Lucas 15
bkw (BKW) vs ARC
1 Bɛnɔŋel ɛ epata e lapo, bɛ nɛ bot ɛ mbee dék naazɛsesɛɛga e bhaaz ɛ Yezu étɛp ɛzɛ gwak nyɛ.
1 E chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 EFalizyɛ bɛ nɛ bɛghaŋ ɛ mɛkana mɛ etsi ɛ Zɛɛb nadi é so-sɔs pak'ɔɔ. Bɔɔ náá: «Ɛzaaba ɛ mot'ak ɛ́ dɔɔ nɛ embee bot. Nyɛ ɛpedɛ bɛ nɛ bɛ nɔɔ e di wat.»
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 Deenek, Yezu ɛ́ boolɛɛ bɛ kana yak náá:
3 E ele lhes propôs esta parábola, dizendo:
4 «Dhiiti motom pak'en ɛ di nɛ ebhata dhet ɔ, ngɔt ɛ wo ɔ, nyɛy kum ebhata ka bet dhiiti ebhata mɛkam-mɛtɛn nɛ ená nɛ ebhata etɛn nɛ ená lik ɔ, tɔ bal, kɛsaa yii wo ɔ saŋa, kɛbatabela nyɛ.
4 Que homem dentre vós, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e não vai após a perdida até que venha a achá-la?
5 Yɛ bɛ, nyɛ eebela nyɛ ɔ, nyɛ waamyaala, da nyɛ ɛ́ ka kɛl nyɛ ɛ́, kɔ mɛbyak mɛ,
5 E, achando-a, a põe sobre seus ombros, cheio de júbilo;
6 bula pɛ dɛl, djóo bɛsɔ nɛ bɔn nyɛɛg, zɛlɛɛ bɛ náá: “Mɛ eebatabela bhata yam nawo ɔ. Dhaaka mena myaalaka.”
6 e, chegando à sua casa, convoca os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque perdida.
7 Ye ɛ́ tyɛ wat nɛ biyɔ pe. Mɛ lɛɛ bin náá: Yɛ waadi nɛ boo mɛmyaala tɔ gwoo étɛp mot mesyem ngɔt naliig elyem ɔ, dhaa bot mɛkam-mɛtɛn nɛ ená nɛ bot ɛtɛn nɛ ená epiki, di ààbɛ nɛ gwyes ɛliig elyem bɔɔ.»
7 Digo-vos que assim haverá alegria no céu por um pecador que se arrepende, mais do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 «Nɛghu, yɛ bɛ náá, dhiiti moma naadi nɛ epata kam yii ghwooz na boo mɛtaŋ, yɛ bɛ náá, wat eediib ɔ, nyɛ waatɔ́, kɛtuub lambi, da nyɛ ɛ́ kɛwaabal ndjaŋ'ɛ, bhii tak da nyɛ ɛ́ saa tityok-tityok nɛ lyem wat, batakɛ bela yɛ.
8 Ou qual a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma dracma, não acende a candeia, e varre a casa, e busca com diligência até
9 Yɛ bɛ nyɛ eebela yɛ ɔ, nyɛ waadjóo bɛsɔ boa nɛ bot ɛ bɛ nɛ bɛ nɔɔ di di ɛlɛt mendjaa wat ɔ náá: “Mɛ eebatabela pata yam nadiib ɛ, dhaaka zɛmyaala nɛ nam sama.”
9 E, achando-a, convoca as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque já achei a dracma perdida.
10 Ye ɛ́ tyɛ wat nɛ biyɔ pe. Mɛ lɛɛ bin náá: Efofop ɛ Zɛɛb ɛ waadi tɔ mɛmyaala étɛp mot mesyem ngɔt aaliig lyem ɔ.»
10 Assim vos digo que há alegria diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Yɛ Yezu ka baazɛke náá: «Dhiiti motom nadi ɛ́ nɛ bɔɔ botom ɛbá.
