João 4
bkw (BKW) vs BKJ
1 — ausente —
1 Portanto, quando o Senhor soube que os fariseus tinham ouvido que Jesus fazia e batizava mais discípulos do que João,
2 — ausente —
2 (embora o próprio Jesus não tenha batizado, mas os seus discípulos),
3 Eghɛŋ Yezu nagwak bot é lii deenek ɛ, nyɛ naazɛdus pɛ kyee dik Yude, nyɛ ɛ́ zokazɛsik pɛ kyee dik Ghalile.
3 ele deixou a Judeia, e partiu novamente para a Galileia.
4 É di'enek, ye nazogoka ɛ nyɛ dhaa pɛ ze kyee dik Samali.
4 E era-lhe necessário passar por Samaria.
5 Nyɛ eezɛkum e ngwoob dhiiti ghaada nadi djóoaa Siikaad pɛ kyee dik tak ɛ. Ghaada tak nabɛ ɛ́ e ngwoob pyeeb ɛ Zakɔɔb nadjɛ mɔn Zozɛf ɛ.
5 Então ele chega a uma cidade de Samaria, que é chamada Sicar, perto das terras que Jacó deu a seu filho José.
6 E di tak, ye nabɛ ɛ́ nɛ guk mɛdii ɛ Zakɔɔb. Dáa nabela náá, Yezu nabɛ ɛ́ nyɛ eezewak nɛ kyeed ɛ. É di'enek, nyɛ eezɛnɔɔ nyel disi e ngwoob guk mɛdii. Ye nabɛ ɛ́ dwoo moo tyee kuku gwoo.
6 Ora, o poço de Jacó estava ali. Jesus, pois, cansado da sua viagem, assentou-se assim junto do poço, e era cerca da hora sexta.
7 — ausente —
7 Então veio uma mulher de Samaria para tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 — ausente —
8 (Pois seus discípulos tinham ido à cidade para comprar alimento).
9 Moma tak eezɛbɔɔza nɛ nɛ náá, «Wɔy ɛ mot dhaad mbyak eYuda. Ekan dáa, étɛp wɔ neewaab mɛdii nɛ mam moma dhaad mbyak Samali?» Tinaak, nyɛ nake deenek ɛ etɛɛ náá, bot ɛ mbyak eYuda ààgwakel nɛ bot ɛ mbyak Samali.
9 Então, disse-lhe a mulher samaritana: Como é que tu, sendo um judeu, pedes de beber a mim, que sou mulher de Samaria? Porque os judeus não se relacionam com os samaritanos.
10 É di'enek, Yezu ɛ́ boozɛbɔɔza nɛ nɛ náá: «Wɔ ɛpedi ɛ́ di gu sa Zɛɛb aadjɛ wɔ ɛ. Wɔ ɛ pe baadi gu mot di ke nɛ nɔ náá: “Djɛ mɛ mɛdii, mɛ dek” ɔ. Pe wɔy ɛ waab mɛdii nɛ nɛ. É di'enek, nyɛ waadjɛ wɔ mɛdii mɛ di djɛ tsik ɛ.»
10 Jesus respondeu e disse-lhe: Se tu conheceras o dom de Deus, e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Moma yenɔk eezɛke: «Ghɛŋ! Wɔ tok nɛ sanoŋ ee wɔ aadaa mɛdii nɛ yɛ. Guk nɛ dim. Ha wɔ aabela mɛdii mɛ di djɛ tsik wo?
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 «Wɔ kwyɛl ɛlɛɛ náá, wɔ ɛ́ boo-mot, dhaa bhaabes Zakɔɔb mot nadjɛ bis guk mɛdii mɛ tak ɔ? Tin, ye nabɛ ɛ́, nyɛ eedɛ mɛdii mɛ tak nyɛy nyɛ ɛmet, zɛnɔɔ bɔɔ bɛ, nɛ mɛsaa mɛ bɛtit ɛ nyɛ nadi wyel ɛ?»
12 És tu maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, e os seus filhos, e o seu gado?
