛ ɛ náá: “Ndjaŋ'am aadjóoaa ɛ́ ndjaa mendjaala mɛ eYuda.” Yɛ kabɛ biyɔ ɔ, bi zeliig yɛ, ye di zɛɛga bot ɛ djii.»
46 dizendo-lhes:
47 Mɛlu djas Yezu nadi lelyo bot tɔ kok Ndjaa-ebuwa. Tin, eboo bɛghaa-Zɛɛb, nɛ bɛghaŋ ɛ mɛkana mɛ etsi, zɛnɔɔ bɛdhil ɛ bot ɛ dɛl nadi esaa dáa bɛ sa étɛp bɛ neegó Yezu.
47 Diariamente, Jesus ensinava no templo. Os principais sacerdotes, os escribas e os maiorais do povo procuravam tirar-lhe a vida,
48 Deenek bɛ nabɛ ɛ́ ààgu dáa bɛ nawaa di ye goka nɛ ɛsa ɛ. Etɛɛ náá, bot djas nadi kwyɛl ɛgwak mɛlyo mɛ ɛbuɛpe.
48 mas não achavam uma forma de fazer isso, porque todo o povo, ao ouvi-lo, era cativado por ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.