11 E disse:
12 Yɛ ɛ́ dhyeeb tak kazyɛ, ke nɛ sɛɛg náá: “Saag'am, djɛ mɛ yam ɛkɛɛ lyak di náá, mɛ waaboobela ɛ́, nɛ djheed.” E di tak ɛ́, sɛɛg'ɔɔ nazɛkaa ekum bɛ, pak bɔɔ bɛbá.
12 E o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte da fazenda que por eles a fazenda.
13 Ye zɛkpaa ba mɛlu bhii tak, ye ɛ́ dhyeeb ka zɛnɔɔ yɛ kyee náá, bɔmsa yɛ, nɔɔ epata e tak, tɔ́ nɛ yɛ pɛ dhiiti dik ɛtsetaɛpe. Penek, wɔ gwaa nyɛ kɛbɔya tɔ mɛdjemel, zɛsaab elyak bɛ.
13 E, poucos dias depois, o filho mais novo, ajuntando tudo, partiu para uma terra longínqua e ali desperdiçou a sua fazenda, vivendo dissolutamente.
14 Bhis nyɛ nakazesaab esa bɛ djas ɛ, boo pwom naazɛtuula pɛ dik tak. Nyɛ nakadi ɛ́, nyɛ moo tɔ edjel.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a padecer necessidades.
15 Nyɛ ɛ́ boozɛtɔ́, kɛni mɛsa pɛ dáa dhiiti mot dik tak. Mot'enɔk ɛ́ bookyeed nyɛ kɛbaal engulu tɔ pyeeb ɛ.
15 E foi e chegou-se a um dos cidadãos daquela terra, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 Nyɛ nadi ɛ́, nɛ gwyes ɛdɛ bhum le kalubye engulu nadi é dedɛ ɛ, ye naka saa ɛ́, nɛ nyɛ ààbɛ nɛ mot djɛ nyɛ yɛ ɛ.
16 E desejava encher o seu estômago com as bolotas que os porcos comiam, e ninguém lhe dava nada.
17 É di'enek, nyɛ moo tin “ziibilii” é siiza étɛp nyel'ɛ. Nyɛy náá: “Bot ɛ di sa mɛsa pɛ daa saag'am ɔ, djas ɛ lɔɔ ɛpedɛ edee kat, dhi mam eegwyɛ nɛ za wak.
17 E, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Mɛ paakosik pɛ daa saag'am, kɛlɛɛ nyɛ náá: Saag'am ee! Mɛ naasa mesyem sok bhwoob ɛ Zɛɛb, baasa nɛ nɔ.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com meu pai, e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e perante ti.
19 Mɛ ààpakabaagoka náá, mɛ djóoaa mɔn'ɔ. Nɔɔŋa mɛ tyee wat dáa bot ɛ mɛsa mɔ.”
19 Já não sou digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus trabalhadores.
20 Nyɛ eezɛsik pɛ daa sɛɛg.
20 E, levantando-se, foi para seu pai; e, quando ainda estava longe, viu-o seu pai, e se moveu de íntima compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 Mɔn eezɛke nɛ sɛɛg náá: “Saag'am, mɛ nasa mesyem sok bhwoob ɛ Zɛɛb, baasa nɛ nɔ. Mɛ ààbaagoka náá, mɛ djóoaa mɔn'ɔ.”