13 Tin, Yezu eezɛbɔɔza nɛ nɛ náá: «Bot djas aadɛ mɛdii mak ɔ, bɛ waabaabela gwyes ɛdɛ mɛdii.
13 Jesus respondeu e disse-lhe: Qualquer que beber desta água terá sede novamente;
14 Tin, mot aadɛ mɛdii mɛ mɛ aadjɛ nyɛ ɔ, mot tak aanàkwaabaagwak gwyes mɛdii. Etɛɛ náá, mɛdii mɛ mam aadjɛ nyɛ ɛ́ waaliigel tɔ lɛ sɔɔgɔ mɛdii na kɔm-kɔm ee di ààgel ɛ.»
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede, mas a água que eu lhe der, se fará nele uma fonte de água a jorrar para a vida eterna.
15 Moma yenɔk eezɛke nɛ nɛ náá: «Ghɛŋ, djɛ mɛ mɛdii mɛ tak. Djɛ mɛ étɛp mɛ needi ààbaagwak gwyes mɛdii, mɛ needi ààbaazezyɛ zɛdaa mɛdii wak.»
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que eu não tenha sede e não venha aqui tirá-la.
16 Yezu eeke nɛ moma tak náá: «Tɔ́a, kɛdjóo ngom'ɔ, da bi ɛ bula wak.»
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 Tin, moma yenɔk eezɛbɔɔza náá: «Mɛ tok nɛ ngom.» É di'enek, Yezu ɛ́ bookazɛke nɛ nɛ náá: «Wɔ ɛ nɛ gham nɛ ɛke ɛ náá, wɔ tok nɛ ngom.
17 A mulher respondeu e disse: Eu não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Tu disseste bem: Eu não tenho marido;
18 Etɛɛ náá, wɔ naaba botom ɛtɛn. Motom wɔ di nɛ nɛ yenɔk tok ngomɔ. É di'enek, wɔ bɛɛ wɔ eelɛɛ sa di náá, ye ɛ́ tsɛɛtsɛ ɛ.»
18 porque tu tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 Moma yenɔk eezɛke nɛ Yezu náá: «Ghɛŋ, mɛ bee ɛkɛ ɛ náá, wɔ ɛ ngoolel-mɛkpa ɛ Zɛɛb.
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, Eu vejo que tu és um profeta.
20 Bɛbhaab bis, bot ɛ Samali naduwal Zɛɛb ɛ kɔ ɛtsok ɛ ɛlak. Yɛ kabɛ biyɔ eYuda ɔ, bi ke ɛ náá: “Di di egoka nɛ ɛdjaalaa Zɛɛb ɛ pɛ Yeluzalɛm.”»
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que é em Jerusalém o lugar onde o homem deve adorar.
21 Yezu eezɛbɔɔza nɛ nɛ náá: «Wɛɛ moma, myaala sa mɛ di elɛɛ'aak. Ɛwala ɛpezyɛ, ɛwala di náá, bot aanàbaakɛduwal Zɛɛb Sɛɛg pɛ kɔ ɛtsok ɛ ɛlak nɛghu pɛ Yeluzalɛm.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me, a hora vem, em que nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Biyɔ bot ɛ Samali, bi dyeebaduwal ɛ Zɛɛb bi di ààgu ɛ. Yɛ kabɛ bisɔ eYuda ɔ, bis duwal ɛ Zɛɛb bis di gu ɛ. Etɛɛ náá, tsik ɛ étɛp bisɔ eYuda.
22 Vós adorais o que não conheceis, nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação é dos judeus.
23 Tin, guka náá, ɛwala ɛpezyɛ, ɛwala ɛ tak eezekum, ɛwala bɛtɛtɛ bɛduwalel aaduwal Sɛɛg pɛ tɔ sisim nɛ tɔ etsɛɛtsɛ ɛ. Etɛɛ náá, binɔk ɛ bɛtɛtɛ bɛduwalel ɛ Zɛɛb di kwyɛl ɔ.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade, porque o Pai procura a tais para adorá-lo.
24 Etɛɛ náá, Zɛɛb ɛ sisim. Étɛp tak ɛ di ɛnyɔ náá, bot ɛ di duwal nyɛ ɔ, duwal nyɛ pɛ tɔ sisim nɛ tɔ etsɛɛtsɛ.»
24 Deus é um Espírito, e os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Moma eebaazɛke nɛ Yezu náá: «Mɛ nɛ gu náá, Mɛsia di djóoaa “Klisto” ɔ waazyɛ. E sok nyɛ aazyɛ ɛ́, nyɛ waazɛlɛɛ bis esa binek djas».
25 A mulher disse-lhe: Eu sei que vem o Messias, que se chama o Cristo; quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Tin, Yezu eezɛke nɛ nɛ náá: «Mam, mot di elii nɛ nɔ'aak, ye ɛ́ mam ɛ di Mɛsia.»
26 Jesus disse-lhe: Eu o sou, o que fala contigo.
27 É di'enek, bɛdjekel bɛ eezɛtuula. Bɛ moo tin é djoka etɛɛ náá, bɛ naazɛbela Yezu é lii nɛ moma tak. Tin, mot ngɔt pak'ɔɔ nabɛ ààdji náá: «Wɔ saa ye?» Nɛghu: «Kɔ ɛsu ɛ ye wɔ di é lii bi nɛ moma yak?»
27 E nisto vieram os seus discípulos e maravilharam-se de que ele estivesse falando com a mulher; todavia, nenhum homem lhe disse: O que tu procuras? Ou: Por que tu falas com ela?
28 Bhii tak, moma tak zɛlik bhe ɛdaa mɛdii mɛ, nyɛ eezɛnɔɔ nyel'ɛ sik pɛ ghaada. Nyɛ moo tin é ke nɛ bot náá:
28 A mulher então, deixou o seu cântaro, e foi no caminho da cidade, e disse aos homens:
29 «Dha beeka dhiiti mot eelɛɛ mɛ etɛp ee mɛ nadi esa djas ɛ. Mɛ bee ɛ náá, mot tak ɛ di Mɛsia!»
29 Vinde, vede um homem que me disse todas as coisas que eu tenho feito; não é este o Cristo?
30 Bot ɛ ghaada tak eezɛghɛɛ, tɔ́ kɛbee Yezu pɛ nyɛ nadi ɛ́.
30 Então, eles saíram da cidade e foram até ele.
31 É di'enek, bɛdjekel bɛ eezɛbesal nyɛ náá, nyɛ dɛ edee. Bɔɔ náá: «Labhi, dɛa edee!»
31 Enquanto isso os seus discípulos lhe suplicavam, dizendo: Mestre, come.
32 Tin, nyɛ eezɛke nɛ nɔɔ náá: «Mɛ ɛpedɛ mbi edee ee di náá, bi ààgu ɛ.»
32 Mas ele lhes disse: Eu tenho um alimento para comer, que vós não conheceis.
33 Tin, bɛdjekel moo tin é djinel pak'ɔɔ náá: «Dhiiti mot bɛ ɛ́ nyɛ eezyɛ nyɛ nɛ edee bhis koŋ'ena?»
33 Portanto, os discípulos diziam uns aos outros: Acaso algum homem lhe trouxe algo de comer?
34 É di'enek, Yezu eezɛbɔɔza nɛ nɔɔ náá: «Edee bam ɛ ɛsa ɛ mɛsa mɛ Zɛɛb. Nyɛ ɛ́ nadhis mɛ náá, mɛ sa mɛsa mɛ kɛkum ɛsik ɛ tak.
34 Jesus disse-lhes: O meu alimento é fazer a vontade daquele que me enviou, e completar a sua obra.
35 Biyɔ bɛ ɛmet bi nɛ dyeebakan kana yak: “Ye ka lik ɛ bɛngɔn ɛná, étɛp ɛkɛ dis edee ee ze kwak tɔ epyeeb ɛ.” Mam ka lɛɛ bin ɛ náá: benka mis min, da bi ɛ gwyák mɛbhek min, yɛ eezesɔk, etɛɛ náá, ye neekɛdisaa tɔ epyeeb.
35 Não dizeis vós: Ainda há quatro meses, e então virá a colheita? Eis que eu vos digo: Levantai os vossos olhos, e vede os campos, porque eles já estão brancos para a colheita.