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e perante ti e já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Wɔ gwaa sɛɛg zɛke nɛ bot ɛ mɛsa mɛ náá: “Lelka ɛzyɛ mɛ nɛ kaad na nyenyɔ-nyɔ. Betka nyɛ yɛ ɛ. Sɔmka nyɛ ghwooz e djin. Betka nyɛ mɛpapa.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lho, e ponde-lhe um anel na mão e sandálias nos pés,
23 Kɛ mɛtka mɔɔ ngɔmbɛ mena nawyel ɔ, da bi ɛ́ gó nyɛ, mena neesaka ɛbyoŋ,
23 e trazei o bezerro cevado, e matai-
24 etɛɛ náá, mɔn'am nadi ɛ́, nyɛ eezegwyɛ; nyɛ eegom. Nyɛ nadi ɛ́, nyɛ eewo; nyɛ eebatabelaa.” Mbɛɛ ɛbyoŋ ɛ́ boozɛkan.|alt="Le fils perdu" src="DN00485b.tif" size="col" loc="au v20b si possible, ou juste apres" copy="Illustrations by Darwin Dunham, © United Bible Societies, 1989." ref="15.20-32"
24 porque este meu filho estava morto e reviveu; tinha-se perdido e foi achado. E começaram a alegrar-se.
25 «Esok tak, mɔn mɛgwyak mɛ nadi ɛ́, pɛ epyeeb. Dáa nyɛ ka bula ɛ, nyɛ moo kunaa nɛ ndjaŋ ɛ, nyɛ ka gwak ɛ́ dhok ɛ tap, kul nɛ ghom, nɛ mɛbɔl.
25 E o seu filho mais velho estava no campo; e, quando veio e chegou perto de casa, ouviu a música e as danças.
26 Nyɛ eezɛdjóo dhiiti kwom, zɛdji nyɛ náá: “Yenek ɛ́ yaa?”
26 E, chamando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Ye ɛ́ kwomenɔk ka bɔɔza nɛ nɛ náá: “Boo-mot, dhyeebɔ eebula. E di tak ɛ, soog ɛ́ boogó mɔɔ ngɔmbɛ mena nawyelka ɔ, etɛɛ náá, mɔn eebula nyel ɛnyɔɛpe.”
27 E ele lhe disse: Veio teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Mɔn mɛgwyak ɛ́ boobela ɛbuk, nyɛ eezɛbyen ɛni-niaa tɔ ndjaa. Ye ɛ́ sɛɛg kawyis kɛdjaala nɛ nɛ étɛp nyɛ neeni tɔ ndjaa.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. E, saindo o pai, instava com ele.
29 Wɔ gwaa mɔn zɛbɔɔza nɛ sɛɛg náá: “Gwaka, mɛ moo ɛ́ nɛ zukamwaa nɛ membu mɛ di sa wɔ mɛsa tyee kwom ɛ. Mɛ ààbyen dhiiti lwomelɔ wat. Wɔ bee ɔ, wɔ dinaa ààpaakodjɛ mɛ djɛak ba mɔɔ ngɔmbɛ étɛp mɛ neesa ɛbyoŋ, bis nɛ bɛsɔ bam.
29 Mas, respondendo ele, disse ao pai: Eis que te sirvo
30 Beea, e di mɔn'ɔ nwyak ka bula ɔ, nyɛy mot naasaab elyak bɔ djas nɛ boa mɛzɔ ɔ, étɛp'ɛ, wɔ eebatalwom náá, bɛ gó nyɛ mɔɔ ngɔmbɛ mena nawyel ɔ.”
30 Vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou a tua fazenda com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 Ye ɛ́ sɛɛg ka lɛɛ nyɛ náá: “Mɔn'am ee! Menabɛl ɛ́ di mɛlu djas. Mɛ bee ɛ́ náá, esa ee mɛ di nɛ yɛ djas ɛ, ye ɛ́ yɔ.
31 E ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e todas as minhas
32 Mena goka ɛ́ nɛ ɛsa tɛtɛ ɛbyoŋ, da mena ɛ́ myaala, etɛɛ náá, dhyeebɔ nwyak nadi ɛ́, nyɛ eezegwyɛ; nyɛ eegom. Nyɛ nadi ɛ́, nyɛ eewo ze; mos nyɛ eebelaa.”»
32 Mas era justo alegrarmo- porque este teu irmão estava morto e reviveu; tinha-se perdido e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.