36 Mot di sa mɛsa mɛ ɛdis edee tɔ pyeeb ɔ, nɛ bela yɛ etuud djala nɛ mɛsa mɛ nyɛ sa ɛ. Nyɛ ɛpesɛɛg mɛbhek. Mɛbhek mɛ tak ɛ, bot djas aabela tsik na kɔm-kɔm ɔ. Deenek etɛɛ náá, mot di bɛ bhek ɔ nɛ mot di dis edee tɔ pyeeb ɔ neemyaala bɔɔ djas.
36 E o que ceifa recebe salário, e ajunta fruto para a vida eterna; para que o que semeia e o que ceifa possam juntamente se regozijar.
37 É di'enek, kana di ke náá: “Dhiiti mot ɛpebɛ bhek; nwyak tak ɛzɛ bɔ́k bhum tak ɛ.” Ye ɛ́ tsɛɛtsɛ.
37 Porque nisto é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro, o que ceifa.
38 Etɛɛ náá, mɛ eelwom bin, bi tɔ́ kɛ ɛdis mɛbhek, tɔ e di di náá, bi nabɛ ààbɛ mɛbhek mɛ tak ɛ. Bɛdhiiti bot ɛ nazesa mɛsa. Biyɔ ka bɛ ɛ́ bot ɛ zyɛ zɛdɛ edee mɛsa mɛ mezuk mɔɔ ɛ.»
38 Eu vos enviei a ceifar onde vós não trabalhastes; outros homens trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Bɛtɛɛ nɛ bot ɛ Samali yii dɛl ɛlenek naadyeebadum koŋ nɛ Yezu ɛbuɛpe. Bɛ namyaal nyɛ ɛ́ kɔ ɛsu etɛp moma yenɔk nalɛɛ bɛ ɛ. Eghɛŋ nyɛ nadi eke náá: «Dha beeka dhiiti motom eelɛɛ mɛ etɛp ee mɛ di sa djas ɛ.»
39 E muitos samaritanos daquela cidade creram nele, por causa da palavra da mulher, que testificou: Ele me disse tudo que eu tenho feito.
40 Bhii tak, dáa bot ɛ Samali nazɛbela Yezu tin ɛ, bɛ eezɛke nɛ nɛ náá: «Nàkabaadhaa. Zoka di wak.» Tin, Nyɛ eezɛdja mɛlu mɛmbá bɛ nɛ bɛ nɔɔ.
40 Assim então os samaritanos foram até ele, e pediram-lhe que ficasse com eles; e ele ficou ali dois dias.
41 Tin, bɛtɛ nɛ bot naazɛdum koŋ nɛ Zɛɛb ɛbuɛpe, kɔ ɛsu ɛ mɛkpa mɛ.
41 E muitos mais creram por causa da sua própria palavra;
42 Tin, bɛ ɛ́ boozɛke nɛ moma yenɔk náá: «E di mena kadi wak nenak'aak, bis ààpadum koŋ nɛ nɛ etɛɛ náá, wɔ nalɛɛ bis. Bis ka myaal ɛ, etɛɛ náá, bis eegwak bisɔ bɛ ɛmet. Bis eegu náá, ye ɛ́ tsɛɛtsɛ náá, nyɛ ɛ́ mɛtsik-bot, kɔ bɔs.»
42 e diziam à mulher: Já não é pelo que disseste que nós cremos; porque nós mesmos o temos ouvido, e sabemos que este é verdadeiramente o Cristo, o Salvador do mundo.
43 Bhis mɛlu mɛmbá menek, Yezu eezɛdus kɔ dɛl ɛ tak, nyɛ eezɛsik pɛ kyee dik Ghalile.
43 Ora, após os dois dias, ele partiu de lá, e foi para a Galileia.
44 Nyɛ nadi esa deenek ɛ́, etɛɛ náá, nyɛy nyɛ ɛmet naalɛɛ náá: «Ngoolel-mɛkpa ɛ Zɛɛb ààduwalaa kɔ dɛl ɛ nyɛ nabyel ɛ.»
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 Dáa nyɛ nakum pɛ Ghalile, bot ɛ kyee dik tak naabe nyɛ ɛnyɔɛpe. Bɛ naabee sa nyɛ nasa tɔ ɛbyoŋ pɛ Yeluzalɛm ɛ. Etɛp tak ɛ, bɛ nadi myaala nɛ Yezu ɛbuɛpe.
45 Então, quando ele chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que fizera em Jerusalém no dia da festa; porque também eles foram à festa.
46 Bhii tak Nyɛ eezɛsik pɛ ghaada Kana pɛ kyee dik Ghalile. Kana ɛ ghaada nyɛ naliig mɛdii moo mɛnyok ɛ. Pɛ ghaada Kapɛlnaum, ye nabɛ ɛ́ nɛ dhiiti boo kukuma esodja ɛ mɛkoozi. Mɔn'ɛ nadi bɛ́.
46 Assim Jesus veio novamente a Caná da Galileia, onde ele da água fizera vinho. E havia ali um nobre, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 Nyɛ nagwak náá, ye nabɛ ɛ́ Yezu eezedus pɛ kyee dik Yude tɔ́ pɛ Ghalile. Nyɛ eezɛtɔ́ pɛ daa lɛ. Nyɛ eezɛdjaala nɛ nɛ náá: «Geka mɛ ghoŋ! Dha! Mɔn'am ɛpebɛ́ ɛkpaŋɛpe. Nyɛ moo ɛ́ pak ɛsyee nɛ tsik. Dha tsik nyɛ.»
47 Ouvindo este que Jesus vinha da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe para descer e curar o seu filho, porque ele já estava à morte.
48 Yezu eezɛbɔɔza nɛ nɛ náá: «Bi ɛ di ààbee endem e mɛbwala nɛ mɛvyɛkɛlɛ ɔ, bi aanàkwaadum koŋ nɛ nam.»
48 Então, Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e maravilhas, não crereis.
49 Kukuma tak eezɛke nɛ Yezu náá: «Ghɛŋ, lela ɛzyɛ pɛ daa lam étɛp mɔn'am ɛzɛkɛgwyɛ.»
49 O nobre disse-lhe: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Yezu eezɛke nɛ nɛ náá: «Sika pɛ ndjaŋ'ɔ. Mɔn'ɔ eetsak.» Tin, mot'enɔk eezɛmyaal sa Yezu nalɛɛ nyɛ ɛ́. Nyɛ eezɛtɔ́.
50 Disse-lhe Jesus: Vai pelo teu caminho, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe disse, e ele foi em seu caminho.
51 Dáa nyɛ nadi, nyɛ dinaa e ze ɛ, wɔ gwaa bot ɛ mɛsa mɛ zɛboma nɛ nɛ, bɛ eezɛlɛɛ nyɛ náá: «Mɔn'ɔ ɛ nyel ɛnyɔɛpe nɛ tsik.»
51 E, enquanto ele descia, saíram-lhe ao encontro os seus servos e lhe contaram dizendo: O teu filho vive.
52 Tin, nyɛ eezɛdji bot ɛ mɛsa mɛ náá: «Nyɛ tsak e yaa ɛwala?» Bɛ eezɛbɔɔza náá: «Koko e ɛwala ɛsok bhis ɛwala ɛ dwoo di tyaa tɔ gwoo ɛ, mɛkosa nasi nyɛ.»
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora ele começara a melhorar; e disseram-lhe: Ontem à sétima hora a febre o deixou.
53 Tin, kukuma tak eezɛgwyak náá, ye nabɛ ɛ́ e ɛwala Yezu nake nɛ nɛ náá: «Mɔn'ɔ ɛ nɛ tsik» ɛ. Tin, nyɛ eezɛdum koŋ nɛ Zɛɛb, bɛ nɛ bot ɛ mɛbyel mɛ djas.
53 Assim o pai reconheceu que foi na mesma hora em que Jesus lhe dissera: O teu filho vive; e creu ele, e toda a sua casa.
54 Yenek nabɛ ɛ́ ndem mɛbwala yii esok ebá Yezu nasa bhis nyɛ nadus pɛ Yude tɔ́ pɛ kyee dik Ghalile ɛ.
54 Este foi o segundo milagre que Jesus fez, quando ele ia da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.